II SA/Rz 178/13
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-04-18
Skład orzekający: Piotr Godlewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który nie wykazał braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w części?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący nie spełnia przesłanek do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ nie wykazał ubóstwa uniemożliwiającego poniesienie jakichkolwiek kosztów. Jednakże, ze względu na trudności finansowe jego rodziny i konieczność zapewnienia mu możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, sąd częściowo zwolnił go od wpisu od skargi, uznając, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżący A. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej nakładającą karę pieniężną. Skarżący przedstawił swoją sytuację materialną, wskazując na dochody z gospodarstwa rolnego i wydatki związane z utrzymaniem rodziny, edukacją oraz kosztami utrzymania pojazdów. Sąd ocenił jego sytuację materialną i uznał, że nie spełnia on przesłanek do całkowitego zwolnienia od kosztów, ale częściowo zwolnił go od wpisu od skargi.Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł. II. W pozostałej części odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia I. Zwolnić skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł., II. W pozostałej części odmówić przyznania prawa pomocy.
A. K. w terminie do uiszczenia wpisu w wysokości 320 zł. od wniesionej przez siebie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...], wnioskiem złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych
i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Z treści tego wniosku, złożonego w wyniku wezwania dodatkowego oświadczenia, dołączonego do niego kolejnego formularza PPF podpisanego przez jego pełnomocnika - ojca (druk ten uznano za stanowiący uzupełnienie pierwotnego wniosku) oraz załączników wynikało, że:
- skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z rodzicami
i 2 uczącymi się siostrami (17 i 19 lat),
- posiadany przez nich majątek obejmuje dom o pow. 70 m² wraz z zabudowaniami gospodarczymi i nieruchomością rolną o pow. 7,6 ha, a z pojazdów mechanicznych ciągnik rolniczy (rok prod. 1997), 2 samochody Fiat Ducato (z 1994 r.
i przeznaczony do złomowania z 1990 r.), Mercedes Benz (1991 r.) oraz Peugeot 405 (1997),
- jako jedyne źródło utrzymania rodziny zostało wykazane gospodarstwo rolne ze średnim miesięcznym dochodem 2 514 zł. (wyliczonym ze sprzedaży w 2012 r. trzody chlewnej – 22 219 zł. i otrzymanych dopłat z ARiMR – 7 950 zł.),
- jako ponoszone wydatki wykazano zakup żywności – 1000 zł., opłaty za energię elektryczną, gaz, telefony, internet – odpowiednio 198, 70, 150 i 100 zł., wynajem mieszkania dla skarżącego (obecnie studiuje w K., pozostając na utrzymaniu rodziców) i jego siostry – 450 i 250 zł., bilety na dojazdy do szkół – 300 zł., leczenie ortodontyczne i zakup lekarstw – łącznie 510 zł., spłata kredytów (ok. 20 tys. zł.) –
400 zł.; łącznie 3378 zł.,
Niezależnie od tego koszty utrzymania pojazdów wynoszą miesięcznie: ciągnika –
ok. 500 zł., samochodu m-ki Mercedes – ok. 250 zł. i Peugeot – ok. 400 zł.,
- przedstawione wyciągi z rachunków bankowych i kont ojca skarżącego wykazują ujemne salda odpowiednio w kwocie 3409 zł. (na dzień 18 marca 2012 r.), 520 zł. (na 26 lutego 2013 r.) i 3 tys. zł. (na 18 marca 2013 r.).
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zastępcy prawnego (radcy prawnego, adwokata) wchodzi w zakres całkowitego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej warunkowane jest wykazaniem przez nią braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania – art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a.
Ocena warunków materialno - bytowych skarżącego /dokonywana przez pryzmat wszystkich osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym/ nie pozwala na uznanie, iż spełnia on tę przesłankę i nie będzie w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie (obowiązek ich ponoszenia wynika z art. 199 P.p.s.a. i co do zasady obciąża wszystkie osoby posiadające jakiekolwiek środki majątkowe i dochody – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2002 r.,
OZ 862/04). Zgodnie z ukształtowanym w orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie stanowiskiem, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane w stosunku do osób charakteryzujących się ubóstwem (przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia) – tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Kantor Wydawniczy Zakamycze 2005, str. 593. Skarżący do takich osób niewątpliwie się nie zalicza, wraz z członkami rodziny ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, jego rodzice są właścicielami przynoszącego dochody gospodarstwa rolnego, a także kilku pojazdów mechanicznych.
W tej sytuacji wniosek A. K. może podlegać rozpoznaniu jedynie pod względem dopuszczalności przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie zastępcy prawnego); zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. warunkiem tego jest wykazanie, że nie jest
w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ocena tej przesłanki prowadzi do uznania celowości zwolnienia skarżącego jedynie od części wymaganego na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi,
tj. w części przenoszącej kwotę 100 zł. (a więc faktycznie zwolnienia z kwoty 220 zł.). Znajduje to m.in. uzasadnienie w tym, że nie posiada on własnych źródeł dochodów,
a dla jego rodziców, na których utrzymaniu wraz z pozostałym rodzeństwem pozostaje – finansujących dodatkowo jego wydatki związane z edukacją, przy wykazanych dochodach i obciążeniu całością wydatków na utrzymanie domu
i rodziny, opłacenie tego wpisu w pełnej wysokości w krótkim okresie czasu może
z oczywistych względów powodować pewne trudności i skutkować koniecznością wyboru, którym niezbędnym potrzebom życiowym przyznać priorytet w ich zaspokojeniu. Przyznanie mu prawa pomocy w tym zakresie jest przy tym o tyle istotne, że opłacenie wpisu od skargi (lub uzyskanie zwolnienia od niego) jest warunkiem nadania sprawie dalszego biegu, a odmowa przyznania prawa pomocy
w tej części mogłaby skutecznie pozbawić skarżącego prawa do jej merytorycznego rozpoznania przez Sąd.
Jednocześnie należy uznać, że z analizy udzielonych przez niego informacji nie wynika, aby zasadnym było przyznanie mu prawa pomocy w szerszym, niż w/w zakresie, tj. zwolnienia go od kosztów sądowych w pozostałej części i ustanowienia dla niego radcy prawnego lub adwokata (przepisy normujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewidują obowiązku działania stron przez fachowych pełnomocników na żadnym jego etapie - wyjątek stanowi jedynie wymóg sporządzenia przez osoby uprawnione niektórych środków zaskarżenia, sąd orzekający w sprawie bierze także z urzędu pod uwagę wszystkie uchybienia
w postępowaniu przed organami administracji).
Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący faktycznie nie wykazał związanego
z poniesieniem kosztów postępowania zagrożenia uszczerbkiem dla koniecznego utrzymania swojego i rodziny (w tym zakresie za zbyt daleko idące uznano jego twierdzenie, że jednorazowe ich opłacenie skutkowałoby zagrożeniem dla kontynuowania nauki dla niego i siostry). Nie chodzi tu bowiem o uszczerbek jakikolwiek, związany z zagrożeniem zaspokojenia wszystkich normalnie ponoszonych wydatków, lecz odnoszący się wyłącznie do podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, koszty leczenia, podstawowe opłaty związane
z utrzymaniem domu. W tym kontekście, nawet przy wykazywanych ujemnych saldach rachunków bankowych, z pierwszeństwa przed kosztami postępowania co do zasady nie korzystają wydatki na usługi telefoniczne, internetowe, telewizyjne, utrzymanie pojazdów mechanicznych oraz spłatę zobowiązań cywilnoprawnych (kredytów i pożyczek); ta ostatnia okoliczność znajduje potwierdzenie m. in.
w postanowieniu NSA z dnia 3 marca 2011 r. II OZ 130/11 i z dnia 22 lutego 2012 r. II OZ 81/12.
Wyraźnego podkreślenia wymaga również, że finansowanie prawa pomocy ze środków publicznych wiąże się z tym, że okoliczności decydujące o jego przyznaniu nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości, a jeżeli takie występują, nie mogą być one interpretowanie na korzyść osoby wnioskującej. W przypadku wnioskodawcy wiąże się to z wyraźnymi rozbieżnościami między wykazywanymi miesięcznymi dochodami (średnio 2514 zł. - wg danych odnoszonych do 2012 r.) a ponoszonymi wydatkami (3378 zł. – koszty wyżywienia i opłat oraz 1150 zł. na utrzymanie pojazdów mechanicznych), przy braku wyjaśnienia, z jakich źródeł pokrywana jest różnica (ok. 2 tys. zł.); nie kompensują jej przychody uzyskane przez skarżącego
w 2012 r. z działalności gospodarczej (13 400 zł.), które ponadto zgodnie z treścią skargi zostały zadysponowane na pokrycie zobowiązań ubezpieczeniowo – podatkowych oraz opłacenie studiów skarżącego.
W tych okolicznościach, stwierdzając brak uzasadnionych podstaw do wyłączenia względem skarżącego obowiązku ponoszenia kosztów postępowania
w zakresie nie objętym przyznanym zwolnieniem, na podstawie art. 246 § 1
w związku z art. 245 § 2, 3 i 4 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło