II SA/Rz 1395/19
WyrokWSA w Rzeszowie2020-02-19
Skład orzekający: Jerzy Solarski, Małgorzata Wolska, Elżbieta Mazur - Selwa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ ewidencyjny prawidłowo odrzucił zarzuty dotyczące użytków gruntowych, granic działek i ich powierzchni, a także własności działek w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków, pomijając udział strony w oględzinach i nie wyjaśniając należycie stanu faktycznego?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego w zakresie użytków gruntowych i granic działek. Brak jest dowodów na przeprowadzenie oględzin z udziałem strony, a ustalenia organów dotyczące użytków gruntowych nie mają pokrycia w aktach sprawy, w tym w ortofotomapie. Organy nie wykazały również, w jaki sposób dokonano zmian w bazie danych EGiB dotyczących granic działek. W zakresie własności działek, sąd podzielił stanowisko organów o braku interesu prawnego skarżącej, gdyż nie wykazała ona tytułu prawnego do tych działek.Stan faktyczny
Skarżąca A. Z. wniosła zarzuty do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczących użytków gruntowych, granic działek oraz ich własności. Organ I instancji odrzucił część zarzutów, a umorzył postępowanie w pozostałej części. Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżąca kwestionowała prawidłowość ustaleń dotyczących użytków gruntowych, granic i powierzchni działek, a także własności, zarzucając naruszenie przepisów P.g.k. i rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2020 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej A. Z. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "WINGiK", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia [...] listopad 2019 r., nr [...] uchylająca decyzję Prezydenta Miasta (dalej: "organ I instancji") z dnia [...].07.2019 r. znak [...], orzekającą o odrzuceniu zarzutów do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...] dotyczących:
-użytków gruntowych na działkach nr 276 i 280,
-przebiegu granic działek nr: 276, 280, 282, 291/1 i 291/3,
-własności działek nr: 291/1 i 291/3,
której integralną częścią jest postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...].09.2019 r. znak [...]., o odmowie jej uzupełnienia
i jednocześnie orzekająca o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...]dotyczące użytków gruntowych na działkach nr 276 i 280 oraz umarzająca postępowanie administracyjne pierwszej instancji w pozostałej części.
W podstawie prawnej decyzji powołano art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.; dalej: "K.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 późn. zm.; dalej: "P.g.k.").
Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że przy okazji realizacji projektu budowy Systemu Informacji Przestrzennej (PSIP), w celu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, Prezydent Miasta przeprowadził w 2018 roku modernizację ewidencji gruntów i budynków między innymi obrębu [...].
Podczas wyłożenia projektu modernizacji do wglądu osób zainteresowanych (w dniach od 3 do 21 grudnia 2018 r.), w odniesieniu do m.in. działek nr 276, 280, 282 i 291 Pani A.Z. (dalej: "skarżąca") pismem z dnia 10.12.2018 r. wniosła uwagi. Pismem z dnia 19 grudnia 2018 r. Prezydent Miasta ocenił zgłoszone uwagi za bezzasadne.
W dniu 06.02.2019 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa pod poz. [...], Prezydent Miasta zamieścił informację, że projekt operatu opisowo- kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu m.in. [....] stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. Poinformował też, że każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w tej ewidencji, może w terminie 30 dni zgłaszać zarzuty do tych danych.
W dniu 04.03.2019 r., powołując się na powyższą informację oraz art. 24a ust. 9 ustawy P.g.k., skarżąca złożyła w Kancelarii Urzędu Miasta zarzuty dotyczące "nieprawidłowego przebiegu granic działek nr 276, nr 280, nr 282 i nr 291 (nr 291/1, nr 291/3)", własności działek nr 291/1 i 291/3 oraz:
"poprawności wpisania rodzajów użytków gruntowych działek nr 276 i nr 280"
"poprawności wpisania powierzchni działek nr 276, nr 280, nr 282 oraz 291/1 i nr 291/3"
"prawidłowości wykazania podziału działki nr 291 na działki nr 291/1, nr 291/2 i nr 291/3".
Zaznaczyła też, że jej "zarzuty odnoszą się do całego operatu ewidencji gruntów i budynków (czyli wszystkich jego danych i elementów), pomimo że w warunkach technicznych przedstawionych wykonawcy robót geodezyjnych i określonych przez organ ewidencyjny zakres czynności geodezyjnych i kartograficznych związany z modernizacją może być mniejszy niż te dane i elementy".
Po dokonanej analizie zebranych dokumentów. Prezydent Miasta w dniu [...].03.2019 r. wydał dwie decyzje:
[...], w której orzekł o umorzeniu jako bezprzedmiotowe postępowania administracyjnego w sprawie rozpatrzenia zarzutów zgłoszonych do modernizacji ewidencji gruntów i budynków dotyczących przebiegu granic działek nr: 276, 280, 282, 291/1 i 291/3 oraz własności dla działek 276 i 280 obręb [...], wskazując, że podniesione zarzuty nie były przedmiotem postępowania modernizacyjnego,
[...], w której orzekł o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...], dotyczących użytków gruntowych na działkach nr 276 i 280, uznając, że zmiana użytków gruntowych na działkach 276 i 280 jest zgodna z przepisami.
W wyniku rozpoznania odwołań WINGiK decyzjami [...] z dnia [...].05.2019 r. oraz [...] z dnia [...].05.2019 r. uchylił w całości obie opisane wyżej decyzje i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji uchylającej decyzję umarzającą postępowanie wskazał, że skoro postępowanie dotyczyło przebiegu granic działek: 276, 280, 282, 292/1, 291/3 (w zakresie bliżej nieokreślonych odcinków granic) należało zawiadomić o postępowaniu właścicieli działek sąsiednich, poza tym stwierdził nie spełnienie zasady określonej w art 10 K.p.a. Wskazał również, że dokumenty mające pochodzić z modernizacji, w oparciu, o które toczyło się niniejsze postępowanie były szczątkowe i niewystraczające do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Podobne argumenty zawarto w decyzji rozpoznającej odwołanie od decyzji odrzucającej zarzuty. W obu decyzjach organ II instancji poddał pod rozwagę organowi I instancji prowadzenie jednego postępowania, a nie dwóch osobnych, w których zapadły odrębne rozstrzygnięcia.
Prowadząc ponownie sprawę, Prezydent Miasta uzupełnił akta sprawy, po czym pismem [...] z dnia [...].06.2019 r. powołując się na art. 10 § 1 oraz art. 73 K.p.a., poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z tymi aktami.
W piśmie datowanym na dzień 24.06.2019 r. skarżąca zwróciła się o wydanie kserokopii wskazanych przez siebie dokumentów z akt sprawy i zaznaczyła, że po ich otrzymaniu i analizie, "pisemnie ustosunkuje się (wypowie się) do prowadzonego ogólnie jednego postępowania administracyjnego nr [...].
Wnioskowane dokumenty zostały przesłane skarżącej przy piśmie [...] z dnia 02.07.2019 r.
W związku z tym, że deklarowane pisemne ustosunkowanie się nie wpłynęło do organu prowadzącego sprawę, Prezydent Miasta wydał w dniu [...].07.2019 r. decyzję [...], w której orzekł o odrzuceniu wszystkich wniesionych zarzutów.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że zarzuty dotyczące nieprawidłowego przebiegu granic i powierzchni działek nie mogły odnieść zamierzonego rezultatu ponieważ wykonawca modernizacji nie ustalał granic i nie zmieniał ich przebiegu. Prowadzona modernizacja obejmował tylko analizę zgromadzonych materiałów w zasobie powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej i na jej podstawie uzupełnienie istniejących baz EWMAPY, nie obejmowała również analizy archiwalnych map katastralnych. Mapy te zostały wyłączone z zasobu i przekazane do Archiwum Państwowego . Dalej organ wskazał, że na podstawie art 24 ust. 2b pkt 1 lit.c P.g.k. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno –technicznej, na podstawie między innym prawomocnych postanowień. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny sygn. akt [...] z dnia 15 czerwca 1993 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej J.K. skarżąca została ujawniona w ewidencji gruntów i budynków. Z kolei działki nr 291/1 i 291/3 stanowią w ewidencji gruntów własność Skarbu Państwa w związku z czym nie mogły zostać wpisane jako własność skarżącej. Za bezzasadny organ ocenił również zarzut prawidłowości wykazania w ewidencji gruntów i budynków podziału działki 291 na działki 291/1, 291/2 i 291/3.
W dniu 12.08.2019 r. skarżąca złożyła odwołanie, które zostało przesłane wraz z aktami sprawy do organu odwoławczego. Ze względu na to, że w swoim odwołaniu wniosła równocześnie (w trybie art. 111 § 1 K.p.a.) "o uzupełnienie decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...].03.2019 r. nr [...]co do rozstrzygnięcia" we wskazanym przez nią zakresie, WINGiK przy piśmie [...] z dnia 02.09.2019 r. przekazał ponownie akta sprawy organowi pierwszej instancji do rozpatrzenia zgodnie z właściwością.
W dniu [...].09.2019 r. Prezydent Miasta wydał postanowienie GE- [...], w którym odmówił uzupełnienia swojej decyzji z dnia 29.07.2019 r.
Od tak uzupełnionej decyzji, skarżąca w dniu 01.10.2019 r. wniosła "uzupełnienie odwołania". Jej zdaniem "prawidłowe rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia nowego, ponownego postępowania dowodowego i wyjaśniającego w znacznej i istotnej części, w tym również dokonania wizji lokalnej, oględzin miejsca (gruntów) i pomiarów geodezyjnych na nieruchomościach (co do granic działek, a następnie co do obliczenia ich powierzchni)." "Zachodzi konieczność (...) zebrania do akt postępowania wszystkich materiałów geodezyjnych, kartograficznych i prawnych, począwszy od map katastralnych i danych z systemu parcelowego nieruchomości, poprzez dokumenty powstałe podczas założenia ewidencji gruntów, aż do czasów obecnych, tj. wytworzonych po ostatniej modernizacji ewidencji gruntów i budynków obr. [...] , po to , aby zawisłą sprawę administracyjną i jej aspekty w pełni (kompletnie) wyjaśnić". W odniesieniu do zmian użytków gruntowych podała, że jej zarzuty wynikają z tego, iż "o ile w ogóle wywiad terenowy w stosunku do ustalenia rodzaju użytków gruntowych działek nr 276 i nr 280 obr. [...] był dokonany, to nie została ona zawiadomiona o możliwości udziału w nim, a organ ewidencyjny w tym przedmiocie nie podjął na gruncie jakichkolwiek działań z jej udziałem.
