I SA/Rz 651/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia na skutek wniosku G. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania decyzji. I SA/Rz 651/16 Uzasadnienie Przedmiotem skargi G. K. jest decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Prezes utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2015 r. nr [...], o odmowie umorzenia G. K. nienależnie pobranej emerytury rolniczej w kwocie 28.222,81 zł oraz odsetek w kwocie 8.418,13 zł i kosztów upomnienia 8,80 zł. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r. sygn. V SA/Wa 979/16 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę ze skargi G. K. według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. G. K. reprezentowana przez adwokata w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] października 2012 r. nr [...], ustalającej nadpłatę z tytułu nienależnie pobranej emerytury rolniczej w kwocie 33.460,51 zł i zobowiązującej do zwrotu kwoty 28.222,81 zł. W uzasadnieniu podniesiono, że wykonanie tej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej. Obecna bowiem sytuacja materialna i zdrowotna G. K. jest trudna, jej źródłem dochodu jest tylko emerytura w wysokości 774,53 zł, zaś spłata zadłużenia w obecnej sytuacji wpłynie negatywnie na możliwość zaspokojenia jej podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. W pierwszej kolejności podnieść należy, że art. 61 § 3 P.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r., sygn. II OZ 138/12). Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia jednak wstrzymania wykonania, jak tego żąda skarżąca - decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] października 2012 r., która nie jest objęta skargą do WSA w Rzeszowie i nie mieści się ona w granicach tej samej sprawy, gdyż dotyczy ona ustalenia nadpłaty z tytułu nienależnie pobranej emerytury rolniczej i zobowiązania do jej zwrotu. Decyzja ta nie mogła być zatem przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania niniejszego postępowania, które dotyczy odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia. Niezależnie od powyższego przyjmując nawet, że skarżąca wniosłaby o wstrzymanie zaskarżonego aktu tj. decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lutego 2016 r. o odmowie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia, to trzeba stwierdzić, że jest to rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Omawiana decyzja nie nadaje się i nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym, a zatem brak jest podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. (tak NSA w postanowieniu z dnia 15 lipca 2008 r. sygn. II GZ 136/08). Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.