II SA/Rz 236/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.G. i M.G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postepowania rozgraniczeniowego - postanawia - odrzucić skargę W dniu 19 lutego 2018 r. r do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga D.G. i M.G. na decyzję Wojewody P. opisaną w sentencji postanowienia, nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 31 stycznia 2018 r. Decyzję tę zgodnie z art. 11 f ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1496, dalej ustawa) doręczono wnioskodawcy, którym w przedmiotowej sprawie jest Burmistrz S.M. oraz zawiadomiono o jej wydaniu w drodze obwieszczenia wywieszonego w [...] Urzędzie Wojewódzkim w R. z dnia [...] października 2017 r., w Urzędzie Miejskim w S.M. oraz na stronie internetowej Urzędu Miejskiego w dniach 30 października 2017 r. do 13 października 2017 r., a także w Biuletynie Informacji Publicznej w dniu 25 października 2017 r. oraz w prasie lokalnej "[...]": w dniu 2 listopada 2017 r. Zawiadomienie o wydaniu decyzji wysłano dotychczasowym właścicielom nieruchomości, na których miała być posadowiona inwestycja – w tym właścicielom działki nr 695/31 położonej w S.M.- M.G. i D.G. reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika adw. J.J. początkowo na nieprawidłowy adres kancelarii: ul. [...] [...], [...] R., przy czym korespondencja ta została po dwukrotnym awizowaniu zwrócona na adres Organu, a następnie na prawidłowy na adres jego kancelarii , ul. [...] [...], [...] R. Korespondencja została podjęta w dniu 25 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1257, dalej "k.p.a.") stanowi, iż strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Przepis ten stanowi wyjątek od zasady dokonywania doręczeń przez pocztę lub pracownika w miejscu zamieszkania strony. By skorzystać z tego przepisu - dokonać doręczenia w formie obwieszczenia, organ musi być do tego umocowany przepisem szczególnym modyfikującym w tym zakresie postępowanie administracyjne w pewnej kategorii spraw. Regulacją taką jest art. 11f ust. 3 ustawy, której przepisy mają charakter lex specialis w stosunku do innych ustaw regulujących problematykę gospodarki nieruchomościami z mocy jej art. 1 ust. 1. Przepisy k.p.a stosuje się w postępowaniu o wyrażenie zgody na realizację inwestycji drogowej, jedynie w zakresie nieuregulowanym ustawą (art. 11c ustawy). Ta z kolei w przepisie 11 f ust. 3 ustawy stanowi, iż wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. W przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, zawiadomienie to wysyła się wojewodom, na których obszarze właściwości znajduje się część nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie tej decyzji. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Sąd w pełni popiera stanowisko zajmowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie w wyroku z dnia 22 listopada 2010 r. VII SA/Wa 1471/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, iż nie można domniemywać, iż zawiadomienie w trybie art. 11f ust. 3 ustawy na adres wskazany w katastrze nieruchomości wywołuje skutek zastępczego doręczenia decyzji. Zawiadomienie posiada jedynie walor informacyjny, bez możliwości wywodzenia z faktu jego doręczenia skutków procesowych doręczenia decyzji. Skuteczność domniemanego prawnie doręczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych skutkami prawnymi tej decyzji związana jest zatem z publicznym zawiadamianiem o wydaniu decyzji, poprzez opisane wyżej obwieszczenia w urzędzie organu wydającego tę decyzję, w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg w ich obszarze projektowanej drogi publicznej, na stronach internetowych tych gmin i w prasie lokalnej. Tak więc ustawa w odmienny sposób niż czyni to k.p.a. reguluje kwestię powiadamiania stron o wszczęciu postępowania, oraz doręczania wydanej decyzji i w tym zakresie przepisów k.p.a. nie stosuje się. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że Organ wprawdzie początkowo skierował zawiadomienie o wydaniu decyzji na nieprawidłowy adres pełnomocnika właścicieli jednej z nieruchomości – skarżących – tj. adres Kancelarii Adwokackiej adwokata J.J. wpisując: ul. [...] [...], [...] R., zamiast ul. [...] [...], czego skutkiem było niedoręczenie pierwszego zawiadomienia o wydaniu zaskarżonej decyzji i doręczenie go dopiero w dniu 2 stycznia 2018 r., ale samo doręczenie tego powiadomienia o wydanej decyzji miało jedynie walor informacyjny, a nie walor doręczenia decyzji. Procedura przyjęta w ustawie nie przewiduje bowiem jakichkolwiek skutków procesowych związanych z tym powiadomieniem. Ustawodawca chcąc zapewnić pełniejszą wiedzę o toczącym się postępowaniu stronom, których nieruchomości objęte są postępowaniem, wprowadził jedynie obowiązek ich dodatkowego informowania, nie wprowadzając żadnych odmienności, jeżeli chodzi o kwestię samego doręczenie decyzji, które także w stosunku do nich odbywa się poprzez publiczne obwieszczenia. Jak zasadnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 października 2011 r. II OSK 2136/11 przepis art. 49 k.p.a. w sposób jednoznaczny stwierdza, że w przypadku obwieszczenia, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Decyzja ta jest natomiast publicznie ogłoszona w dniu, w którym obwieszczenie zostało udostępnione w sposób umożliwiający zapoznanie się z nim potencjalnym stronom postępowania. Niezależnie od faktycznej daty zapoznania się stron z treścią obwieszczanej decyzji przyjmuje się w oparciu o treść art. 49 k.p.a. fikcję prawną, że doręczenie nastąpiło z upływem 14 dni od publicznego ogłoszenia. Termin doręczenia decyzji obliczać zatem należy od pierwszego dnia, w którym obwieszczenie zostało udostępnione do wiedzy publicznej w sposób zwyczajowo przyjęty. W podobnym duchu wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 kwietnia 2011 r. II OSK 234/11 wskazując, iż na gruncie wykładni językowej pojęcie "dzień publicznego ogłoszenia" należy rozumieć jako termin, w którym doszło do publicznego (w sensie dostępności dla osób zainteresowanych) udostępnienia materiałów o określonej treści. Termin ten jest na gruncie przepisów prawa rozumiany jako zdarzenie pewne dające się obiektywnie określić. W przypadku, gdy publiczne ogłoszenie obwieszczenia o wydaniu decyzji dokonywane jest w różnych miejscach i za pomocą różnych środków przekazu, dopuszczonych przez art. 11f ust. 3 ustawy, należy ustalić dzień, w którym obwieszczenie o wydaniu decyzji zostało zamieszczone najpóźniej i ten traktować jako dzień doręczenia decyzji przez publiczne ogłoszenie, a więc w trybie art. 49 k.p.a. W tym stanie rzeczy zawiadomienie pełnomocnika skarżących o wydaniu decyzji realizacyjnej było jedynie informacją o tym zdarzeniu, a nie jej doręczeniem. To bowiem nastąpiło na mocy fikcji prawnej - publicznego obwieszczenia. Obwieszczenia zostało dokonane najpóźniej w dniu 2 listopada 2017 r. w prasie lokalnej - "[...]", zatem fikcja prawna doręczenia zrealizowała się w dniu 16 listopada 2017 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. upływał więc z dniem 18 grudnia 2017 r. (poniedziałek). W tej sytuacji nadanie skargi w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 31 stycznia 2018 r. nastąpiło z opóźnieniem obligującym Sąd do wydania postanowienia o jej odrzuceniu jako złożonej po terminie w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.