II SA/Rz 176/17

Dnia 21 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki sieci teletechnicznej napowietrznej - postanawia – Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Opisaną w sentencji decyzją - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] nakazującą rozbiórkę sieci teletechnicznej napowietrznej. W ślad za skargą na w/w decyzję, skarżąca M. J. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej w skrócie: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać jednak należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (tak m. in. w post. NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r. II FZ 193/13, post. NSA z dnia 5 maja 2005 r. I OZ 371/05). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny, lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, wobec czego nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania. Dlatego też Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.