II SA/Rz 638/17

Dnia 4 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W dniu 29 kwietnia 2017 r. R. B. nadała w placówce operatora pocztowego skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wraz ze skargą nadesłała oświadczenie, że w postępowaniu administracyjnym występowała w charakterze pełnomocnika strony – K. B., natomiast w związku z nabyciem przez nią prawa własności nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, której dotyczy postępowanie administracyjne, przysługuje jej legitymacja do osobistego wniesienia skargi. Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2017 r. Sędzia Sprawozdawca wezwał R. B., aby w terminie 7 dni złożyła oświadczenie, w jakim charakterze działa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tj. czy jako pełnomocnik K. B., czy imieniem własnym, a także przedłożyła stosowne dokumenty, z których wynikać będzie, że jest właścicielką nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, dla której zaskarżoną decyzją ustalono warunki zabudowy, a ponadto data nabycia prawa własności. W wykonaniu zarządzenia, w piśmie z dnia 11 lipca 2017 r. R. B. wniosła o przyznanie jej statusu uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego, przedkładając jednocześnie wypis aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2017 r. Rep. A Nr [...], z którego wynikało, że nabyła prawo własności nieruchomości oznaczonej numerem ewid. 797 położonej w D. obrębie 0006 w wyniku odwołania darowizny dokonanej na rzecz K. B. W dniu 12 lipca 2017 r. K. B. nadała w placówce operatora pocztowego pismo uzupełniające, w którym wskazała, że w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. działa w imieniu własnym i samodzielnie. Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2017 r. Sędzia Sprawozdawca wezwał skarżącą K. B., aby w terminie 7 dni uzupełniła braki formalne skargi poprzez nadesłanie 11 egzemplarzy odpisów skargi w wersji złożonej jako załącznik do jej pisma z dnia 11 lipca 2017 r. oraz poprzez podpisanie skargi – pod rygorem jej odrzucenia. W wyniku niepełnego wykonania zarządzenia, K. B. została wezwana, aby w terminie 7 dni uzupełniła braki formalne skargi poprzez nadesłanie 11 egzemplarzy odpisów skargi w wersji złożonej jako załącznik do jej pisma z dnia 11 lipca 2017 r. – pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone K. B. na adres wskazany w skardze, tj. [...]-[...] K., ul. R. [...]. Wskutek nieodebrania przez K. B. dwukrotnie awizowanej przesyłki w dniach 5 września 2017r. i 13 września 2017r., odpis wezwania pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 20 września 2017r. stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) - zwrotne potwierdzenie w aktach sądowych (k. 61). Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2017 r. K. B. została wezwana, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, usunęła braki formalne wniesionej przez nią skargi poprzez nadesłanie 11 odpisów skargi w wersji złożonej jako załącznik do jej pisma z dnia 11 lipca 2017 r. oraz poprzez podpisanie skargi – pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone K. B. na adres wskazany w wypisie aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2017 r., tj. [...]-[...] K., ul. R. [...]. Wskutek nieodebrania przez K. B. dwukrotnie awizowanej przesyłki w dniach 4 grudnia 2017r. i 12 grudnia 2017r., odpis wezwania pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 19 grudnia 2017r. stosownie do art. 73 p.p.s.a. - zwrotne potwierdzenie w aktach sądowych (k. 72). Sędzia Sprawozdawca w dniu 27 lutego 2018 r. z urzędu stwierdził, że wezwanie K. B. o podpisanie skargi było zbędne, a zatem wezwanie z dnia 29 sierpnia 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 11 jej odpisów – jako skutecznie doręczone na adres: [...]-[...] K., ul. R. [...] – wyczerpało procesowy tryb wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r. Sąd odrzucił skargę R. B., albowiem pomimo wezwania, nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wskutek nieodebrania przez K. B. dwukrotnie awizowanej przesyłki w dniach 15 marca 2018 r. i 23 marca 2018 r., odpis postanowienia pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 30 marca 2017r. stosownie do art. 73 p.p.s.a. - zwrotne potwierdzenie w aktach sądowych (k. 105). W dniu 23 marca 2018 r. pełnomocnik K. B. – r. pr. A. K. nadał w placówce operatora pocztowego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że K. B. w okresie od sierpnia 2017 r. do grudnia 2017 r. zmieniała miejsce zamieszkania, z uprzednio zajmowanego przy ul. R. [...] w K., na obecnie zajmowane przy ul. S. w K. K. B. wskazała, że w związku z koniecznością opieki nad dwuletnim dzieckiem, nie przebywała na co dzień w lokalu mieszkalnym przy ul. R. [...], ponadto w przynależnej do lokalu skrzynce pocztowej nie znajdowały się żadne awiza, jakie powinni pozostawić pracownicy Poczty Polskiej. Wobec powyższego, w ocenie K. B., niedochowanie terminu nastąpiło na skutek okoliczności, na które nie miała żadnego wpływu. Sędzia Sprawozdawca w dniu 19 kwietnia 2018 r. z urzędu stwierdził, że pracownik sekretariatu nieprawidłowo doręczył skarżącej odpis postanowienia z dnia 12 marca 2018 r. na adres: [...]-[...] K., ul. R. [...]. Na podstawie wniosku skarżącej K. B. z dnia 23 marca 2018 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Sędzia Sprawozdawca ustalił, że aktualny adres skarżącej to: "ul. S. [...], [...]-[...] K.". Ponadto Sędzia Sprawozdawca z urzędu stwierdził, że pełnomocnictwo dla r. pr. A. K. zostało udzielone przez skarżącą w dniu 19 marca 2018 r., a zatem już po wydaniu przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...]. W związku z powyższym Sędzia Sprawozdawca zarządził doręczyć skarżącej K. B. odpis postanowienia z dnia 12 marca 2018 r. na aktualny adres, t. j. "ul. S. [...], [...]-[...] K.", a także doręczyć pełnomocnikowi skarżącej K. B. do wiadomości odpis postanowienia z dnia 12 marca 2018 r. Pełnomocnik skarżącej odebrał przesyłkę w dniu 24 kwietnia 2018 r., natomiast skarżąca w dniu 25 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z art. 86 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, natomiast art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wraz z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy uznać obiektywny miernik szczególnej staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy uwzględnieniu także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Okoliczności przemawiające za uznaniem braku winy w uchybieniu terminowi muszą mieć charakter wyjątkowy i niezależny od wnioskodawcy. Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza przyjęcie, że okoliczność na którą powołuje się wnioskodawca, miała charakter niezawiniony. Odnosząc się do wskazanych przez K. B. okoliczności faktycznych stwierdzić należy, że nie uprawdopodobniają one braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniesionej przez nią skargi. Zgodnie z art. 70 § 1 p.p.s.a., strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. W niniejszej sprawie K. B. doręczono pouczenie o powyższym obowiązku wraz z wezwaniem do wykonania zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 29 sierpnia 2017 r. Pouczenie to zostało doręczone na adres wskazany przez K. B. w skardze. Oznacza to, że K. B. miała obowiązek powiadomić Sąd o zmianie zamieszkania. Okoliczność niezamieszkiwania K. B. pod wskazanym adresem nie może stanowić o braku winy w uchybieniu terminu. Inicjując postępowanie sądowe powinna ona liczyć się z tym, że będzie kierowana do niej korespondencja sądowa (tak również w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2016 r., sygn. akt II FZ 541/16). Skarżąca K. B. nie wskazała również żadnych okoliczności związanych z opieką nad dzieckiem, które uniemożliwiłyby lub utrudniłyby odbiór korespondencji. Sama opieka nad dzieckiem nie wyklucza i nie uniemożliwia odbioru korespondencji i odpowiedniej reakcji na wezwanie. Opieka nad dzieckiem może stanowić duże obciążenie dla matki, niemniej zwykle składają się na nią czynności i zdarzenia wpisane w życie codzienne i nie można uznać ich za nagłe lub wyjątkowe okoliczności, których uprawdopodobnienie jest konieczne dla przywrócenia terminu. Natomiast samo twierdzenie K. B. o braku awiza w skrzynce pocztowej, niepoparte żadną dodatkową argumentacją czy też wskazaniem na okoliczności zmierzające do uprawdopodobnienia tego faktu, nie jest wystarczające do wykazania braku winy w uchybieniu terminu. W kontekście dowodu z dokumentu, jakim jest koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przeciwdowodu nie może stanowić samo oświadczenie strony o braku awizo (tak również Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II OZ 1639/17, w postanowieniu z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II GZ 145/14). Wobec powyższego należy przyjąć, że uchybienie terminu było wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw, a nie następstwem okoliczności od K. B. niezależnych. Dlatego też, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.