II SA/Rz 399/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia A w R. o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych zażalenia w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu technologicznego zakładu - postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2015 r. sygn. II SA/Rz 399/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie Stowarzyszenia A z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14 odrzucające zażalenie Stowarzyszenia A z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 339/14 o dopuszczeniu do udziału w sprawie Stowarzyszenia A z siedzibą w R. w sprawie ze skargi K. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" s.c. C. K. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu technologicznego zakładu. Powodem odrzucenia był brak uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie trzech egzemplarzy odpisów, w wyznaczonym przez Sąd terminie. Orzeczenie to doręczone zostało m. in. Stowarzyszeniu A z siedzibą w R. – reprezentowanemu przez W. N. w dniu 24 grudnia 2015 r. (k. 247-248, tom II, przy uwzględnieniu brzmienia przepisu art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej "P.p.s.a.", regulującego kwestię tzw. instytucji "doręczenia zastępczego"). W dniu 4 stycznia 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) W. N. – działający w imieniu Stowarzyszenia A z siedzibą w R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych zażalenia. Jednocześnie nadesłał brakujące 3 odpisy zażalenia z dnia 24 września 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podał, że składa go w terminie 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o uchybieniu terminowi, mianowicie wiadomość o odrzuceniu zażalenia powziął w związku z doręczeniem w dniu 28 grudnia 2015 r. K. C. postanowienia z dnia [...] grudnia 2015 r. Jednocześnie wnioskodawca przedłożył brakujące 3 egzemplarze odpisu zażalenia. Oświadczył nadto, że uchybienie terminowi nie było zamierzone i celowe, "powstało przypuszczalnie z powodu wpisania nowego adresu Stowarzyszenia w rejestrze sądowym, który został zmieniony postanowieniem Sądu Rejonowego w [....] z [...].10.15 r. (nieprawomocnym)". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia Sąd uznał, że Stowarzyszenie A z siedzibą w R. – reprezentowane przez W. N. spełniło wymogi formalne wymienione w art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a. tj. dochowało terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i dokonało czynności, której termin został uchybiony. Natomiast nie uprawdopodobniło braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie przesłanki braku winy należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienia NSA: z dnia 11.02.2003 r., sygn. akt II SA 4162, publ. Mon. Prawn. 2003/8/340 i z dnia 12.01.2011 r., sygn. akt I OZ 997/10 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl, zwanej dalej: CBOSA). Przywrócenie terminu może bowiem nastąpić wyjątkowo i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. m. in. postanowienia NSA: z dnia 9.06.2011 r., sygn. akt I OZ 402/11 i z dnia 13.01.2011 r., sygn. akt I GZ 459/10, publ. w CBOSA). Zadaniem strony ubiegającej się o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest więc uwiarygodnienie przyczyn uchybienia terminu jako przeszkód nie dających się pokonać nawet przy dołożeniu największego wysiłku. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się na okoliczność dotrzymania terminu. Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Przenosząc te rozważania na treść rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, że wnioskodawca nie wykazał przyczyn, dla których istniały ważne powody skutkujące uchybieniem terminu do nadesłania trzech odpisów zażalenia. Stowarzyszenie wskazuje na okoliczność zmiany adresu siedziby, a dokładniej "z powodu wpisania nowego adresu Stowarzyszenia w rejestrze sądowym, który został zmieniony postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].10.15 r. (nieprawomocnym)". Analizując powyższe argumenty w świetle przesłanek przywrócenia terminu do nadesłania 3 odpisów zażalenia Sąd uznał, że nie dochowano reguł należytej staranności. Jeśli nastąpiła zmiana adresu siedziby Stowarzyszenia, to na tej stronie ciążył obowiązek zawiadomienia Sądu o nowym adresie do doręczeń. Wymóg ten wynika wprost z treści art. 70 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Obowiązek zawiadamiania o zmianie adresu istnieje w czasie trwania postępowania, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia – co miało miejsce w niniejszej sprawie – chyba że nowy adres jest sądowi znany. Przy bezspornej okoliczności zaniedbania tego obowiązku, strona powinna liczyć się z negatywnymi skutkami procesowymi niepodejmowania pism sądowych. Skoro tego nie uczyniła, nie można – zdaniem Sądu – mówić o braku winy w uchybieniu terminu. Nie może zatem wnioskodawca czynić starań w uwolnieniu się od własnej winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności koniecznej do zachowania terminu procesowego, gdyż jest to jego zaniedbanie. Nadto jak wynika z akt sprawy Sąd o powyższym obowiązku, tj. o konieczności poinformowania o zmianie adresu siedziby i skutkach jego niedopełnienia, pouczył stronę. Takie pouczenie zawarte było w pkt 4 pisma z dnia 31.08.2015 r. (k. 185, tom I akt sądowych); w pkt 7 pisma z dnia 10.09.2015 r. (k. 201, tom II akt sądowych); w pkt 2 pisma z dnia 2.10.2015 r. (k. 213, tom II akt sądowych). Przy czym wymaga podkreślenia, że pismo z dnia 10.09.2015 r. W. N. – pełnomocnik Stowarzyszenia odebrał osobiście, co wynika z zalegającego w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 205, tom. II). Mając to na uwadze, Sąd uznał, że wnioskodawca dopuścił się niedbalstwa, co uzasadnia przypisanie mu winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków zażalenia i czyni niedopuszczalnym przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Niedbalstwo to zaś Sąd upatruje w tym, że wnioskodawca mimo skutecznego pouczenia o ciążącym na nim obowiązku nie podjął czynności, tj. nie poinformował Sądu o zmianie siedziby Stowarzyszenia. Ponadto samo Stowarzyszenie inicjując postępowanie zażaleniowe winno spodziewać się korespondencji z Sądu i podjąć takie działania, by doręczanie korespondencji było możliwe. W ocenie Sądu niedochowanie terminu do nadesłania brakujących odpisów zażalenia nie jest następstwem okoliczności niezależnych od wnioskodawcy, natomiast jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.