II SA/Rz 697/12

Dnia 29 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2012r., nr [...] w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] w przedmiocie zarzutów do danych ewidencyjnych działki - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2012r., nr [...] Decyzją z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. po rozpatrzeniu odwołania J.P. uchylił decyzję Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2012r., nr [...] w przedmiocie zarzutów do danych ewidencyjnych działki i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W ustawowym terminie skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył J.P. wnosząc równocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. post. NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach - CBOIS). Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. post. NSA z dnia 6 lutego 2009r. sygn. akt II FZ 39/09 oraz post. NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07 - CBOIS). Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem "... warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (...). Wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę..." – (zob.: B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 168). Sąd stwierdza, że w treści skargi ograniczono się tylko do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Starosty P. Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wobec takiego sformułowania wniosku Sąd został pozbawiony został możliwości jego oceny i nie miał podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku skarżącego (por. post. NSA: z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 36/11, z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 513/10 - CBOIS). Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.