II SA/Rz 1444/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak /spr./ Sędziowie WSA Karina Gniewek - Berezowska WSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 lutego 2026 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 25 sierpnia 2025 r. nr SKO.4120/294/2025 w przedmiocie odmowy wydania dokumentów z akt sprawy I. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Starosty [...] z dnia 8 lipca 2025 r. nr KT.5410.430.2025.JT; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz skarżącego D. K. kwotę 717 zł /słownie: siedemset siedemnaście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi D. K. (dalej: "Skarżący") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (dalej: "Organ odwoławczy", "Organ II instancji", "SKO" lub "Kolegium") z dnia 25 sierpnia 2025 r. nr SK0.4120/294/2025 w przedmiocie odmowy wydania dokumentów z akt sprawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 27 czerwca 2025 r. Skarżący wystąpił do Starosty [...] (dalej: "Starosta" lub "Organ I instancji") o wydanie wszystkich dokumentów dotyczących rejestracji pojazdu marki [...] o nr VIN: [...] i nr rej. [...] Wskazał, że jest obecnym właścicielem pojazdu zakupionego w dniu [...] listopada 2023 r. na podstawie umowy sprzedaży od R. L. Po nabyciu pojazdu ujawniły się wady prawne, które skłoniły Skarżącego do odstąpienia od umowy sprzedaży i wezwania sprzedawcy do zwrotu zapłaconej ceny, przy czym poprzedni właściciel nie uznał tego żądania podnosząc m. in. twierdzenie dotyczące prawidłowej rejestracji pojazdu. Żądane dokumenty są niezbędne do ustalenia, czy na etapie rejestracji pojazdu na poprzedniego właściciela doszło do wad prawnych mogących uzasadniać skuteczne odstąpienie od umowy sprzedaży. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2025 r. nr KT.5410.430.2025.JT Starosta odmówił Skarżącemu wydania dokumentów z akt sprawy dotyczącej rejestracji spornego pojazdu. W ocenie Organ I instancji postępowanie w sprawie udostępnienia akt ma charakter incydentalny względem postępowania głównego, stąd udostępnienie akt może nastąpić tylko stronom postępowania głównego, których organ nie określa na nowo w postępowaniu w sprawie o udostępnieniu akt. Stroną tego postępowania był poprzedni właściciel pojazdu. Po nabyciu pojazdu pojazd został skreślony z ewidencji pojazdów prowadzonej przez Starostę, z uwagi na jego zarejestrowanie w Starostwie Powiatowym w [...] przez Skarżącego. Skarżący nie był stroną postępowania dotyczącego rejestracji pojazdu, zatem nie przysługują uprawnienia przewidziane w art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a."). W zażaleniu na postanowienie Organu I instancji Skarżący zarzucił obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to: a) art. 28 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i wadliwe ustalenie, że Skarżący w realiach przedmiotowej sprawy nie posiada statusu strony, podczas gdy nabył prawa strony w. wyniku następstwa prawnego, poprzez zbycie praw przez poprzedniego właściciela pojazdu, b) art. 74 § 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i odmowę umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii -i odpisów, uwierzytelniania takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów, podczas gdy Skarżący na gruncie niniejszej sprawy administracyjnej posiada status strony. Po rozpoznaniu zażalenia zaskarżonym postanowieniem Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymało w mocy postanowienie Organu I instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Organu II instancji podzielił stanowisko Organu I instancji wskazując, iż Skarżącemu nie przysługuje uprawnienia wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów (art. 73 § 1 k.p.a.) oraz żądania uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z akt sprawy lub wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony (art. 73 § 2 k.p.a.). Przepis art. 73 § 1 k.p.a. odnosi się wyłącznie do stron postępowania, a nie każdego podmiotu, który żąda wglądu do akt. Krąg stron wpadkowego postępowania w przedmiocie udostępnienia akt odpowiada kręgowi stron ustalonemu na potrzeby postępowania zasadniczego i nie ustala się go na nowo, również po zakończeniu postępowania zasadniczego. Niewątpliwie dostęp do akt będą mieli również następcy prawni stron postępowania zasadniczego o którym mowa w art. 30 § 4 k.p.a, ale nie nowe podmioty, które wskazują, że takie prawo im przysługiwało, a nie zostało ono przez organ w postępowaniu zasadniczym zrealizowane. Na gruncie niniejszej sprawy Skarżący nie był stroną postępowania w sprawie rejestracji pojazdu będącego przedmiotem postępowania ani nie ma statusu jego następcy prawnego strony zakończonego postępowania. Nabycie prawa własności pojazdu nie