II SA/Rz 531/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ WSA Robert Sawuła Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 września 2011 r. sprawy ze skargi A. S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy -skargę oddala- Decyzją z dnia [..] marca 2009 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [..] (dalej: "SKO w [..]" lub "Kolegium"), po rozpatrzeniu odwołań J.W. i ICN P. R. S.A. z/s w [..], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [..] z dnia [..] stycznia 2008 r., nr [..] ustalającą warunki zabudowy dla K.N. na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą "zabudowa szeregowa jednorodzinna na działkach nr [x], [y], obręb [-] przy ulicy S. w [..]". W podstawie prawnej decyzji Kolegium powołało przepisy art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 4 ust. 2 pkt 2 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717, z późn. zm.; dalej: "u.p.z.p."). W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że organ I instancji wskazał podstawy rozstrzygnięcia i przedstawił kompleksową analizę warunków i zasad zagospodarowania terenu objętego wnioskiem, jego zabudowy oraz zaistniałego stanu faktycznego i prawnego. Natomiast odwołujący się zarzucili brak właściwego dostępu działki inwestycyjnej do drogi oraz brak uzgodnienia planowanej decyzji z Wydziałem Ochrony Środowiska Urzędu Miasta. Kolegium podało, że zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p., zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonania innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Stwierdziło, że nie będąc związane granicami odwołania ponownie rozpatrzyło całość sprawy, co pozwoliło uznać, że decyzja Prezydenta Miasta [..] odpowiada prawu. Postępowanie organu I instancji było prawidłowe, a rozstrzygnięcie wydano zgodnie z normami prawa materialnego. Ustalono w nim, że w postępowaniu brały udział wszystkie strony (inwestora, właścicieli i wieczystego użytkownika), którym doręczono decyzję. Sporządzenie projektu decyzji powierzono T.P., wpisanej na listę członków P. Okręgowej Izby Architektów pod nr. PK [..]. W decyzji ustalono rodzaj projektowanej zabudowy, jej funkcję oraz warunki szczegółowe i zasady zagospodarowania terenu i jego zabudowy, przy uwzględnieniu interesów osób trzecich i linii rozgraniczających teren inwestycji. Zarzut J.W. co do braku dostępu działki inwestycyjnej do drogi publicznej SKO w [..] uznało za nieuzasadniony. W ocenie organu z odpisów z ksiąg wieczystych wynika, że na rzecz każdoczesnego właściciela działki nr [y], obręb [-] ustanowiono służebność drogi koniecznej przez działkę nr [z] szlakiem o szerokości 3 m. Zarzut ICN P. R. S.A. o braku wymaganego uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska także uznano za niezasadny, ponieważ Wydział Ochrony Środowiska jest jednostką organizacyjną Urzędu Miasta [..], którego kierownikiem jest Prezydent Miasta [..], a to ten organ wydał skarżoną decyzję, w której mieszczą się wszelkie ewentualne wewnętrzne ustalenia i uzgodnienia. Rozstrzygnięcie SKO w [..] zaskarżyła INC P.R. S.A. z/s w [..], wnosząc o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 135 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz art. 38 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że inwestor i projektant nie rozważyli uciążliwości obiektów skarżącej dla siedlisk mieszkalnych. Wskazała, że zakład pracy skarżącej Spółki jest czynny w ruchu całodobowym. W ocenie skarżącej przez ograniczenie zakresu planowanej inwestycji w związku z zamiarem zmniejszenia uciążliwości oddziaływania w/w zakładu inwestor z projektantem przyznali, że sąsiedztwo zakładu stanowi realną uciążliwość dla siedlisk mieszkaniowych. Nieruchomość inwestora położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie bramy towarowej, przez którą odbywa się ruch samochodów ciężarowych. Zatem przesunięcie granic planowanego budynku kilka metrów od granicy działki skarżącej nie stanowi realnego zabezpieczenia przed wpływem negatywnych skutków w/w zakładu. W ocenie skarżącej jest to potencjalne zagrożenie, które powinno zostać ocenione przez właściwą komórkę ochrony środowiska występującą w strukturze organu I instancji. W odpowiedzi na skargę SKO w [..] wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko. Dodało, że zgodność zamierzenia inwestycyjnego z wymaganiami ładu przestrzennego wykazał organ I instancji. Decyzję wydano się na wniosek inwestora, który zna położenie nieruchomości i posiada wiedzę na temat ewentualnych uciążliwości związanych z sąsiedztwem przedsiębiorstwa. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 395/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzje SKO w [..] i orzekł o ochronie tymczasowej oraz kosztach postępowania. Uwzględnienie skargi nastąpiło poza granicami podniesionych zarzutów i wynikało ze stwierdzonych naruszeń przepisów procesowych. Zdaniem Sądu uzasadnienie decyzji SKO w [..] nie zawierało ustaleń faktycznych, co uniemożliwiło dokonanie poprawnej kontroli. Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez SKO w [..], wyrokiem z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 507/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Rzeszowie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. NSA wyjaśnił, że uwzględniając skargę w oparciu o art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd powinien nie tylko wskazać naruszone przez organ przepisy postępowania, ale również wykazać prawdopodobieństwo oddziaływania tych uchybień procesowych na rozstrzygnięcie sprawy. Decyzja SKO w [..] posiada wszystkie elementy wskazane w art. 107 §3 k.p.a, w tym uzasadnienie faktyczne i prawne. Przedstawiono w nim przebieg postępowania przed organem I instancji, wskazano na jego przedmiot, strony biorące w nim udział oraz podjęte czynności i przeprowadzone dowody. Ponadto organ II instancji w całości zaakceptował ustalenia faktyczne i prawne organu I instancji, wobec czego nie zachodziła potrzeba dokonywania i przedstawiania własnych ustaleń w postępowaniu odwoławczym. W decyzji Kolegium odniosło się także do zarzutów odwołań. NSA wskazał ponadto na wadliwość uzasadnienia wyroku sądu I instancji naruszającego wymogi art. 141 §4 p.p.s.a., także przez brak wskazań co do dalszego postępowania. W związku z ustaleniem faktu śmierci uczestnika postępowania J.K., zmarłego w toku postępowania sądowoadministracyjnego w dniu 5 czerwca 2009 r., postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 713/10 (k.149) zawieszono postępowanie sądowe w całości i podjęto działania w celu ustalenia następców prawnych zmarłego. Z nadesłanego przez Sąd Rejonowy w Rzeszowie postanowienia z dnia [..] października 2009 r., sygn. akt I Ns [..]/09 wynika, że spadkobiercami J.K. są: jego żona M.K., oraz synowie G.J.K. i M.S.K. (k.193). Ponadto Sąd ten poinformował, że wszystkie doręczenia korespondencji w toku postępowania dokonywano na adres w [..], ul. S. [-]/2 (k.198; będący adresem zmarłego J.K., k.146). Powyższe dane meldunkowe są zgodne z informacją pozyskaną z Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta [..] (k.180). Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 713/10, podjęto zawieszone postępowanie (k.201). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rozpoznając skargę Spółki Sąd stwierdza, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżona nią decyzja nie narusza przepisów prawa i z tego powodu skarga musi być uznana za nieskuteczną. Dla podstaw rozstrzygania niniejszej sprawy Sąd przyjmuje stan faktyczny ustalony w postępowaniu administracyjnym podkreślając, że w postępowaniu kasacyjnym sposób ustalenia tego stanu spotkał się z akceptacją NSA, który w uzasadnieniu własnego wyroku (s.4) stwierdził, że organ odwoławczy poprawnie wskazał wszystkie okoliczności niezbędne dla rozstrzygania sprawy ustalone w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Sąd ten podkreślił, że w realiach rozpoznawanej sprawy nie było podstaw do prowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego na etapie odwołania. Wychodząc z tych założeń Sąd rozpoznający skargę musi stwierdzić, że zarzut naruszenia art. 135 prawa ochrony środowiska jest chybiony. W postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy organ administracji publicznej ma obowiązek wydania decyzji pozytywnej jeżeli inwestor przedstawi wszystkie, określone prawem dokumenty, a wniosek uzyska pozytywne opinie wskazanych w ustawie organów. W sprawie rozpoznawanej przez Sąd te warunki zostały spełnione, a z tego wynika logiczna konsekwencja jaką jest ustalenie warunków zabudowy. Ten aspekt sprawy został stanowczo i jednoznacznie podkreślony w uzasadnieniu decyzji SKO w [..]. Sąd przyjmuje, że stanowisko to jest merytorycznie poprawne, a dla obecnego orzekania o poprawności skarżonej decyzji tym bardziej zasadne, że wynika z wyroku NSA, który zakwestionował twierdzenie przeciwne wyrażone przez wcześniejszy wyrok WSA w Rzeszowie. Podkreślić należy, że u.p.z.p. wskazuje organy, z którymi należy uzgodnić decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wymóg ten w kontrolowanym postępowaniu został spełniony, gdyż Prezydent Miasta [..] wydał decyzję po uzyskaniu stosownych uzgodnień. Podnoszona przez stronę skarżącą obawa związana z niekorzystnym oddziaływaniem zakładu skarżącej na projektowaną inwestycję jest stwierdzeniem określonego faktu, który w rozpoznawanej sprawie może się pojawić, jednak ustawa takiej okoliczności nie traktuje jako przesłanki uzależniającej orzekania o warunkach zabudowy. W takim rozstrzyganiu znaczenie mogą mieć tylko przepisy prawa, a te nie wymagają współdziałania Wydziału Ochrony Środowiska UM w [..] przy wydawaniu decyzji. Z tych powodów nie można przyjmować, że brak takiego uzgodnienia jest naruszeniem prawa, które powinno być podstawą uwzględnienia skargi. W postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy art. 135 prawa ochrony środowiska nie ma zastosowania, skoro objęta tym postępowaniem inwestycja (budowa domów) nie może być zaliczona do inwestycji, dla których przewidziano dokonywanie przeglądu ekologicznego lub ocenę oddziaływania na środowisko, a przepisy ustawy nie zawierają ogólnego odesłania do tej regulacji. Zdaniem Sądu w kontrolowanym postępowaniu nie doszło również do naruszenia art. 38 Konstytucji RP, skoro ten przepis nie był stosowany przez organy. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.