II SA/Rz 716/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych - p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi A. Sp. z o.o. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] o cofnięciu w/w Spółce rejestracji automatu do gier o niskich wygranych Cajot Casino, nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...]. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej powołał m.in. art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), zgodnie z którym p_@KON@_rzez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Jak wynika z uzasadnienia tej decyzji, stwierdzona w toku postępowania wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze na automacie jest wyższa niż przewidziana obowiązującą w dniu kontroli ustawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 686/13, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"; postępowanie zainicjowane tym pytaniem zostało zarejestrowane przez Trybunał pod sygnaturą P 4/14. W powołanym postanowieniu NSA przedmiotem analizy uczynił m.in. kwestię konstytucyjności przepisów ustawy o grach hazardowych związaną z brakiem notyfikacji jej przepisów przez ustawodawcę krajowego Komisji Europejskiej i wynikającą z tego możliwość ich stosowania. Zarzuty skargi w znacznej części dotyczą prawidłowości zastosowania w sprawie przepisów powołanej ustawy, w tym ich sprzeczności z nadrzędnym w tym zakresie prawem europejskim, poprzez naruszenie przepisów procedury w procesie legislacyjnym i pominięcie obowiązku ich notyfikacji wynikającego wprost z dyrektywy Nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. L 204, s.37). W ocenie Sądu udzielenie przez TK odpowiedzi na pytanie prawne NSA będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy, ponieważ odnosić się będzie do zagadnienia naruszenia trybu uchwalenia ustawy o grach hazardowych. Z tego względu Sąd postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia zawisłej przed Trybunałem sprawy P 4/14 (ubocznie należy zauważyć, że w związku z wystąpieniem przez NSA ze wskazanym pytaniem prawnym do TK, zostały zawieszone inne, toczące się przed tut. Sądem sprawy ze skarg A. Sp. z o.o. na decyzje Dyrektora Izby Celnej [...], m.in. II SA/Rz 1146/13, II SA/Rz 1264/13, II SA/Rz 1266/13, II SA/Rz 1356/13, II SA/Rz 1384/13, II SA/Rz 1387/13, II SA/Rz 1388/13, II SA/Rz 618/14 i II SA/Rz 619/14). W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.