I SA/Rz 923/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Jacek Boratyn, Sędzia WSA Grzegorz Panek /spr./, Protokolant ref. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2012 roku oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2021 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: DIAS), po rozpoznaniu odwołania M.G. (dalej: skarżący/podatnik) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego dalej: NUS) z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] odmawiającą zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2012 r. w kwocie 29.557 zł. Jak wynika z akt sprawy skarżący w dniu 31 grudnia 2017 r. złożył korektę deklaracji podatkowej VAT-7 za lipiec 2012 r., w której wykazał kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 29.557 zł. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] NUS wszczął postępowanie podatkowe w zakresie prawidłowości złożenia korekty deklaracji VAT-7 za lipiec 2012 r. z wykazaną kwotą do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 29.557 zł. Ustalono, że podatnik obniżył podstawy opodatkowania oraz podatku należnego, co w konsekwencji miało wpływ na zwiększenie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz wykazanie kwoty do zwrotu bezpośredniego na rachunek bankowy w wysokości 29.557 zł w złożonej w dniu 31 grudnia 2017 r. deklaracji korygującej VAT-7 za miesiąc lipiec 2012 r., o wartości wynikające z czterech wystawionych faktur na rzecz G. U. i A., ul. [...], na potwierdzenie wykonanych robót budowlanych, tj.: - z dnia 5 czerwca 2012 r. nr [...] (do paragonu nr [...]), dokumentująca "Wydłużenie dachu i zmianę konstrukcji z materiałem. Wykonanie obróbek blach, na istniejących budynkach z mater. - Zlecenie dodatkowe", wartość netto 8.270,00 zł, podatek VAT (23 %) 1.902,10 zł, wartość brutto 10.172,10 zł, kwota do zapłaty 10.172,10 zł, - z dnia 5 czerwca 2012 r. nr [...] dokumentująca "Budowę budynku gospodarczego z częścią rekreacyjną [...]", wartość netto 62.553,35 zł, podatek VAT (23 %) 14.387,27 zł, wartość brutto 76.940,62 zł, kwota do zapłaty 76.940,62 zł, - nr [...] (zaliczkowa do paragonu nr [...]) - brak daty wystawienia, dokumentująca "Prace budowlane dobudowy do budynku mieszk. – [...], kwoty po uwzględnieniu wcześniej otrzymanych należności: wartość netto 55.881,65 zł, podatek VAT (23 %) 12.852,77 zł, wartość brutto 68.734,42 zł, do zapłaty 68.734,42 zł, ' - z dnia 8 czerwca 2012 r. nr [...] dokumentująca "Wykonanie poszycia dachu płytą OSB na dobudówkach - zlecenie dodatkowe", wartość netto 1.804,81 zł, podatek VAT (23 %) 415,11 zł, wartość brutto 2.219,92 zł, do zapłaty 2.219,92 zł, które zostały wykazane w ewidencji dostaw VAT za miesiąc lipiec 2012 r., a następnie rozliczone w pierwotnej deklaracji VAT-7 złożonej za ten okres rozliczeniowy. Kwoty brutto wynikające z ww. faktur stanowiły należności, które były dochodzone pozwem przez podatnika wniesionym przeciwko odbiorcy usług (oddalonym ostatecznie na mocy wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia [.] listopada 2016 r. sygn. akt [...], który uprawomocnił się w dniu 9 grudnia 2016 r. Podatnik, w toku postępowania podatkowego, działając na zasadzie "wstecz" dokonał korekty "in minus" rozliczenia podatku należnego VAT, zmniejszając podstawę opodatkowania, co w efekcie, w jego ocenie, skutkowało wykazaniem kwoty do zwrotu bezpośredniego na rachunek bankowy za miesiąc lipiec 2012 r. Mając na uwadze powyższe, NUS decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] odmówił podatnikowi zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2012 r. w kwocie 29.557 zł, stwierdzając, że korekta deklaracji VAT-7 za lipiec 2012 r. była niekompletna, gdyż odnosiła się wyłącznie do korekty sprzedaży towarów i usług, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz kwoty zwrotu. Od ww. decyzji podatnik wniósł odwołanie do DIAS, który decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję NUS z dnia [...] maja 2018 r. Wskutek zaskarżenia przez podatnika ww. decyzji organu odwoławczego, sprawa stała się przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Rz 1240/18 uchylił decyzję DIAS z dnia [...] października 2018 r. DIAS, po ponownym rozpatrzeniu odwołania od decyzji NUS z dnia [...] maja 2018 r. decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...], uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. NUS, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją dnia [...] czerwca 2020 r. nr: [...] odmówił podatnikowi zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2012 r. w kwocie 29.557 zł. W ocenie NUS w ww. okresie nie istniała przyczyna ewentualnej zmiany podstawy opodatkowania, zatem zmniejszenie podstawy opodatkowania o wartość 128.510 zł oraz podatku należnego VAT o kwotę 29.557 zł w zakresie sprzedaży opodatkowanej stawką 23%, wykazanych przez podatnika w ostatecznej wersji deklaracji korygującej VAT-7 za lipiec 2012 r. nie znalazło podstawy prawnej. Od ww. decyzji podatnik złożył odwołanie do DIAS, który decyzją z dnia [...] października 2021 r. nr: [...] utrzymał w mocy decyzję NUS z dnia [...] czerwca 2020 r., podtrzymując stanowisko organu pierwszej instancji, że w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do zmiany rozliczenia podatnika w podatku od towarów i usług za lipiec 2012 r., w zakresie podatku należnego, ponieważ w ww. okresie nie istniała przyczyna zmiany. DIAS wskazał, że bezsporne jest, że podatnik wystawił na rzecz usługobiorcy faktury VAT, które zostały zaewidencjonowane w ewidencji sprzedaży VAT i nie zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. W ocenie organu odwoławczego w analizowanym okresie podatnik nie mógł wystawić faktur korygujących, bowiem sprawa zapłaty należności była wówczas przedmiotem sporu przed sądem (na podstawie ww. kwestionowanych faktur podatnik domagał się zapłaty należności), który to spór zakończył się w dniu 9 grudnia 2016 r. uprawomocnieniem ostatecznego wyroku z dnia 7 listopada 2016 r. Dodatkowo w przedłożonych przez podatnika ewidencjach sprzedaży za lipiec 2012 r. nie ujęto korygowanych transakcji, zatem, w ocenie organu, ww. ewidencje nie odzwierciedlały danych wykazanych w deklaracji korygującej za lipiec 2012 r., złożonej w dniu 31 grudnia 2017 r. DIAS podkreślił, że podatnik w trakcie postępowania podatkowego, nie przedkładał żadnych dokumentów, na podstawie których dokonał obniżenia podatku należnego za miesiąc lipiec 2012 r. Dopiero w dniu 20 kwietnia 2020 r. do Urzędu Skarbowego w J., na szczegółowo zadane pytania skierowane do podatnika m. in. w zakresie ewentualnego wystawiania faktur korygujących, wpłynęły (dołączone jako załączniki do odpowiedzi) kserokopie faktur korygujących wystawionych w dniu 10 grudnia 2016 r. przez Przedsiębiorstwo Budowlane Produkcja Handel "A", ul. [...], NIP [...] w stosunku do G.U. i A., ul. [...], w treści których jako przyczynę korekty wskazano "wyrok Sądu Okręgowego w K. Wydział I Cywilny z dnia [.] listopada 2016", tj.: - faktura korygująca nr [...] - dotyczy faktury nr [...] z dnia 5 czerwca 2012 r. - faktura korygująca nr [...] - dotyczy faktury nr [...] z dnia 5 czerwca 2012 r. - faktura korygująca nr [...] - dotyczy faktury nr [...] z dnia 6 czerwca 2012 r. - faktura korygująca nr [...] - dotyczy faktury nr [...] z dnia 8 czerwca 2012 r. korygujące wartości netto, podatek należny oraz wartości brutto "do zera". Nie przedłożono potwierdzeń odbioru tych faktur przez nabywcę, jak również innej dokumentacji związanej choćby z próbą ich doręczenia. Zdaniem DIAS przedłożone przez podatnika dokumenty nie mogą stanowić podstawy zmniejszenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego za lipiec 2012 r., a w konsekwencji wykazania kwoty podatku do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za ten okres rozliczeniowy ponieważ w ww. okresie nie istniała przyczyna zmiany (korekty) deklaracji. Dodatkowo DIAS wskazał, że podatnikowi przysługuje prawo do dokonania korekty z tytułu wystawienia faktur korygujących najwcześniej za miesiąc otrzymania potwierdzenia doręczenia faktur korygujących. Pismem z dnia 29 października 2021 r. podatnik wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję DIAS z dnia [...] października 2021 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1.art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), dalej: Ordynacja podatkowa, poprzez "uznanie złożonej korekty za nieskuteczną z wagi na brak istnienia w lipcu 2012 roku przyczyny zmiany, w sytuacji gdy podstawa korekty w lipcu 2012 istniała, a zatem korekta była prawidłowa", 2. przepisów postępowania które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym" oraz 3. przepisów art. 29 ust. 4, 4a, 4b i 4c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), dalej: ustawa VAT, w brzmieniu sprzed 31 grudnia 2013 r., poprzez błędne uznanie, że warunkiem dokonania korekty faktury VAT jest skuteczne doręczenie takiej korekty do kontrahenta, w sytuacji gdy z ww. norm taki obowiązek nie wynika. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący nie podzielając stanowiska organów podatkowych, przedstawił analizę, czym w ujęciu normatywnym jest korekta deklaracji podatkowej oraz dokonał rozważenia jaki charakter miał wyrok częściowo oddalający powództwo względem A. G. W ocenie skarżącego: "(...) brak podstawy do wystawienia faktury VAT w pierwotnej wysokości istniał już w lipcu 2012 r., a wyrok Sądu Okręgowego w K. jedynie to potwierdził". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Kwestią sporną w sprawie pozostaje to, w rozliczeniu podatkowym za jaki okres skarżący powinien uwzględnić kwotę zmniejszającą podstawę opodatkowania. Zdaniem DIAS, ustalenie podstawy opodatkowania według nieprawidłowej wartości, które spowodowało wykazanie podatku należnego w kwocie wyższej od należnej, powoduje, że korekta rozliczenia podatkowego powinna mieć miejsce nie w okresie rozliczeniowym związanym z momentem powstania obowiązku podatkowego, ale w okresie rozliczeniowym związanym z datą wprowadzenia do obrotu prawnego faktury korygującej. Z kolei w ocenie skarżącego, korekta podatku należnego in minus powinna nastąpić w okresie pierwotnym, jeżeli wystąpił błąd pierwotny w fakturze korygowanej i taka sytuacja występuje w rozpoznawanej sprawie. W powyższym sporze rację należało przyznać organom podatkowym. Wyjaśniając materialnoprawne podstawy orzekania w tej sprawie wskazać należy, że zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy VAT który to przepis obowiązywał do dnia 31 grudnia 2013 r. w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Z dniem 1 stycznia 2014 r. przepis art. 29 przestał obowiązywać a regulacje prawne w tym zakresie zostały zawarte w przepisie art. 29a ust. 1 ustawy VAT. Przepis ten stanowi, że podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Jak stanowi z kolei art. 29a ust. 10 ustawy VAT, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o: 1. kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2. wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12; 3. zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło; 4. wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. W myśl art. 29a ust. 13 ustawy VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Na podstawie art. 29a ust. 14 ustawy VAT, przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury: 1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1, 2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1, 3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, 4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, 5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury - podatnik wystawia fakturę korygującą. Wskazana wyżej zmiana przepisów nie wprowadziła jedna niczego nowego jeżeli chodzi o okres rozliczeniowy w którym ewentualnie taka korekta może być dokonana. Zdaniem Sądu, wbrew argumentacji skarżącego, brak jest usprawiedliwionych podstaw do odstąpienia od stosowania ww. przepisów, regulujących w sposób jednoznaczny sytuację skarżącego tj. korektę błędnie wykazanego w fakturze (zawyżonego) podatku należnego. Niewątpliwie bowiem wykazanie w fakturze zawyżonego podatku należnego jest pomyłką w kwocie podatku na fakturze, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. W przepisach ustawy VAT wyraźnie zostały uregulowane konsekwencje zmniejszenia podstawy opodatkowania lub podatku, określonych w pierwotnej fakturze. W przytoczonym unormowaniu przyjęto rozwiązanie, zgodnie z którym w przypadku, gdy nastąpi zmniejszenie podstawy opodatkowania (lub tylko zmniejszenie podatku), podatnik nie koryguje "wstecz" rozliczenia podatku, lecz czyni to w rozliczeniu za okres, w którym uzyskał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi. Innym słowy, jeżeli wysokość podatku należnego została zawyżona, to - z woli ustawodawcy - korekta rozliczenia podatkowego powinna mieć miejsce nie w okresie rozliczeniowym związanym z momentem powstania obowiązku podatkowego, ale w okresie rozliczeniowym związanym z datą wprowadzenia do obrotu prawnego faktury korygującej (art. 29 ust. 4a ustaw VAT (obowiązujący do dnia 31 grudnia 2013 r. ) art. 29a ust. 14 ustawy VAT - obowiązujący obecnie). Jednocześnie, w art. 86 ust. 19a ustawy VAT przyjęto zasadę, że w przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał fakturę korygującą, o której mowa w art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę fakturę korygującą otrzymał; jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia. Wskazać także tutaj trzeba, że jeżeli chodzi o korektę podatku należnego in plus (a nie in minus co ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) to z uwagi brak regulacji dotyczącej korekty podatku należnego in plus, w orzecznictwie wypracowano pogląd, zgodnie z którym, dla ustalenia okresu, w jakim powinna być uwzględniona korekta faktury, istotna jest przyczyna wystawienia faktury korygującej podwyższającej podatek należny. Przyczyny te możemy podzielić na dwie grupy. Po pierwsze występują sytuacje, gdy przesłanki wystawienia faktury korygującej podatek należny są spowodowane pomyłką przy wystawianiu faktury pierwotnie dokumentującej zdarzenie rodzące zobowiązanie podatkowe (pomyłka w cenie). Po drugie, przesłanki wystawienia faktury korygującej mogą zaistnieć po zdarzeniu rodzącym zobowiązanie podatkowe, będąc następstwem podwyższenia ceny po wystawieniu faktury pierwotnej. W przypadku pierwszej grupy mamy do czynienia z sytuacją, gdy dokonywana korekta ma na celu wykazanie prawidłowej wielkości podatku należnego z tytułu danego zdarzenia, który w rozliczeniu za okres właściwy dla powstania obowiązku podatkowego został wykazany w wadliwej - w zbyt niskiej wysokości. W odniesieniu do drugiej grupy przypadków, w momencie wystawienia faktury pierwotnej podatek należny z tytułu danego zdarzenia wykazany jest w prawidłowej wielkości, a dopiero zdarzenie, które następuje po sprzedaży stanowi podstawę dokonania korekty podatku. W takiej sytuacji, w istocie niezasadnym byłoby dokonywanie korekty odnoszącej się do okresu pierwotnego, w tym naliczanie odsetek, mimo że zdarzenie stanowiące podstawę do zwiększenia podatku należnego nastąpiło w okresie późniejszym (zob. m.in. wyroki NSA z 5 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1875/08, z 25 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 213/10, z 25 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 50/11). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należało zgodzić się z organami orzekającymi w sprawie, że za lipiec 2012 r. skarżący nie mógł skutecznie złożyć korekty deklaracji bowiem korekta ta powinna mieć miejsce nie w okresie rozliczeniowym związanym z momentem powstania obowiązku podatkowego, ale w okresie rozliczeniowym związanym z datą wprowadzenia do obrotu prawnego faktury korygującej Najwcześniejszym okresem, w którym taka korekta ewentualnie mogła być dokonana była grudzień 2016 r. Jednak ten okres rozliczeniowy nie był objęty postępowaniem podatkowym w niniejszej sprawie. Jeżeli zaś chodzi o sprawę dotyczącą zapłaty należności za wykonane usługi, które były udokumentowane wystawionymi fakturami, która była przedmiotem sporu przed sądem (na podstawie kwestionowanych faktur podatnik domagał się zapłaty należności), który to spór zakończył się w dniu 9 grudnia 2016 r. uprawomocnieniem ostatecznego wyroku z dnia [.] listopada 2016 r., to okoliczność ta nie mogła mieć znaczenia w sprawie. Jak już była o tym mowa w przypadku korekty faktur in minus - z woli ustawodawcy - korekta rozliczenia podatkowego powinna mieć miejsce nie w okresie rozliczeniowym związanym z momentem powstania obowiązku podatkowego, ale w okresie rozliczeniowym związanym z datą wprowadzenia do obrotu prawnego faktury korygującej. Korekta taka nie mogłaby być dokonana także in plus ponieważ w tym przypadku nie można byłoby uznać, że za okres właściwy dla powstania obowiązku podatkowego podatek został wykazany w wadliwej - w zbyt niskiej wysokości. Wręcz przeciwnie w stanie faktycznym sprawy podatek należny w pierwotnie wystawionych fakturach wykazany był w prawidłowej wielkości, a dopiero zdarzenie, które nastąpiło w okresie późniejszym (wyrok sądu powszechnego z dnia 7 listopada 2016 r.) stanowił podstawę dokonania korekty podatku. Co więcej, na co zwracał także uwagę organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ pierwszej instancji nie uzależniał możliwości dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2012 r. od konieczności posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru faktur korygujących wystawionych dnia 10 grudnia 2016 r. Wskazywał jedynie na nowelizację przepisów w tym zakresie, która nie miała wpływu odnośnie okresu rozliczeniowego w którym takiej korekty można było dokonać. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargi, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.