WINGiK nie podzielił powyższych zarzutów i zaskarżoną do Sądu utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.
Dokonując analizy przebiegu postępowania w spawie modernizacji gruntów stwierdził, że analiza akt pozwala stwierdzić prawidłowy tj. zgodny z art 24a P.g.k. przebieg tego postępowania.
Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16.05.2018 r., sygn. akt I OSK 2778/17 wskazał, że "przepis art. 24a ust. 8 P.g.k. należy wykładać w ten sposób, że tryb zgłaszania zarzutów przewidziany w art. 24a ust. 9 tej ustawy dotyczy tylko danych wynikających z operatu powstałego dla potrzeb przeprowadzenia modernizacji ewidencji ogranicza zakres wnoszonych uwag i zarzutów do danych stanowiących zapisy nowe. Regulacja postanowień wskazanej ustawy nie daje racjonalnych podstaw do przyjęcia poglądu, iż zamiarem ustawodawcy było, by przy okazji modernizacji ewidencji można było skutecznie podnieść wszelkie zarzuty będące poza zakresem i przedmiotem prowadzonej modernizacji podstawą wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów i budynków, w szczególności nie można prowadzić postępowania służącego ustaleniu przebiegu granicy, jeżeli przebieg ten nie wynika z przedłożonych organowi dokumentów."
W niniejszej sprawie, jak wyjaśnił modernizacja - w zakresie działek będących przedmiotem zarzutów skarżącej - dotyczyła wyłącznie weryfikacji konturów i oznaczenia użytków gruntowych.
Na tle sprawy stwierdził, że "weryfikacja punktów granicznych nie obejmowała zmiany ich współrzędnych ani zmiany powierzchni działek ewidencyjnych, co wynikało zdaniem organu II instancji z porównania treści mapy ewidencyjnej z przed modernizacji (stan na dzień 05.02.2018 r. - str. 87 akt sprawy) z treścią mapy po modernizacji (str. 86) oraz pochodzących z powstałego w czasie modernizacji operatu [...]- map, szkiców pomiarowych oraz wykazu zmian danych ewidencyjnych. Na materiałach tych zarówno przebieg granic działek nr 276, 280, 282, 291/1,291/2 i 291/3, jak i ich powierzchnie pozostają bez zmian.
W odniesieniu do kwestionowanych przez skarżącą zapisów dotyczących wykazanego w ewidencji gruntów i budynków prawa własności (czy też samoistnego posiadania) działek nr 291/1 i 291/3 stwierdził, że zapisy te nie uległy żadnym modyfikacjom ani nie były przedmiotem jakichkolwiek działań w czasie modernizacji. Na podstawie pism skarżącej ustalił, że ten aspekt był przedmiotem wcześniejszych (niezależnych od modernizacji) postępowań administracyjnych. Z analizy zapisów treści księgi wieczystej nr [...] wynika, że właścicielem działek nr 291/1 i 291/3 nie jest skarżąca lecz Gmina Miasto [...] i jest to zgodne z zapisami w ewidencji gruntów i budynków (wypis str. 90 akt sprawy). W związku z powyższy stwierdził, że skarżąca nie posiada interesu prawnego (o którym mowa w art. 24a ust. 9 ustawy P.g.ik.) do wnoszenia w tym zakresie zarzutów w toku modernizacji, co czyniło postawione w tym zakresie zarzuty bezprzedmiotowymi.
Organ II instancji przyjął jednocześnie, że właściwą formą rozstrzygnięcia w tym przedmiocie będzie umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 K.p.a.
Zastrzeżeń organu odwoławczego nie budziły natomiast ustalenia dotyczące rozstrzygnięcie w odniesieniu do pozostałych zarzutów.
Odnosząc się do zarzutów pominięcia skarżącej przy dokonywaniu ustaleń na gruncie, organ II instancji wyjaśnił, że prowadzona w ramach modernizacji weryfikacja użytków gruntowych, a następnie ich aktualizacja, znajduje unormowanie w § 54 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393 dalej: "rozporządzenie e.g.i.b.") i zgodnie z ust. 6 tego przepisu, dokonywana jest w szczególności w oparciu o dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Obowiązujące w geodezji i kartografii przepisy nakazują, aby wykonawca prac geodezyjnych prowadził działania z udziałem zainteresowanych stron w przypadku ustalania przebiegu granic nieruchomości lub działek ewidencyjnych (art. 32 ustawy P.g.ik. oraz § 38 rozporządzenia e.g.ib.). Brak jest w ocenie organu odwoławczego podstaw do rozszerzania tego obowiązku na inne postępowania w ramach tego rozporządzenia, w tym przy modernizacji i aktualizacji.
Odnośnie wniosków skarżącej dotyczących zgromadzenia dodatkowych dowodów oraz "przeprowadzenia nowego i ponownego postępowania dowodowego", organ II instancji wyjaśnił, że błędnie utożsamia ona niniejsze postępowanie z postępowaniem administracyjnym dotyczącym aktualizacji ewidencji gruntów i budynków prowadzonym w oparciu o przepisy art. 24 ust. 2a i 2b ustawy P.g.ik.
W skardze skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja narusza jej interes prawny do ujawnienia prawidłowych i aktualnych danych ewidencyjnych wyznaczonych zakresami przepisów art 20 ust. 1i 2 P.g.ik. co do:
- użytków gruntowych na działkach nr 276 i 280,
- przebiegu granic działek nr 276, 280, 282, 291/1 i 291/3, oraz własności działek nr 291/1 i 291/3, z uwagi na to, ze została wydana przy naruszeniu przepisów ustawy P.g.ik. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa dnia 29 marca 2001 r. w prawie ewidencji gruntów i budynków w stopniu mogącym mieć wpływ na wynika sprawy,
- zawiera istotne wady prawne co do meritum sprawy,
- nie odnosi się merytorycznie do postawionych w odwołaniu zarzutów w tym do:
- poprawności wpisania powierzchni działek r 276, 280, 282, 291/1 i 291/3,
- prawidłowości wykazania podziału działki r 291 na działki nr 291/1, 291/2 i 291/3,
- wpisania skarżącej jako samoistnego posiadacza działki nr 291 lub działek 291/1 i 291/3,
- naruszenie K.p.a.
Wniosła ponadto o przeprowadzenie przez Sąd rozprawy, orzeczenie o zgodności (powinno być o niezgodności) z przepisami prawa,
- przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego poprzez dopuszczenie dowodów ujawnionych i załączonych do skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu podniosła, że decyzja nie jest kompletna i nie odnosi się do wszystkich zastrzeżeń. Zadała pytanie, czy w sytuacji gdy organ w postępowaniu organ "pokazuje działkę w jej granicach w bazie danych informatycznych, to czy ma prawo do tak okazanych granic się odnieść.
Podniosła, że skoro wnosiła zarzutu co do granic działek i ich powierzchni tj. działek nr: 276, 280, 282, 291/1 i 291/3 to należało się tymi zagadnieniami zająć. Zarzuciła, że organ nie dokonał pomiaru działek na gruncie, nie dokonał fizycznego okazania na gruncie punktów granicznych poprzez wskazanie ich współrzędnych (pkt III uzasadnienia skargi). W dalszej kolejności zrzuciła ustalenie kwestii użytków rolnych działek 276 i 280. Jej zdaniem również ta kwestia wymagała przeprowadzenia wizji na gruncie( pkt IV uzasadnienia skargi). Za nieuzasadnione uznała nie ujawnienie jej jako właściciela działek 291/1 i 291/3. Jak wyjaśniła kwestia tytułu prawnego do tych działek nie została jeszcze wyjaśniona. Podała, że wyrokiem z dnia 14 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 300/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jej skargę na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju, która z kolei uchylała w całości decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], którą stwierdzono, ze Gmina Miasta nie nabyła z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności gruntów położonych obręb 218 oznaczonych jako działki 291/1 o pow. 0,0463 ha i nr 291/3 o pow. 0,0212 ha i orzekła co do meritum stwierdzając nabycie z mocy prawa na własność z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Miasta wymienionych działek zajętych pod ul. W. (pkt 5 uzasadnienia skargi).
W punkcie VII uzasadnienia skargi zarzuciła z kolei organowi II instancji nie rozpoznanie postawionych w odwołaniu zarzutów tj.:
- poprawności wpisania powierzchni działek 276, 280, 282, 291/1 i 291/3,
-prawidłowości wykazania podziału działki 291 na działki 291/1, 291/2, i 291/3,
- wpisania jej jako samoistnego posiadacza działki 291/1 i 291/3.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy P.g.k. ewidencja gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach, lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących nimi. W zakresie gruntów, obejmuje ona informacje wskazane w art. 20 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, tj. ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty.
Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy P.g.k., starosta (prezydent miasta) może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. W kolejnych ustępach wspomnianego art. 24a ustawy P.g.k., określono szczegółowo procedurę oraz terminy przeprowadzenia poszczególnych czynności modernizacyjnych. Jak wynika z art. 24a ust. 4, 5 i 6, projekt operatu opisowo- kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób zainteresowanych, a każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie, może w okresie jego wyłożenia zgłaszać do nich uwagi. Upoważniony pracownik starostwa (urzędu miasta), posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7). Po upływie ww. terminu projekt operatu opisowo- kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków, o czym starosta (prezydent miasta) ogłasza w dzienniku urzędowym województwa (ust. 8). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia tego ogłoszenia zgłaszać zarzuty do tych danych (ust. 9). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta (prezydent miasta) rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10). Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące (ust. 11). Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (ust. 12).
