II SA/Rz 545/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Paweł Zaborniak WSA Joanna Zdrzałka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 września 2013 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych -skargę oddala- II SA/Rz 545/13 U Z A S A D N I E N I E Starosta R. decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] wniósł sprzeciw do zgłoszonego przez M.C. zamiaru budowy ogrodu zimowego oraz altany o powierzchni zabudowy do 25 m ², na działce o nr ewid. 1855, położonej w obrębie geodezyjnym R.-W. W uzasadnieniu w/w decyzji organ I instancji stwierdził m.in., że inwestor w wyznaczonym terminie nie uzupełnił przedłożonego zgłoszenia, co na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego uzasadnia wniesienie sprzeciwu. Od przedmiotowej decyzji odwołała się M.C. wskazując, że postanowienie nakładające obowiązek uzupełnienia zgłoszenia wykonania robót budowlanych zostało sporządzone w dniu [...] czerwca 2012 r., termin uzupełnienia został wyznaczony na [...] czerwiec 2012r., jednakże w/w pismo zostało doręczone w dniu [...] czerwca 2012 r. Ponadto zauważyła, iż wymagane w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...], uzgodnienie lokalizacji ogrodzenia z zarządcą drogi i sieci gazowej wydane zostało bez podstawy prawnej, jak również, że "wymagana szczegółowość (projektu) rysunków przekracza zakres projektu budowlanego wyznaczonego w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 25 kwietnia 2012 r. przy uzyskaniu pozwolenia na budowę, a nie zgłoszenia: robót budowlanych". Podniosła, iż przed zgłoszeniem robót budowlanych wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy otrzymując odpowiedź umarzającą postępowanie w związku z brakiem podstawy prawnej do wydania takiej decyzji. Dodała także, iż organ ten stwierdził, że wszystkie zadania wymienione we wniosku o wydanie warunków zabudowy, powinny zostać wykonane w trybie zgłoszenia, więc nie jest wymagana decyzja o warunkach zabudowy. Powołując się na przedstawione w art. 34 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wymagania co do szczegółowości projektu budowlanego stwierdziła, iż zostały one "przeniesione" przez organ I instancji do postanowienia o uzupełnieniu zgłoszenia robót budowlanych, co nie powinno mieć miejsca. Dodatkowo stwierdziła, iż punkt 3a art. 34 ustawy Prawo budowlane "łagodzi wymagania co do zakresu planu zagospodarowania terenu, jeśli nie było wymagane wydanie warunków zabudowy". W podsumowaniu skarżąca stwierdziła, że w związku z powyższymi argumentami, nie może zgodzie się z wniesionym sprzeciwem co do zgłoszenia wykonania robót budowlanych z dnia 11 czerwca 2012 r., ponieważ uważa je za bezpodstawne i naruszające: art. 8 k.p.a. - przez niewzięcie pod uwagę pisma złożonego przez stronę w dniu [...] czerwca 2012 r., art. 9 k.p.a. - poprzez nie podanie podstawy prawnej, według której wymagane jest uzgodnienie lokalizacji przedmiotu zgłoszenia z zarządcami sieci gazowej i drogi, oraz art. 12 pkt 2 k.p.a. - przez wymaganie dokumentów i uzgodnień zbędnych przy zgłoszeniu robót budowlanych W wyniku rozpatrzenia odwołania M.C. od wskazanej wyżej decyzji Wojewoda decyzją z dnia [...] września 2012r., znak: [...], utrzymał w mocy w/w decyzję Starosty – S. Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 1094/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, uchylił powyższą decyzję Wojewody z dnia [...] września 2012r. W uzasadnieniu wyroku Sąd zaznaczył, iż w ocenie Wojewody użycie w części wstępnej przepisu art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, kwantyfikatora "wolno stojących", ma zastosowanie do wszystkich obiektów budowlanych wymienionych w w/w przepisie, czemu dał wyraz w uzasadnieniu swej decyzji, jednakże zdaniem Sądu jest to błędna wykładnia, a sposób przywołania przepisu nie uwzględnia faktycznej jego treści. Sąd przywołał obszerną wykładnię judykatury, zgodnie z którą w świetle art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wiaty i altany nie muszą być obiektami wolnostojącymi, bowiem taki wymóg odnosi się tylko do parterowych budynków gospodarczych, przy czym koniecznymi i jedynymi wymogami, jakie powinny one spełniać, aby można było w stosunku do nich zastosować tryb zgłoszenia zamiaru wykonania robót jest powierzchnia zabudowy, która nie może przekraczać 25 m2 oraz to, aby liczba tych obiektów nie przekroczyła dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki i stwierdził, że popiera taki kierunek