I SA/Rz 709/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska Sędziowie NSA Bożena Wieczorska WSA Barbara Stukan-Pytlowany /spr./ Protokolant sek.sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 20 listopada 2007r. sprawy ze skarg "A" S.A. z siedzibą w R. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług - oddala skargi - Agencja Celna P. z upoważnienia "A" S.A. (zwanych dalej Spółką) dnia 23.07.2004r. złożyła zgłoszenie celne JDA SAD poz. ewid. [...], dnia 24.09.2004r. zgłoszenie celne JDA SAD poz. ewid. [...], dnia 09.11.2004r. zgłoszenie celne JDA SAD poz. ewid. [...], dnia 16.06.2005r. zgłoszenie celne JDA SAD poz. ewid. [...], i dnia 21.03.2005r. zgłoszenie celne JDA SAD poz. ewid. [...] wnioskując w nich o objecie procedurą dopuszczenia do obrotu towaru w postaci magnezji spiekanej, uprzednio objętej procedurą składu celnego, obliczając stosowne należności celno-podatkowe, tj. cło z zastosowaniem stawki dla krajów trzecich 0%, cło antydumpingowe w wysokości 0,00 PLN oraz podatek od towarów i usług. Do w/w zgłoszeń celnych załączona została faktura [...] z dnia 30.12.2003r. (zapis w polu 44 JDA SAD) wystawiona przez kontrahenta zagranicznego tj. firmę B z Włoch na rzecz A S.A. na zakup magnezytu palonego o łącznej wartości 409.597,30 USD. Przedmiotowy towar został zaklasyfikowany wg kodu taryfowego 2519 90 30 00 Wspólnotowej Taryfy Celnej w brzmieniu "magnezja całkowicie wypalona (spiekana)". W trzeciej części pola 33 w/w zgłoszeń celnych zgłaszający zadeklarował kod dodatkowy A439. Organ celny przyjął złożone zgłoszenia celne jako odpowiadające wymogom formalnym z art.62 WKC co spowodowało objęcie towaru procedurą celną i określenie kwoty wynikającej z długu celnego zgodnie z wnioskiem strony, W wyniku przeprowadzonej kontroli poddano w wątpliwość prawidłowość określenia należności celno-podatkowych w odniesieniu do magnezji spiekanej pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej( kod Taric 2519 90 30 00) ujętej w tych zgłoszeniach celnych w procedurze dopuszczenia do obrotu, wcześniej objętych procedurą składu celnego wg. dokumentu JDA SAD z dnia 4.02.2004r. Ustalono, że w powołanych wyżej zgłoszeniach zgłaszający zadeklarował kod dodatkowy A439 i kwotę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 0,00 PLN. W oparciu o przepisy Rozporządzenia Rady ( WE) nr 986/2003 z dnia 5 czerwca 2003r. zmieniającego środki antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 360/2000 na przywóz magnezji całkowicie wypalanej( spiekanej)pochodzącej z CHRL, kod Taric – A 439 oznacza, iż cenę netto franco granica Wspólnoty, przed ocleniem, jest ustalana na podstawie faktury wystawionej przez eksportera z siedzibą w CHRL bezpośrednio dla niezwiązanej strony z siedzibą w Wspólnocie. Tak uzyskana wartość celna, zgodnie z pkt.17 preambuły tego rozporządzenia obejmuje koszty transportu i ubezpieczenia przywożonych towarów, koszty załadunku i opłaty manipulacyjne związane z transportem do miejsca przywozu na obszar Wspólnoty. Z uwagi na wartość transakcyjną zawartą w fakturze nr [...] z dnia 30.12.2003r. wystawioną przez kontrahenta włoskiego, brak było możliwości oszacowania ceny netto franco granica Wspólnoty, która zgodnie z kodem dodatkowym A439 powinna zostać ustalona na podstawie faktury wystawionej przez eksportera z siedziba w Chińskiej Republice Ludowej bezpośrednio dla niezwiązanej strony z siedzibą we Wspólnocie. W celu oszacowania faktycznej ceny netto franco granica Wspólnoty kontrolowany przedstawił dwie faktury, fakturę nr [...] z dnia 13.10.2003r., wystawioną przez podmiot chiński C na A" S.A. określając cenę jednostkową na 97 USD/T i fakturę nr [...] z dnia 30.12.2003r. wystawioną przez firmę włoską z ceną jednostkową w wysokości 60 USD/T. W trakcie kontroli stwierdzono również, że płatność w kwocie 409.597,30 USD tytułem faktury 50/603/2003 została przelana na konto podmiotu włoskiego- firmy B. Mając na względzie wyniki kontroli, Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie ustalenia prawidłowej wysokości długu celnego oraz prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług. Po rozpatrzeniu materiału zebranego w postępowaniu organ I instancji wydał decyzje znak: - (..) z dnia (..).02.2007r., w której stwierdził, iż kwota wynikająca z długu celnego obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 23.07.2004r. jest niższa od kwoty prawnie należnej, określił różni-pomiędzy tymi kwotami, która podlega retrospektywnemu zaksięgowaniu w trybie art. 220 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz stwierdził powstanie obowiązku uiszczenia odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne ; - (..) z dnia (..).02.2007r., w której stwierdził, iż kwota wynikają z długu celnego obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 24.09.2004r. jest niższa od kwoty prawnie należnej, określił różnicę pomiędzy tymi kwotami, która podlega retrospektywnemu zaksięgowaniu w trybie art. 220 WKC oraz stwierdził powstanie obowiązku uiszczenia odsetek, których mowa w art. 65 ust. 5 prawo celne ; - (..)z dnia (..).02.2007r., w której stwierdził, iż kwota wynikająca z długu celnego obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym JDA SAD poz. ew. OGL [...] z dnia 09.11.2004r jest niższa od kwoty prawnie należnej, określił różnicę pomiędzy tymi kwotami, która podlega retrospektywnemu zaksięgowaniu w trybie i 220 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, oraz stwierdził powstanie obowiązku uiszczenia odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne ; - (..)z dnia (..).02.2007r., w której stwierdził, iż kwota wynikająca z długu celnego obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 16.06.2005 r. jest niższa od kwoty prawnie należnej, określił różnicę pomiędzy tymi kwotami, która podlega retrospektywnemu zaksięgowaniu w trybie i 220 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, oraz stwierdził powstanie obowiązku uiszczenia odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne; - (..)z dnia (..).02.2007 r., w której stwierdził, iż kwota wynikająca z długu celnego obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 21.03.2005 r. jest niższa od kwoty prawnie należnej, określił różnicę pomiędzy tymi kwotami, która podlega retrospektywnemu zaksięgowaniu w trybie i 220 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, oraz stwierdził powstanie obowiązku uiszczenia odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne; W w/w decyzjach do obliczenia należnego cła antydumpingowego zastosowano stawkę ad valorem w wysokości 63,3 % Z uwagi na fakt, iż zmiana kwoty długu celnego dokonane w/w decyzjami wpłynęły na zmianę podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, Naczelnik Urzędu Celnego -działając zgodnie z art. 33 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z zm. zwanej dalej ustawą o VAT) decyzją: - (...) z dnia (...).02.2007r., określił w prawidłowej wysokości kwotę podatku od towarów i usług VAT z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu według zgłoszenia celnego JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 23.07.2004r.; - (...)z dnia (...).02.2007r. określił w prawidłowej wysokości kwotę podatku od towarów i usług VAT z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu według zgłoszenia celnego JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 24.09.2004r.; - (...)z dnia (...).02.2007r., określił w prawidłowej wysokości kwotę podatku od towarów i usług VAT z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu według zgłoszenia celnego JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 09.11.2004r.; - (...)z dnia (...).02.2007r., określił w prawidłowej wysokości kwotę podatku od towarów i usług VAT z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu według zgłoszenia celnego JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 16.06.2005r; - (...)z dnia (...).02.2007r. określił w prawidłowej wysokości kwotę podatku od towarów i usług VAT z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu według zgłoszenia celnego JDA SAD poz. Ew. [...] z dnia 21.03.2005r. W wyniku odwołania Skarżącej, sprawa rozpoznawana była przez Dyrektora Izby Celnej, który po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym na podstawie art. 233 §1 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. t.j. z 2005r., nr 8 poz. 60 z zm. zwanej dalej Ordynacją podatkową), art. 5ust.1 pkt3, art.19 ust.7, art. 29 ust.13, ust.15, ust.16, art. 34 ust.4, art. 41 ust.1 ustawy o VAT wydał decyzje znaki (...): z dnia (...).07.2007r. którymi utrzymał w mocy zaskarżone decyzje organu I instancji, stwierdzając, że prawidłowo rozstrzygają o kwocie podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT opodatkowaniem podatkiem VAT podlega między innymi import towarów. Zdarzeniem powodującym postawnie obowiązku podatkowego w przedmiotowej sprawie był więc import towaru, dokonany na podstawie powołanych wyżej zgłoszeń celnych. Wskazano, iż podstawą opodatkowania podatkiem VAT w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło (art. 29 ust.13 ustawy VAT), wobec czego ustalenie m.in. wartości celnej towaru oraz kwoty cła antydumpingowego stanowiło podstawę dla ustalenia podatku VAT. Rozstrzygnięcia które zapadły w sprawie celnej odnośnie określenia wysokości długu celnego, wpłynęły na zmianę podstawy opodatkowania podatkiem VAT. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji określił podatek VAT należny z tytułu importu towaru w prawidłowej wysokości, przyjmując za podstawę opodatkowania magnezji spiekanej wartość celną zadeklarowaną w/w zgłoszeniach celnych, powiększona o należne ostateczne cło antydumpingowe określone w decyzjach znak (...) do (...) z dnia (...).02.2007r, stosując obowiązującą w dacie powstania obowiązku podatkowego stawkę podatku VAT w wysokości 22%. Podkreślono, iż Dyrektor Izby Celnej w wyniku przeprowadzonego postępowań odwoławczych utrzymał w mocy zaskarżone decyzje Naczelnika Urzędu Celnego wydane w sprawach celnych i rozstrzygające w przedmiocie długu celnego. Na powyższe decyzje A. S.A. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie domagając się ich uchylenia w całości oraz zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie: - art.29 ust.13,15,16 ustawy o VAT w związku z art. 32 i 29 WKC poprzez błędne ustalenie wymiaru podatku od towarów i usług; - zasady zupełności postępowania dowodowego tj. art. 187 w związku z art. 122 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że organy podatkowe nie wyjaśniły w sposób dokładny stanu faktycznego związanego z dostawą magnezji. Uznały one, ze transakcja miała miejsce bez udziału kontrahenta chińskiego, co jest sprzeczne ze stanem faktycznym, gdyż Spółka posiada fakturę na potwierdzenie nabycia magnezji od chińskiego eksportera. Ponadto cena netto obejmująca koszty transportu, logistyki, kontroli jakości wynosi więcej niż 120 euro. Oznacza to, że cło antydumpingowe wynosi 0%. Podniosła, że w toku postępowania Spółka wyjaśniała okoliczności odbywania się dostawy. Dlatego błędne jest podwyższenie podstawy opodatkowania na potrzeby ustalenia podatku od towarów i usług. W ocenie Spółki ustalenie wartości celnej towaru w związku ustaleniem wymiaru podatku od towarów i usług nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. art. 29 ustawy VAT w zw. z art. 29 i 32 WKC, albowiem nie uwzględniono do ceny faktycznie zapłaconej, kosztów dodatkowych (m.in. kosztów transportów, ubezpieczenia), a cena jednostkowa wynosząca 157 USD wykazana dwiema fakturami, przekraczała jako suma kwot z tych faktur cenę minimalną 120 euro. Tak więc w myśl rozporządzenia Rady (WE) nr 986/2003 kwota cła antydumpingowego jest równa stawce zero. Dlatego zaskarżone decyzje są bezpodstawne, błędnie ustalając wymiar cła, błędnie ustaliły również wymiar podatku od towarów i usług. Spółka podniosła też, kwestie braku publikatorów odpowiedniego prawa europejskiego. Jej zdaniem sprowadzając przedmiotowy towar, nie posiadała wiedzy na temat nowych przepisów co spowodowało, że nie mogła ona dostosować się do wymogów nowego prawa. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonych decyzjach. Ponadto, podniesiono, iż organ podatkowy dołożył wszelkich starań do wyjaśnienia stanu faktycznego prowadząc postępowania, zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy, zaskarżone decyzje zostały wydane na podstawie materiału dowodowego, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej oraz z zasadą swobodnej oceny dowodów . Rozpoznając wniesione skargi – po połączeniu spraw do łącznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270) określanej dalej p.p.s.a, kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze. Skargi są niezasadne, bowiem zaskarżone decyzje nie naruszają przepisów prawa materialnego i zostały wydane po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu zgodnie z przepisami postępowania. Zgodnie z art. 5 ust.1 pkt.3 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. import towarów. Art. 17 ust.1 pkt.1 ustawy o VAT stanowi, że podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie odrębnych przepisów importowany towar jest zwolniony od cła, również w przypadku, gdy na podstawie odrębnych przepisów importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar jest zawieszone w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego (art. 19 ust.7 ustawy o VAT). Stosownie do postanowień art. 33 ust.1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 17 ust.1 pkt.1 i 2 są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Podstawą opodatkowania w imporcie towarów zgodnie z art. 29 ust.13 ustawy o VAT jest wartość celna powiększona o należne cło. Do podstawy opodatkowania, określonej w ust.13, dolicza się określone w odrębnych przepisach opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności (art. 29 ust. 16 ustawy o VAT). Podstawa opodatkowania obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizje, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju ( art. 29 ust.15 ustawy o VAT). Przenosząc powyższą konstrukcje podstawy opodatkowania na grunt niniejszych spraw należy stwierdzić, że zdarzeniami prawnymi powodującymi powstanie obowiązku podatkowego był import towarów, dokonany na podstawie zgłoszeń celnych JDA SAD poz. ewid. [...] z dnia 23.07.2004r., [...] z dnia 24.09.2004r., [...] z dnia 9.11.2004r., [...] z dnia 16.06.2005r., [...] z dnia 21.03.2005r. Z akt spraw wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego decyzjami znak (...) z dnia (..) lipca 2007r. stwierdził, iż kwoty wynikające z długu celnego wykazane w tych zgłoszeniach celnych są niższe od kwot prawnie należnych, z uwagi na obliczenie nieprawidłowe cła antydumpingowego w wysokości 0%, a nie 63,3%. Organ ten określił różnice pomiędzy tymi kwotami, dokonując jednocześnie ich retrospektywnego zaksięgowania w trybie art. 220 WKC. Dyrektor Izby Celnej w wyniku przeprowadzonych postępowań odwoławczych utrzymał w mocy te decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie długu celnego. Niewątpliwie rozstrzygnięcia jakie zapadły w sprawach celnych, miały wpływ na zmianę opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz kwotę tego podatku. Albowiem podstawą opodatkowania magnezji spiekanej sprowadzonej z Chińskiej Republiki Ludowej stanowiła wartość celna zadeklarowana w zgłoszeniach celnych powiększone o należne cło antydumpingowe określone w ww. decyzjach w przedmiocie długu celnego. Ustalenie wartości celnej oraz kwoty cła antydumpingowego stanowiło podstawę dla ustalenia podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości. Zgodnie z art.33 ust.2 ustawy VAT jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, co miało miejsce w niniejszych sprawach, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Skarżąca zarzuciła w skargach rażące naruszenie przez organy celne zasady zupełności postępowania dowodowego, poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego związanego z dostawą magnezji od kontrahenta chińskiego, co spowodowało jej zdaniem błędne podwyższenie podstawy opodatkowania na potrzeby ustalenia podatku od towarów i usług. Gdy tym czasem Spółka posiada fakturę potwierdzającą udział kontrahenta chińskiego, a ponadto cena netto za tonę magnezji wynosiła ponad 120 euro, co oznacza, że cło antydumpingowe wynosi 0%. Spółka podniosła też, zarzut naruszenia tj. art. 29 ust.13,15,16 ustawy o VAT w zw. z art. 32 w zw. z art.29 WKC poprzez błędne ustalenie wymiaru podatku. Zarzuty te nie są zasadne. Na wstępie należy podkreślić, odnosząc się do zarzutów skargi naruszenia zasady zupełności postępowania dowodowego tj. art. 187 i art. 122 Ordynacji podatkowej, że w ocenie Sądu organy celne dołożyły wszelkich starań do wyjaśnienia stanu faktycznego w prowadzonych postępowaniach podatkowych, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Zaskarżone decyzje zostały wydane w oparciu o zupełnie zebrany materiał dowodowy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej i bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Zarzuty skarg w niniejszych sprawach podatkowych są w znacznej mierze powtórzeniem zarzutów i argumentów na ich poparcie ze skarg wniesionych na ostateczne decyzje celne dotyczące długu celnego. Jak wynika z ustaleń organów celnych oraz zgromadzonych w aktach dokumentów, wydanie w niniejszych sprawach decyzji określających skarżącej Spółce prawidłowych kwot podatku od towarów i usług od importu towaru dokonanego według wymienionych wyżej zgłoszeń celnych, jest następstwem ustaleń dokonanych przez te organy w zakresie prawidłowych wysokości kwot wynikających z długu celnego i wydania decyzji w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania długu celnego, na skutek obliczenia tego długu w określonych kwotach, podczas gdy w zgłoszeniach celnych wykazane były kwoty zerowe w zakresie cła antydumpingowego. Decyzje organu celnego I instancji w niniejszych sprawach tj. w przedmiocie podatku od towarów i usług wydane zostały w tych samych dniach, co decyzje tego organu w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania długu celnego, natomiast decyzje organu II instancji w przedmiocie podatku wydane zostały po wydaniu ostatecznych decyzji "celnych" przez organ II instancji. Podnoszone w skargach zarzuty odnośnie postępowania celnego i poczynionych w nim ustaleń faktycznych/ tj. w przedmiocie długu celnego/ były przedmiotem oceny Sądu w sprawach sygn. akt I SA/Rz 700/07- 705/07, w których skargi skarżącej Spółki zostały oddalone, wyrokiem z dnia 20 listopada 2007r. i wobec tego nie zachodzi potrzeba uzasadnienia zajętego tam stanowiska. W niniejszych sprawach organy powołały się na decyzje wydane w przedmiocie długu celnego. Wynik postępowania podatkowego w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu pozostaje - jak wskazano wyżej - w ścisłej zależności od wyniku postępowania w przedmiocie należności celnych. Te względy przesądziły m.in. o uprawnieniu naczelnika urzędu celnego do prowadzenia postępowań równoległych kończących się odrębnymi decyzjami w zakresie każdego z tych zobowiązań. Nie mogą w granicach rozpoznawanych spraw podlegać badaniu przez Sąd sformułowane w skardze zarzuty wymierzone w legalność decyzji, jakie Dyrektor Izby Celnej wydał w sprawach długu celnego. Te bowiem argumenty podlegać mogą badaniu wyłącznie w postępowaniach sądowych objętych sygn. akt I SA/Rz 700/07-705/07. Skarżąca Spółka pominęła okoliczność, iż w postępowaniu w sprawie określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, orzekający organ jest związany własnymi ustaleniami, co do elementów stosunków z zakresu prawa celnego, ustalonych w toku postępowania celnego. Z tych też względów w postępowaniu w sprawie podatku od towarów i usług prowadzonym na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług organ podatkowy nie może ponownie dokonywać oceny elementów ukształtowanego już stosunku z zakresu prawa celnego, w tym także badać poprawności zastosowanej stawki celnej, poprawności postępowania dowodowego w sprawie celnej. Przy odmiennym założeniu mogłoby dojść do ponownego załatwienia sprawy z zakresu długu celnego w odrębnej decyzji, wydanej w postępowaniu w przedmiocie podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu, organ rozstrzygający sprawy podatku od towarów i usług mógł powoływać się na skutki wymierzenia należności celnych w wysokości wyższej niż pierwotnie zadeklarowana w zgłoszeniach. Zasadnie zatem przytoczono w zaskarżonych decyzjach rezultaty postępowań w sprawach celnych. Reasumując powyższe, poprawnie w badanych sprawach podatkowych przyjęto za podstawę opodatkowania wartość towaru zadeklarowaną w wymienionych na wstępie zgłoszeniach celnych powiększoną o należne cło antydumpingowe, określone w ostatecznych decyzjach wydanych w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania długu celnego. Właściwie zastosowano także stawki podatku od towarów i usług tj. 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy VAT. Dodatkową kwestią podnoszoną przez Spółkę w skargach jest zarzut braku publikatorów odpowiedniego prawa europejskiego i wynikającą z tego niemożność uzyskania polskiej wersji aktów prawnych, co miało być powodem nie posiadania przez Spółkę wiedzy na temat nowych przepisów (Rozporządzenia Rady (WE) nr 986/2003) i niemożności dostosowania się do wymogów nowego prawa. Także ten zarzut jest powtórzeniem zarzutu podniesionego w skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzje organów celnych w sprawach długu celnego. Był on przedmiotem oceny Sądu w sprawach sygn. akt I SA/Rz 700/07 – 705/07, w których (jak już wyżej stwierdzono) skargi zostały oddalone wyrokiem z dnia 20 listopada 2007r. i tym samym nie zachodzi potrzeba uzasadnienia zajętego tam stanowiska. Ponadto zarzut ten jest bezzasadny także dlatego, że dotyczy publikacji przepisów wspólnotowego prawa celnego, a podstawą materialno-prawną rozstrzygnięć organów celnych w niniejszych sprawach, są przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, która została opublikowana w Dzienniku Ustaw RP z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 i której przepisy mające zastosowanie w niniejszych sprawach weszły w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia (art. 176 ustawy o VAT). Z naprowadzonych wyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargi jako nieuzasadnione.