Przedmiotowe postępowanie prowadzone było w oparciu o wspomniane wyżej ustępy 9 i 10 artykułu 24a ustawy P.g.k., a więc w oparciu o zebrane i wytworzone w trakcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu 218 R. - W. materiały.
Sąd podziela stanowisko SKO, które z powołaniem się na wyrok NSA z dnia 16 maja 2018 r., I OSK 2778/17 stwierdziło, że "przepis art. 24a ust. 8 ustawy (P.g.k.) należy wykładać w ten sposób, że tryb zgłaszania zarzutów przewidziany w art. 24a ust. 9 tej ustawy dotyczy tylko danych wynikających z operatu powstałego dla potrzeb przeprowadzenia modernizacji ewidencji i ogranicza zakres wnoszonych uwag i zarzutów do danych stanowiących zapisy nowe. Regulacja postanowień wskazanej ustawy nie daje racjonalnych podstaw do przyjęcia poglądu, iż zamiarem ustawodawcy było, by przy okazji modernizacji ewidencji można było skutecznie podnieść wszystkie zarzuty będące poza zakresem i przedmiotem prowadzonej modernizacji. W postępowaniu ewidencyjnym nie można rozstrzygnąć innych spraw związanych z podstawą wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów i budynków, w szczególności nie można prowadzić postępowania służącego ustaleniu przebiegu granicy, jeżeli przebieg ten nie wynika z przedłożonych organowi dokumentów".
Odnosząc się do zarzutów skargi przez pryzmat powyższych uwag Sąd stwierdza, iż są one w części zasadne.
Co do zakwestionowanych w skardze rozstrzygnięć organów w przedmiocie zarzutów do modernizacji w zakresie weryfikacji konturów i oznaczenia użytków gruntowych, Sąd przychyla się do stanowiska skarżącej. "Jak wynika z "Opisu przedmiotu zamówienia" kontury użytków gruntowych określone w numerycznej mapie ewidencyjnej podlegają weryfikacji za pomocą ortofotomapy oraz wywiadu terenowego. Wyniki porównania treści mapy ewidencyjnej w zakresie konturów użytków gruntowych, z treścią ortofotomapy a także ze stanem faktycznym w terenie stwierdzonym w trakcie wywiadu terenowego, "Wykonawca" modernizacji dokonuje na kopii mapy ewidencyjnej. W przypadku ustalenia, że rozpatrywane grunty, są terenami mieszkaniowymi wchodzącymi w skład gruntów zabudowanych i zurbanizowanych "Wykonawca'' modernizacji nada tym użytkom oznaczenia B, wyłączając te grunty z klasyfikacje gleboznawczej. Dokonane aktualizacje użytków gruntowych (B, Ba, Bi, Bp, Bz, Br) należy "udokumentować, spisanymi w obecności stron "Protokołami oględzin użytków gruntowych", a zmiany powierzchni i oznaczeń użytków gruntowych wykazać w stosownych "Wykazach zmian danych ewidencyjnych".
Realizując w/w wytyczne wykonawca modernizacji dokonał weryfikacji użytków gruntowych na działkach nr: 280 i 276 obr.218 i na "Mapie weryfikacji konturów użytków gruntowych" dokonał korekty użytku kolorem czerwonym. Działkę nr 276 zakwalifikował do terenów mieszkaniowych "B", natomiast część działki nr 280 zaliczył do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych "Lzr". Wykonawca modernizacji nie dokonał oględzin nieruchomości z udziałem właściciela.
Podczas wyłożeniu do wglądu osób zainteresowanych w dniach od 3 grudnia 2018r. do 21 grudnia 2018r. projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków dla między innymi obrębu [...], Pani A.Z. w dniu 5 grudnia 2019r. zgłosiła swoje uwagi do ww projektu, kwestionując zmianę powierzchni działek oraz własności natomiast nie złożyła uwag co przebiegu użytków gruntowych na ww działkach. Swoje uwagi opisała szczegółowo w piśmie z dnia 10 grudnia 2018r. Pismem z dnia 19 grudnia 2018r. znak: [...] Prezydent Miasta stwierdził, że uwagi są niezasadne.
Po ukazaniu się w dniu 6 lutego 2019r. w Dzienniku Urzędowym Województwa (poz. [...]) informacji Prezydenta Miasta , że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków między innymi obrębu 218 R. - W., stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, w dniu 28 lutego 2019r. Pani A.Z. złożyła zarzuty do przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków kwestionując miedzy innymi użytki gruntowe na działkach nr: 276 i 280 obręb [...].
