II SA/Rz 1184/17

Dnia 20 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 roku nr [...] w sprawie ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany terminu wykonania ostatecznej decyzji dotyczącej rozbiórki budynku - postanawia – Odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] o odmowie zmiany terminu wykonania ostatecznej decyzji dotyczącej rozbiórki budynku. W skardze na w/w decyzję, J. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wprawdzie postępowanie to dotyczy, co do zasady, zaskarżonej decyzji, to jednak możliwe jest wstrzymanie także innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Należy jednak podkreślić, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, w związku z czym Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, Sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji (tak również m. in. w postanowieniach NSA z dnia 18 października 2012 r. I OSK 2484/12, z dnia 11 stycznia 2011 r. II OSK 1835/10). Niezależnie od powyższego wskazać należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (tak m. in. w post. NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r. II FZ 193/13, post. NSA z dnia 5 maja 2005 r. I OZ 371/05). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny, lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzje organów obu instancji nie nakładają na skarżącego żadnych obowiązków i nie podlegają wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, nie mogą zatem wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych. Dlatego też Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.