II SA/Rz 1434/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Karina Gniewek - Berezowska WSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 lutego 2025 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 27 września 2024 r. nr SKO.4121.33.2024 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia 17 lipca 2024 r. nr K.5430.228.2023.WW. II SA/Rz 1434/24 UZASADNIENIE Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu (dalej: "SKO"; "Kolegium") z dnia 27 września 2024 r. nr SKO.4121.33.2024 dotycząca skierowania G.W. (dalej: "skarżący") na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. – dalej: "k.p.a.") oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2023 r., poz. 622 ze zm., dalej: "u.k.p."). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z 9 lutego 2023 r. Komendant Powiatowy Policji w L. zwrócił się do Starosty [...] o skierowanie G.W. na badania lekarskie w zakresie kategorii prawa jazdy T i B. W uzasadnieniu powołał się na wydane przez lekarza specjalistę medycyny pracy orzeczenie lekarskie z [...] lutego 2023 r. nr [...] (przeprowadzone na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 6 u.k.p.), w którym stwierdzono istnienie u wyżej wymienionego przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne wg kategorii B1, B, B+E. W orzeczeniu tym wskazano termin następnego badania – 9 lipca 2023 r. Starosta [...] decyzją z 13 marca 2023 r. nr K.5430.228.2023.WW – działając na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. - skierował G.W. na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, a rozstrzygniecie to zostało utrzymane w mocy decyzją SKO w Przemyślu z dnia 5 kwietnia 2023 r. nr SKO 4121.8.2023 Na skutek złożonej skargi w sprawie orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. II SA/Rz 883/23 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd wyjaśnił, że skierowanie kierowcy na badania lekarskie w związku z zawiadomieniem właściwego organu o stanie zdrowia kierowcy, nie może być automatycznie skutkiem tego zawiadomienia. Konieczne jest ustalenie, że wynikają z niego uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy, które winny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Sąd uznał, że powyższym wymogom orzekające w sprawie organy administracji uchybiły, a stwierdzenie, że wynikający z orzeczenia lekarskiego stan zdrowia skarżącego budzi zastrzeżenia i prowadzenie przez niego pojazdu może stanowić zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego nie świadczy o prawidłowym zebraniu w sprawie i jakiejkolwiek analizie materiału dowodowego w kontekście wynikającej z art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. przesłanki zaistnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu, w trakcie którego ustalono m. in., że G.W. 15 lutego 2024 r. został zwolniony ze służby w Policji i do dnia rozwiązania stosunku służbowego nie był ponownie kierowany na badania, Starosta decyzją z 27 maja 2024 r. nr K.5430.228.2023.VWV skierował G.W. na badania lekarskie, przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, w zakresie kategorii prawa jazdy A, B, T. Wskutek złożonego odwołania decyzja ta została uchylona na mocy decyzji SKO w Przemyślu z dnia 14 czerwca 2024 r. nr SKO 4121.24.2024 a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Powodem powyższego był brak zastosowania się Starosty do wskazań zawartych w wyroku Sądu. Po ponownie przeprowadzony postępowaniu Starosta decyzją z dnia 17 lipca 2024 r. nr K.5430.228.2023.WW skierował G.W., posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii: A, B, T nr [...] na druku [...] wydane 26 lutego 2003 r. przez Starostę [...], na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Organ wyjaśnił, że jest zobowiązany do przestrzegania przepisów prawa i jego rolą jest kierowanie na badania lekarskie kierowców, u których zachodzą uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Takie uzasadnione zastrzeżenia dotyczące stanu zdrowia G.W. istnieją, co wynika z orzeczenia lekarskiego. Rolą Starosty jest czuwanie nad bezpieczeństwem ruchu, tak by osoby posiadające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale także w okresie późniejszym, kiedy już z tych uprawnień korzystają. Uprawnienie organu do skierowania na badania nie wymaga, aby osoba, której zastrzeżenia co do stanu zdrowia dotyczą, dopuściła się jakiegokolwiek wykroczenia lub przestępstwa. Uprawnienie to należy do szeroko pojętej profilaktyki w zakresie bezpieczeństwa na drogach, by osoba, w stosunku do której zaistniały określone wątpliwości, została przebadana przez uprawnionego lekarza zanim wydarzy się coś co ją, jak też innych użytkowników drogi narazi na utratę zdrowia bądź życia. Ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii pozostawione zostało uprawnionym lekarzom. W odwołaniu od decyzji Starosty G.W. podał, że w ocenie organu stan zdrowia odwołującego budzi zastrzeżenia, co wynika z orzeczenia lekarskiego a prowadzenie pojazdu uprzywilejowanego może stanowić zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Odwołujący wskazał, że opinia lekarska dotyczyła tylko i wyłącznie tzw. "wkładki", tj. uprawnień do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, którą wystawia Komendant Policji a nie ogólnych uprawnień do prowadzenia innego rodzaju pojazdów. Zaświadczenie lekarskie nr [...] wystawione przez specjalistę medycyny pracy w L. zostało wystawione na czas określony od 9 lutego 2023 r. do 9 lipca 2023 r. i dotyczy tylko pojazdów uprzywilejowanych. Dodał również, że od 1 kwietnia 2023 r. nie pracował czynnie w Komendzie Powiatowej Policji w L., natomiast od 15 lutego 2024 r. rozwiązał stosunek służbowy poprzez przejście na emeryturę. W związku z powyższym nie mógł i nie może być kierowany przez Komendę na badania lekarskie celem stwierdzenia braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi. Podał, że pomimo wyroku Starosta ponownie skierował go na badania lekarskie. W związku z powyższym oraz wobec braku nowych informacji wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zakończenie sprawy. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 27 września 2024 r. SKO w Przemyślu utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium powołało się na art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. i podzieliło w całości stanowisko organu I instancji. Podkreśliło, że starosta po otrzymaniu zawiadomienia o istniejących zastrzeżeniach dotyczących stanu zdrowia kierowcy jest obowiązany tę przesłankę ocenić. Uprawnienie starosty nie wymaga, aby osoba ta dopuściła się jakiegokolwiek wykroczenia bądź przestępstwa i przysługuje ono niezależne od jakichkolwiek innych okoliczności, należy bowiem do szeroko pojętej profilaktyki w zakresie bezpieczeństwa na drogach, a celem art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. jest spowodowanie, by osoba w stosunku do której zaistniały określone wątpliwości, została przebadana przez uprawnionego lekarza zanim wydarzy się coś, co ją jak też innych użytkowników drogi narazi na utratę zdrowia bądź życia. Ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii ustawodawca powierzył lekarzom o specjalistycznej wiedzy w tym zakresie. Przywołany art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. ma zastosowanie niezależnie od ustalenia, czy powstanie zastrzeżeń nastąpiło w bezpośrednim związku z zachowaniem i sposobem prowadzenia pojazdu podczas wykonywania przez daną osobę uprawnioną zindywidualizowanej czynności faktycznego kierowania pojazdem, czy też uzyskane przez organ wiarygodne informacje, uprawdopodabniające pośrednio wątpliwości co do posiadania przez konkretnego kierowcę wymaganej do prowadzenia pojazdów sprawności, mają źródło w innych okolicznościach. Kolegium zauważyło, że Starosta skierował odwołującego na badania lekarskie, opierając swoje działanie o wydane przez lekarza medycyny pracy orzeczenie lekarskie stwierdzające istnienie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne kategorii A, B i T. Odwołujący (wówczas funkcjonariusz Policji) poddany został badaniu lekarskiemu na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 6 u.k.p. w związku z ubieganiem się o przedłużenie ważności zezwolenia na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi. Przeprowadzający 9 lutego 2023 r. badanie uprawniony lekarz stwierdził u odwołującego zaistnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, określonym w prawie jazdy kat. B1, B i B+E. Orzeczenie lekarskie nr [...] zostało przesłane do Starostwa Powiatowego w L. 10 marca 2023 r. (data wpływu), niezależnie od wniosku Komendanta Powiatowego Policji w L. z 9 lutego 2023 r. o skierowanie skarżącego w związku z tym orzeczeniem na badania lekarskie. Kolegium wskazało, że informacja o wydanym orzeczeniu jest wiążąca i stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie, mające na celu ocenę stanu zdrowia strony w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Z uwagi na fakt, że informacje dotyczące stanu zdrowia, ujawnione w czasie badania lekarskiego, a stanowiące podstawę do wydania orzeczenia lekarskiego nr [...] objęte są tajemnicą lekarską nie było możliwe ustalenie faktycznych przyczyn wydania ww. orzeczenia. Organ administracji publicznej nie jest zobowiązany do udowodnienia istnienia zastrzeżeń co do stanu zdrowia strony, lecz wykazania prawdopodobieństwa istnienia przeciwskazań, co wynika wprost z wydanego orzeczenia lekarskiego. W ocenie Kolegium już samo orzeczenie o istnieniu przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym, które choć nie zawiera konkretnych informacji, na jakiej podstawie dopatrzono się zastrzeżeń co do stanu zdrowia strony, to jednak dostarcza informacji poddających w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy. Uzasadnione są zatem wątpliwości co do stanu zdrowia odwołującego, które mogą zostać zweryfikowane wyłącznie na podstawie badania przeprowadzonego przez uprawnionych lekarzy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższą decyzję złożył G.W. domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postepowania. Kwestionowanej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że w sprawie istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia, podczas gdy organ nie wskazał konkretnie jakie są to zastrzeżenia, a jedynie powołał się na orzeczenie lekarskie z 9 lutego 2023 r., które nie dotyczy jego predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami, lecz dotyczy przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne. Dotyczy jedynie wąskiej grupy pojazdów. Uznanie stanowiska organów prowadziłoby do wniosku, że ingerencja organu w uprawnienia kierowcy jest nieograniczona. Organ powołał się na hipotetyczną obawę bez choćby uprawdopodobnienia istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia. Skarżący zarzucił nadto naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uwzględnienia całokształtu materiału zgromadzonego w sprawie, brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak wydania rozstrzygnięcia z uwzględnieniem interesu społecznego oraz strony, nieuwzględnienie okoliczności faktycznych wypływających z orzeczenia lekarskiego z [...] lutego 2023 r., brak uwzględnienia okoliczności, że do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi lub przewożącymi wartości pieniężne konieczne są konkretne kwalifikacje przewyższające kwalifikacje potrzebne do prowadzenia pojazdów a nadto nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów skarżącego i brak dokładnego wyjaśnienia, jakie w ocenie organu uzasadnione zastrzeżenia istnieją co do jego stanu zdrowia. W ocenie skarżącego organy nie zauważają różnicy między kierowaniem pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, do którego konieczne jest posiadanie kwalifikacji wyższych od kwalifikacji do kierowania innymi pojazdami. Kolegium, mimo ogólnikowego sformułowania o istnieniu zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia nie podało żadnych konkretnych zastrzeżeń, lecz odniosło się do hipotetycznej sytuacji i abstrakcyjnych określeń. Ponadto, właściwy organ administracji, po otrzymaniu informacji poddającej w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy, winien przeprowadzić postępowanie celem oceny, czy w konkretnym badanym przypadku zastrzeżenia są rzeczywiście tego rodzaju, że uzasadniają wydanie decyzji takiej jak w jego przypadku. Organ nie przeprowadził własnego postępowania, ponadto "powielił" ustalenia poczynione przez organ I instancji i sam bez dostatecznych dowodów uznał, że skarżący stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, do czego nie był uprawniony. Skarżący podkreślił, że z pola widzenia nie można tracić również tej okoliczności, że posiada on uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, T, natomiast orzeczenie lekarskie dotyczy jedynie kategorii B1, B, B+E. Nie wydaje się to być uzasadnione, choćby z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania, aby kierować go na badania lekarskie, skoro orzeczenie lekarskie dotyczy jedynie wyżej wskazanej kategorii, zaś jego uprawnienia co do kierowania pojazdami są szersze. Ponadto orzeczenie lekarskie ma zakres czasowy, a termin następnego badania wyznaczono na 9 lipca 2023 r. Zaskarżona decyzja nie znajduje zatem ani uzasadnienia faktycznego ani prawnego. Orzeczenie lekarskie ma zakreślony termin następnego badania, a więc nie jest możliwe przyjęcie istnienia w jego przypadku poważnych zastrzeżenia co do stanu zdrowia, skoro nawet orzeczenie lekarskie nosi znamię pewnej tymczasowości z uwagi na zakreślenie terminu kolejnego badania. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. , poz. 1267). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Dokonując kontroli legalności w niniejszej sprawie Sąd zastosował również art. 153 P.p.s.a., stanowiący, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Jak bowiem wcześniej wskazano, w przedmiotowej sprawie orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 16 listopada 2023 r., II SA/Rz 883/23 uchylił decyzje organów obu instancji o skierowaniu na badania lekarskie, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i postepowania i uznał, że co najmniej przedwczesne było uznanie zasadności skierowania skarżącego na badania. W powołanym wyroku wyjaśnił, że skierowanie kierowcy na badania lekarskie nie może być wydawane automatycznie, lecz jest powiązane z istnieniem uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy, które winny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji ani sąd administracyjny nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania im się w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa lub zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy, zaistniałych po wydaniu wyroku oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną (por. wyrok NSA z dnia 10.01.2012 r., II FSK 1328/10, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 28.06.2012 r., II SA/Bk 258/12). W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ I instancji w dniu 27 maja 2024 r. wydał tożsamą pod względem rozstrzygnięcia decyzję jak uchylona przez Sąd. Została ona uchylona decyzją SKO w Przemyślu z dnia 14 czerwca 2024 a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W motywach swojej decyzji kasacyjnej Kolegium stwierdziło, że Starosta nie dostosował się do wskazań Sądu. Pismami z 9.04. i 24.04.2024 r. wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w L. oraz lekarza z Centrum Medycznego w L. o "podanie informacji w sprawie zdolności zdrowotnych do prowadzenia pojazdów" przez skarżącego, "nie uzyskując żadnych istotnych wiadomości (...), a skutkujących zasadnością skierowania tej osoby na badania lekarskie". Lektura akt sprawy wskazuje, że w postępowaniu, jakie toczyło się po wydaniu decyzji kasacyjnej przez Kolegium nie przeprowadzono żadnych dodatkowych czynności procesowych, organ I instancji wystąpił jedynie o opinie prawną i radca prawny taką opinię, która nie jest wiążąca dla organów, sporządził. Dysponując tym samym materiałem dowodowym jaki istniał przy ocenie poprzedniej decyzji Starosty – z dnia 27 maja 2024 r., organ II instancji zajął tym razem inne stanowisko co do prawidłowości decyzji pierwszoinstancyjnej i w żaden sposób zmiany swojego stanowiska nie uzasadnił. Już to stanowi istotne, bo mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 8 § 1 i § 2 k.p.a, które to przepisy nakazują prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Zakazują także organom administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny odstępowania od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Nie powielając wywodów Sądu zawartych w wyroku II SA/Rz 883/23 przypomnieć jedynie należy, że uprawniony lekarz przeprowadzający badanie skarżącego w dniu [...] lutego 2023 r. w innej sprawie, stwierdził u niego zaistnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, określonym w prawie jazdy kat. B1, B i B+E. To orzeczenie (nr [...]) stało się dla Komendanta Powiatowego Policji w L. podstawą do skierowania wniosku do Starosty o skierowanie G.W. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii prawa jazdy B i T. Jak wskazał WSA w Rzeszowie w omawianym wyroku II SA/Rz 883/23 – "Mimo jednak tego, że w/w orzeczenie odnosiło się tylko do przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, organy w żaden sposób nie wyjaśniły, czy w kontekście wymogu uprawdopodobnienia zaistnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego może mieć to przełożenie na jego zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów w "zwykłym" ruchu drogowym, zwłaszcza że orzeczenie lekarskie z [...] lutego 2023 r. – także niewątpliwie wydane przez osobę uprawnioną do badania kierowców - wskazywało jednocześnie na [...] lipca 2023 r. jako termin następnego badania, z czego można wnioskować, że przeciwwskazania do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi lub przewożącymi wartości pieniężne (związane ze spełnieniem szczególnych wymogów psychofizycznych) mają jednak w stosunku do niego charakter czasowy, a w związku z tym nie są na tyle poważne, by spełniały kryterium "uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia"". Tych wątpliwości organy w dalszym ciągu nie wyjaśniły. Niezwykle istotna i wciąż pomijana przez organy jest też podniesiona w wyroku II SA/Rz 883/23 kwestia zakresu kategorii prawa jazdy, których dotyczą decyzje o skierowaniu na badania. Orzeczeniem lekarskim z [...] lutego 2023 r. stwierdzono przeciwwskazania do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi lub przewożącymi wartości pieniężne określonymi wyłącznie w prawie jazdy kat. B, wniosek Komendanta dotyczy kategorii B i T, a decyzje dotyczą wszystkich posiadanych przez skarżącego kategorii prawa jazdy – tj. A, B i T. Wszystkie te okoliczności przekonują, że wskazania Sądu zawarte w uprzednio wydanym wyroku z dnia 16 listopada 2023 r. II SA/Rz 883/23 nie zostały wykonane, to zaś oznacza naruszenie art. 153 P.p.s.a. w powiązaniu z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. Taki stan rzeczy obliguje zaś Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia 17 lipca 2024 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. Zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zostanie zawarte w odrębnym orzeczeniu.