II SA/Rz 545/15

z dnia 13 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ES na postanowienie [.]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [.] z dnia [.] kwietnia 2015 r. nr [.] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Przedmiotem skargi ES jest postanowienie [.] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [.] z dnia [.] kwietnia 2015 r. nr [.], którym uznano za niezasadne wniesione przez nią zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Starostę Powiatu [.] sprawy z jej wniosku o sprostowanie danych w operacie ewidencji gruntów i budynków. Z akt sprawy wynika, że skarżąca domaga się od Starosty "sprostowania błędu w mapach" powstałych w czasie modernizacji ewidencji gruntów i budynków wsi [.] w zakresie należącej do niej działki. W związku ze złożonym pismem z dnia 4 marca 2015 r. stanowiącego "zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania, na bezczynność urzędu oraz opieszałość Starostwa Powiatu w [.]",[.] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [.] rozpatrzył to podanie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn .zm.) dalej: "Kpa" jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, wydając w następstwie ww. postanowienie z dnia [.] kwietnia 2015 r. nr [.], który nie uznał jego zasadności. Rozstrzygnięcie to zostało następnie zaskarżone przez ES do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i jest przedmiotem niniejszej sprawy. Skarżąca kwestionuje w nim sprawność postępowania administracyjnego dotyczącego zgłoszonego przez nią żądania "sprostowania błędów w mapach". W odpowiedzi na skargę [.] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [.] wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwana: "Ppsa", kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim określone, w tym zgodnie z przepisami art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Kontrola obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa). Na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do przepisów art. 37 § 1 Kpa. Środek ten ma na celu zniesienie stanu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zarazem wniesienie takiego zażalenia (wezwania) stanowi warunek formalny wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania administracyjnego (por. art. 52 Ppsa). Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 2 Kpa powinno przyjąć formę postanowienia, na które jednak nie służy zażalenie. Jak bowiem stanowi przepis art. 141 § 1 Kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, a w przypadku postanowienia podejmowanego w trybie art. 37 § 2 Kpa przepisu takiego nie ma. Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Organ wyższego stopnia uznając zażalenie za uzasadnione wyznacza podległemu instancyjnie organowi jedynie dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Może również zażalenia nie uwzględnić, jeżeli nie stwierdzi stanu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Omawiana instytucja odnosi się zatem wyłącznie do kwestii ściśle procesowej uregulowanej w przepisach art. 35 i 37 Kpa, a rzeczone postanowienie nie kreuje nowej sprawy administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2010 r. II GSK 708/09). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Nie jest to także inny akt lub czynność organu dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa). Mając powyższe na uwadze uznać należało skargę na postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie za niedopuszczalną, ponieważ postanowienie takie nie mieści się katalogu art. 3 § 2 Ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2012 r. I OSK 872/12). Nie podlega zatem kontroli sądu administracyjnego i z tego powodu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa. Jedynie na marginesie Sąd zauważa, że wobec wyczerpania trybu skargowego skarżąca staje się uprawniona do wniesienia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, przy czym skargę taką należy wnieść za pośrednictwem właściwego organu i należycie umotywować. Jednak ze stanowiska zaprezentowanego przez [.] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [.] wynika, że stan bezczynności Starosty Powiatu [.] ustał, ponieważ organ ten wydał już decyzję w sprawie. Niemniej, dopuszczalne jest żądanie oceny, czy dotychczas prowadzone postępowanie pierwszoinstancyjne nie było prowadzone w sposób przewlekły. Oceny takiej nie można jednak dokonać w niniejszym postępowaniu, ponieważ Sąd jest związany przedmiotem zaskarżenia, a ponadto skargę obecnie rozpoznawaną wniesiono przeciwko [.] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [.]. Z powodu niedopuszczalności skargi nie było możliwe również odniesienie się do stawianych przez skarżącą pozostałych zarzutów, jak też zgłoszonych żądań.