II SA/Rz 387/25

WyrokWSA w Rzeszowie2025-06-05

Skład orzekający: Jerzy Solarski, Maria Mikolik, Jolanta Kłoda-Szeliga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia?
Ratio decidendi
Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a., zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania lub postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Wykładnia celowościowa i systemowa przepisu potwierdza, że celem nowelizacji było umożliwienie zaskarżania postanowień tamujących postępowanie, a wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują jego biegu.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu postanowieniem z dnia 30 grudnia 2024 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z października 2024 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Strona skarżąca, P. B., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, domagając się uchylenia postanowienia SKO. Skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Maria Mikolik /spr./ AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 30 grudnia 2024 r. nr SKO.401.ZP.1568.217.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia – skargę oddala – II SA/Rz 387/25 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 30 grudnia 2024r. nr SKO.401.ZP.1568.217.2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu, działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 i art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 572, dalej: k.p.a.) stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia SKO wskazało, że z wniosku BM toczy się sprawa o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr ew. [...], położonej w [...]. O zawieszenie tego postępowania wystąpił PB. Prezydent Miasta [...] w postanowieniu z [...] października 2024 roku nr [...] odmówił zawieszenia ww. postępowania wskazując, iż zgodnie z treścią przepisu art. 98 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Postępowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - nie zostało wszczęte na wniosek PB. Z kolei postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania jest niezaskarżalne. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. tylko na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Z powyższego wynika, że na pozostałe rodzaje postanowień - o odmowie zawieszenia postępowania oraz o jego podjęciu (po uprzednim zawieszeniu) - nie służy zażalenie. Za taką interpretacją art. 101 § 3 k.p.a. przemawia również wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu. Istotą bowiem nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Z tej przyczyny Kolegium stwierdziło, że zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania jest niedopuszczalne. PB wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 30 grudnia 2024 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu Skarżący przedstawił przebieg dotychczas prowadzonego postępowania. Zaznaczył, że sposób prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta [...] był już przedmiotem skargi złożonej do Wojewody. Zarzucił ponadto Organom naruszenie przepisów postępowania, zawartych w art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art.10 § 1, art. 77, art. 78, art. 80 k.p.a. W odpowiedzi na skargę SKO w Tarnobrzegu wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Z akt postępowania administracyjnego wynika bezspornie, że Prezydent Miasta [...] postanowieniem z [...] października 2024 roku, nr [...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Organ I instancji prawidłowo stwierdził, że zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Zatem pozostałe strony postępowania, za wyjątkiem wnioskodawcy, nie mają legitymacji do skutecznego żądania zawieszenia postępowania. Zresztą nawet w przypadku, gdy z żądaniem zawieszenia postępowania wystąpi sam wnioskodawca Organ nie ma obowiązku uwzględnienia takiego żądania, o czym świadczy zastosowany w art. 98 § 1 k.p.a. zwrot: "może zawiesić", wskazujący na uznaniowość zastosowania konstrukcji zawieszenia postępowania na wniosek strony (tak wyrok NSA z 19.03.2025 r., II OSK 2169/24, LEX nr 3852530). Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie podlega zaskarżeniu. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a., na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Skoro w przepisie tym użyto określenia postanowienie "w sprawie odmowy podjęcia postępowania" i ustawodawca rozumie przez to jedynie postanowienie negatywne, to tak samo należy przyjąć, że postanowieniem "w sprawie zawieszenia postępowania", na które przysługuje zażalenie jest wyłącznie postanowienie o zawieszeniu postępowania. Za taką interpretacją art. 101 § 3 k.p.a. przemawia również wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu. Istotą bowiem nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego (wyrok NSA z 26 sierpnia 2021 r., II OSK 3827/18; wyrok NSA z 8.04.2025 r., III OSK 873/22, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadność wydania takiego postanowienia może być przez stronę kwestionowana w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.). W konsekwencji, skoro skarżący złożył zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, to SKO prawidłowo stwierdziło, że zażalenie na powyższe postanowienie jest niedopuszczalne, do czego uprawniał art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu co w konsekwencji oznacza, że skargę należało oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 120 P.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Nie jest naruszeniem art. 119 pkt 3 P.p.s.a. skierowanie sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w sytuacji, gdy strona uważa, że sprawę należy rozpoznać na rozprawie. Rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym we wskazanych w art. 119 pkt 3 P.p.s.a. okolicznościach nie jest uzależnione od woli skarżącego. Nawet więc złożenie przez skarżącego wniosku o rozpoznanie takiej sprawy na posiedzeniu jawnym nie pozbawia sądu ustawowego uprawnienia do rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym (tak wyrok NSA z 7.11.2023 r., II OSK 387/21, LEX nr 3695624).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło