II SA/Rz 558/14

z dnia 13 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z/s w [..] na postanowienie [..] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [..] z dnia [..] lutego 2014 r. [..] w przedmiocie sprzeciwu na czynności kontrolne - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić A. Sp. z o.o. z/s w [..] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem wpisu od odrzuconej skargi oraz kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem nadpłaconego wpisu. W dniu 30 kwietnia 2014 r. wpłynęła do tut. Sądu skarga na opisane w sentencji postanowienie, którym utrzymano w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (dalej: PPIS) w [..] z [..] stycznia 2014 r. nr [..]. Rozstrzygnięcia te podjęto na skutek sprzeciwu zgłoszonego przez A. Sp. z o.o. z/s w [..] (dalej: Spółka) w dniu 4 grudnia 2013 r. (data wpływu do organu – 9 grudnia 2013 r.), wniesionego w trybie art. 84c ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 672) dalej: Usdg, w związku z kontrolą przeprowadzoną przez PPIS w [..] w dniu [..] grudnia 2013 r. w sklepie H. przy Al. [..] w [..]. W skardze Spółka kwestionuje legalność przeprowadzonej kontroli i domaga się uchylenia obu wydanych w sprawie postanowień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. Jej rozpoznanie rodziłoby natomiast nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). Przedmiotem skargi uczyniono postanowienia wydane wskutek postępowania zainicjowanego wniesieniem przez Spółkę sprzeciwu w trybie art. 84c ust. 1 Usdg. Przepis ten zawarty jest w rozdziale 5 ustawy "Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy". Zgodnie z nim, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79 - 79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Ostatnio wymieniony przepis stanowi zaś, że wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne, gdy organ przeprowadza kontrolę, powołując się na przepisy art. 79 ust. 2 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 2 pkt 2 i art. 84a. Mając na względzie powyższe należy wskazać, że ocena, czy zaskarżone postanowienia podlegają kontroli sądu administracyjnego, a zatem czy możliwe jest ich zaliczanie do kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i ewentualnie pkt 4 Ppsa, została dokonana w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2014 r. sygn. II GPS 3/13. Zgodnie ze sformułowaną tezą, na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 Usdg nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie mniej istotne są rozważania zawarte w uzasadnieniu uchwały, ponieważ poddano w niej analizie postępowanie prowadzone w trybie przepisów art. 84c Usdg. Uznano, że samo nawiązanie do stosowania przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: Kpa), jak to ma miejsce w art. 84c ust. 16 Usdg, nie pozwala przypisać temu postępowaniu charakteru postępowania administracyjnego. Przedmiot kontroli działalności gospodarczej nie odpowiada bowiem przedmiotowi postępowania administracyjnego określonego w art. 1 Kpa. Wobec tego, postępowanie prowadzone w trybie art. 84c Usdg nie jest postępowaniem administracyjnym. Przeto, postanowienia wydane wskutek rozpoznania sprzeciwu nie są postanowieniami wydanymi w postępowaniu administracyjnym, jak tego wymaga art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Postanowienia te nie rozstrzygają również bezpośrednio o konkretnych obowiązkach lub uprawnieniach kontrolowanego przedsiębiorcy. Dopiero wynik kontroli może stanowić podstawę do podejmowania władczych środków wobec działania podmiotu niezgodnego z wzorcem prawidłowego działania. Postanowienie podjęte na podstawie art. 84c ust. 9 lub 10 Usdg wpływają więc jedynie na sytuację faktyczną, a nie prawną kontrolowanego przedsiębiorcy. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wydane przez organy inspekcji sanitarnej postanowienia "o bezprzedmiotowości sprzeciwu", niezależnie od tego, że nie odpowiadały one treści art. 84c ust. 9 Usdg, ale też wprost nie stanowiły "o odmowie rozpatrzenia sprzeciwu", nie mogą zostać poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Żadne z nich nie zostało bowiem wydane w postępowaniu administracyjnym, lecz w postępowaniu kontrolnym. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa, ponieważ sprawa zainicjowana skargą Spółki nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zwrócić należy także uwagę, że wobec tego, że w innych sprawach zawisłych przed tut. Sądem (sygn. II SA/Rz 374/14, II SA/Rz 1296/13) Spółka nie posiadała należycie obsadzonego organu uprawnionego do jej reprezentowania, ponieważ funkcję tę pełniła osoba objęta zakazem określonym w art. 18 § 2 ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, tj. J.G., Sąd wezwał należycie umocowanego przez poprzedniego członka zarządu Spółki w osobie M.W. pełnomocnika Spółki w trybie art. 31 Ppsa do uzupełnienia braków w tym zakresie. Dołączony do skargi wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiocie wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego nie odzwierciedlał bowiem dokonanych zmian osobowych w zarządzie Spółki, a zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa J.G. nie mógłby zostać wpisany do rejestru. Jego wybór na jedynego członka zarządu był bezskuteczny co oznacza, że Spółka nie ma organu uprawnionego do jej reprezentowania w rozumieniu art. 28 § 1 Ppsa. Na wezwanie z 9 maja 2014 r., doręczone pełnomocnikowi 15 maja 2014 r., nie udzielono jednak odpowiedzi. Zatem skardze nie można było nadać biegu również i z tego powodu, mając na względzie dyspozycję art. 58 § 1 pkt 5 Ppsa. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 i art. 225 Ppsa. Wpis w niniejszej sprawie wynosił 100 zł, a zatem Spółka uiściła tę należność w kwocie wyższej od należnej, przeto kwota 100 zł podlega zwrotowi na podstawie art. 225 Ppsa.