Zgodnie z § 67 rozporządzenia EGiB użytki gruntowe wykazane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: grunty rolne, grunty leśne, grunty zabudowane i zurbanizowane, użytki ekologiczne, grunty pod wodami i tereny różne. Grunty rolne dzielą się na (§ 68 pkt 1 w/w rozporządzenia); grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami, grunty pod rowami, grunty zadrzewione i zakrzewione. Grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na (§ 68 pkt 3 w/w rozporządzenia): tereny mieszkaniowe, tereny przemysłowe, inne tereny zabudowane, zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, użytki kopalne, tereny komunikacyjne (drogi, tereny kolejowe, inne tereny komunikacyjne, grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych). Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia (§ 68 pkt 6). Zgodnie z w/w załącznikiem (Lp. 5 i 12) - do gruntów rolnych zabudowanych "Br" zalicza się grunty zajęte pod:
1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowie i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych;
budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazującego na surowcach pochodzenia spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki;
budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2 tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej.
W przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny J urządzenia, o których mowa w pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w pkt 1 i 2.
- do terenów mieszkaniowych "B" zalicza się grunty zajęte pod budynki mieszkalne, gospodarcze i techniczne związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczania ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne ogródki skalne. Do terenów mieszkaniowych zalicza się także tereny położone między budynkami i wyżej wymienionymi urządzeniami lub w bezpośrednim ich sąsiedztwie i niewykorzystywane do innego celu w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki.
Zgodnie z w/w załącznikiem (Lp. 1 i 6)
do gruntów ornych "R zalicza się grunty poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą, nadające się do uprawy mechanicznej, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych w tym choinek oraz szkółki ozdobnych drzew i krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe.
do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych - "Lzr" zalicza się grunty, będące enklawami lub półenklawami użytków rolnych, na których znajdują się śródpolne skupiska drzew i krzewów lub tylko drzew, w wieku powyżej 10 lat, niezaliczane do lasów lub sadów.
Po porównaniu obowiązującej mapy ewidencyjnej z ortofotomapą i przeprowadzonym wywiadzie terenowym wykonawca modernizacji na "Mapie weryfikacji konturów użytków gruntowych" (operat [...]) organ zaliczył działkę nr 276 obr.218 do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych oraz sklasyfikował ją jako tereny mieszkaniowe, natomiast działkę nr 280 zaliczył w części do terenów zadrzewionych i zakrzewionych na terenach rolnych a w pozostałej części użytki gruntowe pozostały bez mian jako grunty orne.
Pani A.Z. wg skarżonych decyzji nie posiada nieruchomości rolnych położonych w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej, które wraz z działkami nr: 276, 280 i 282 stanowiącymi jej własność tworzą zorganizowaną całość gospodarczą.
Na podstawie materiałów zgromadzonych w operacie technicznym nr [...]z modernizacji ewidencji gruntów i budynków wynika – zdaniem organów – że działka nr 276 obr. [....] stanowi teren ogrodzony, zabudowany budynkiem mieszkalnym, częściowo utwardzony a w pozostałej części stanowi ogród przydomowy. Natomiast działka nr 280 to teren porośnięty drzewami, nie jest poddany stałej uprawie mechanicznej. Zmiana z terenów rolnych zabudowanych "Br" na tereny mieszkaniowe "B" na działce nr 276 oraz zmiana części gruntów ornych "R" na grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych "Lzr" na działce nr 280 jest zgodna z powołanymi wyżej przepisami rozporządzenia oraz stanem faktycznym na gruncie".
Przytoczone ustalenia i wnioski organów co do stanu nieruchomości stanowiących działki nr 276, 280 nie mają pokrycia w dostępnych Sądowi aktach sprawy.
Organ I instancji powołał się w tym zakresie m.in. na przeprowadzony wywiad terenowy, co do którego w aktach sprawy nie ma żadnego śladu. Nie jest znana data jego przeprowadzenia, ani ewentualny protokół z jego wynikami.
Organ jako podstawę omawianych zmian wskazał także porównanie mapy ewidencyjnej z ortofotomapą. Na powyższych podstawach ustalił, że na działce nr 276 znajduje się tylko budynek mieszkalny. Ustalenie to jest sprzeczne z ortofotomapą (2 sztuki) zalegającą w aktach administracyjnych (k. 85 i k. 17), na których bez wątpliwości znajduje się drugi budynek - poza mieszkalnym – w północno – zachodniej części działki nr 276. Sąd nie jest w stanie weryfikować ustaleń organu co do zabudowy tej działki oraz wyjaśnienia, skąd na ortofotomapie znajduje się 2 budynek, którego w ustaleniach organu brak. Był on uwidoczniony na wcześniejszych mapach ewidencyjnych. Jeżeli został rozebrany – informacja na ten temat powinna znaleźć się w aktach sprawy.
Ustalenia organów co do charakteru użytków działki nr 280 obarczone są podobnymi wadami. Braki źródłowe w postaci protokołu z oględzin, w połączeniu z mało czytelną ortofotomapą (k. 85) czynią niemożliwym należyte zweryfikowanie ustaleń także w tej części.
