I SA/Rz 87/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Barbara Stukan-Pytlowany NSA Jacek Surmacz /spr./ Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 marca 2011r. sprawy ze skargi "A" w R. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania protestu od oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu: "NOT- Nowoczesne Oblicze Technologii" nr [...] postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia I SA/Rz 87/11 Uzasadnienie Ustawa z dnia 6 października 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ze zm.; powoływanej dalej jako: u.z.p.p.r.), w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz.U. Nr 216, poz. 317) reguluje postępowanie sądowo-administracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.) - w związku z przyjętym w tej ustawie systemie odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011r. II GSK 1428/10, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio zastosowany. We wspomnianym powyżej postanowieniu NSA wskazał, że zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać warunki określone w pkt 1–3 tego przepisu. To oznacza, że skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 p.p.s.a. Poza tym w art. 47 § 1 p.p.s.a. został nałożony obowiązek dołączenia do pisma strony (np. skargi) jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepisy p.p.s.a. w Rozdziale I Działu III pt. "Pisma w postępowaniu sądowym" określają wymagania formalne jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym. Regulacje zawarte w Rozdziale I Działu III, a także w Rozdziale II tego Działu pt. "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3) wskazują, że przez "warunki formalne", o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46–48 i art. 57 § 1 tej ustawy. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunków formalnych", lecz pojęciem "skargi niekompletnej", stanowiąc w art. 30c ust. 5 pkt 2, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. nie precyzuje pojęcia "skargi niekompletnej". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pojęcie skargi kompletnej (niekompletnej) należy interpretować w kontekście art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (por. wyrok NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1957/09, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga wnoszona na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania określone w art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy ma na celu umożliwienie temu sądowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Przewidziany w tym przepisie obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji obejmuje także wniosek o dofinansowanie, który powinien być kompletny, a więc złożony z załącznikami, których treść była przedmiotem negatywnie zakończonej procedury odwoławczej (cytowane postanowienie z 11 stycznia 2011r. II GSK 1428/10). W orzecznictwie podkreśla się, że dołączenie przez stronę jedynie kserokopii dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. bez jakiegokolwiek poświadczenia stanowi, że dołączone powielone na kserokopiarce dokumenty nie mają przymiotu oryginalnego dokumentu (postanowienie NSA z 20 stycznia 2011r. II GSK 1528/10, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek o dofinansowanie jest dokumentem pochodzącym od strony, a strona podpisując go i dołączając do skargi, bądź skargi kasacyjnej jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści, co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (ibidem). Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy Sąd stwierdza, że: 1) dołączone przez NOT do skargi kserokopie dokumentów, poza pismem z dnia 20 stycznia 2011r. skierowanym do Skarżącej, a zawierającym informacje o oddaleniu protestu (karta 28-29) i uchwałą Zarządu Województwa Podkarpackiego w R. z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] wraz z uzasadnieniem (karta 30 - karta 33), nie stanowią dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., gdyż dołączone kserokopie dokumentów nie zostały w jakikolwiek sposób poświadczone z oryginałem, 2) do skargi nie dołączono tych załączników do wniosku o dofinansowanie, które, jak wynika z wykazu załączników, NOT dołączyła do wniosku (chodzi o załączniki nr 17.5 i 17.6). Sąd jednocześnie ustalił, że NOT była prawidłowo pouczona o treści art. 30c u.z.p.p.r. gdyż wynika to z pouczenia zamieszczonego w opisanym powyżej piśmie z dnia 20 stycznia 2011r. (karta 28-29 akt sądowych). Niedołączenie do skargi dokumentacji o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie może być usunięte poprzez wezwanie strony do uzupełnienia braków skargi, ponieważ jak to już wyżej wskazano, w przepisie art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł odmienną regulację w porównaniu do art. 49 § 1 p.p.s.a., w świetle której braki w zakresie kompletności dokumentacji nie są brakami formalnymi skargi w rozumieniu art. 57 § 1 p.p.s.a. i dlatego nie podlegają usunięciu (uzupełnieniu) w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd był zobowiązany do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia - na podstawie art. 30c u.z.p.p.r.