II SA/Rz 149/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 78/08 oddalającym skargę W. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - postanawia - I. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 78/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę W. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 78/08 stwierdzono, iż powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 24 maja 2008 r. Pismem z dnia 6 lutego 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) W. B. wniósł o unieważnienie wyroku z dnia 23.04.2008 r. i o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wszystkich znajdujących się w aktach dowodów. Podniósł, iż "sprawa dotyczy zlikwidowanej drogi dojazdowej do działki nr 8 oznaczonej Lwh nr 175 pgr 2029 oraz w mapie II etapu nr 33." Droga ta została zlikwidowana w 1998 r. w czasie składania nowych map. Wskazał, iż w dniu 6.12.2007 r. przeglądał akta sprawy znajdujące się w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] i "uzasadnił swój interes prawny w oparciu o protokół zakupu gospodarstwa wraz z budynkami (protokół nr 609 z dnia 28.01.1974 r.) od S. W. Sprzedający był wpisany jako współwłaściciel parceli drogowej nr 2029 ozn. Lwh nr 175, a zakupione gospodarstwo wyraźnie wskazywało na jego interes prawny." W dalszej części wywiódł, iż ww. protokół został wykradziony z akt sprawy i znajduje się w "teczce akt osobistych w archiwum WSA w Rzeszowie". Fakt ten ujawnił wiosną 2009 r. i udokumentował fotograficznie. Wobec tego wyrok z dnia 23.04.2008 r. został wydany w wyniku popełnionego przestępstwa i winien zostać unieważniony, a sprawa ponownie rozpoznana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Instytucję wznowienia postępowania przewiduje art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., który stanowi, iż w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem i to wypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych w art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a. Podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyliczone taksatywnie. Można je podzielić na trzy grupy: 1. przyczyny nieważności (art. 271 P.p.s.a.), 2. właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 P.p.s.a.), 3. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272 P.p.s.a. ). Termin na wniesienie skargi o wznowienie określony został w art. 277 P.p.s.a., który stanowi, że należy ją wnieść w terminie 3 - miesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem obalania prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach, o odrębnych i właściwych sobie cechach. Wniesienie tego środka powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu, zbadanie jego zasadności. (K. Sobieralski Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Kraków 2003, s. 48-49). Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Kierując się dyspozycją art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd badał, czy niniejsza skarga pod względem formalnym spełnia ustawowe wymogi wznowienia tj. czy jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. postanowienie SN z 29 stycznia 1968 r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154 oraz postanowienie NSA z 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/2001, niepubl.). Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Brak ustawowej podstawy wznowienia postępowania przesądza o obowiązku odrzucenia wniosku bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu – por. postanowienie NSA z dnia 3 czerwca 2004 r. (OW 87/2004, Lex nr 158967). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, iż W. B. w swej skardze jako przyczynę wznowienia wskazał podstawę wymienioną w art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a., a mianowicie, iż orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Podkreślił, iż "protokół nr 609 z dnia 28.01.1974 r. z zakupu gospodarstwa został wykradziony z akt sprawy i znajduje się w teczce akt osobistych w archiwum WSA w Rzeszowie, co ujawnił i udokumentował fotograficznie wiosną 2009r., a zatem wyrok z dnia 23.04.2008 r. został wydany w wyniku popełnionego przestępstwa". Podkreślić wypada, iż z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub ze zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 P.p.s.a.). W ocenie Sądu wyżej przytoczona argumentacja skarżącego jawi się jako bezpodstawna i niepoparta żadnymi dowodami. Nawet gdyby uznać, iż doszło do popełnienia przestępstwa to fakt ten winien znaleźć odzwierciedlenie w postaci prawomocnego orzeczenia skazującego lub umarzającego postępowanie karne. Tylko takie orzeczenie mogłoby stanowić podstawę do rozważenia czy zachodzi podstawa wznowieniowa z art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zaznaczyć także należy, iż jeżeli podstawą żądania wznowienia postępowania jest przesłanka wymieniona w art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a. trzymiesięczny termin do wniesienia skargi liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o prawomocnym wyroku skazującym lub orzeczeniu umarzającym postępowanie karne (por. postanowienie SN z dnia 25.02.1975 r, sygn. I PO 23/73, publ. OSNCO 1975, nr 10-11, poz. 157). Skoro W. B. nie wykazał istnienia jednej z ustawowych podstaw wznowienia Sąd, stosownie do treści art. 280 § 1 P.p.s.a., zobligowany był skargę odrzucić. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.