II SA/Rz 1509/24

WyrokWSA w Rzeszowie2025-03-20

Skład orzekający: Elżbieta Mazur-Selwa, Karina Gniewek - Berezowska, Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej prawidłowo zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i wydał pozwolenie na budowę, nie wyjaśniając wystarczająco kwestii związanych z odprowadzaniem wód opadowych oraz zapewnieniem powierzchni biologicznie czynnej, w tym w kontekście służebności przejazdu?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organ odwoławczy nie wyjaśnił w sposób należyty kwestii związanych z zapewnieniem odpowiedniej powierzchni biologicznie czynnej, w tym w kontekście istniejącej służebności przejazdu, a także nie zbadał wystarczająco, czy zaproponowane rozwiązania dotyczące zagospodarowania wód opadowych są wystarczające do ochrony działek sąsiednich. Organ powinien wezwać inwestora do przedstawienia analizy obliczeniowej dotyczącej zagospodarowania wód opadowych.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Wojewody Podkarpackiego utrzymującą w mocy decyzję Starosty o pozwoleniu na budowę. Skarżący zarzucił, że inwestycja doprowadzi do zmiany stosunków wodno-prawnych i odprowadzania wód opadowych na jego działki sąsiednie, a także podniósł kwestię braku odpowiedniej powierzchni biologicznie czynnej w kontekście istniejącej służebności przejazdu. Organy administracji uznały projekt za zgodny z prawem, wskazując na zgodność z decyzją o warunkach zabudowy i zaproponowane rozwiązania dotyczące odprowadzania wód.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody Podkarpackiego i zasądzono od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ Sędziowie WSA Karina Gniewek - Berezowska WSA Piotr Godlewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2025 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 10 października 2024 r. nr I-III.7721.16.7.2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Podkarpackiego na rzecz skarżącego W. Z. kwotę 997 zł /słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi W.Z. (dalej: "skarżący") jest decyzja Wojewody Podkarpackiego (dalej: "Wojewoda") z dnia 10 października 2024 r. nr I-III.7721.16.7.2024, wydana w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego i udzielająca pozwolenia na budowę. Jak wynika z akt sprawy, decyzję z dnia 27 marca 2024 r. nr 126/2024, znak: AB.6740.254.2023.MT, Starosta Powiatu [...] (dalej: "Starosta" lub "organ I instancji") działając na postawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.; dalej: "u.P.b.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej: "k.p.a."), zatwierdził projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił W.R. oraz T.R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (Nr 1), wraz z wewnętrznymi instalacjami oraz budowę zewnętrznych, podziemnych odcinków instalacji elektroenergetycznej (od złącza pomiarowego do budynku) i gazowej (od szafki gazomierza do budynku), w zabudowie bliźniaczej, na działce nr ewid. gr. [...] w m. M., obręb ewid. [...] - jako I ETAP inwestycji pn.: "Budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, na działce nr ewid. [...] położonej w M. przy ul. [...], obręb [...]". Od powyższej decyzji odwołanie wniósł skarżący, podnosząc, że realizacja inwestycji doprowadzi do trwałej zmiany istniejących stosunków wodno-prawnych i do odprowadzania wód opadowych z terenu inwestora na teren działek sąsiednich, których jest współwłaścicielem. Zaznaczył, że teren w rejonie inwestycji zagrożony jest podtopieniami, co w połączeniu z nieprzepuszczalną strukturą gruntu, nieuchronnie prowadzi do zalewania gruntów sąsiednich, a ponadto brak jest jakichkolwiek urządzeń melioracyjnych, które mogłyby odprowadzić wody opadowe. Działka [...] w obszarze posadowienia planowanego budynku mieszkalnego (oraz części działek sąsiednich [...] i [...] wzdłuż granic z działką [...]) stanowi obecnie naturalne obniżenie terenu, w którym w sposób naturalny, grawitacyjny, gromadzą się wody opadowe. Wniósł o uchylenie decyzji i uzupełnienie dokumentacji o pełny projekt rozwiązań (mury oporowe, zbiornik na deszczówkę wraz z określeniem metodyki jego doboru, odwodnienia), które zapewnią ochronę działek sąsiednich przed zalewaniem wodami z działki [...] i spełnienie zasad dobrego sąsiedztwa i zasady niewprowadzania uciążliwości