II SA/Rz 416/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-06-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Partyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o uzupełnieniu decyzji wydane na podstawie art. 111 k.p.a. jest zaskarżalne do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Postanowienie o uzupełnieniu decyzji lub odmowie jej uzupełnienia, wydane na podstawie art. 111 k.p.a., nie jest samodzielnym aktem prawnym podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie kończy ono postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie służy na nie zażalenie, a jedynie jego celem jest uzupełnienie istniejącej decyzji. W związku z tym skarga wniesiona na takie postanowienie jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Strony T.W. i J.W. wniosły skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uzupełnieniu decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego. Skarżący domagali się uchylenia postanowienia, wskazując na jego wydanie w niedopuszczalnym zakresie i po upływie ustawowego terminu. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
I. odrzucić skargi, II. zwrócić J.W. kwotę 600 zł (słownie: sześciuset złotych), tytułem wpisu od odrzuconej skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg T.W. i J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie uzupełnienia decyzji - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargi, II. zwrócić J.W. kwotę 600 zł (słownie: sześciuset złotych), tytułem wpisu od odrzuconej skargi. Pismem z dnia 5 lutego 2018 r. T. i J.W. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] o uzupełnieniu decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, domagając się jego uchylenia oraz wskazując, że zostało wydane w niedopuszczalnym zakresie oraz po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jego wydania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; W myśl art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Kolegium wydane w trybie art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej: k.p.a.). Zgodnie z § 1 tego przepisu, strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W myśl natomiast § 1b, uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. W przypadku wydania takiego postanowienia, stosownie do § 2 tego przepisu, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. W świetle powyższych przepisów, wskazać należy, że orzeczenie o uzupełnieniu lub jego odmowa nie ma samodzielnego bytu prawnego, lecz jest ściśle związane z aktem, którego uzupełnienia domagała się strona. W szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1486/10 oraz 8 maja 2014 r. II OSK 1089/14 – dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Na postanowienie tego rodzaju nie przysługuje zatem zażalenie, jak również nie kończy ono postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Z tych też względów, mając na uwadze art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego na opisane na wstępie postanowienie Kolegium było niedopuszczalne, o czym pouczono strony w uzasadnieniu tego postanowienia. Wobec powyższego skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło