I SA/Rz 698/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Jarosław Szaro / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 rok oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania E. S., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] marca 2015r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015r. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 27 stycznia 2015r. do Burmistrza wpłynęło zawiadomienie od Starosty z którego wnikało, że dokonano aktualizacji użytków i inwentaryzacji powykonawczej budynku odnośnie działki nr [...] obr. [...] – G. Z., będącej własnością E. S., w wyniku której zmianie uległy rodzaj i klasa użytków na ww. działce. W wyniku stosownego wezwania organu E. S. w dniu 3 marca 2015r. złożyła informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych (IPN-1), w której wykazała do opodatkowania grunty pozostałe o pow. 700m2, budynek mieszkalny o pow. 113,06 m2 oraz wyjaśniła, że budynek gospodarczy nie jest trwale z gruntem związany, jest położony na utwardzonym terenie i w każdej chwili można go przenieść w inne miejsce a także, że na działce nr [...] nie zaszła żadna zmiana. W informacji o gruntach (IPR-1) Podatniczka wykazała grunty orne o pow. 030 ha (II) i 0,26 ha (IIIb), łąki i pastwiska o pow. 0,02 ha (III) i 0,05 ha(IV) oraz sady o pow. 0,12 ha (IVa), razem 0,75ha. Burmistrz decyzją z dnia [...] marca 2015r. nr [...] ustalił E. S. łączne zobowiązanie pieniężne na 2015r. w wysokości 335zł, w tym z tytułu podatku od nieruchomości 105zł a z tytułu podatku rolnego 230zł. Za podstawę opodatkowania w podatku od nieruchomości przyjęto grunty pozostałe o pow. 700m2 natomiast odnośnie budynku mieszkalnego o pow. 113,06m2 podatek wyniósł 0zł. W podatku rolnym podstawę opodatkowania stanowiła powierzchnia fizyczna użytków rolnych - 0,75ha. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że wymiar podatku oparty jest na danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz informacjach złożonych przez podatnika. E. S. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie. Odwołująca nie kwestionowała w nim faktu bycia właścicielem nieruchomości, lecz zarzuciła, że postępowanie nie zostało prawnie zakończone, nie została wydana żadna decyzja o zakończeniu postępowania, która wyjaśniałaby sprawę. Wydanie nakazu płatniczego było więc zdaniem Odwołującej przedwczesne. Nie zostało wyszczególnione od jakiej nieruchomości Podatniczka jest zobowiązana do zapłaty podatku w wysokości 105zł oraz co oznacza termin grunty pozostałe o pow. 700m2. Na działce nie było żadnej inwentaryzacji powykonawczej budynku. Budynek gospodarczy został wybudowany w 2007r. i miała nastąpić zmiana jego użytkowania w ½ części, co nie ma nic wspólnego z inwentaryzacją powykonawczą. Do chwili obecnej nie została dokonana zmiana użytkowania budynku zatem na działce nr [...] nie zaszły żadne zmiany. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w opisanej na wstępie decyzji z dnia [...] czerwca 2015r. utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że dane przyjęte do opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zarówno w zakresie przedmiotu, jak i podstawy opodatkowania są zgodne z danymi, które Odwołująca podała w złożonej informacji na podatek do nieruchomości, przy czym w zakresie podatku od nieruchomości budynkowej, tj. budynku gospodarczego, podatek nie został naliczony, bowiem zgodnie z oświadczeniem Strony, obiekt nie ma trwałego związku z gruntem, co oznacza, że nie jest on budynkiem w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014r., poz. 849 ze zm.), dalej u.p.o.l. Z kolei w zakresie gruntu o pow. 700 m2 zastosowano prawidłową stawkę dla tzw. "gruntów pozostałych". W odniesieniu do gruntów rolnych jako podstawę opodatkowania przyjęto powierzchnię 0,75 ha fizycznego - zgodnie ze złożoną deklaracją na podatek rolny. Organ odwoławczy wskazał, że podstawą wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015r., poz. 520 ze zm.) są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Uzyskany z ewidencji gruntów i budynków wypis stanowi dokument urzędowy, o którym mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015r., poz. 613), dlatego też organ podatkowy nie może dokonywać samodzielnej kwalifikacji przedmiotu opodatkowania, lecz przede wszystkim powinien uwzględnić odpowiednie zapisy wynikające z tej ewidencji. Odnosząc się do zarzutu Strony dotyczącego braku faktycznego przeprowadzenia inwentaryzacji powykonawczej nieruchomości budynku Kolegium stwierdziło, że okoliczność ta nie ma znaczenia dla obliczenia podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego, ponieważ jak wynika z treści decyzji, nie zostały one od tego obiektu obliczone. E. S. zaskarżyła powyższą decyzję Kolegium do Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie w całości wraz z poprzedzającą decyzją Burmistrza. Skarżąca zawnioskowała o zwrot nienależne pobranej kwoty 105zł wraz z odsetkami, wnikliwe zbadanie podstaw prawnych odnośnie wydanej przez Burmistrza decyzji a także stwierdzenie, czy wezwanie Skarżącej do przedłożenia informacji podatkowych pod rygorem kary skarbowej było zgodne z prawem. Skarżąca podniosła, że przesłała wypełnione informacje podatkowe do Burmistrza nie mając wiedzy do czego są potrzebne, jako że poinformowano Podatniczkę, iż ma to związek ze zmianą użytkowania budynku gospodarczego. Po zapłaceniu podatku od nieruchomości w wysokości 105zł Skarżąca dowiedziała się, że żaden mieszkaniec nie jest obciążony takim podatkiem. Opodatkowana działka jest działką budowlaną zabudowaną budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi a stan ten trwa od pokoleń. Organ podatkowy nie wyjaśnił wątpliwości Skarżącej odnośnie zasadności takiego opodatkowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Sąd nie dopatrzył się uchybień organów podatkowych zarówno w zakresie zastosowania przepisów regulujących sposób prowadzenia postępowania podatkowego, jak również przepisów prawa materialnego. W szczególności organy podatkowe prawidłowo zastosowały przepisy zawarte w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych oraz w ustawie z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 1381 ze zm.), regulujące kwestię podmiotu, który podlega opodatkowaniu, przedmiotu opodatkowania, podstawy opodatkowania oraz wysokości zobowiązań podatkowych z tego tytułu. Zarówno w odwołaniu, jak i w skardze E. S. nie kwestionowała zasadności i sposobu, w jaki opodatkowano podatkiem rolnym powierzchnię użytków rolnych. Przyjęta przez organ I instancji do opodatkowania powierzchnia fizyczna użytków rolnych była zgodna z danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków odnośnie działki nr [...] oraz z wykazaną przez Podatniczkę w informacji IPR-1 powierzchnią gruntów ornych, łąk i pastwisk oraz sadów. Ustalona przez organ I instancji wysokość podatku rolnego znajduje oparcie w treści art. 6 ustawy o podatku rolnym. W związku z powyższym przedmiotem dalszych rozważań Sądu będą kwestie związane z zasadnością opodatkowania działki Skarżącej podatkiem od nieruchomości, które były przedmiotem sporu pomiędzy E. S. a organami podatkowymi. Nie ulega wątpliwości, że Skarżąca, jako właściciel działki nr [...] jest podatnikiem w podatku od nieruchomości na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., który stanowi, że podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Przedmiotem opodatkowania są natomiast, jak stanowi art. 2 ust. 1 u.p.o.l., następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działki nr [...] są wykazane tereny mieszkaniowe B o pow. 0,07 ha, tj. 700m2. W takich okolicznościach organ podatkowy I instancji prawidłowo przyjął, że przedmiotem opodatkowania są grunty pozostałe (czyli inne niż związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i inne niż grunty pod jeziorami, zajęte na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrownie wodne) o powierzchni 700m2, mając na względzie treść art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W myśl tego przepisu, podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, zgodnie z ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem sądów administracyjnych, że organy podatkowe, ustalając wysokość zobowiązania podatkowego nie mogą przyjąć innej podstawy opodatkowania niż ta, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Wiążący charakter danych zawartych ewidencji gruntów i budynków wynika z faktu, że posiada ona walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, co oznacza, że stanowi dowód tego, co zostało w niej urzędowo stwierdzone. Związanie organu podatkowego treścią ewidencji gruntów i budynków powoduje, że organy podatkowe nie mogą pominąć danych z ewidencji w toku postępowania podatkowego. Co więcej, nie są także uprawnione do weryfikowania klasyfikacji wskazanej w ewidencji oraz do dokonywania samodzielnych ustaleń w zakresie wielkości gruntu lub jego przeznaczenia (por. wyrok NSA z 11.07.2012r., II FSK 2632/10, wyrok NSA z 18.11.2011r., II FSK 1040/10, wyrok NSA z 20.06.2012r., II FSK 2511/10, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 10.11.2011r., I SA/Rz 574/11, wyrok WSA w Lublinie z 26.10.2011 r., I SA/Lu 500/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie organ podatkowy I instancji, ustalając podstawę opodatkowania oparł się na aktualnych na rok 2015r. danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków odnośnie powierzchni terenów zakwalifikowanych jako mieszkaniowe. Z tego względu, mając na uwadze wiążący charakter