II SA/Rz 1231/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2014 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s w P. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu na czynności kontrolne - postanawia- I. odrzucić skargę, II. zwrócić "A" Sp. z o.o. z/s w P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) wpłaconą tytułem wpisu sądowego od skargi W dniu 24 września 2014r. wpłynęła do tut. Sądu skarga "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej PWIS) z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (dalej: PPIS) z [...] czerwca 2014 r. nr [...].Rozstrzygnięcia te podjęto na skutek sprzeciwu zgłoszonego przez "A" Sp. z o.o. z/s w P. (dalej: Spółka) w dniu 16 czerwca 2014 r. (data wpływu do organu – 20 czerwca 2014 r.), wniesionego w trybie art. 84c ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 672), zwanej dalej "ustawą" , w związku z kontrolą przeprowadzoną przez PPIS w dniu [...] czerwca 2014r. w sklepie [...] zlokalizowanym w K. przy ul. [...] 6. Skarga został wniesiona przez radcę prawnego E.K., działającą na podstawie pełnomocnictwa z dnia 18 sierpnia 2014r. udzielonego przez J.G., który zgodnie z załączonym do skargi wydrukiem z KRS – u z tego samego dnia, pełnił funkcję jedynego członka zarządu skarżącej spółki. W skardze Spółka zakwestionowała legalność przeprowadzonej kontroli domagając się uchylenia obu wydanych w sprawie postanowień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zmianami ), zwanej dalej: "P.p.s.a.", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane wskutek postępowania zainicjowanego wniesieniem przez Spółkę sprzeciwu w trybie art. 84c ust. 1 ustawy. "Na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 94c ust 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 672) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego" (patrz: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2014 r. sygn. akt II GPS 3/13). Zgodnie z tą uchwałą na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wprawdzie uchwała ta dotyczy rozstrzygnięcia określonego jako odmowa rozpatrzenia sprzeciwu, ale pojęcie to należy rozumieć szerzej, bowiem dotyczy wszelkich rozstrzygnięć wydawanych w postępowaniu kontrolnym odnoszących się do sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 ustawy. Takie rozumienie uchwały wynika z oparcia jej na stwierdzeniu, że postępowanie o którym mowa w art. 84c tej ustawy nie jest postępowaniem administracyjnym ponieważ rozdział 5 tej ustawy, zatytułowany "Kontrola działalności gospodarczej" wyznacza przedmiot, który nie odpowiada przedmiotowi postępowania administracyjnego. Postępowanie organu właściwego do sprawowania kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1-4 k.p.a. Przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w rozdziale 5 regulują zorganizowany ciąg działań, które podejmują organy kontroli, których przedmiotem jest wyłącznie ocena prawidłowości działalności gospodarczej nie zaś załatwianie sprawy wymienionej w art. 1 pkt 1-4 k.p.a. (postanowienie WSA w Lublinie z 13 marca 2014 r. sygn. akt III SA/Lu 771/13). Zatem przedmiotowa sprawa nie może być objęta skargą do sądu administracyjnego. Zwrócić należy także uwagę, że na podstawie akt sprawy o sygnaturze II SA/Rz 503/13 Sąd ustalił, że prezes zarządu skarżącej spółki, będący jednocześnie jej jedynym członkiem zarządu J.G. został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwa określone w rozdziałach XXXIV i XXXV, co wynika z odpisu z Krajowego Rejestru Karnego z dnia 18 października 2013r. Powyższa okoliczność, zgodnie z art. 18 § 2 k.s.h. wyłącza pełnienie przez niego funkcji członka zarządu. Zakaz określony w art. 18 § 2 k.s.h. wchodzi w rachubę automatycznie, bez konieczności jego orzekania przez sąd. Przesądza to o nienależytym umocowaniu pełnomocnika, któremu pełnomocnictwa udzielił członek zarządu objęty wskazanym wyżej zakazem. Jego wybór na jedynego członka zarządu jest bowiem bezskuteczny co oznacza, że Spółka nie ma organu uprawnionego do jej reprezentowania w rozumieniu art. 28 § 1 P.p.s.a. Brak zdolności procesowej czy też organu uprawnionego do działania w imieniu osoby prawnej przesądza także o niedopuszczalności skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. Wobec niedopuszczalności skargi w przedmiotowej sprawie zaniechano jednak podejmowania dalszych czynności mających na celu wykazanie, czy J.G. był w dacie udzielania pełnomocnictwa objęty zakazem pełnienia funkcji członka zarządu spółki kapitałowej, a w razie odpowiedzi negatywnej ewentualnych dalszych czynności mających na celu usunięcie braków formalnych w zakresie zdolności procesowej skarżącej Spółki. Mając zatem na uwadze, że skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.