II SA/Rz 590/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Małgorzata Wolska NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - zawiesić postępowanie sądowe. II SA/Rz 590/08 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] maja 2008 r., nr [...]. W podstawie prawnej decyzji powołano przepis art. 58 i 59 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu postanowienia zostało wyjaśnione że Wójt Gminy decyzją z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] orzekł o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych dla spożycia poza miejscem sprzedaży o zawartości powyżej 4,5 % - 18 % alkoholu, wydanego dla K. S. decyzją w dniu [...] stycznia 2008 r., nr [...]. W/w decyzja została doręczona K. S. w dniu 21 maja 2008 r. /dowód doręczenia w aktach administracyjnych sprawy/. Pismem z dnia 10 czerwca 2008 r. K. S. zwrócił się do Wójta Gminy z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od wyżej opisanej decyzji, w którym to piśmie wyjaśnił niemożność złożenia w ustawowym terminie odwołania przyczynami niezależnymi od niego, nie podając przyczyn, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Stosownie do art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni że uchybienie nastąpiłoby z jego winy. Ponieważ termin do wniesienia odwołania upłynął 4 czerwca 2008 r., natomiast odwołanie od decyzji zostało złożone 6 czerwca 2008 r., a zatem po upływie terminu - natomiast wniosek o przywrócenie terminu nie wskazuje przyczyn, które stanowiły niemożność złożenia odwołania w terminie, dlatego też wniosek o przywrócenie terminu został rozpatrzony negatywnie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, 8 , 9 i 77 k.p.a., których naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie skarżącego wniosek o przywrócenie terminu jest podaniem wszczynającym odrębne postępowanie, którego przedmiotem jest dopuszczalność wniesienia odwołania pomimo upływu okresu przewidzianego ustawowo na dokonanie tej czynności. W trakcie tego postępowania organ bada m.in. przyczyny naruszenia terminu oraz czy naruszenie tego terminu było zawinione przez wnioskodawcę. Żaden z przepisów procedury administracyjnej nie nakłada na stronę w sposób wyraźny obowiązku wykazania, czy też uprawdopodobnienia okoliczności przemawiającej za przywróceniem tego terminu. Dlatego też na organie ciąży obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpoznania materiału dowodowego i podjęcia wszelkich starań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia przyczyn jakie spowodowały uchybienie terminu i dopiero w przypadku gdyby wnioskodawca po wezwaniu przez organ okoliczności wyjaśniających w sprawie uchybienia terminu nie podjął żadnych działań zmierzających do wykazania braku winy, wówczas organ byłby uprawniony do wydania postanowienia o odmowie przywrócenia tego terminu. Automatyczna odmowa przywrócenia terminu w przypadku braku precyzyjnego określenia podstaw takiego wniosku już w jego treści jest sprzeczna z intencją ustawodawcy, który niewątpliwie zmierzał do ułatwienia stronom postępowania skorzystania z instytucji określonej w art. 58 § 1 k.p.a. Skarżący powołał się na wyrok Sądu WSA w Warszawie z dnia 15 listopada 2005 r. o sygn. IV SA/Wa 1708/05. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 7 stycznia 2009 r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o odroczenie rozprawy wyznaczonej na dzień 27 stycznia 2009 r., względnie zawieszenie postępowania sądowego. Na uzasadnienie swojego wniosku wskazał, iż "w Urzędzie Gminy zostało wznowione postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją w powyższej sprawie. Wskazał ponadto, że aktualnie jeszcze nie zostało ono zakończone, stąd wskazane byłoby zawieszenie przed WSA toczącego się postępowania do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Wójta Gminy". Na rozprawie w dniu 27 stycznia 2009 r. pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego – K. L. wyraził zgodę na zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia wznowionego postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Wniosek o zawieszenie postępowania strony mogą złożyć w każdym czasie na piśmie bądź do protokołu na rozprawie. Warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, z tym, że decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu sądu. Należy podkreślić, że zgodny wniosek stron o zawieszenie postępowania jest samoistną przesłanką jego zawieszenia. O tym, że zawieszenie postępowania nastąpiło na zgodny wniosek stron decydują zaprotokołowane lub stwierdzone pismem ich oświadczenia (por. uchwałę SN z 13 marca 1985 r., III CZP 1/85 , OSNCP 1985, nr 11, poz. 171). Określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że wniosek o zawieszenie postępowania nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Stwierdzenie takich okoliczności powinno skutkować oddaleniem wniosku. Brak poparcia wniosku przez jedną ze stron uniemożliwia sądowi wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania, chyba że wskazane przez stronę wnioskującą powody przemawiające za zawieszeniem postępowania dają podstawę do działania z urzędu, stosownie do art. 124 § 1 i art. 125 § 1 P.p.s.a. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że spełnione zostały warunki do zawieszenia postępowania w rozumieniu art. 126 P.p.s.a. Obie strony zgodziły się na zwieszenie postępowanie sądowego (co potwierdza pismo skarżącego z dnia 7 stycznia 2009 r. i zaprotokołowane na rozprawie z dnia 27 stycznia 2009 r. oświadczenie pełnomocnika organu). Wydanie takiego rozstrzygnięcia sąd uznał za celowe biorąc pod uwagę okoliczność podaną przez skarżącego tj. wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności skutkujące oddaleniem wniosku gdyż nie zmierza on do obejścia prawa ani nie powoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu dotkniętego wadą nieważności. Jednocześnie Sąd informuje, iż stosownie do treści art. 129 P.p.s.a. w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron (art. 130. § 1 P.p.s.a.) Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 126 P.p.s.a.