ww. ewidencji, działanie organu, polegające na przyjęciu za podstawę opodatkowania powierzchni gruntów mieszkaniowych – 700 m2 należało uznać za zgodne z prawem. Należy przy tym wskazać, że Skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów, które ewentualnie mogłyby podważać prawidłowość i zasadność tego rodzaju postępowania. Po uwagę należy wziąć również to, że w złożonej informacji podatkowej (IPN-1) Skarżąca podała taką samą powierzchnię gruntów pozostałych podlegających opodatkowaniu, jaką następnie przyjął organ I instancji w swojej decyzji. Nie zasługują przy tym na uwzględnienie zarzuty Strony, że organ nie wyjaśnił, od jakiej nieruchomości Podatniczka jest zobowiązana do zapłaty podatku w wysokości 105zł, ani co oznacza termin grunty pozostałe o pow. 700m2. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji w sposób wyczerpujący, choć lakoniczny wskazał, że opierał się na danych otrzymanych z ewidencji gruntów oraz danych wynikających ze złożonych przez Podatniczkę informacji. Ponadto również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji wskazało, że dane przyjęte do opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zarówno w zakresie przedmiotu, jak i podstawy opodatkowania są zgodne z danymi, które Skarżąca podała w złożonej informacji na podatek do nieruchomości. Skoro więc przyjęta do opodatkowania powierzchnia gruntów pozostałych była tożsama z powierzchnią gruntów pozostałych wskazanych przez samą Skarżącą, nie było podstaw aby uwzględnić twierdzenia Strony, że nie wiedziała ona od jakiej nieruchomości jest naliczany podatek. Na ocenę zasadności opodatkowania działki podatkiem od nieruchomości nie mają również wpływu zarzuty Strony odnośnie ewentualnej zmiany użytkowania budynku i braku inwentaryzacji powykonawczej. W tym zakresie organ podatkowy oparł się na oświadczeniu Skarżącej zawartym w informacji podatkowej, że sporny budynek gospodarczy nie jest trwale z gruntem związany, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu. Takie postępowanie jest zgodne z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., gdyż przepis ten stawia warunek, aby opodatkowaniu podlegały budynki rozumiane jako obiekty budowlane w znaczeniu podanym przez przepisy prawa budowlanego, które są trwale związane z gruntem. Skoro, wedle oświadczenia Skarżącej, budynek gospodarczy nie spełniał wymogu trwałego związania z gruntem, organ podatkowy odstąpił od jego opodatkowania. Tym samym kwestie związane ze zmianą jego użytkowania pozostały bez wpływu na zakres obciążenia Strony podatkiem od nieruchomości. Jako zgodne z prawem należało również ocenić postępowanie organu I instancji, sprowadzające się do wezwania Skarżącej do przedstawienia informacji podatkowej w związku ze zmianą klasyfikacji użytków znajdujących się na działce Strony. Zgodnie z art. 6 ust. 6 u.p.o.l. i odpowiednio art. 6a ust. 5 ustawy o podatku rolnym, w przypadku gdy w trakcie roku podatkowego nastąpi zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, osoby fizyczne są zobowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, a także informację o gruntach, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zdarzenia, które powoduje takie zmiany. W niniejszej sprawie zdarzeniem, które wywoływało zmiany w zakresie sposobu opodatkowania działki Skarżącej była informacja przekazana przez Starostę o zmianie rodzaju i klasyfikacji użytków na działce nr [...]. Mając na względzie przywołaną już powyżej zasadę związania organu podatkowego danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków (art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), organ podatkowy był zobowiązany powyższą zmianę uwzględnić a w konsekwencji wezwać Podatniczkę do złożenia odpowiedniej informacji podatkowej, która również brałaby pod uwagę zmianę w klasyfikacji gruntów. Burmistrz w wezwaniu z dnia 18 lutego 2015r. poinformował Skarżącą o dokonanej zmianie w klasyfikacji użytków oraz o wynikającym z art. 6 ust. 6 u.p.o.l. i art. 6a ust. 5 ustawy o podatku rolnym obowiązku złożenia informacji podatkowej. Działanie w tym zakresie organu podatkowego było prawidłowe, jako zgodne z przywołanymi wyżej przepisami prawa. W związku z powyższym zarzuty zawarte w skardze, jakoby Strona nie wiedziała do czego są potrzebne przesłane i podpisane przez nią informacje podatkowe należało uznać za bezzasadne. W ocenie Sądu organy podatkowe prawidłowo wymierzyły Skarżącej podatek od nieruchomości w wysokości 105 zł, stosując stawkę dla gruntów pozostałych w wysokości 0,15 zł, przewidzianą w § 1 ust. 7 lit. c uchwały nr XIV/127/11 Rady Miejskiej z dnia 27 grudnia 2011r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości na terenie gminy. Z tych przyczyn Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).