II SA/Rz 1089/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na czynność Wójta Gminy N. z dnia [...] października 2012r., nr [...] w przedmiocie informacji o zamiarze umieszczenia znaku drogowego - postanawia - I. odrzucić skargę II. zwrócić skarżącemu uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie dwieście złotych ) II SA/Rz 1089/12 UZASADNIENIE Pismem z dnia 18 kwietnia 2012r. K. B. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o wydanie na czas nieokreślony zezwolenia na przejazd drogą gminną nr [...], samochodów o tonażu przekraczającym 3 t w związku z prowadzonymi działami specjalnymi produkcji rolnej. Pismem z dnia 22 czerwca 2012r., nr [...] Wójt Gminy [...] wyjaśnił wnioskodawcy, że z uwagi na fakt, że ekspertyza techniczna mostu znajdującego się w ciągu przedmiotowej drogi wykazała, że obiekt mostowy jest zdolny do bezpiecznego przenoszenia obciążeń pojazdami o masie całkowitej do 6,0 t, takie ograniczenie tonażowe zostanie wprowadzone w miejsce obecnie istniejącego. Następnie pismem z dnia 20 lipca 2012r. K. B. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o wydanie na czas nieokreślony zezwolenia na przejazd drogą gminną nr [...], samochodów o tonażu przekraczającym 6, 0 t w związku z prowadzonymi działami specjalnej produkcji rolnej. W odpowiedzi na wskazane wyżej pismo Wójt Gminy [...] w piśmie z dnia 22 sierpnia 2012r., nr j.w. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 20 lipca 2012r. uzasadniając je koniecznością dbania o bezpieczeństwo innych użytkowników drogi . W dniu 10 września 2012r. do Urzędu Gminy [...] wpłynęło pismo K. B. – wzywające Wójta Gminy [...] do usunięcia prawa poprzez zmianę stanowiska zawartego piśmie z dnia 22 sierpnia 2012r., nr [...] w sprawie odmowy usunięcia znaku zakazu poruszania się samochodami o masie całkowitej przekraczającej 3 tony ustawionego przed mostem w ciągu drogi gminnej i odmowę wydania zezwolenia na dojazd do zakładu produkcji rolnej droga gminną nr [...], samochodów przekraczających ten tonaż. W dniu 4 października 2012r. nr [...] Starosta Powiatu [...] na wniosek Gminy [...] zatwierdził projekt stałej organizacji ruchu dotyczącym ograniczenia tonażu do 6 t i ustalonym pierwszeństwem W odpowiedzi na wskazane wyżej pismo z dnia 10 września 2012r., Wójt Gminy [...] w piśmie z dnia 10 października 2012r., nr [...] podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w pismach z dnia 22 czerwca 2012r. oraz z dnia 22 sierpnia 2012r., wskazując, że istniejący w ciągu drogi gminnej obiekt mostowy jest zdolny do przenoszenia obciążeń pojazdami samochodowymi o masie całkowitej do 6, 0 t , co wynika ze sporządzonej w tym zakresie ekspertyzy technicznej. Podał, że zatwierdzenie przez Starostę projektu stałej organizacji ruchu będzie skutkować wykonaniem prac polegających na wymianie istniejących znaków drogowych na właściwe określone w projekcie, w szczególności na znaki B – 18 zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 6 t . K. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie czynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie informacji o zamiarze bezzasadnego umieszczenia znaku zakazu B- 18 (ograniczenie ruchu pojazdów o masie przekraczającej 6 ton) (sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Rz 1089/12) oraz w przedmiocie odmowy dokonania usunięcia znaku drogowego ograniczającego poruszanie się pojazdami o masie przekraczającej 3 tony (sprawa została zarejestrowana pod sygn. II SA/Rz 1199/12) W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej czynności Wójta (informacji o zamiarze umieszczenia znaku B- 18 - ograniczenie poruszania się pojazdów o masie całkowitej przekraczającej 6 ton), jako niezgodnej z prawem, ewentualnie o stwierdzenie jej bezskuteczności oraz o zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych . W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wskazał na przebieg postępowania w sprawie objętej skargą i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone wcześniej w pismach skierowanych do skarżącego . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga K. B. jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a; oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jeżeli zatem skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, tzn. jeżeli zaskarżony akt ten lub czynność nie stanowi jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 lub § 3 p.p.s.a., to skargę należy uznać za niedopuszczalną i w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucić. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest czynność Wójta Gminy [...] - informacja o zamiarze umieszczenia znaku drogowego zakazu B- 18 (ograniczenie ruchu pojazdów o masie przekraczającej 6 ton). Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wypowiedział się w swych orzeczeniach na temat, że znak drogowy stanowi przykład aktu generalnego, adresowanego do nieskonkretyzowanego adresata. W związku z tym nie można powoływać się na naruszenie swojego indywidualnego uprawnienia lub interesu prawnego przez ustawienie znaku drogowego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2010 roku LEX nr 658620, postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2011 roku I OSK 614/11, wyrok NSA z 23 marca 2011 roku I OSK 736/10, postanowienie NSA z 11 października 2011 roku I OSK 1768/11,Postanowienie NSA z 1 września 2011 roku I OSK 1394/11 – Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że nie budzi wątpliwości, iż ustawienia znaku drogowego nie można rozpatrywać w płaszczyźnie uregulowań dotyczących wydania decyzji lub postanowień (art.3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a). Czynność ustawienia znaku drogowego nie może być też zakwalifikowana jako czynność "z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., co przesądza o niemożliwości poszukiwania ochrony prawnej przez skarżącą w trybie przewidzianym w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Ze względu na użyte w ustawie kryteria, trudno dokładnie scharakteryzować tę kategorię działań administracji. Z całą pewnością można jednak powiedzieć, że są to akty lub czynności, które: a) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.; b) są podejmowane w sprawach indywidualnych, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.; c) muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli; d) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa; (LexPolonica nr 329052). Ponieważ zaskarżona czynność – informacja o zamiarze umieszczenia znaku wskazanych powyżej wymogów nie spełnia – nie stanowi władczej konkretyzacji materialnego prawa administracyjnego polegającej na przyznaniu określonego uprawnienia bądź nałożenia obowiązku - usprawiedliwione jest stwierdzenie, iż ma ono wyłącznie charakter informacyjny, jest odpowiedzią na wniesione do organu pismo; nie jest więc aktem, który podlega sądowej kontroli. Mając na względzie przytoczone okoliczności oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił. Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł, a skarga podlega odrzuceniu, o zwrocie wpisu w pkt II sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 p.p.s.a.