rodzi skutków prawnych w postaci przyznania nabywcy statusu strony w zakończonym postępowaniu administracyjnym (podobnie wyrok NSA z dnia 10 października 2024 r. sygn. akt II OSK 2410/23 w sprawie dotyczącej nabycia prawa lokalu mieszkalnego). Z uwagi na powyższe zasadnie Organ I instancji, zgodnie z art. 74 § 2 k.p.a. odmówił Skarżącemu, nieposiadającemu przymiotu strony postępowania, uwzględnienia wniosku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika adwokata, zaskarżył w całości postanowienie Kolegium z 25 sierpnia 2025 r. zarzucając obrazę przepisów postępowania, mających wpływ na treść rozstrzygnięcia: art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji, podczas gdy Skarżący wykazał, iż ma w sprawie interes prawny, a tym samym można go uznać za stronę postępowania administracyjnego, art. 28 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i wadliwe ustalenie, że Skarżący w realiach przedmiotowej sprawy nie posiada statusu strony, podczas gdy Skarżący nabył prawa strony w wyniku następstwa prawnego, poprzez zbycie praw przez poprzedniego właściciela pojazdu, art. 74 § 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odmowę umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów, podczas gdy Skarżący na gruncie niniejszej sprawy administracyjnej posiada status strony. Mając na uwadze powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych. W uzasadnieniu skargi Skarżący podkreślił, że w następstwie sprzedaży spornego pojazdu zbywca przeniósł na niego wszelkie prawa związane z pojazdem, w tym prawa majątkowe oraz wynikające z decyzji administracyjnej dotyczącej zarejestrowania samochodu w Polsce. W konsekwencji doszło do zmiany podmiotowej, gdzie zbywca w chwili zbycia przestał być stroną, zaś nabywca stał się "nową" stroną. Takie stanowisko znajduje umocowanie w poglądach przedstawicieli doktryny prawa administracyjnego, z której wynika, że w myśl intencji autorów k.p.a. strona jest pojęciem procesowym, a nie kategorią prawa materialnego. Zatem stroną jest każdy, kto twierdzi wobec organu administracyjnego, że postępowanie administracji dotyczy jego interesu prawnego (obowiązku lub uprawnienia), albo kto żąda czynności organu, powołując się na istniejący, zdaniem jego, interes prawny lub obowiązek" (E. Iserzon [w:] Komentarz, 1970, s.90). Ograniczenie pojęcia «interesu prawnego» tylko do interesu chronionego przez normy prawa materialnego - nie znajduje oparcia w doktrynie prawa administracyjnego" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 1982 r. sygn. akt SA/WR 48/82, CBOSA). Stanowisko Organów, zgodnie z którym o tym, czy na podstawie art 28 k.p.a. określonemu podmiotowi przysługują uprawnienia strony, a więc czy ma on interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, przesądzają przepisy prawa materialnego należy uznać za błędne, bowiem już w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 1999 r. sygn. akt l SA/Gd 660/97, LEX nr 36814, zauważono, że treść art. 28 k.p.a. nie przystaje do obecnych warunków, a w szczególności do nowej struktury podmiotów postępowania administracyjnego. Sytuacja ta koreluje z dyspozycją art. 30 § 4 k.p.a. zgodnie, z którym w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Do przeniesienia uprawnienia o charakterze administracyjnoprawnym może dojść w sytuacjach wyjątkowych, w szczególności w sytuacji, gdy prawo to jest związane z rzeczą. Przeniesienie własności tej rzeczy może powodować przeniesienie uprawnienia administracyjnoprawnego bądź wskutek samego przeniesienia własności, bądź w następstwie decyzji właściwego organu. Powyższy pogląd podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Gd 199/09, który stanął na stanowisku, iż w sytuacji przejścia osobistego prawa podmiotowego, na przykład skutkiem przeniesienia własności rzeczy, dana osoba traci w postępowaniu administracyjnym swój interes prawny wypływający z prawa własności, natomiast ten interes prawny uzyskuje następca prawny takiej osoby. W podsumowaniu skargi wskazano, że odmowa udostępnienia dokumentów związanych z rejestracją pojazdu obecnemu właścicielowi pojazdu, przy jednoczesnym prawdopodobnym udostępnieniu akt poprzedniemu właścicielowi, który zbył wszelkie prawa do pojazdu jawi się jako irracjonalna i sprzeczna z logiką życiową. W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów skargę należy uznać za zasadną z przyczyn w niej wskazanych. Na wstępie należy przypomnieć, że skarga została wniesiona na postanowienie Kolegium wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty, na podstawie którego Organ I instancji odmówił Skarżącemu wydania dokumentów z akt sprawy dotyczącej rejestracji pojazdu marki [....] o wskazanych w postanowieniu: numerze VIN i nr rejestracyjnym. Odmowne