II SA/Rz 1190/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Stanisław Śliwa WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej WINGiK) z dnia [...] września 2011 r. Nr [...], utrzymująca w mocy wydaną na podstawie art. 107 § 1, 146 § 1 oraz art. 151 § 1 pkt 1 i § 2 Kpa decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] stwierdzającą, że decyzja tego organu z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] dot. wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu L. została wydana z naruszeniem prawa. U podstaw tych decyzji znalazł się skierowany do Starosty [...] wniosek I. G. z dnia 6 grudnia 2005 r. o uregulowanie stanu władania położoną w L. drogą, oznaczoną w ewidencji gruntów nr 1802, a błędnie ujawnioną na rzecz jej nieżyjących już rodziców S. i S. B., którzy nigdy nie byli nią uwłaszczeni, a która – co ustalono w toku postępowania – służy mieszkańcom wsi jako jedyny dojazd do posesji i gruntów rolnych, co wskazuje na publiczny charakter jej użytkowania. Starosta [...] wskazaną powyżej decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu L. gm. [...] zmian polegających na wykreśleniu w jednostce rejestrowej nr 122 utworzonej na rzecz S. i S. B. działki ewidencyjnej nr 1802 o pow. 0,11 ha i wpisaniu jej w utworzonej na rzecz władającego Urzędu Gminy [...] jednostce rejestrowej nr 1364 (drogi). Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 22 lutego 2006 r. Pismem z dnia 6 marca 2006 r. H. B. wniosła o usunięcie błędu w operacie ewidencji gruntów poprzez ujawnienie na jej rzecz części działki nr 1802, której własność posiada na podstawie aktu własności ziemi nr [...] z dnia 16 grudnia 1975 r. Kolejnym pismem z dnia 7 marca 2006 r. wniosła o wznowienie postępowania w przedmiocie wykazania w ewidencji gruntów działki nr 1802 na rzecz Urzędu Gminy [...] z uwagi na fakt, że nie brała udziału w tym postępowaniu. Postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...] zostało wznowione postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] lutego 2006 r., po czym decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] odmówił on uchylenia swojej decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. WINGiK po rozpatrzeniu odwołania H. B. decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] uchylił tę decyzję w całości, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] ponownie odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. Decyzja ta w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez H. B. odwołania, została utrzymana w mocy decyzją WINGiK z dnia [...] października 2006 r. Nr [...]. Wniesiona na nią przez H. B. do WSA w Rzeszowie skarga została oddalona wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Rz 1122/06, niemniej NSA po rozpoznaniu wniesionego od tego wyroku przez H. B. skargi kasacyjnej – wyrokiem z dnia 29 lipca 2009 r. I OSK 1075/08 uchylił wyrok Sądu I instancji przekazując mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. II SA/Rz 793/09 uchylił decyzję WINGiK z dnia [...] października 2006 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku H. B. z dnia 7 marca 2006 r., Starosta decyzją z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] lutego 2006 r., orzekając o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi [...] zmian odnośnie działki 1802, polegających na: wykreśleniu działki nr 1802 o pow. 0,11 ha w jednostce rejestrowej nr 122 utworzonej na rzecz A. B., A. B. i I. G. po 1/3 części (pkt 1), wpisaniu w jednostce rejestrowej nr 64 utworzonej na rzecz H. B. działki nr 1802/1 o pow. 0,01 ha (pkt 2), wpisaniu w jednostce rejestrowej nr 1364 utworzonej na rzecz Gminy [...] działki nr 1802/2 o pow. 0,10 ha (pkt 3). Odwołania od tej decyzji wnieśli Z. G., A. T., S. T. oraz H. B. W wyniku ich rozpatrzenia WINGiK decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] uchylił decyzję Starosty z dnia [...] października 2010 r., przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kolejną decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] Starosta [...] uchylił decyzję własną z dnia [...] lutego 2006 r., oraz orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi [...] zmian w zakresie działki nr 1802 polegających na: wykreśleniu działki nr 1802 o pow. 0,11 ha w jednostce rejestrowej nr 122 utworzonej na rzecz A. B., A. B i I. G. po 1/3 części oraz wpisaniu w niej działki nr 1802/4 o pow. 0,04 ha, wpisaniu w jednostce rejestrowej nr 64 utworzonej na rzecz H. B. działki nr 1802/1 o pow. 0,01 ha, wpisaniu w jednostce rejestrowej nr 1364 utworzonej na rzecz Gminy [...] działki nr 1802/3 o pow. 0,05 ha, wpisaniu w jednostce rejestrowej utworzonej na rzecz Z. G. i H. G. działki nr 1802/2 o pow. 0,0044 ha oraz o wykazaniu przedmiotowych zmian na mapie ewidencyjnej. Od decyzji tej ponownie odwołanie wniosła H. B., co skutkowało jej uchyleniem przez WINGiK decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...]