dla działek sąsiednich. W wyniku rozpoznania odwołania, Wojewoda opisaną na wstępie decyzją z dnia 10 października 2024 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Wojewoda na wstępie wyjaśnił, że sprawa stanowiła już przedmiot rozpoznania, w wyniku czego decyzją z dnia 14 listopada 2023 r. nr I-III.7721.16.7.2023, uchylił poprzednią decyzję Starosty z dnia 16 sierpnia 2023 r. Nr 372/2023 znak: AB.6740.254.2023.MT, z uwagi na brak zapewnienia czynnego udziału wszystkim stronom postępowania oraz naruszenie przepisów procesowych. Organ odwoławczy wskazał, że Starosta prowadząc ponownie postępowanie wezwał inwestora do uzupełnienia dokumentacji projektowej. W dniu 5 marca 2024 r. został przedłożony uzupełniony projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany. Oceniając materiał dowodowy, Wojewoda stwierdził, że załączona do wniosku dokumentacja projektowa odpowiada przepisom prawa, ponieważ jest kompletna i została opracowana przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Jest również zgodna z decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia 20 grudnia 2022 r. nr UGG-U.6730.116.2022, ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na ww. działce nr ew. [...] położonej w M. Organ wskazał, że w szczególności zachowano nieprzekraczalną linię zabudowy, wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy projektowanej w stosunku do powierzchni terenu - w liniach rozgraniczających wynosi 0,20 (w decyzji określono - 0,20 ± 20%), udział powierzchni biologicznie czynnej wynosi 60,36 % (w decyzji wskazano - min. 50 %), projektowany budynek mieszkalny jest dwukondygnacyjny (co jest zgodne z zapisami decyzji, gdzie wskazano, że budynek mieszkalny jednorodzinny należy zaprojektować do wysokości II kondygnacji nadziemnej), geometria dachu - to dach dwuspadowy o nachyleniu połaci 38° (w decyzji określono - dach stromy, dwuspadowy lub wielospadowy o spadku głównych połaci dachowych od 25° do 45°), szerokość elewacji frontowej projektowanego budynku wynosi 8,3 m, natomiast wysokość projektowanego budynku wynosi 8,41 m, co jest zgodne z decyzją o warunkach zabudowy (w decyzji określono, że szerokość elewacji frontowej budynków mieszkalnych ma wynosić 9,5 m ± 20%, zaś wysokość budynków mieszkalnych do kalenicy - od 6,0 m do 9,0 m). Z analizy części rysunkowej PZT wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny zlokalizowany jest w odległości od 4,0 m do 4,27 m od granicy z działką nr ewid. [...], oraz w odległości od 5,0 m do 5,28 m od granicy z działką [...], co jest zgodne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225; dalej: "rozporządzenie"). Wojewoda w dalszej kolejności wskazał, że działki Skarżącego położone są po wschodniej i zachodniej stronie względem projektowanego budynku. Organ stwierdził, że w najbardziej niekorzystnym wariancie wysokość przesłaniania będzie wynosiła 7,61 m (8,41 m - wysokość do kalenicy minus 0,80 m - wysokość do parapetu okna w hipotetycznym budynku przesłanianym). Tymczasem odległość między projektowanym budynkiem, a hipotetycznym budynkiem na działce ewid. Nr [...] będzie wynosiła 9,0 m (5,0 m + 4,0 m), zaś odległość między projektowanym budynkiem, a hipotetycznym budynkiem na działce ewid. nr [...] będzie wynosiła 8 m (4,0 m + 4,0 m), co powoduje, że odległość między obiektami będzie większa niż wysokość przesłaniania. Oceniając przedłożony projekt budowlany pod kątem ochrony działek sąsiednich przed zalewaniem wodami opadowymi, organ odwoławczy wskazał, że projekt nie zakłada zmiany naturalnego ukształtowania działki, wobec czego nie zmieni się kierunek spływu wód deszczowych. Autor projektu określił, że projekt zagospodarowania działki nie zmienia istniejącego ukształtowania terenu. Projekt zagospodarowania terenu: nie zmienia stanu wody na gruncie, nie zmienia kierunku odpływu ze szkodą dla gruntu własnego ani gruntów sąsiednich, nie zachodzi zjawisko odprowadzania wód oraz ścieków na grunty sąsiednie, zostają zachowane istniejące stosunki wodno-prawne. W obrębie budynku zmienia się ukształtowanie terenu w formie skarpy wyniesionej ponad istniejący teren ok. 40 cm. Skarpa zawiera się w całości na działce Inwestora i jest usytuowana w odległości min. 0,72 od bocznych granic działki. Ponadto wzdłuż bocznych granic działki w granicy z działką nr ewid. [...]