II SA/Rz 652/18

Dnia 9 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2018 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Opisaną w sentencji decyzją - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] o skierowaniu Z. P. (dalej w skrócie: "skarżący") na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami kat. B, C. W skardze na w/w decyzję, skarżący złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wykonanie tej decyzji może uczynić bezprzedmiotowym udzielenie skarżącemu ochrony prawnej, jakiej domaga się w skardze. W razie bowiem nieprzedstawienia w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu na badania lekarskie – orzeczenia lekarskiego, zostanie wydana decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy skarżącego. Skarżący podał też, że z uwagi na pobyt za granicą i obowiązki pracownicze, nie ma możliwości stawienia się na badania lekarskie do ośrodka wskazanego w decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Twierdzenia wnioskodawcy o zaistnieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji muszą być poparte dodatkowymi informacjami mogącymi je uprawdopodobnić (tak m. in. w post. NSA z dnia 09.02.2016 r. I OZ 83/16, post. NSA z dnia 03.02.2016 r. II GSK 1801/15, post. NSA z dnia 27.01.2016 r. II FSK 3401/15). Odnosząc powyższe rozważania na stan niniejszej sprawy należy wskazać, że samo wykonanie badania, do którego skarżący został zobowiązany, nie może spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak m. in. w post. NSA z dnia 26.10.2012 r., sygn. akt I OZ 804/12). Ponadto poddanie się badaniom lekarskim nie jest przymusowe, tak więc skarżący może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Skarżący nie przedstawił jednak żadnych okoliczności, z których wynikałoby, że zatrzymanie prawa jazdy doprowadzi do wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast ewentualna decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem - w razie stwierdzenia na podstawie badań lekarskich istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdem - będzie podlegała zaskarżeniu w odrębnym trybie. Jako odrębny akt administracyjny nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Dlatego też Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.