. Kolejną, wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] Starosta [...] stwierdził, że jego decyzja z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [....] dot. wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu L. została wydana z naruszeniem prawa. W jej uzasadnieniu wskazał, że z przeprowadzonego przed wydaniem obecnej decyzji postępowania dowodowego wynika, iż część działki 1802 stanowi własność H. B. na podstawie aktu własności ziemi nr [...], do której to nikt inny nie rościł sobie żadnych praw. Pozostała zaś część gruntu miała publiczny charakter użytkowania przez lokalną społeczność, jednak nie była zaliczona do kategorii dróg gminnych w rozumieniu ustawy o drogach publicznych, gdyż nie spełniała wynikających z niej kryteriów formalnych. Zgodnie z art. 146 § 1 Kpa, uchylenie ostatecznej decyzji we wznowionym postępowaniu ze względu na fakt, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 5 lat. Zgodnie z zalegającymi w aktach sprawy zwrotnymi potwierdzeniami odbioru, decyzja Starosty z dnia [...] lutego 2006 r. kończąca postępowanie będące przedmiotem wznowienia została doręczona A. B., A. B, Gminie [...] oraz I. G. Minął więc już okres dopuszczający możliwość uchylenia tej decyzji. W tej sytuacji w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta [...] stwierdził, że jego decyzja z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...]. została wydana z naruszeniem prawa, gdyż nie wszystkie osoby posiadające przymiot strony były uczestnikami prowadzonego wówczas postępowania – co stanowiło podstawę do jego wznowienia. Ponadto Starosta orzekając tą decyzją o ujawnieniu w ewidencji gruntów władania działką nr 1802 przez Urząd Gminy [...] oparł się na art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872), oświadczeniu mieszkańców wsi [...] o publicznym charakterze przedmiotowej drogi oraz piśmie Urzędu Gminy [...] że działka ta w dniu 31 grudnia 1998 r. była w jego władaniu. Również Sąd Rejonowy w R. w prawomocnym wyroku z dnia 5 czerwca 2007 r. sygn. akt [...] przesądził, że działka ta nie posiada charakteru drogi publicznej; obowiązek uwzględnienia tego wyroku wynikał z zaleceń co do dalszego postępowania w sprawie, wynikających z wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 22 grudnia 2009 r., którymi organ był związany przy wydawaniu niniejszej decyzji. W tej sytuacji pomimo uznania, że zaistniały podstawy do wznowienia postępowania, to jednak upływ okresu przedawnienia o którym mowa w art. 146 § 1 Kpa uniemożliwia wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia, tj. uchylenia bądź odmowy uchylenia tej decyzji. Odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [....] wniosła H. B. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7, art. 12 § 1, art. 77, art. 107, art. 146 § 1 i art. 151 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez niezastosowanie się organu I instancji do zaleceń NSA. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy przez organ II instancji, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Rozpatrujący odwołanie WINGiK oznaczoną na wstępie decyzją z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nawiązując do ustaleń faktycznych w sprawie dokonanych przez organ I instancji organ odwoławczy stwierdził, że skoro działka nr 1802 wykazana w operacie ewidencyjnym na podstawie decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. nie spełniała funkcji drogi publicznej, to decyzja ta orzekająca o jej wykazaniu jako drogi pozostającej we władaniu "Urzędu Gminy [...] została podjęta z naruszeniem przepisów prawa materialnego. _@KON@_Zaznaczył też, że zgodnie z art. 145 _@POCZ@__@KO§ 1 pkt 4 Kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli _@POCZ@__@KONstrona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. H. B. nie była stroną postępowania, w którym [...] lutego 2006 r. została wydana decyzja [...] i to było przyczyną jego wznowienia. Treść art. 146 § 1 Kpa wskazuje jednak jednoznacznie, że upływ określonych w nim terminów, jako negatywnej przesłanki do uchylenia decyzji w trybie wznowieniowym jest bezwarunkowy, tj. niezależny od okoliczności, które to spowodowały. Zgodnie z nim uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Dlatego organ I instancji prawidłowo na podstawie art. 151 § 2 Kpa podjął w