załatwienie wniosku było następstwem uznania, że Skarżącemu wnioskującemu o wydanie dokumentów z akt postępowania rejestracyjnego nie przysługiwał status strony tego postępowania. Stroną tego postępowania był wyłącznie poprzedni właściciel pojazd, który przeniósł jego własność na Skarżącego na podstawie umowy sprzedaży po jego zarejestrowaniu. Wskazać należy, że podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 74 § 2 w zw. z art. 73 k.p.a. Przepis art. 73 k.p.a. kształtuje dwa różne uprawnienia strony dotyczące dostępu do akt sprawy. Strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, przy czym prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania (art. 73 § 1 k.p.a.). Strona może również żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony (art. 73 § 2 k.p.a.) Zgodnie z art. 74 § 2 k.p.a. odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przyczyny nieuwzględnienia wniosku dotyczącego dostępu do akt sprawy mogą mieć charakter przedmiotowy w sytuacji niespełnienia przez zgłaszającego żądanie warunków odnośnie przedmiotu podlegającego udostępnieniu oraz formy, w której ma ono zostać zrealizowane, a także podmiotowy - w sytuacji ustalenia, że żądanie nie pochodzi od strony postępowania. Odnośnie przedmiotu wniosku złożonego w rozpatrywanej sprawie, Sąd stwierdza, że sformułowano w nim żądanie wydania wszystkich dokumentów dotyczących rejestracji spornego pojazdu, zatem wbrew tezie postawionej przez Organ I instancji żądanie to zawierało się w dyspozycji normy ukształtowanej przepisem art. 73 § 2 k.p.a., mimo nieposłużenia się przez wnioskodawcę sformułowaniem użytym przez ustawodawcę w powołanym wyżej przepisie. W razie jednak wątpliwości co do intencji wnioskodawcy Organ I instancji dysponował możliwością wezwania wnioskodawcy do sprecyzowania wniosku z zakresie rodzaju żądania. Odnośnie podmiotowego aspektu złożonego wniosku, który okazał się kwestią sporną w rozpatrywanej sprawy, Sąd wyjaśnia, że uprawnienie do realizacji uprawnień określonych w art. 73 k.p.a. przysługuje wyłącznie podmiotowi posiadającemu przymiot strony postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Zgodnie z tą regulacją, stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przyjmuje się, że o interesie prawnym może być mowa, gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegający na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (vide wyrok NSA z dnia 2 czerwca 1999 r. IV SA 2164/97, LEX nr 1684491). Chodzi tu przy tym nie tylko o przepisy prawa administracyjnego lecz również o przepisy innych działów prawa, w tym także prawa cywilnego. W orzecznictwie przyjmuje się również, że interes prawny nie musi wynikać wyłącznie z normy prawa materialnego (vide wyrok NSA z dnia 28 października 2008 r. II OSK 775/08, LEX nr 1043396). Źródłem interesu prawnego w postępowaniu w sprawie rejestracji pojazdu jest przepis art. 73 § 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, dalej: "u.P.r.d."), zgodnie z którym rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce jego stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania, wydając decyzję o rejestracji pojazdu, dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne. Równocześnie interes prawny w postępowaniu administracyjnym w sprawie rejestracji pojazdu powiązany jest z prawem własności, którego zakres uregulowany został w art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: "k.c."). Dla oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia kwestią sporną jest ustalenie, czy następca prawny właściciela pojazdu - jego nabywca - legitymuje się interesem prawnym w rozumieniu przepisów k.p.a., przesądzającym o przyznaniu mu statusu strony w zakończonym postępowaniu rejestracyjnym w kontekście uprawnienia dostępu do akt tego postępowania. Sąd podziela stanowisko Organów w zakresie, w jakim przyjęły one, że postępowanie prowadzone w trybie art. 73 k.p.a. ma charakter incydentalny względem postępowania głównego, w którym wytworzono akta objęte wnioskiem o udostępnienie. Sąd nie znajduje natomiast podstaw do zaakceptowania oceny Organów, zgodnie z którą nabywca pojazdu nie legitymuje się statusem strony postępowania w sprawie udostępnienia akt dotyczących rejestracji pojazdu dokonanej na wniosek zbywcy pojazdu. Odmienna od przyjętej przez Organy wykładnia art. 28 k.p.a. w zw. z art. 73 k.p.a. znajduje umocowanie w zagadnieniu następstwa proceduralnego uregulowanego w art. 30 § 4 k.p.a. Z treści tej regulacji wynika, że w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Przytoczony przepis wyróżnia dwa przypadki omawianego następstwa: succesio mortis causa, gdy następstwo proceduralne jako rezultat następstwa prawnego jest skutkiem śmierci osoby fizycznej lub utraty osobowości prawnej (likwidacji) osoby prawnej, lub utraty bytu prawnego przez jednostkę organizacyjną oraz succesio inter vivos, gdy następstwo proceduralne jest rezultatem czynności prawnej dotyczącej przedmiotu postępowania. Prawo własności pojazdu jest prawem zbywalnym, co nie jest kwestionowane w rozpatrywanej sprawie. Z uwagi zatem na zbycie prawa własności objętego postępowaniem pojazdu przez poprzedniego właściciela, na wniosek którego toczyło się przed Starostą Powiatu [...] postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu, w rozpatrywanej mamy do czynienia z drugim z wymienionych wyżej przypadków. Nie jest również kwestionowane, że przedmiot postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie rejestracji pojazdu nie dotyczy praw i obowiązków ściśle związanych z osobą właściciela pojazdu, a dotyczy praw związanych z rzeczą ruchomą, w sytuacji zatem gdyby do zbycia pojazdu doszło w toku postępowania rejestracyjnego, to Skarżący wstąpiłby jako strona postępowania w miejsce dotychczasowego właściciela pojazdu, w myśl art. 30 ust. 4 k.p.a. W ocenie Sądu analogiczny skutek jest następstwem zbycia pojazdu dokonanego po uzyskaniu przez decyzję rejestracyjną przymiotu ostateczności. Konkluzja ta znajduje oparcie w stanowisku prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym stroną postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji jest nie tylko strona postępowania zwykłego lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku mogą dotyczyć skutki stwierdzenia nieważności decyzji. Jest to konsekwencją rozpoznawania przez organ nadzoru nowej sprawy w stosunku do załatwionej kwestionowaną decyzją, w której otwiera się dla wszystkich stron tego postępowania droga weryfikacji takiej decyzji (vide wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1999 r. IV SA 2520/98, LEX nr 48669). Zatem również w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu, jego nabywca legitymuje się interesem prawnym, chociaż postępowanie dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji samochodu na rzecz innej osoby (vide wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2004 r. OSK 827/04, dostępny w CBOSA). Argumentując a maiori ad minus (z większego na mniejsze) należy przyjąć, że jeżeli nabywca pojazdu legitymuje się interesem prawnym w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu, to tym bardziej legitymuje się interesem prawnym w domaganiu się w trybie art. 73 k.p.a. udostępnienia mu akt sprawy zakończonego postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie zwykłym. Należy mieć na uwadze, że w razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel przekazuje nowemu właścicielowi dowód rejestracyjny oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, jeżeli w dowodzie rejestracyjnym nie jest określony aktualny termin ważności badania technicznego, co wynika z regulacji zawartej w art. 78 ust. 1 u.P.r.d. Podstawę kolejnej rejestracji pojazdu stanowi wykazanie przejścia własności pojazdu, ale także przedstawienie dowodu rejestracyjnego pojazdu wydanego na podstawie decyzji o zarejestrowaniu tego pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela. Nie ulega żadnej wątpliwości, że w tych warunkach już samo wzruszenie poprzedniej decyzji rejestracyjnej może oddziaływać na prawa osoby, która z powołaniem się na tę decyzję uzyskała rejestrację pojazdu i jest aktualnym właścicielem pojazdu (wyrok NSA z dnia 10 listopada 2004 r. OSK 802/04, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 29 września 2005 r. III SA/Gd 55/05, dostępne w CBOSA). Z przytoczonych wyżej względów Sąd uznał za zasadne zarzuty skargi i stwierdził, że zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie Organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik spraw t.j. art. 28 w zw. z art. 73 § 2 i art. 74 § 2 k.p.a. Sąd uchylił postanowienia Organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. Odpowiedź na zarzuty sformułowane w skardze wynika z treści uzasadnienia niniejszego wyroku. Rozpoznając sprawę ponownie Organ l instancji uwzględni przedstawioną wyżej wykładnię art. 28 w zw. z art. 73 k.p.a. Mając na uwadze, że ocena spełnienia przesłanki legitymowania się "ważnym interesem strony" z uwagi na posłużenie się przez ustawodawcę zwrotem niedookreślonym zawiera w sobie element uznaniowości, Organ I instancji przed rozpatrzeniem wniosku rozważy, czy powody wskazane we wniosku sformułowane w oparciu o twierdzenie, że żądane dokumenty są niezbędne do ustalenia, czy na etapie rejestracji pojazdu przez poprzedniego właściciela doszło do wad prawnych mogących uzasadniać skuteczne odstąpienie od umowy sprzedaży wpisują się w definicję ważnego interesu strony. ----------------------- 2 1