. Dodatkowo projektuje się odwodnienie liniowe oraz zbiornik (o poj. 5 m3) na wody opadowe magazynujące wody z terenu utwardzonego oraz z dachów budynków do celów gospodarczych. Tym samym sposób odprowadzenia wód opadowych odbywa się na teren własnej działki nr ewid. [...] z zachowaniem zakazu odprowadzania wód opadowych na tereny działek sąsiednich. Planowana inwestycja zgodnie z art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 Prawo Wodne (tekst jedn. Dz.U. z 2021 poz. 2233 z późn. zm.) nie zmienia kierunku i natężenia odpływu wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Wojewoda zaznaczył, że dodatkowo wokół nieruchomości nr ewid. [...] położonej w M. projektowany jest fundament ogrodzenia zabezpieczający i zapobiegający spływowi wody na działki sąsiednie. W tym kontekście organ wyjaśnił, że przepisy rozporządzenia nie wyposażają organów architektoniczno-budowlanych w kompetencje do władczego nakazywania inwestorowi stosowania innych rozwiązań służących zabezpieczeniu interesów osób trzecich, np. wykonywania murów oporowych, odwodnień, rowków itp., ponieważ w systemie prawa budowlanego brak takich przepisów. Zaznaczył, że merytoryczna kontrola projektu budowlanego przez organ nie jest uzasadniona, a kontrola ta ma charakter wyłącznie formalny. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika – radcę prawnego, zarzucił naruszenie: art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty; art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez wydanie decyzji bez należytego uzasadnienia prawnego i faktycznego, czego konsekwencją jest naruszenie zasady przekonywania; art. 8 k.p.a., poprzez pominięcie szeregu wniosków i uwag skarżącego; art. 9 k.p.a., poprzez nieudzielanie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek w trakcie postępowania; art. 10 k.p.a., poprzez niezapewnienie czynnego udziału stronom postępowania, brak umożliwienia przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; art. 15 k.p.a., poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności, ponieważ Wojewoda ograniczył się tylko i wyłącznie do przywołania norm prawnych i przywołania zapisów projektu budowlanego, natomiast brak jest jakiegokolwiek odniesienia się do zarzutów i wniosków podniesionych w odwołaniu; art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez zaniechanie dokonania wnikliwej i wyczerpującej analizy materiału dowodowego, jak również przeprowadzenia własnego wnikliwego postępowania dowodowego w związku z podniesionymi zarzutami; art. 78 § 1 k.p.a., poprzez pominięcie żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu z opinii geologicznej A.J. oraz z mapy do celów projektowych sporządzonej przez geodetę P.K.; art. 5 ust. 1 pkt 9 u.P.b., poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego pomimo braku uwzględnienia przez inwestora uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym w szczególności interesów skarżącego; art. 35 ust. 1 pkt 2 u.P.b. poprzez zaniechanie dokonania oceny zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami techniczno-budowlanymi. Na podstawie powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obydwu instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że na potrzeby postępowania skarżący zlecił sporządzenie operatu geodezyjnego i operatu geologicznego, który bezsprzecznie potwierdził, że planowany sposób zagospodarowania działki inwestorów stanowi zagrożenie dla jego nieruchomości, ze względu na podniesienie działki, jak również strukturę gleby, która uniemożliwia wsiąknie wody, co implikować będzie spływanie wód opadowych po powierzchni działki inwestorów na działkę skarżącego. Skarżący zaznaczył, że zagrożenie zalewaniem działki sąsiedniej przez wody opadowe to nie tylko przedmiot regulacji prawa wodnego, pozostający poza kognicją organów nadzoru budowlanego, ale również kryterium oceny, czy inwestor zaplanował i prowadzi roboty budowlane zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz pkt 9 u.P.b. Ponadto zdaniem skarżącego w przedmiotowej sprawie występują sprzeczności projektowanych rozwiązań z przepisami techniczno-budowlanymi i obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie było wyjaśnienie tych wątpliwości, a nie ograniczenie się do stwierdzenia, że odpowiedzialność za projekt ponosi osoba uprawniona, tj. projektant. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody z dnia 10 października 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia 27 marca 2024 r. o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzieleniu W.R. oraz T.R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (Nr 1), wraz z wewnętrznymi instalacjami oraz budowę zewnętrznych, podziemnych odcinków instalacji elektroenergetycznej (od złącza pomiarowego do budynku) i gazowej (od szafki gazomierza do budynku), w zabudowie bliźniaczej, na działce nr ewid. gr. [...] w m. M., obręb ewid. [...] - jako I ETAP inwestycji pn.: "Budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, na działce nr ewid. [...] położonej w M. przy ul. [...], obręb [...]". Materialnoprawną podstawą wydania kontrolowanej decyzji był art. 35 ust. 1 P.b. Przepis ten nakłada na organy obowiązek, by przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego sprawdziły: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; zgodność projektu zagospodarowania działki łub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego, w tym dołączenie: (uchylona), - (uchylona), kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, (uchylona); 3 a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: kopii dokumentów, o których mowa w art 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane – w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane – w przypadku, osób wpisanych do tego rejestru. (uchylony). W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia (art. 35 ust. 3 Prawa budowalnego). Z kolei w art. 35 ust. 5 pkt 1 ustawodawca zaznaczył, że organ administracji architektoniczno - budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia, o którym mowa w ust. 3. W tym miejscu wskazać należy także, iż decyzja wydawana w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego, zgodnie bowiem z art. 35 ust 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 tejże ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd podziela stanowisko Wojewody, że stosownie do ww wymagań z art. 35 ust. 1 P.b. załączona do wniosku dokumentacja projektowa została opracowana przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień sporządzenia (sprawdzenia) projektu zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust 7. Wojewoda w uzasadnieniu swojej decyzji, analizując przyjęte w projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno-budowlanym dane doszedł do wniosku, że są one zgodne z zalegającą w aktach sprawy decyzją Prezydenta Miasta M. z dnia 20 grudnia 2022 r. znak: [...], ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na działce nr ew. [...] położonej w M. przy ul, [...] - obręb [...] oraz nie naruszają warunków wynikających z zalegającą w aktach sprawy decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia 20 grudnia 2022 r. znak: [...], ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na działce nr ew. [...] położonej w M. przy ul, [...] - obręb [...]. Sąd nie zgadza się ze wszystkimi ustaleniami i ocenami Wojewody w tym zakresie. Po pierwsze, przyjmując zgodność projektu zagospodarowania terenu z decyzją o warunkach zabudowy, Wojewoda ustalił, że udział powierzchni biologicznie czynnej będzie wynosił 60,36%. Ma to być zgodne z decyzją o warunkach zabudowy, w której ten parametr określono jako minimum 50%. Uszło jednak uwadze organów, że wzdłuż północno-zachodniej granicy działki inwestycyjnej nr [...] przebiega, wykreślona na projekcie zagospodarowania terenu służebność przejazdu, przechodu i przegonu opisana jako istniejąca, ustanowiona droga p.p.p. Z własnością działki [...] objętej KW nr [...] połączone jest uprawnienie do przejazdu, przechodu i przegonu przez działkę nr [...] obj. KW. [...], pasem o szerokości 5 (pięciu) metrów, od punktu oznaczonego literą A do punktu oznaczonego literą B, którego przebieg wyrysowano szczegółowo linią przerywaną koloru czerwonego i oznaczono na mapie dnia 15.01.2021 r. sporządzonej przez biegłego sądowego z zakresu geodezji i kartografii T.W., wpisaną do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego prowadzonego przez Starostę Powiatu [...] z dnia 28.01.2021 r. pod numerem [...]. Służebność ta wpisana jest w obu księgach wieczystych. W projekcie zagospodarowania terenu większość szlaku służebnego (za wyjątkiem jego początkowego biegu od strony drogi publicznej) opisano jako "projektowaną nawierzchnię trawiastą w obszarze inwestycji". Z projektu nie wynika czy i w jaki sposób zostanie umożliwione wykonanie służebności drogowej po powierzchni trawiastej. Należy wskazać, że zgodnie z § 3 pkt 22 rozp. WT ilekroć w rozporządzeniu mowa o terenie biologicznie czynnym - należy przez to rozumieć teren o nawierzchni urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2, oraz wodę powierzchniową na tym terenie. Przepis ten uprawnia do zaliczenia do powierzchni biologicznie czynnej terenu, którego nawierzchnia ziemna została urządzona w sposób zapewniający naturalną wegetację. Podkreślić trzeba, że nie wskazuje się w tym zakresie żadnych innych warunków, od których spełnienia mogłoby być uzależnione zaliczenie powierzchni terenu z nawierzchnią ziemną, do powierzchni terenu biologicznie czynnego, np. sposobu użytkowania tej powierzchni. Możliwość zaliczenia powierzchni wyłożonej określonym rodzajem kraty trawnikowej czy płyty ażurowej (geokraty, ekokraty) do powierzchni biologicznie czynnej jest uzależniona od rodzaju warstw jej podbudowy. Do przesądzenia kwestii naturalnej wegetacji roślin posadowionych na terenie wyłożonym panelem trawnikowym istotne jest ustalenie, w jaki sposób panel trawnikowy zostanie umieszczony w gruncie. Warunki dla zapewnienia naturalnej wegetacji będą spełnione przy zastosowaniu odpowiedniego podłoża, umożliwiającego naturalną wegetację oraz podbudowy, umożliwiającej odpływ nadmiaru wody oraz właściwej początkowej jak i późniejszej pielęgnacji. Należy wyjaśnić, czy i w jaki sposób pas służebności zostanie utwardzony, z zachowaniem jakiej technologii, np. ekokraty z zachowaniem powierzchni biologicznie czynnej nie niższej niż określonej nawet na poziomie na przykład 90% (co zostanie potwierdzone odpowiednim certyfikatem bądź zaświadczeniem producenta) i obsiany trawą kosztem staraniem właściciela działki (...) i będzie przez niego następnie utrzymywany. Nie przesądzając szczegółów tej kwestii, projekt zagospodarowania terenu w aktualnym kształcie nie zawiera koniecznych informacji w tym zakresie. Druga kwestia, która zdaniem Sądu nie została wyjaśniona w sposób należyty to ochrona sąsiednich nieruchomości przed zalewaniem wodami opadowymi. Wojewoda ustalił, że "Projekt zagospodarowania działki nie zmienia istniejącego ukształtowania terenu. Projekt zagospodarowania terenu: nie zmienia stanu wody na gruncie, nie zmienia kierunku odpływu ze szkodą dla gruntu własnego ani gruntów sąsiednich, nie zachodzi zjawisko odprowadzania wód oraz ścieków na grunty sąsiednie, zostają zachowane istniejące stosunki wodno-prawne. W obrębie budynku zmienia się ukształtowanie terenu w formie skarpy wyniesionej ponad istniejący teren ok. 40 cm (wg PZT). Skarpa zawiera się w całości na działce Inwestora i jest usytuowana w odległości min. 0,72 od bocznych granic działki. Ponadto wzdłuż bocznych granic działki w. granicy z działką nr ewid. [...], [...]. Dodatkowo (jako rozwiązanie zabezpieczające interesy wszystkich stron) projektuje się odwodnienie łiniowe oraz zbiornik (o poj. 5 m3) na wody opadowe magazynujące wody z terenu utwardzonego oraz z dachów budynków do celów gospodarczych. Tym samym sposób odprowadzenia wód opadowych odbywa się na teren własnej działki nr ewid [...] z zachowaniem zakazu odprowadzania wód opadowych na tereny działek sąsiednich. Planowana inwestycja zgodnie z art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 Prawo Wodne (tj. Dz. U. z 2021 poz. 2233 z późn. zm.) nie zmienia kierunku i natężenia odpływu wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł ze szkodą dla gruntów sąsiednich". Analiza dokumentacji projektowej wykazała dodatkowo, że wokół nieruchomości nr ewid. [...] położonej w M. projektowany jest fundament ogrodzenia zabezpieczający i zapobiegający spływowa wody na działki sąsiednie (zob. rys. PZT). Odnosząc się do powyższej kwestii Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 u.P.b. obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Zakres ochrony uprawnień osób trzecich, do której zobowiązany jest organ, wyznaczają przepisy prawa materialnego. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 13 czerwca 2023 r., II OSK 1960/20). Przepisami dotyczącymi istotnej w kontrolowanej sprawie kwestii ochrony sąsiednich nieruchomości przed zalewaniem w związku z realizowaną inwestycją są przepisy § 28 i § 29 rozporządzenia o warunkach technicznych. Zgodnie z ich treścią działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Zbadanie, czy konkretne rozwiązania projektowe nie naruszają warunków z ww przepisów oznacza także konieczność ustalenia przez organy czy in concreto są one wystarczające dla zapewnienia standardów wynikających z tych przepisów. Skarżący przedstawił w tym okresie organom architektoniczno-budowlanym dowody w postaci opinii geologicznej A.J. oraz mapę dla celów projektowych geodety P.K. Z opinii geologicznej z lipca 2023 r. wynika, że działka skarżącego nr [...] (odwiert przy granicy z działką inwestycyjną [...]) leży w obszarze zagrożonym powodzią od wód gruntowych - k. 64 akt organu I instancji. Mapa dla celów projektowych z dnia 3 lipca 2023 r. geodety P.K. ma obrazować inne rzędne terenu inwestycji i działki skarżącego niż wynika z projektu. Wojewoda z obrazą art. 7, 77, 80 k.p.a. nie odniósł się merytorycznie do tych zarzutów, co mogło przełożyć się na wynik sprawy. Zaznaczyć przy tym należy, że kontrola projektu budowlanego dokonywana przez organ administracji ma inny zakres w odniesieniu do projektu zagospodarowania działki lub terenu, a inny w odniesieniu do projektu architektoniczno - budowlanego dotyczącego bezpośrednio obiektu budowlanego. Projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega pełnej weryfikacji pod względem zgodności z prawem, a więc zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i przepisami techniczno - budowlanymi oraz pod względem kompletności i wykonania przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Natomiast projekt architektoniczno - budowlany jest sprawdzany pod względem zgodności z planem miejscowym lub decyzją o warunkach, kompletności oraz wykonania przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Zatem zakres jego weryfikacji przez organ jest węższy, bo nie obejmuje oceny zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Odpowiedzialność za prawidłowość tych elementów projektu architektoniczno - budowlanego spoczywa na projektancie. W związku z tym przepis art. 20 ust. 2 P.b., w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, wymaga, aby to projektant zapewnił sprawdzenie zgodności projektu architektoniczno - budowlanego oraz technicznego z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Tym samym, projekt budowlany w części obejmującej projekt architektoniczno-budowlany, a więc w zakresie rozwiązań dotyczących bezpośrednio obiektu budowlanego, tj. jego formy, konstrukcji, i funkcji, a także proponowanych rozwiązań technicznych, materiałowych i zasad nawiązania do otoczenia, nie podlega nieograniczonej kontroli organu administracji architektoniczno-budowlanej. Zdaniem Sądu w okolicznościach sprawy należy zweryfikować w ponownym postępowaniu czy zaproponowane rozwiązania dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych pozwalają przejąć całość wód na terenie działki inwestycyjnej i zapewnić w tym obszarze ochronę uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości. Wojewoda powinien więc wezwać inwestora o przedstawienie analizy obliczenia dotyczącego zagospodarowania wód opadowych na terenie inwestycji. Jeżeli potwierdzi ona poprawność rozwiązań w zakresie zagospodarowania wód opadowych i roztopowych nie będzie potrzeby wprowadzania nowych rozwiązań projektowych w tym zakresie. Jeżeli okaże się inaczej inwestor powinien takie rozwiązania uzupełniające przedłożyć. Jednocześnie, wskazać należy, że niewątpliwie zgodnie z treścią art. 234 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie. Przepis ten nie ma jednakże zastosowania w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w którym mają znaczenie wyłącznie przytoczone powyżej przepisy prawa budowlanego, w tym § 28 i 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2022 r., II SA/Gd 491/22, zaakceptowany przez NSA w wyroku z dnia 9 lipca 2024 r., por. także wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 23 listopada 2021 r., II SA/Rz 1159/21 oraz wyrok NSA z dnia 21 listopada 2024 r., II OSK 471/22). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło