II SA/Rz 269/20
PostanowienieWSA w Rzeszowie2020-04-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Maciej Kobak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy uznająca skargę na działalność burmistrza za bezzasadną podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy wydana w trybie postępowania skargowego (Dział VIII k.p.a.) nie jest aktem lub czynnością podlegającą kognicji sądów administracyjnych. Postępowanie skargowe jest odformalizowanym, jednoinstancyjnym trybem, którego celem jest ustalenie prawidłowości działania organów, a jego zakończenie nie otwiera drogi do dalszego postępowania instancyjnego, w tym sądowego.Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przekazał pismo H. K. noszące znamiona skargi na działalność Burmistrza Przewodniczącemu Rady Miejskiej. Rada Miejska podjęła uchwałę uznającą skargę za bezzasadną. H. K. i E. C. zaskarżyli tę uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi. Sąd uznał skargę za nienależącą do jego właściwości i postanowił ją odrzucić.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 28 kwietnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2020 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. i E. C. na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi H. K. na działalność Burmistrza [...] - postanawia – odrzucić skargę.
Pismem z dnia 9 stycznia 2020 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w [...] przekazał Przewodniczącemu Rady Miejskiej w [...] pismo H. K. noszące znamiona skargi na działalność Burmistrza [...].
Następnie Rada Miejska w [...] działając na podstawie art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie: "k.p.a.") podjęła w dniu [...] stycznia 2020 r. uchwałę Nr [...] o uznaniu skargi H. K. na działalność Burmistrza [...] za bezzasadną.
W dniu 6 lutego 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga H. K. i E. C. (dalej w skrócie: "skarżący") na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Sąd stwierdza, że utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych jest pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (tak m. in. w postanowieniach NSA z dnia 30 lipca 2019 r., I OSK 1624/19, z dnia 20 listopada 2013 r., II OSK 2783/13).
Sąd podkreśla, że tryb skargowy z działu VIII k.p.a. ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników, oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno- techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi.
W świetle powyższego skarga na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. wydaną w trybie działu VIII K.p.a. jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Odrzucenie skargi oznacza, że Sąd pozbawiony jest możliwości kontroli, jak też odnoszenia się do postawionych w skardze zarzutów.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło