I SA/Rz 809/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz /spr./ Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Piotr Popek Protokolant ref. Anna Kotowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M.Ł. na informację Stowarzyszenia "A." z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej, ponownej oceny projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi jest informacja Stowarzyszenia [...] (dalej: Stowarzyszenie) z dnia 4 września 2018 r. nr [...], którą poinformowano M. Ł. (dalej: Skarżąca) o decyzji Rady Stowarzyszenia, że operacja pn. "Zakup maszyn i sprzętu celem rozwijania prowadzonej działalności", wnioskowana w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 w zakresie Rozwoju działalności gospodarczej, zarejestrowana pod nr [...] (dalej: operacja) została wybrana do dofinansowania po ponownej ocenie operacji na skutek wniesionego protestu na posiedzeniu Rady Stowarzyszenia, które odbyło się w dniu 29 sierpnia 2018 r. W informacji wskazano że kwota wsparcia ustalona przez Radę Stowarzyszenia wynosi 300 000,00 zł., a ponadto że na dzień przekazania wniosku do Zarządu Województwa [...] operacja nie mieści się w limicie dostępnych środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze nr [...], który wynosi 2 800 000,00 zł. Opisaną wyżej informację poprzedziło złożenie przez Skarżącą wniosku o przyznanie pomocy na operację; wniosek wpłynął do Stowarzyszenia w dniu 2 czerwca 2017 r. W piśmie z dnia 21 lipca 2017 r. Stowarzyszenie poinformowało Skarżącą o niewybraniu zgłoszonej przez nią operacji do dofinansowania z uwagi na jej niezgodność z Lokalną Strategią Rozwoju. Od tej informacji wniesiono protest, a Rada Stowarzyszenia nie uwzględniła protestu i przekazała go do rozpoznania Zarządowi Województwa [...]. W piśmie z dnia 6 września 2017 r. Zarząd Województwa [...] (dalej: ZWP) poinformował Skarżąca o pozostawieniu protestu bez rozpoznania z powodu wyczerpania kwoty środków przewidzianych w umowie ramowej nr [...] na realizację celu "Wzrost gospodarczy obszaru LGD", przedstawiając zestawienie na dzień 18 sierpnia 2017 r. Na tę informację ZWP skargę wniosła Skarżąca a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 23 listopada 2017 r. I SA/Rz 671/17, stwierdził, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia ZWP. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 28 lutego 2018 r. – II GSK 4360/17, oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez ZWP od odpisanego wyżej wyroku WSA. ZWP, rozstrzygnięciem z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], uwzględnił protest. Stowarzyszenie, informacją z dnia 12 czerwca 2018 r. nr [...], poinformowało Skarżącą, że złożona przez nią operacja została wybrana do dofinansowania po ponownej ocenie operacji na skutek wniesionego protestu na posiedzeniu Rady Stowarzyszenia, które odbyło się w dniu 6 czerwca 2018 r.; kwota wsparcia ustalona przez Radę Stowarzyszenia wynosi 300 000,00 zł.; na dzień przekazania wniosku do ZWP operacja nie mieści się w limicie dostępnych środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze nr [...], który wynosi 2 800 000,00 zł. Skarżąca, pismem z dnia 30 czerwca 2018 r. wniosła skargę do ZWP na przewlekłość, brak rzetelności i obiektywnego ocenienia złożonego wniosku przez członków Rady Stowarzyszenia. Pismem z tej samej daty wniosła protest na wskazaną informację Rady Stowarzyszenia z dnia 20 czerwca 2018 r. Rada Stowarzyszenia, przekazując protest do ZWP stwierdziła brak podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia w zakresie dokonanej oceny operacji (pismo z dnia 3 lipca 2018 r.). Marszałek Województwa [...] (pismo z dnia 16 lipca 2018 r. - nr [...], podpisany przez Wicemarszałka Województwa) odpowiadając na skargę zawartą w piśmie z dnia 20 czerwca 2018 r. wskazał, że nie stwierdził przekroczenia obowiązujących terminów czy też naruszeń proceduralnych mogących mieć realny wpływ na przebieg procesu wyboru operacji dokonanego przez Stowarzyszenie. ZWP skierował do Stowarzyszenia pismo z dnia 18 lipca 2018 r. nr [...], w którym wskazując na skargę Skarżącej na działalność Stowarzyszenia, zawartą w piśmie z dnia 20 czerwca 2018 r. – zarekomendował przeprowadzenie szkoleń dla pracowników biura Stowarzyszenia oraz członków Rady Stowarzyszenia ze znajomości obowiązujących procedur oraz aktów prawnych związanych z procesem oceny i wyboru operacji przez Stowarzyszenie i zobowiązał Stowarzyszenie do poinformowania o realizacji tych szkoleń. Dodał, że należy dołożyć większych starań do prawidłowego stosowania zapisów procedur Stowarzyszenia i obowiązujących aktów prawnych w ramach PROW 2014-2020. ZWP, rozstrzygnięciem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], uwzględnił protest Skarżącej i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez Stowarzyszenie w zakresie zarzutów podniesionych w proteście. Jak wspomniano na wstępie uzasadnienia na posiedzeniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. Rada Stowarzyszenia poddała ponownej ocenie zgłoszoną przez Skarżącą operację, a o wynikach tej oceny Stowarzyszenie poinformowało Skarżącą i ta informacja jest przedmiotem skargi w przedmiotowej sprawie. Skarżąca zaskarżyła w całości rozstrzygnięcie, w zakresie nieprzyznania jednego punktu za innowacyjność w skali przedsiębiorstwa, dwóch punktów za innowacyjność w skali obszaru objętego LSR oraz jednego punktu za wpływ operacji na ochronę środowiska lub klimatu, a co skutkowało niewybraniem operacji do dofinansowania, zgodnie z ogłoszeniem o naborze nr [...]. Zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: 1. art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 349; dalej: ustawa z 2015 r.) poprzez jego niezastosowanie, 2. art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (dalej: ustawa z 2014 r.) poprzez przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania z naruszeniem zasad przejrzystości i rzetelności oraz niezgodnie z opisem kryterium interpretowanie pojęcia innowacyjność, 3. art. 58 ust. 2 pkt. 2 ustawy z 2014 r. poprzez brak uwzględnienia wytycznych ZWP, co do ponownej oceny projektu w zakresie kryteriów: "innowacyjność w skali przedsiębiorstwa" oraz "innowacyjność w skali obszaru LSR" oraz "wpływu operacji na ochronę środowiska lub klimatu". 4. art. 58 ust. 4 pkt. 1 ustawy z 2014 r. poprzez brak jego zastosowania i umieszczenie projektu na liście wybranych do dofinansowania w wyniku przeprowadzonej procedury odwoławczej, ale nie mieszczącym się w limicie dostępnych środków, 5. § 4 ust. 1 pkt. 4 w/w rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020" (Dz. U. z 2015 poz. 1570; dalej: Rozporządzenie z 2014 r.) poprzez błędną interpretację innowacyjnego charakteru operacji, zarówno w skali przedsiębiorstwa, jak i obszaru objętego LSR oraz błędne stwierdzenie członków Rady, że operacja nie przewiduje zastosowania rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub klimatu. Skarżąca wniosła o: - uchylenie rozstrzygnięcie zawartego w decyzji Rady Stowarzyszenia z zakresu przyznania 0,90 punktu za innowacyjny charakter operacji w skali przedsiębiorstwa, przyznania 0,00 punktów za innowacyjność w skali obszaru objętego LSR oraz przyznania 0,04 punktu za kryterium wpływu operacji na ochronę środowiska lub klimatu; - stwierdzenie, że planowana inwestycja ma charakter innowacyjny, zarówno w skali przedsiębiorstwa, co skutkuje przyznaniem 1 punktu, jak i w skali obszaru LSR, co skutkuje przyznaniem 2 punktów oraz przyznaniem 1 punktu za wpływ operacji na ochronę środowiska lub klimatu; - stwierdzenie, że zaskarżone rozstrzygnięcie nieprzyznające 4 punktów, co spowodowało nie zmieszczenie się operacji w limicie dostępnych punktów, narusza prawo i nastąpiło niezgodnie z jego przepisami; - zasądzenie kosztów postepowania na rzecz Skarżącej. W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenie wniosło o jej oddalenie, argumentując, że skarga nie jest usprawiedliwiona a sformułowane w niej zarzuty – paradoksalnie – potwierdzają formalną prawidłowość, jak i merytoryczną trafność rozstrzygnięcia. Stowarzyszenie podkreśliło, że decyzja Rady Stowarzyszenia w omawianym zakresie ma charakter uznaniowy i Skarżąca, chociaż podejmuje polemikę z zastosowaną punktacją, nie wykazuje dowolności oceniania, a ogranicza się do forsowania własnego stanowiska. Skarżąca upatruje naruszenia zasad rzetelności, przejrzystości czy równości uczestników postępowania, ale nie określa jakie rzekome naruszenie owych zasad przełożyło się na przyznaną punktację. Zasadą jest, że każdy z członków Rady może w obrębie kryterium oddać głos tylko raz (bez względu czy są przewidziane warianty punktowania), a więc żądanie Skarżącej o łączeniu punktów z sobą spowodowałoby, że górny poziom punktacji wyniósłby 23 punkty, chociaż założenia programowe określają maksymalny poziom na 15 punktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Skarżąca kwestionuje liczbę uzyskanych punktów w zakresie kryteriów: innowacyjnego charakteru operacji (zarówno w skali przedsiębiorstwa jak i obszaru LSR), oraz wpływu operacji na ochronę środowiska lub klimatu. Ocenę zarzutów należy zacząć od zauważania, że bezpodstawnie Skarżąca, w uzasadnieniu skargi, podnosi, że wadliwość oceny polega również na tym, że przyznano w zakresie wymienionych kryteriów dziesiętne części punktu. W Procedurze oceny i wyboru operacji realizowanych przez podmioty inne niż LGD w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW 2014-2020 – stanowiącej załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Stowarzyszenia z dnia 20 grudnia 2017 r. – część VI.2 – "Ocena operacji według lokalnych kryteriów wyboru operacji" (pkt 5 podpunkt 1, 2 i 3) wynika jednoznacznie, że karty oceny operacji według lokalnych kryteriów wyboru wypełnia Komisja Skrutacyjna, wpisując w odpowiednich rubrykach: liczbę członków Rady, która przyznała określoną liczbę punktów, czyli obliczone przez Komisję Skrutacyjną wyniki głosowania przez podniesienie ręki (głosy oddane przez członków Rady upoważnionych do głosowania na określoną liczbę punktów w ramach kryterium); liczbę punktów uzyskanych w ramach kryterium, czyli średnią arytmetyczną (z dokładnością do 0,01 punktu), obliczoną poprzez: pomnożenie określonej liczby punktów przez liczbę członków Rady, którzy oddali głos na tę liczbę punktów, zsumowanie tych obliczeń oraz podzielenie uzyskanej liczby przez liczbę ważnie oddanych głosów; sumę punktów (stanowiącą wynik głosowania w sprawie oceny operacji według lokalnych kryteriów wyboru) poprzez zsumowanie liczby punktów uzyskanych w ramach kryterium każdego z kryteriów wymienionego w karcie oceny. W zaskarżonej informacji – w części uzasadnienia oceny – wskazano, że w zakresie kryterium: innowacyjny charakter operacji ocena została dokonana przez członków Rady uprawnionych do głosowania przy ocenie i wyborze tej operacji na podstawie uzasadnień wskazanych przez Wnioskodawcę w załączniku nr 3 do ogłoszenia o naborze wniosków nr [...] (opis spełniania lokalnych kryteriów wyboru operacji) oraz w Biznesplanie (część IV.7. innowacyjność operacji). W oparciu o te uzasadnienia: jeden członek Rady uznał, że operacja nie jest innowacyjna (zarówno w skali przedsiębiorstwa, jak i w skali obszaru objętego LSR) i przyznał 0,00 punktów w ramach tego kryterium; dziewięciu członków Rady uznało, że operacja ma charakter innowacyjny w skali przedsiębiorstwa i przyznało 1,00 punktów w ramach tego kryterium; żaden z członków rady nie uznał, że operacja jest innowacyjna w skali obszaru objętego LSR. Zaznaczono, że uzasadnienie członka Rady, który uznał, że operacja nie jest innowacyjna opiera się na opisie kryterium 3.Innowacyjny charakter operacji, w którym "innowacyjność" zdefiniowano następująco: przez innowacyjność rozumie się wdrożenie nowego na danym obszarze, lub znacząco udoskonalonego produktu, usługi, procesu, organizacji lub nowego sposobu wykorzystania lub zmobilizowania istniejących lokalnych zasobów przyrodniczych, historycznych, kulturowych czy społecznych. Rodzaje innowacji: innowacje produktowe – dotyczące wyrobów – produktów są to wszelkiego rodzaju zmiany polegające na udoskonaleniu wyrobu już wytwarzanego przez przedsiębiorstwo – jednak innowacją nie można nazwać zwykłego ulepszenia; innowacje procesowe (technologiczne) – to zmiany w stosowanych przez organizację metodach wytwarzania, a także sposobach docierania z produktem do odbiorców; innowacja organizacyjna – jest wprowadzeniem nowej metody organizacji w biznesowych praktykach firmy, organizacji miejsca pracy lub też w relacjach zewnętrznych; innowacja marketingowa – jest wprowadzeniem nowej metody marketingu, włączając w to znaczące zmiany w projektowaniu produktu i opakowania, promocją produktu i strategią cenową tak długo, dopóki jest to pierwsze zastosowanie dla przedsiębiorstwa. Członek Rady, który uznał, że operacja nie jest innowacyjna uzasadnił swoją ocenę poprzez wykazanie, że opisana przez Wnioskodawcę innowacyjność operacji nie spełnia wymogów zawartych w opisie kryterium. Ponadto opisana przez Wnioskodawcę innowacyjność operacji nie dotyczy sprzętów i maszyn których zakup objęty został zakresem operacji, a jedynie sprzętu który Wnioskodawca posiada i wykazuje jako zasoby (w tym między innymi kamera termowizyjna oraz kamera inspekcyjna do głębinowego badania przewodów). W zakresie wpływu operacji na ochronę środowiska lub klimatu wskazano, że dokonana przez członków Rady ocena została dokonana na podstawie uzasadnień wskazanych przez Wnioskodawcę w załączniku nr 3 do ogłoszenia o naborze wniosków nr [...] (opis spełniania lokalnych kryteriów wyboru operacji) oraz w Biznesplanie (część IV.8. Wpływ operacji na ochronę środowiska oraz IV.9. Wpływ operacji na przeciwdziałanie zmianom klimatu). W oparciu o te uzasadnienia szczęściu członków Rady uznało, że operacja nie przewiduje zastosowania rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub klimatu i przyznało 0,00 punktów w ramach tego kryterium, 4 członków rady przychyliło się do stanowiska ZWP, według którego "Wnioskodawca wskazał działania, które pośrednio mogą wpływać na ochronę środowiska naturalnego poprzez realizację usług usuwania usterek (nieszczelności) w ciągach kanalizacyjnych i wodnych" i przyznało 1,00 punkt w ramach tego kryterium. W uzasadnieniu skargi kwestionując stanowisko Rady Stowarzyszenia w zakresie innowacyjności charakteru operacji Skarżąca podkreśliła, że innowacja organizacyjna w przedsiębiorstwie będzie polegała na wdrożeniu systemu działania firmy polegający na kompleksowym podejściu do klienta i świadczonych usług od wstępnych uzgodnień z inwestorem poprzez wykonaniem symulacji finansowej, wyceny robót i diagnostyki, oraz co najważniejsze, szybkiego i efektywnego usunięcia usterek przy instalacjach wodno-kanalizacyjnych. Całość usług w ramach biznesplanu wynika z zakupu planowanych w ramach wniosku maszyn, co stanowi o innowacji procesowej bowiem rozszerza profil działalności firmy, który dotychczas ograniczał się do przygotowania i nadzoru nad inwestycjami wykonywanymi przez inne podmioty. Na obszarze LGD brak jest firm świadczących tak kompleksowe usługi, a to stanowi o nietrafności oceny co do braku innowacyjności w skali obszaru LSR. Innowacyjny charakter inwestycji służy wypracowaniu nowych, niestosowanych na lokalnym rynku usług. Odnośnie kryterium – wpływu operacji na ochronę środowiska lub klimatu Skarżąca podkreśliła, że usługi polegające na usuwaniu usterek w instalacjach wodno-kanalizacyjnych oraz wykonywaniu sieci przyłączy wodno-kanalizacyjnych niewątpliwie przekonują o wpływie zgłoszonej operacji na ochronę środowiska, właściwa gospodarka ściekowa, w tym szybkie i efektywne naprawy usterek zmniejszą zanieczyszczenia lokalnych cieków wodnych oraz zmniejszają niebezpieczeństwo skażenia wód. Skarżąca przedstawiła szczegółowo korzyści, które można osiągnąć poprzez realizację zgłoszonej operacji. Dodała, że w przekazanej informacji nie wskazano żadnego uzasadnienia faktycznego o braku wpływu inwestycji na środowisko i klimat. Ponieważ Skarżąca kwestionuje że przy ponownej ocenie zignorowano wytyczne zawarte w rozstrzygnięciu ZWP z dnia 19 lipca 2018 r. należy przypomnieć, że w tym rozstrzygnięciu ZWP odnośnie omawianych kryteriów wskazał, między innymi, że na podstawie przeprowadzonej analizy dokumentacji złożonej w ramach protestu można stwierdzić, że zakres występowania wskazanych we wniosku innowacji nie został określony przez Radę w uzasadnieniu swojej decyzji. Brak jednomyślności oceny dokonanej przez Radę, gdzie siedmiu członków rady uznaje projekt za innowacyjny, a dwóch wskazuje na całkowity brak elementów innowacyjności w projekcie uzasadnia że kryterium to jest kryterium uznaniowym i niemierzalnym. Zaś odnośnie kryterium wpływu na środowisko ZWP wskazał, że zakres występowania wskazanych we wniosku działań mających pozytywny wpływ na środowisko nie został określony przez Radę w uzasadnieniu decyzji. Ponadto mając na uwadze, że przedmiotowe kryterium nie jest kryterium mieszalnym należy w tym zakresie skierować projekt do ponownej oceny. Wbrew twierdzeniom Skarżącej w postępowaniu "konkursowym" nie obowiązuje zasada związania – w realiach sprawy – Rady Stowarzyszenia wytycznymi instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu. Powoływany przez Skarżącą art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej nie zawiera w swojej treści normy stanowiącej podstawę do przyjęcia, że instytucja, której przekazuje się sprawę w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu jest związana wytycznymi zawartymi w tym rozstrzygnięciu. Zresztą pomijając już treść tego przepisu, to analiza wszystkich przepisów mających zastosowanie w sprawie nie pozwala na zaakceptowanie tezy wymienionej w pkt 3 zarzutów skargi. Natomiast na aprobatę – w świetle przepisów mających zastosowanie w sprawie zasługuje stanowisko, że oba kryteria kwestionowane – w zakresie ich oceny – przez Skarżącą nie są kryteriami które można ocenić według sztywnych założeń, są one – jak to określił ZWP – "niezmierzalne", a więc uznaniowe w zakresie objętym definicją. Sąd nie podziela stanowiska Skarżącej, że ocena poszczególnych członków Rady Stowarzyszenia nosi cechy dowolności, mimo że ocena poszczególnych członków nie jest jednakowa i zbieżna. Immanentną cechą ocen konkursowych, dokonywanych przez gremium, w ramach którego poszczególni członkowie dysponują samodzielnym głosem, niezależnie od poglądów i ocen pozostałych członków jest możliwość że oceny te będą się różnić, mimo że dotyczą tego samego stanu faktycznego i ocena ta z tego powodu nie może być kwestionowana. Konsekwencją tego jest, między innymi, przedstawione powyżej przez Sąd in extenso sposób obliczenia końcowej oceny Rady, zawartej w cytowanej Procedurze oceny i wyboru operacji..., który uwzględnia rozbieżność w punktacji poszczególnych członków Rady. W związku z tym, że skarga jest zredagowana w ten sposób, że przedstawia własną ocenę przedstawionej i zgłoszonej przez Skarżącą operacji, a co więcej domaga się aby oceny tej, w określonych kryteriach, dokonał Sąd należy wyjaśnić, że Sąd nie jest instytucją która w ramach omawianego konkursu ma jakiekolwiek kompetencje do merytorycznej oceny zgłoszonego wniosku. Sąd kontroluje natomiast czy zachowano reguły konkursu, procedurę, w kontekście normy zawartej w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, na co również zwraca uwagę Skarżąca, a więc w kontekście przejrzystości, rzetelności, bezstronności oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Sąd ponownie w tym miejscu podkreśla, że nie oznacza to że w ramach wspomnianej sądowej kontroli ma kompetencje do odmiennej oceny projektu w ramach określonych kryteriów, z tego tylko względu, że dokonałby – gdyby miał takie uprawnienia – odmiennej oceny określonych kryteriów i to w ramach poszczególnych definicji konkursowych, które również poprzez tę odmienną ocenę nie zostałyby przekroczone. Wprawdzie Sąd nie podziela zbyt stanowczego stanowiska zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę, że w ramach konkursu stosowne instytucje mają prawo do klasycznego uznania administracyjnego, ale niewątpliwie przy zachowaniu wymogu z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, mogą w ramach omawianego kryterium, nie wykraczając poza "konkursowe" definicje dokonywać własnej oceny zgłoszonych operacji. Podsumowując Sąd nie kwestionuje ogólnych uwag zawartych w uzasadnieniu skargi, co do kryteriów innowacyjności i ochrony środowiska przedstawionych przez Skarżącą, ale nie ma też podstaw do kwestionowania odmiennej oceny niektórych członków Rady Stowarzyszenia. Nie można utożsamiać niekorzystnej oceny w ramach określonych kryteriów z naruszeniem wspomnianych zasad, określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Skarżąca, mimo obszerności uzasadnienia skargi, nie wskazałaby na naruszenie tych zasad, ale rozumiany sposób, jak to Sąd przedstawił powyżej w uzasadnieniu. Nie naruszono również art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r., wbrew zarzutowi, z przyczyn wyżej wywiedzionych. Dotycvzyb to również pozostałych zarzutów skargi, z zaznaczeniem, że zarzut naruszenia § 4 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia z 2014 r. jest, w kontekście uzasadnienia skargi, niezrozumiały. Z wyżej przedstawionych przyczyn Sąd, na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.