wykładni przepisów prawa. Podkreślił również, iż skoro ustawodawca rozszerzył uproszczoną, zgłoszeniową procedurę na ogrody zimowe bez jednoczesnego określenia, o jakie obiekty budowlane chodzi, to oznacza to, że dopuszcza możliwość realizacji każdego przydomowego ogrodu zimowego jedynie w oparciu o dokonane wcześniej zgłoszenie. Dodał także, iż bez znaczenia przy tym pozostaje czy jest to obiekt wolnostojący czy połączony np. jedną ścianą z innym budynkiem. Jednocześnie Sąd stwierdził, iż podjęcie przez Wojewodę decyzji utrzymującej w mocy decyzję o sprzeciwie, bez rozważenia zarzutów podniesionych w odwołaniu i nie ustosunkowanie się do nich było przedwczesne i stanowiło naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Wojewoda po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] kwietnia 2013r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267),zwanej dalej k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Starosty R. z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak [...]). W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą" roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 - 31. Inwestycja polegająca na budowie wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki, nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, o czym stanowi art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy. Natomiast, w myśl art. 30 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, 5-19 i 20a-21 ww. ustawy. Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy, w zgłoszeniu inwestor winien określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych, oraz termin ich rozpoczęcia, dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz w zależności od potrzeb odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie odrębnymi przepisami. Jeżeli w wyniku sprawdzenia zgłoszenia organ stwierdzi, że jest ono niekompletne, nakłada na zgłaszającego w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów, a w przypadku nieuzupełnienia wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Z brzmienia powołanego przepisu wynika, iż organ obowiązany jest skierować do inwestora wezwanie w sprawie uzupełnienia dokumentów, a niewykonanie tego żądania w terminie obliguje do wniesienia sprzeciwu. Należy podkreślić, że uprawnienie organu budowlanego w art. 30 ust. 2 ustawy, zostało ukształtowane w sposób szeroki. W judykaturze i doktrynie nie budzi wątpliwości pogląd, że organ budowlany w tym postępowaniu działa w ramach uznania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r., M.C. zgłosiła zamiar wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu altany o pow. 23 m² oraz ogrodu zimowego o pow. 24 m2, na działce o nr ewid. 1855, położonej w obrębie geodezyjnym R.- W. Do wniosku inwestorka dołączyła: 2 egzemplarze oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, kopię decyzji Burmistrza R. z dnia [...] maja 2012 r. mak: [...], oraz projekt zagospodarowania działki nr 1855 okręg ewidencji R. – W. - fragment (Nr rys. PZT 01). Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...], Starosta R. wezwał inwestora do uzupełnienia przedmiotowego zgłoszenia o: uzgodnienie lokalizacji ogrodu zimowego oraz wiaty z odpowiednim zarządcą drogi oraz zarządcą sieci gazowej, poprawnie wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zlokalizowanie projektowanego ogrodu zimowego oraz wiaty zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (na mapie zasadniczej do celów opiniodawczych wraz z wymiarami od granic działki), przedłożenie opisu technicznego zawierającego rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz rysunki projektowanego ogrodu zimowego oraz wiaty, rzuty fundamentów, przyziemia, więźby dachowej i dachu budynków, przekroje i elewacje. Obowiązkiem organu przed zaakceptowaniem zgłoszenia jest sprawdzenie zgodności przedstawionych rozwiązań z przepisami, bowiem w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w tym względzie organ na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy, ma obowiązek wnieść sprzeciw. Bez jednoznacznego wskazania usytuowania zgłoszonych obiektów oraz ich wymiarów, ocena taka nie mogła być dokonana dlatego też na akceptację zasługuje wezwanie inwestora do przedłożenia opisu go zawierającego rodzaj, zakres i sposób wykonania robót budowlanych oraz projektowanego ogrodu zimowego oraz altany: rzuty fundamentów, przyziemia, więźby dachowej i dachu budynków, przekroje i elewacje, bowiem inwestor w