II SA/Rz 567/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak /spr./ Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 lutego 2026 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 28 marca 2024 r. nr SKO.4170.7.621.2024 w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia 12 lutego 2024 r. nr WIŚ.6220.5.2020; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie na rzecz strony skarżącej R. Sp. z o.o. w K. kwotę 597 zł /słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi R. Sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie (dalej: "SKO" lub "Kolegium") z dnia 28 marca 2024 r. nr SK0.4170.7.621.2024, utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt" lub "Organ I instancji") z dnia 12 lutego 2024 r. nr WIŚ.6220.5.2020 w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Przebudowa, rozbudowa i nadbudowa budynku produkcyjno-magazynowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania, rozbiórka 3 budynków magazynowo administracyjnych, budowa wagi najazdowej, budowa zbiornika na wody opadowe, budowa placu do magazynowania odpadów z kontenerami i boksami wraz z parkingami, infrastrukturą techniczną, urządzeniami budowlanymi oraz przebudową kolidujących elementów infrastruktury technicznej, w ramach budowy bazy magazynowo-transportowej z zapleczem administracyjno-socjalnym, zlokalizowanej na dz. nr [...], budowa wylotu kanalizacji deszczowej wraz z umocnieniem dna I skarp na dz. nr [...], obr. [...], przy ul. [...] w S." (dalej: "Przedsięwzięcie"). Sąd ustalił, że decyzją ostateczną z dnia [...] grudnia 2020 r. znak: [...] Wójt stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla Przedsięwzięcia, przy spełnieniu warunków wskazanych w sentencji wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W dniu 12 maja 2021 r. do Wójta wpłynął wniosek S. G. (dalej: "Wnioskodawca") o wznowienie postępowania w tej sprawie. Wniosek został uzasadniony ujawnieniem nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi w dniu jej wydania. Jak wskazał Wnioskodawca w dokumentacji stanowiącej podstawę wydania decyzji znajduje się błąd odnośnie stwierdzenia, że teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oddalony jest od miejsca planowanej inwestycji o około 130 m, w rzeczywistości w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji znajduje się piętrowy budynek mieszkalno - usługowy, w którym mieszka trzypokoleniowa rodzina. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. Wójt,, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 149 § 1 i art. 150 § 1 K.p.a., w zw. z art. 63 i art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2021 r. poz. 247, ze zm., dalej: "ustawa") wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] grudnia 2020 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla opisanego w decyzji Przedsięwzięcia. Po przeprowadzeniu tego postępowania, postanowieniem z dnia [...] listopada r. w sprawie wznowionej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. orzekł następująco: w pkt i. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego Przedsięwzięcia w ramach postępowania wznowieniowego, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wójta z dnia [...] grudnia 2020 r. o środowiskowych uwarunkowaniach; w pkt II. ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko w/w przedsięwzięcia. Po rozpoznaniu zażalenia Spółki Kolegium postanowieniem z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Od postanowienia Kolegium Spółka wniosła skargę do WSA w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 329/22 w pkt I. stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia i postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2021 r., w pkt II. uchylił postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...]. Następnie postanowieniem z dnia 12 lutego 2024 r. Wójt wstrzymał wykonanie decyzji własnej z dnia [...] grudnia 2020 r. Organ I instancji uznał, że zastosowanie art. 152 §1 k.p.a. wymaga oceny prawdopodobieństwa wydania innej decyzji w wyniku wznowienia postępowania i stwierdził, że takie prawdopodobieństwo zachodzi. W aktach ujawniono błąd dotyczący odległości terenu zabudowy mieszkaniowej od planowanej inwestycji, związany z usytuowaniem w bezpośrednim sąsiedztwie, a nie w odległości ok. 130 m, jak wcześniej podano, budynku mieszkalno-usługowego. W związku z tym, zdaniem Organu I instancji, pierwotnie nie przeprowadzono pełnej analizy oddziaływania inwestycji na zdrowie ludzkie i środowisko, bowiem nie uwzględniała ona usytuowania tego budynku podlegającego ochronie akustycznej. W postępowaniu wznowieniowym dwa z trzech organów opiniujących zmieniły swoje wcześniejsze stanowisko i stwierdziły konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia, co zaowocowało nałożeniem przez Organ I instancji obowiązku sporządzenia takiej oceny i określeniem zakresu raportu. W ocenie Organu te różnice w stanowiskach oraz ujawniony błąd uzasadniają istnienie prawdopodobieństwa wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, co uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. W zażaleniu na postanowienie Organu i instancji Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego i zasad prawidłowego działania organów, poprzez stwierdzenie istnienia prawdopodobieństwa zmiany decyzji mimo braku nowych, istotnych okoliczności lub dowodów oraz wobec wcześniejszego wyroku sądu, który uznał podstawę wznowienia za wadliwą. Ponadto postanowienie wydano już po zawieszeniu postępowania i pominięto okoliczności znane organowi wcześniej, w szczególności charakter i status sąsiedniej nieruchomości. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 marca 2024 r., działając na podstawie art. 17 pkt 1, art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 123, art. 144 i art. 152 k.p.a. Kolegium utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W ocenie Kolegium, Organ I instancji prawidłowo przyjął, że podstawą wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej jest istnienie prawdopodobieństwa jej uchylenia, rozumianego jako wstępne przekonanie organu - oparte na aktach sprawy - że w wyniku wznowienia postępowania może dojść do zmiany lub uchylenia decyzji. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji nie jest powiązana ani z konkretnym etapem postępowania wznowieniowego, ani z formalnym wydaniem postanowienia o wznowieniu na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. Może zostać zastosowana w każdej chwili, jeżeli zachodzi przesłanka prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. W konsekwencji bezzasadny jest zarzut, że organ działał z motywów pozaprawnych tylko dlatego, że wstrzymanie wykonania decyzji nastąpiło na późniejszym etapie postępowania. W sprawie doszło do wznowienia postępowania zakończonego decyzją środowiskową z dnia [...] grudnia 2020 r. z uwagi na ujawnienie nowej, istotnej okoliczności faktycznej - faktycznego zamieszkiwania ludzi w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji, co nie zostało uwzględnione w pierwotnym postępowaniu. Okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia ochrony zdrowia ludzi, w szczególności w kontekście oddziaływania akustycznego przedsięwzięcia, i doprowadziła do zmiany stanowiska organów opiniujących co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Mimo uchylenia przez WSA w Rzeszowie postanowienia o wznowieniu postępowania, wyrok ten jest nieprawomocny i został zaskarżony do NSA, a zatem nie przesądza o ostatecznym losie postępowania wznowieniowego. Ponadto, nawet w przypadku przekroczenia przez stronę terminu do złożenia wniosku o wznowienie, przy przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. organ może, a nawet powinien, rozważyć wznowienie postępowania z urzędu, W ocenie Kolegium konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w postępowaniu wznowieniowym wskazuje na realne prawdopodobieństwo zmiany decyzji ostatecznej, co uzasadniało jej wstrzymanie. Bez znaczenia pozostaje formalna klasyfikacja sąsiedniego budynku w ewidencji gruntów - istotny jest faktyczny sposób jego użytkowania jako budynku mieszkalnego. Zawieszenie postępowania do czasu przedłożenia raportu oddziaływania na środowisko nie stanowiło przeszkody do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, gdyż rozstrzygnięcie to ma charakter kwestii wpadkowej i może zostać podjęte niezależnie od biegu postępowania głównego. W skardze na postanowienie Kolegium z dnia 28 marca 2024 r. Spółka zaskarżyła je w całości i zarzucając: naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 11, art. 77 §1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a w związku z art. 10 i art. 11 ustawy - Prawo przedsiębiorców - przez oczywiste działanie na szkodę Skarżącej będącej przedsiębiorcą oraz działanie z rażącym naruszeniem zasad wzbudzania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, a to w związku z wyznaczonymi na kwiecień 2024 r. wyborami samorządowymi, naruszenie art. 152 § 1 k.p.a., albowiem wbrew twierdzeniom, niepopartym żadnymi argumentami czy dowodami w aktach postępowania, nie zachodzi prawdopodobieństwo wydania decyzji, co do której doszło do wznowienia postępowania, w odmiennym brzmieniu, a wręcz - wobec treści wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 2 sierpnia 2022 r. sygn. akt IE SA/Rz 329/22 zasadne jest założenie, że niniejsze postępowanie w całości zostanie zniesione z uwagi na stwierdzenie w wyżej wskazanym wyroku nieważności postanowienia z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania, naruszenie art. 152 § 1 k.p.a. w zw. z (a contrario) art. 102 k.p.a., albowiem skarżone postanowienie zostało wydane w czasie, gdy postępowanie jest zawieszone postanowieniem z dnia [...] stycznia 2022 r. Mając na względzie powyższe zarzuty wniosła o: wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Kolegium oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia Wójta z dnia 12 lutego 2024 r., uchylenie w całości postanowienia Kolegium oraz poprzedzającego go postanowienia Wójta z dnia 12 lutego 2024 r., zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Jednocześnie wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Ustalenia podjęte przez Organ w toku postępowania nie są prawidłowe i nie powinny stanowić podstawy do wydania przedmiotowego postanowienia. Uzasadniając pierwszy z zarzutów Skarżąca Spółka podniosła, że wstrzymanie wykonania decyzji środowiskowej nastąpiło bez podstawy prawnej, po ponad dwuletniej bezczynności organu i nie zostało należycie uzasadnione. W ocenie strony, rzeczywistą przyczyną wydania postanowienia były względy pozaprawne, związane z nadchodzącymi wyborami samorządowymi, a nie - jak twierdzi organ - prawdopodobieństwo zmiany decyzji w postępowaniu wznowieniowym. Organ nie uprawdopodobnił, aby istniały nowe okoliczności mogące prowadzić do wydania decyzji odmiennej od pierwotnej. Podkreślono, że wstrzymanie jest obligatoryjne tylko wtedy, gdy istnieje realne prawdopodobieństwo uchylenia decyzji. Skoro zatem organ nie wstrzymał decyzji na początku postępowania wznowieniowego ani w toku dalszych czynności (w tym wydania ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy), to brak jest podstaw wstrzymania decyzji po tak długim czasie tego po tak długim czasie. Odnośnie do drugiego zarzutu, Skarżąca wskazała, że Organy nie wykazały realnego prawdopodobieństwa uchylenia decyzji środowiskowej, co czyni wstrzymanie jej wykonania bezprawnym. Wznowienie postępowania było bezzasadne, gdyż nie ujawniono żadnych nowych, istotnych okoliczności ani dowodów nieznanych organowi w dacie wydania decyzji z [...] grudnia 2020 r. Organ posiadał wiedzę o sąsiedniej nieruchomości, jej charakterze oraz fakcie jej zamieszkiwania, co wyklucza zastosowanie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Argumenty Strony wnioskującej o wznowienie opierają się na okolicznościach znanych wcześniej i nie mają charakteru prawotwórczego. Działania Organów prowadzą do nierównego i dyskryminacyjnego traktowania przedsiębiorców oraz naruszają zasadę zaufania i bezstronności administracji. Dodatkowo WSA w Rzeszowie stwierdził nieważność kluczowych czynności w postępowaniu wznowieniowym, co wyklucza możliwość zmiany decyzji w jego wyniku. W konsekwencji brak jest podstaw zarówno do wznowienia postępowania, jak i do wstrzymania wykonania decyzji, która powinna pozostać w obrocie prawnym. Ponadto Organ I instancji pominął w treści swojego uzasadnienia to, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2022 r. Zgodnie z treścią art. 102 k.p.a. organ w trakcie zawieszenia postępowania może podejmować tylko czynności, które są niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. Z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika jakoby wstrzymanie wykonania decyzji objętej postępowaniem spełniało ten wymóg. Potwierdza to tylko, że celem samym w sobie jest wstrzymanie wykonania decyzji jedynie dla doraźnych celów politycznych, a nie w zgodzie z przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2025 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 313/25 przez Stowarzyszenie [...] z siedzibą w Ś. Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2025 r. sygn. akt Ili OSK 1502/25, NSA oddalił skargę kasacyjną Stowarzyszenia od wskazanego wyżej wyroku. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2026 r. WSA w Rzeszowie podjął zawieszone postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga w tej sprawie okazała się zasadna, także z przyczyn uwzględnionych przez Sąd z urzędu. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a, Otóż w myśl tego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do Istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, o czym stanowi z kolei art. 120 P.p.s.a. Skarga Spółki w tej sprawie została wniesiona na postanowienie SKO wydane w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. o nr [...], o środowiskowych uwarunkowaniach, istotne dla powodów uwzględniania skargi jest uchwycenia faktu oparcia tych postanowień na podstawach normatywnych wypowiedzianych przez prawodawcę w art. 152 K.p.a., a więc na przepisie, którego dopuszczalność stosowania uzależniona jest od prawidłowości wszczęcia i zakończenia postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W jego świetle, Organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienie postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Mając świadomość znaczenia tej regulacji K.p.a., Organy obu instancji piszą, że wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej na skutek wystąpienia przesłanki do wznowienia postępowania istnieje w każdej chwili i nie jest powiązana czasowo z datą wydania postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 1 K.p.a. Wskazuje się również, iż podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji ostatecznej. Zatem słusznie zauważa się w postanowieniach, że podstawy wstrzymania wykonania kwestionowanej poprzez przepis art. 145 § 1 K.p.a. ostatecznej decyzji nie wystąpią, jeżeli nie zaistnieje jakiekolwiek prawdopodobieństwo, iż będąca przedmiotem kontroli nadzwyczajnej decyzja ostateczna organu me jest dotknięta wadą wznowieniową. Warto przypomnieć, iż w tej sprawie wznowienie postępowania zostało zainicjowane przez wnioskodawcę w oparciu o art 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 lutego 2024 r. wskazał, że ze względu na prawdopodobieństwo wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy na podstawie art. 151 § 1 ust 2 K.p.a. wystąpiły przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wobec tych normatywnych okoliczności umożliwiających zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej w trybie wznowienia postępowania, przy rozpoznawaniu skargi Spółki na opisane wyżej postanowienie SKO i poprzedzające je postanowienie Wójta, dostrzec należało skutki prawne wyroku NSA z dnia 3 grudnia 2025 r. o sygn. III OSK 1502/25, CBOSA. Otóż NSA mocą tego wyroku oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 24 kwietnia 2025 r., o sygn. II SA/Rz 313/25, CBOSA, o uchyleniu postanowienia SKO w Krośnie z dnia [...] stycznia 2022 r. [...], oraz postanowienia Wójta z [...] listopada 2021 r. nr [...], czyli postanowienia o nałożeniu na Spółkę obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz o ustaleniu zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko tego przedsięwzięcia. Sądy wypowiedziały się w tych orzeczeniach o braku istnieniu podstaw wznowienia postępowania w tej sprawie, czyli wypowiedziały się pośrednio o dopuszczalności zastosowania art. 152 § 1 K.p.a. Sąd pierwszej instancji stwierdza, że co prawda wnioskodawca zachował termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, jednakże również w sposób jednoznaczny przesądził, iż podane we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności nie można było uznać za okoliczności nowe, które wyszły na jaw i nie były znane organowi w dniu wydania decyzji. To, ze w trakcie postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej teren działki nie został zakwalifikowany jako teren ochrony akustycznej, było Spowodowane wyłącznie działaniem organu, który wówczas ocenił, że nie jest to teren podlegający takiej ochronie. Sama zmiana stanowiska Organu na temat kwalifikacji terenu jako podlegającego ochronie akustycznej nie może być traktowana za okoliczność nową i nieznaną w myśl art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., bowiem Organ na dzień wydania decyzji ostatecznej dysponował decyzją wskazującą bezpośrednio na to, że na terenie należącym do wnioskodawcy istnieje również funkcja mieszkalna. Dlatego w ocenie Sądu nie zachodzą podstawy do uznania zaistnienia podstawy do wznowienia postępowania określonej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Stanowisko Sądu pierwszej instancji zostało zaakceptowane w pełni przez NSA, który w przytoczonym powyżej wyroku jednoznacznie podkreśla, że w niniejszej sprawie nie powstała przesłanka wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Dlatego Organy zamiast wydawać postanowienie nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, powinny były wydać decyzję o odmowie uchylenia decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. inny tryb procedowania mógłby spowodować konieczność przeprowadzenia przez stronę pełnej i długotrwałej oceny oddziaływania na środowisko, aby następnie uznać, że i tak nie było żadnych podstaw do wznowienia postępowania i zmiany decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę w/w Spółki na postanowienie SKO wydane w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 152 K.p.a. związany jest opisanymi wyżej orzeczeniami WSA i NSA - art. 170 P.p.s.a. Zatem, jednoznaczne przesądzenie w toku postępowań sądowoadministracyjnych o nie zaistnieniu przesłanki z art. 145 § § 1 pkt. 5 K.p.a., która pozwoliła na uruchomienie postępowaniem nadzwyczajnego, automatycznie rzutuje na naruszenie przez kontrolowane postanowienia zarówno Organu pierwszej jak i drugiej instancji normatywnych podstaw z art. 152 § 1 K.p.a. W tych okolicznościach nie może budzić wątpliwości, że nie istniało jakiekolwiek prawdopodobieństwo legalnego uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji Wójta z dnia [...] grudnia 2020 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia. W konsekwencji tych ustaleń, Sąd zobligowany był stwierdzić podnoszone przez Spółkę naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 152 § 1 K.p.a. w sposób, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem Organy nie wykazały dostatecznych podstaw umożliwiających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej na okres trwania postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego. Uwzględnienie skargi nastąpiło na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Natomiast o kosztach postępowania sądowego orzeczono w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c i § 15 ust. 3 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1964), obejmując nimi koszty wynagrodzenia adwokackiego (480 zł) oraz wpis należny od wniesionej skargi (100 zł), a także opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.