dniu [...] czerwca 2011 r. decyzję w której stwierdził, że decyzja z dnia [...] lutego 2006 r. została wydana z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 73 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, zgodnie z którym nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego_@KON@_. Po upływie okresu przedawnienia w sprawie rozpoznawanej w trybie wznowienia postępowania organ administracji publicznej traci kompetencje nie tylko do uchylenia ale i odmowy uchylenia decyzji dotychczasowej wydanej w postępowaniu zwyczajnym z powodu stwierdzenia przez organ administracji braku podstaw do jej uchylenia, gdyż jest to rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Decyzję WINGiK z dnia [...] września 2011 r. H. B. w całości zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarzucając jej: 1. Naruszenie art. 7 Kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy związanego z korzystaniem działki nr 1802 przez wszystkich mieszkańców wsi [...] i jej pozostawania we władaniu Gminy [...], 2. Naruszenie art. 12 § 1 Kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie związane z brakiem wnikliwości w postępowaniu organów I i II instancji, 3. Naruszenie art. 77 Kpa poprzez brak zebrania i uwzględnienia całości materiału dowodowego w sprawie, 4. Naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezastosowanie się organów I i II instancji do zaleceń WSA i NSA w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego, 5. Naruszenie art. 136 Kpa poprzez zaniechanie przez organ II instancji przeprowadzenia własnego postępowania dowodowego i oparcie się tylko na dowodach przeprowadzonych przez organ I instancji, 6. Naruszenie art. 146 § 1 Kpa poprzez niewykazanie przez organ I instancji, kiedy decyzja została doręczona stronom, przyjęcie że ostateczną decyzją w postępowaniu wznowionym jest decyzja z dnia [...] lutego 2006 r. oraz brak ustosunkowania się organu II instancji do wszystkich zarzutów podnoszonych w odwołaniu, 7. Naruszenie art. 107 Kpa poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji organu I i II instancji, kiedy skarżąca otrzymała tą decyzję i czy w ogóle ją otrzymała, 8. Naruszenie art. 151 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 7 i 77 Kpa poprzez brak szczegółowego odniesienia się przez organ II instancji do zarzutów składanych przez skarżącą. Na tej podstawie skarżąca H. B. wniosła o: - uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z orzeczeniem co do istoty sprawy przez Sąd, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania, - przeprowadzenie postępowania dowodowego z załączonych do skargi dokumentów na okoliczność braku przesłanek do wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi [...] zmian polegających na wykreśleniu w jednostce rejestrowej nr 122 utworzonej na rzecz S. i S. B. działki nr 1802 o pow. 0,11 ha i wykazaniu jej w jednostce rejestrowej nr 1364 we władaniu Gminy [...]. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację wywiedzioną jak w uzasadnieniu wydanej przez siebie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – określanej dalej jako P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż Sąd z urzędu bierze pod uwagę wszystkie naruszenia prawa, a nie tylko te wymienione w skardze. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatniej ze wskazanych ustaw. W przypadku zaskarżenia decyzji Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy - lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 Kpa lub innych przepisach. W rozpatrywanej sprawie Sąd opisanych powyżej wad i uchybień względem zaskarżonej decyzji nie stwierdził. Przedmiotem sądowej kontroli pozostaje decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2011 r. Nr [....], utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2011 r.[...] stwierdzającą, że ostateczna decyzja tego organu z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] została wydana z naruszeniem prawa (decyzją tą Starosta [...] orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu L. gm. [...] zmian polegających na wykreśleniu w jednostce rejestrowej nr 122 utworzonej na rzecz S. i S. B. działki ewidencyjnej nr 1802 o pow. 0,11 ha i wpisaniu jej jako drogi w utworzonej na rzecz władającego Urzędu Gminy [...] jednostce rejestrowej nr 1364). Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie w przypadku, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Przesłanka ta w niniejszej sprawie jest spełniona, gdyż jak prawidłowo ustaliły i przyjęły orzekające organy administracji, w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nie brała udziału skarżąca H. B., mimo przysługującego jej na podstawie aktu własności ziemi z dnia 16 grudnia 1975 r. prawa własności parceli gruntowej nr 1815/1, stanowiącej obecnie część działki nr 1802. Jak wykazało przy tym przeprowadzone w sprawie postępowanie, decyzja ta została podjęta naruszeniem przepisów prawa materialnego, gdyż Starosta orzekając nią o ujawnieniu w ewidencji gruntów władania działką nr 1802 przez Urząd Gminy [...] błędnie oparł się na zastosowaniu do niej działki art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, uznając, że pełni ona funkcję drogi publicznej. Powyższa decyzja, w stosunku do której postanowieniem tego organu z dnia [...] marca 2006 r. zostało wznowione postępowanie administracyjne, została doręczona A. B., A. B. oraz Urzędowi Gminy [...] 6 lutego 2006 r., zaś I. G. 7 lutego 2006 r. Stosownie do art. 146 § 1 Kpa, uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Przepis ten nie ogranicza wprawdzie dopuszczalności wznowienia, ale ogranicza możliwość organu rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu co do istoty sprawy. Wynika z tego, że po upływie okresu przedawnienia w sprawie rozpoznawanej w trybie wznowienia postępowania, organ administracji publicznej bezwarunkowo traci kompetencję do merytorycznego orzekania w sprawie. Na dzień [...] czerwca 2011 r., tj. wydania przez Starostę [...] decyzji poprzedzającej podjęcie przez WINGiK utrzymującej ją w mocy decyzji z dnia [...] września 2011 r., upłynął więc już pięcioletni okres przedawnienia (liczony od 8 lutego 2006 r.), a zatem nie było możliwe jej uchylenie zaskarżoną decyzją, czego domagała się H. B. W przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji – art. 151 § 2 Kpa; warunki te zostały przez organy administracji w niniejszej sprawie spełnione. W tej sytuacji pomimo uznania, że zaistniały podstawy do wznowienia postępowania, to jednak upływ okresu przedawnienia o którym mowa w art. 146 § 1 Kpa uniemożliwia wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia, tj. uchylenia bądź odmowy uchylenia tej decyzji. W tym zakresie Sąd w pełni podziela poczynione przez organy administracji ustalenia stojące u podstaw wydanych przez nie decyzji, a je same za prawidłowe. Wyraźnego podkreślenia wymaga przy tym, że wszczęcie postępowania wznowieniowego nie powoduje wstrzymania lub przerwania biegu terminu określonego w art. 146 § 1 Kpa.; zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 3 września 2010 r. I OSK 1444/09 "błędne jest rozumowanie, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania przerywa bieg terminu pięcioletniego okresu przedawnienia, bowiem żaden przepis Kpa nie stanowi o instytucji przerwania biegu okresu przedawnienia". W tym stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów dotyczących naruszenia zaskarżoną decyzją przez WINGiK przepisów postępowania administracyjnego, w tym w zakresie przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego. Zarzuty te jako chybione nie zasługują na uwzględnienie i zbędne jest dokonywanie ich szczegółowej analizy. W tym zakresie należy przytoczyć wyrok NSA z dnia 28 września 2010 r. I OSK 1604/09, wg którego "z przepisu art. 149 § 2 Kpa wynika, że postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę przeprowadzenia postępowania co do istoty sprawy, lecz nie nakłada na organ obowiązku badania tej istoty w każdej sytuacji. Zakres rozpoznania sprawy określają bowiem przepisy o wznowieniu postępowania. W sytuacji, gdy zachodzi przeszkoda do uchylenia decyzji z § 1 art. 146 Kpa, organy nie mają podstawy do prowadzenia postępowania co do istoty sprawy. Podstawą rozstrzygnięcia jest bowiem stwierdzony fakt naruszenia prawa przy wydaniu skarżonej decyzji oraz wskazana przyczyna uniemożliwiająca uchylenie tej decyzji". Zwrócenia uwagi skarżącej wymaga jedynie, że upływ pięcioletniego terminu o jakim mowa w art. 146 § 1 Kpa, biegnie od dnia ostatniego doręczenia, jakie miało miejsce w sprawie podlegającej wznowieniu. Nie chodzi tutaj o doręczenie decyzji stronie pominiętej w postępowaniu administracyjnym (w przedmiotowym przypadku niej samej), lecz o datę doręczenia decyzji stronom biorącym udział w postępowaniu, które podlega wznowieniu (wyroki NSA z dnia 24 stycznia 2002 r. I SA 1526/00, z dnia 19 listopada 2003 r. II SA/Gd 1861/00 i z dnia 12 stycznia 2009 r. II OSK 1776/07). Z tej przyczyny pozbawiony podstaw jest zarzut wskazany w pkt 7 skargi co do naruszenia art. 107 Kpa poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji organu I i II instancji, czy i kiedy skarżąca otrzymała tę decyzję. Skoro zatem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako niezasadną.