zgłoszeniu jedynie, że zgłasza zamiar wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu altany o po w. 23 m2 i ogrodu zimowego o pow. 24 m2 na działce nr 1855, natomiast nie przedstawił sposobu wykonania tych robót, a przede wszystkim nie przedłożył wszystkich szkiców, rysunków zgłaszanych obiektów. Ponadto zasadnym było wezwanie inwestora do zlokalizowania projektowanego ogrodu zimowego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (na mapie zasadniczej do celów opiniodawczych wraz z wymiarami od granic działki), bowiem w zgłoszeniu inwestor nie przedstawił lokalizacji tego obiektu, a zatem organ nie mógł dokonać oceny zgodności usytuowania ogrodu zimowego z przepisami prawa. Natomiast w ocenie organu II instancji, wezwanie inwestora do zlokalizowania projektowanej altany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, było nieprawidłowe, bowiem dla usytuowania altany, przepisy w/w rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., nie mają zastosowania. Zaznaczyć również należy, iż na dołączonym do zgłoszenia "projekcie zagospodarowania działki nr 1855 okręg ewidencji R. – W. - fragment" (Nr rys. PZT 01), zaznaczono tylko obrysy zgłoszonych obiektów, podając część wymiarów zewnętrznych. Również na tym dokumencie nie wskazano odległości od granicy działki nr 55/4 obr. G. (drogowej), odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni, oraz odległości od sieci gazowej, a zatem prawidłowym było wezwanie organu do przedłożenia uzgodnienia w/w obiektów z odpowiednim zarządcą drogi oraz zarządcą sieci gazowej, bowiem organ nie dysponował wiedzą czy usytuowanie tych obiektów nie będzie naruszać przepisów szczególnych, tj. art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. nr 19, póz. 115 z późn. zm.), zgodnie z którym, obiekty budowlane przy drogach powiatowych powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 8 m w terenie zabudowy i 20 m poza terenem zabudowy, jak również § 9 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U z 2001 r. Nr 97, poz. 1055), zgodnie z którym, szerokość stref kontrolowanych, w których linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, powinna wynosić dla gazociągów niskiego i średniego ciśnienia – 1m. Nie budzi również wątpliwości zasadność wezwania do przedłożenia poprawnie wypełnionego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, bowiem M.C. w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedłożonym do wniosku z dnia [...] czerwca 2012 r., sporządzonym na formularzu, nie wskazała tytułu prawnego oraz dokumentu, potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością. Analizując akta przedmiotowej sprawy wraz w dokonanymi przez inwestora uzupełnieniami dołączonymi przy piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. organ stwierdził, iż inwestorka oprócz załączenia poprawnie wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, nie wywiązała się z nałożonych przez organ obowiązków. Nie przedłożyła żądanych przez organ I instancji rysunków projektowanego ogrodu zimowego oraz altany, tj. rzutów fundamentów, przyziemia, więźby dachowej i dachu budynków, przekroi i elewacji, lecz załączyła szkice aksonometryczne tychże obiektów, które uniemożliwiają w sposób jednoznaczny odczytanie formy architektonicznej tych obiektów. Organ wskazał, że ustawa Prawo budowlane nie formułuje definicji altany, w związku z tym posłużono się Ilustrowanym leksykonem architektoniczno - budowlanym - praca zbiorowa pod red. W. Skowrońskiego, Wydawnictwo "Arkady" Sp. z o.o. Warszawa 2008 r., w którym wyjaśniono, iż altana to niewielki pawilon ogrodowy o lekkiej konstrukcji i ażurowych ścianach obsadzonych pnączami, często zwieńczony ozdobnym dachem osłaniającym przed słońcem i deszczem, przeznaczony do wypoczynku. Z przedłożonego "szkicu aksonometrycznego altany" oraz opisu sposobu i zakresu wykonania prac dotyczącego altany wynika, iż zaprojektowany obiekt określony przez inwestorkę jako altana, w ocenie organu II instancji nie posiada cech (kryteriów) określonych w przywołanej w/w definicji, bowiem obiekt ten posiada przegrody budowlane z elementami przeźroczystymi, w których zaprojektowano otwór okienny i drzwiowy. Ponadto zarówno na szkicu aksonometrycznym projektowanej altany, jak również rysunku nr PZT.0.1, nie podano wszystkich niezbędnych wymiarów (długości, szerokości, wysokości obiektu), pozwalających na jednoznaczne określenie formy architektonicznej obiektu. Również z przedłożonych przez inwestorkę dokumentów, tj. opisu zakresu i sposobu wykonania prac, "szkicu aksonometrycznego ogrodu zimowego", rysunku nr PZT 03 przedstawiającego usytuowanie projektowanego ogrodu zimowego, nie można w sposób jednoznaczny określić formy architektonicznej oraz wymiarów ogrodu zimowego. Zaznaczyć także należy, że inwestorka w opisie zakresu i sposobu wykonania prac wskazała, iż projektowany ogród zimowy będzie posiadał przegrodę zewnętrzną z cegły (pustaków), natomiast przegroda ta nie została przez inwestora wskazana na szkicu aksonometrycznym. Dodatkowo w opisie zakresu i sposobu wykonania prac stwierdzono, że do ogrodu zimowego przewidziano od 1 do 3 wejść, niemniej jednak ze szkicu aksonometrycznego ogrodu zimowego nie wynika, gdzie ww. wejścia mają zostać zlokalizowane. Inwestor w opisie do zgłoszenia, określając sposób wykonania projektowanej altany i ogrodu zimowego, jak i rodzaj materiałów budowlanych, które zostaną do budowy zastosowane używa wyrażenia "lub" (np. pokrycie altany projektowano z polietylenu lub innego materiału światłoprzepuszczalnego), co w ocenie organu II instancji uznać należy za nieprawidłowe. Ustosunkowując się do stwierdzenia M.C., iż wymagania co do, szczegółowości projektu budowlanego wymienione w art. 34 ust. 3 ustawy zostały przeniesione przez Wydział Architektury do postanowienia o uzupełnieniu zgłoszenia robót budowlanych, a które w ocenie skarżącej nie powinny mieć miejsca organ wyjaśnił, iż nie znajduje ono uzasadnienia w aktach sprawy. Przede wszystkim organ I instancji nie wezwał inwestora do przedłożenia projektu budowlanego, natomiast w ocenie organu wskazany w postanowieniu zakres uzupełnień, był niezbędny do oceny zgodności, przedstawionych w zgłoszeniu rozwiązań, z przepisami prawa. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 8 k.p.a., poprzez "niewzięcie pod uwagę pisma złożonego przez stronę w dniu [...] czerwca 2012 r." wyjaśnił, że obowiązkiem organu I instancji było odniesienie się do wszystkich kwestii podnoszonych w ww. piśmie M.C. z dnia [...] czerwca 2012 r., czego nie uczynił. Niemniej jednak, powyższe uchybienie nie miało wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Również, bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje kwestia nie przychylenia się do wniosku M.C. o "ponowne wyznaczenie terminu złożenia uzupełnienia", zawartego w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r., bowiem skarżąca nie deklarowała, iż zamierza dołączyć dodatkowe dokumenty, lecz przeciwnie, kwestionowała zasadność ich przedłożenia. M.C. reprezentowana przez G.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na wskazaną wyżej decyzję, zarzucając jej naruszenie przepisów, dające podstawę do zmiany decyzji administracyjnej. Na tej podstawie wniosła o: 1. stwierdzenie opieszałości organu w rozpatrywaniu sprawy po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Rzeszowie sygn. akt II SA/Rz 1094/12 z dnia 16.01.2013 i przekroczenie terminu rozpatrzenia odwołania określonego w art. 35 § 3 k.p.a. 2. uchylenie decyzji Wojewody wnoszącej ponowny sprzeciw do wykonania zgłoszenia robót budowlanych polegających na budowie altany i ogrodu zimowego, jako niezgodnej: - z zasadą podejmowania przez organ wszystkich niezbędnych czynności w celu wyjaśnienia sprawy zawartą w art. 7 k.p.a. - z zasadą działania organu na podstawie przepisów prawa zawartą w art. 6 k.p.a - z zasadą zaufania do władzy publicznej zawartą w art. 8 k.p.a. - z zasadą wnoszenia sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych zawartą w art. 30. pkt. 6 ustawy Prawo budowlane - z zasadą wyeliminowania błędów w zgłoszeniu robót przed wydaniem decyzji zawartą w art: 30 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a tym samym wydanej z rażącym naruszeniem prawa o którym mowa w podpunkcie 2) pkt 2 art. 156 k.p.a. 3. uchylenie w całości decyzji Starosty R., zgodnie z art. 156 pkt. 1 podpunkt 2) k.p.a., ponieważ została wydana bez uwzględnienia "uzupełnienia" dostarczonego przez stronę w wyznaczonym terminie, a tym samym z rażącym naruszeniem prawa. 4. stwierdzenie w związku z bezpodstawną decyzją Starosty R. i ponownie błędną decyzją Wojewody możliwości strony przystąpienia do wykonania robót budowlanych dot. wykonania altany i ogrodu zimowego. 5. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów: postępowania, reprezentacji przez pełnomocnika w sądzie i przy prowadzeniu sprawy, kosztów dojazdu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. zx 2012 r., poz. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta stosowana jest w zakresie zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego stosownie do przepisu art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Zatem sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie. Przeprowadzona w myśl tych przepisów kontrola zaskarżonej decyzji nie dała podstaw do jej zakwestionowania. Ustalenia stanu faktycznego są bezsporne i nadają się do wyrokowania. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 – 31. Inwestycja polegająca na budowie wolnostojących parterowych budynków gospodarczych wiat i altan oraz ogrodów zimowych o powierzchni zabudowy do 25 m2 nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę – art. 29 ust. 1 pkt 2 oraz art. 30 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego lecz jedynie zgłoszenia. W zgłoszeniu inwestor powinien precyzyjnie określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia, dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na celem budowlane oraz w zależności od konkretnej sytuacji odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Jeżeli po sprawdzeniu zgłoszenia organ stwierdzi, że jest ono niekompletne, nakłada na zgłaszającego w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów. Ich nieuzupełnienie obliguje organ do wniesienia sprzeciwu. Z akt sprawy wynika, że inwestorka zgłosiła zamiar budowy altany i ogrodu zimowego. Do wniosku dołączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt zagospodarowania działki. Starosta R. wezwał ją do uzupełnienia tego zgłoszenia: o uzgodnienie lokalizacji ogrodu zimowego i wiaty z zarządcą drogi i zarządcą sieci gazowej, poprawnie wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością, zlokalizowanie ogrodu zimowego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, tzn. na mapie zasadniczej z zaznaczeniem odległości od granic działki, przedłożenie opisu technicznego oraz rysunki projektowanego ogrodu i wiaty wraz z rzutem i przekrojem. Zgodnie z art. 5 prawa budowlanego wszystkie obiekty budowlane a więc wznoszone na podstawie pozwolenia na budowę lub zgłoszenia należy projektować i budować zgodnie z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. Obowiązkiem organu przed zaakceptowaniem zgłoszenia jest sprawdzenie zgodności inwestycji z przepisami, a w przypadku nieprawidłowości na podstawie przepisu art. 30 ust. 6 prawa budowlanego ma obowiązek wnieść sprzeciw. Na załączonym projekcie zagospodarowania działki zaznaczono tylko obrysy zgłoszonych obiektów. Nie wskazano również odległości od granicy działki nr 55/4, odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni oraz odległości od sieci gazowej. Zasadnym zatem było wezwanie do uzgodnienia z odpowiednim zarządcą drogi oraz zarządcą sieci gazowej, ponieważ organ nie dysponował wiedzą, czy obiekty te nie będą naruszać przepisów szczególnych, tj. art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Zgodnie z nim obiekty budowlane powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 8 m w terenie zabudowanym i 20 m poza terenem zabudowy oraz § 9 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe. Dokonane uzupełnienia inwestora nie spełniają wymogów wezwania. Z przedstawionego szkicu aksonometrycznego ogrodu zimowego trudno określić jego formę architektoniczną oraz brak jest wszystkich wymiarów, podano że np. ogród zimowy będzie miał od 1 – 3 wejść, lecz ze szkicu aksonometrycznego nie wynika gdzie mogą być zlokalizowane wejścia. Uprawnienia organu budowlanego, o których mowa w art. 30 ust. 2 prawa budowlanego zostały ukształtowane bardzo szeroko. W judykaturze oraz doktrynie przyjmuje się, że organ budowlany w tym postępowaniu działa w ramach uznania administracyjnego. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2075/09 podkreślono, że rodzaj wymaganych dokumentów zdeterminowany jest charakterem konkretnej inwestycji. Ustawodawca zatem wyposażył organy orzekające w tych sprawach w prawo dokonania oceny zakresu niezbędnej dokumentacji do skutecznego dokonania zgłoszenia robót budowlanych. Zadaniem organu jest ocena czy spełnione są wymagania formalne zgłoszenia, a w tym celu musi dysponować odpowiednim materiałem. Sąd nie podziela zarzutu skarżącej, że zbyt krótki czas wyznaczono na uzupełnienie braków. Skarżąca podnosiła jedynie zasadność żądania organu. Z tych względów na zasadzie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Sąd skargę oddalił.