Organ II instancji podzielił w omawianym zakresie ustalenia organu I instancji, kwestionując jedynie konieczność obecności skarżącej w czasie oględzin nieruchomości z powołaniem się na § 54 rozporządzenia e.g.i.b. Zdaniem organu prowadzona w ramach modernizacji weryfikacja użytków gruntowych, a następnie ich aktualizacja, znajduje unormowanie w § 54 rozporządzenia e.g.i.b. i zgodnie z ust. 6 tego przepisu, dokonywana jest w szczególności w oparciu o dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Obowiązujące w geodezji i kartografii przepisy nakazują, aby Wykonawca prac geodezyjnych prowadził działania z udziałem zainteresowanych stron w przypadku ustalania przebiegu granic nieruchomości lub działek ewidencyjnych (art. 32 ustawy P.g.k. oraz § 38 rozporządzenia e.g.i.b.). Nie znajduje uzasadnienia oczekiwanie, aby brzmienie tych przepisów rozszerzyć także na inne asortymenty prac geodezyjnych.
Sąd nie podziela tego stanowiska. Przepis § 54 rozporządzenia e.g.i.b nie dotyczy modernizacji. Zgodnie z § 56 ust. 1 tegoż rozporządzenia przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków przepisy rozdziału II , z wyłączeniem § 34, § 40, § 41, § 42, § 43 stosuj się odpowiednio.
Odpowiednio stosuje się więc § 35 rozporządzenia e.g.b., który w pkt 7 jako źródło danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji przewiduje oględziny. Na konieczność przeprowadzania oględzin z udziałem stron wskazał zresztą sam wykonawca modernizacji, który przyjął, że w przypadku oględzin, a takie wg organu miały miejsce, sporządza się z nich protokół z udziałem stron.
Rozróżnienie rodzajów użytków gruntowych odbywa się zatem na podstawie przypisania cech, właściwości, czy też sposobu zagospodarowania, charakterystycznych dla danego rodzaju użytków, a elementy te określa załącznik nr 6 do ww. rozporządzenia (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 712/09 – LEX 756988).
Skarżąca konsekwentnie w toku całego postępowania podnosiła konieczność dokonania oględzin z jej udziałem, ale bezskutecznie.
Celem postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy zgodnie z przepisami, interesem społecznym oraz słusznym interesem strony. O sposobie zaliczenia użytków do określonej grupy użytków gruntowych przesądza sposób użytkowania gruntów oraz sposób ich klasyfikowania przewidziany przepisami. Organy realizując ciążący na nich obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego i realizując zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a.) miały obowiązek jednoznacznie ustalić w jaki sposób jest użytkowany aktualnie sporny grunt i jakim celom służy. Winny też ocenić jaki charakter mają posadowione na gruncie obiekty i czy są one przeznaczone do np. produkcji rolniczej. Takich ustaleń w sprawie zabrakło. Podstawą wyjaśnień związanych ze zgłaszanymi zarzutami przez skarżącą winna być szczegółowa analiza dokumentacji objętej przeprowadzoną modernizacją ewidencji, w tym sprawdzenie, w jaki sposób uprawniony geodeta dokonał ustalenia co do sposobu faktycznego użytkowania spornych działek. Organy nie wyjaśniły okoliczności stanu faktycznego i nie rozpoznały sprawy w jej całokształcie oraz nie przeprowadziły dowodów istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Braki w przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym powodują, że zapadła decyzja nie odpowiada kryterium legalności.
Kończąc ten wątek Sąd zauważa, że dokonując zmiany użytków gruntowych działki nr 276 nie ustaliły i nie oceniły należycie przesłanek z załącznika nr 6 do rozporządzenia (§ 68 pkt 6) – tj. Lp. 5.1ppkt 1 – 7.
Na przykład nie wiadomo, na jakiej podstawie stwierdzono, że skarżąca nie posiada nieruchomości rolnych położonych w tej samej miejscowości lub bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej, które wraz z działkami nr 276, nr 280 i nr 282 stanowiącymi jej własność tworzą zorganizowaną całość gospodarczą.
Brak wyjaśnienia istnienia drugiego budynku na działce nr 276 rzutuje na prawidłowość zaliczenia działki nr 276 do kategorii działek budowlanych B. Zgodnie bowiem z załącznikiem nr 6 Lp. 5.2 ppkt 3 w przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.
Ustalenie stanu faktycznego sprawy w sposób pewny umożliwi dopiero prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego (załącznik nr 6 do rozporządzenia) co do klasyfikacji użytków gruntowych.
Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących własności działek nr 291/1 i nr 291/3 Sąd w całości podziela stanowisko organów co do braku interesu prawnego skarżącej do wnoszenia w tym zakresie zarzutów do modernizacji. Słusznie organ przyjął, że analizy zapisów treści księgi wieczystej nr [....] wynika, że właścicielem działek nr 291/1 i nr 291/3 nie jest pani A.Z. lecz Gmina Miasto [...] i jest to zgodne z zapisami w ewidencji gruntów i budynków (wypis str. 90 akt sprawy).
Ponadto wpis własności działek nr 291/1 i nr 291/3 do ksiąg wieczystych i do ewidencji nastąpił niezależnie od czynności podejmowanych w toku modernizacji, na rzecz Gminy Miasta [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] (2-KC). W toku jest postępowanie sądowoadministracyjne na skutek zaskarżenia tej decyzji przez skarżącą do WSA. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2019 r. oddalił skargę A.Z.. Jej skarga kasacyjna od tegoż wyroku czeka na rozpoznanie w NSA.
Odnosząc się do podniesionej w skardze argumentacji Sąd zauważa, że ostateczna decyzja jest skuteczna, wywołuje skutki w obrocie prawnym. Ewentualne wyeliminowanie jej z obrotu przez Sąd może być dopiero podstawą zmian w ewidencji gruntów. Na datę orzekania przez organy administracji i przez Sąd sytuacja taka nie zachodziła.
Powyższa argumentacja dotyczy także granic działek nr 291/1 i nr 291/3, które nie stanowią własności skarżącej, w związku z tym nie ma ona interesu prawnego w złożeniu zarzutów w tym przedmiocie (art. 24a ust. 9 P.g.k.).
Nie można kwestionować danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących jakichkolwiek osób ujawnionych w tej ewidencji, jeżeli podmiot kwestionujący te dane nie wykazał, poprzez stosowne udokumentowanie, przysługiwania praw do przedmiotu, którego dane te dotyczą.
W postępowaniu ewidencyjnym nie rozstrzyga się sporów o prawa do nieruchomości lub ich wydzielonych części, lecz jedynie rejestruje te prawa, które musza wynikać z określonych prawem dokumentów. Brak interesu prawnego skarżącej w tym zakresie jest oczywisty.
Odnośnie sformułowanych przez skarżącą zarzutów do modernizacji dotyczących granic działek stanowiących jej własność, tj. działek nr 276, nr 280 i nr 282 Sąd stwierdza, że rozstrzygnięcie organów w ich przedmiocie nie zostało należycie uzasadnione z obraza art. 107 § 3 k.p.a.
Z akt sprawy wynika, że działania modernizacyjne dotyczące gruntów obejmowały czynności mające na celu weryfikację i uzupełnienie EGiB (ewidencji gruntów i budynków). Weryfikacja bazy danych EGiB dotycząca '-granic polegała na uzupełnieniu zbioru punktów granicznych odpowiednimi wartościami brakujących atrybutów: oznaczenie w materiale źródłowym, źródło danych ZRD, błąd położenia względem osnowy, kod stabilizacji, kod rzędu granicy, czy punkt należy do spornej granicy. Brakujące atrybuty dla punktów granicznych, należało uzupełnić na podstawie materiałów znajdujących się w zasobie oraz na podstawie danych podstawowych ujawnionych w bazie graficznej EWMAPA. Weryfikacja punktów granicznych nie obejmowała zmiany ich współrzędnych ani zmiany powierzchni działek ewidencyjnych.
Zarzuty A.Z. dotyczące nieprawidłowego przebiegu granic i powierzchni działek w odniesieniu do działek katastralnych i map w skali 1:2880 gm. kat. P. wg organów nie znajdują podstaw do ich pozytywnego rozpatrzenia. Wykonawca modernizacji ewidencji gruntów i budynków nie ustalał granic i nie zmieniał ich przebiegu. Prace związane z modernizacją nie obejmowały prac terenowych polegających na ustaleniu granic w obecności właściciela, ich pomiar oraz zmianę ich przebiegu w ewidencji gruntów. Przeprowadzona modernizacja w odniesieniu do granic nieruchomości obejmowała tylko analizę zgromadzonych materiałów w zasobie powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej i na jej podstawie uzupełnienie istniejących baz EWMAPY. Nie obejmowała również analizy archiwalnych map katastralnych. Mapy te zostały wyłączone z zasobu i przekazane do Archiwum Państwowego .
Zgodnie z art 24 ust, 2b pkt 1 lit. c ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017r. poz. 2101) aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno - technicznych, na podstawie miedzy innymi prawomocnych orzeczeń sądu. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowe Wydział I Cywilny sygn. akt [...] z dnia 15 czerwca 1993r o stwierdzeniu nabyciu spadku po zmarłej J. K., Pani A.Z. została ujawniona w ewidencji gruntów i budynków w miejsce swojej matki, J.K. z domu P..
Organy w zakresie przebiegu granic działek powołały się na porównanie mapy ewidencyjnej sprzed i po modernizacji (k. 86 i 87) oraz pochodzące z powstałego w czasie modernizacji operatu [...]– mapy, szkice pomiarowe oraz wykaz zmian danych ewidencyjnych. Według organu na materiałach tych zarówno przebieg granic jak i powierzchnie tych działek pozostają bez zmian.
Problem w tym, że poza mapami ewidencyjnymi sprzed i po modernizacji nie są dostępne dla Sądu pozostałe materiały, na które powołały się organy. Nie wiadomo ponadto, czy w zakresie granic działek nr 276, nr 280 i nr 282 dokonywano zmian w bazie danych Egib i w jakim zakresie oraz dlaczego te zmiany nie wpłynęły na przebieg granic działek skarżącej i ich powierzchnię.
Braki postępowania dowodowego powinny zostać naprawione w trybie art. 136 k.p.a. poprzez dołączenie do akt sprawy dokumentów, na które organ się powołał oraz przez ich ocenę w uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z regułami z art. 107 § 3 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło