II SA/Rz 728/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Marcin Kamiński Sędziowie WSA Piotr Godlewski WSA Maciej Kobak /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2020 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania właścicielowi działki przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom - skargę oddala - Przedmiotem skargi A. F. - N. (dalej w skrócie: "skarżąca") reprezentowanej przez r. pr. K. W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej w skrócie: "SKO") z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy (dalej w skrócie: "Wójt") z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] o odmowie nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Stan faktyczny i prawny ze skargi na powyższą decyzję przedstawia się następująco. Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] Wójt odmówił nakazania właścicielowi działki nr [...] stanowiącej drogę – ulicę A. K. w O. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działkach nr [...] i [...] w O.. Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, SKO decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Kolejną decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] Wójt działając na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t. j. Dz. U. poz. 1566 z 2018 r., poz. 2268 z późn. zm. – dalej w skrócie: "u.p.w.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 – dalej w skrócie: "k.p.a.") – odmówił nakazania Gminie W. - właścicielowi działki nr [...] stanowiącej drogę - ulicę A. K. w O. - przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działkach nr [...] i [...] w O.. W uzasadnieniu decyzji Wójt wyjaśnił, że działka nr [...] w O. stanowi drogę gminną (ul. A. K.). Na odcinku 770 m, tj. od km 1+930 do km 2+700 Gmina W. w listopadzie 2015 r. wykonała przebudowę przedmiotowej drogi. Przebudowana droga żwirowa została wyrównana kruszywem łamanym grubości 10 cm po ówczesnym wyrównaniu i profilowaniu podłoża, na czym została położona masa bitumiczna grubości 8 cm, oraz uzupełniono pobocza kruszywem łamanym grubości 10 cm. Zachowano system istniejących spadków poprzecznych i podłużnych. Zgodnie z opisem robót budowlanych woda z jezdni miała być odprowadzana w istniejące pobocza zlokalizowane w pasie drogowym. W wyniku tych prac niweleta drogi uległa podniesieniu o ok. 18 cm w stosunku do stanu pierwotnego. Różnica wysokości względem przyległych działek wynika ze wzmocnienia konstrukcji drogi w celu poprawy bezpieczeństwa, jak również komfortu poruszania się przez mieszkańców miejscowości. Realizacja zadania odbyła się zgodnie z prawem (zgłoszenie do Starosty z dnia [...] października 2018 r. znak: [...], kontrola Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego) w istniejącym pasie drogowym. W dniu oględzin stwierdzono brak urządzeń odwadniających drogę oraz brak widocznych poboczy (zarośnięte trawą). Działki nr [...] i [...] od strony wschodniej przylegają bezpośrednio do ul. A. K. w jej końcowym biegu. Działka nr [...] od strony drogi jest porośnięta trawą, natomiast pozostała część, podobnie jak działka nr [...] jest porośnięta krzewami i drzewami różnych gatunków, które wyrosły w wyniku sukcesji naturalnej. Działki [...] i [...] (na wysokości działek [...]. [...], [...], [...]) ukształtowane są ze znacznym spadkiem od strony ul. A. K. w kierunku wschodnim (działki [...]). Część działki nr [...] porośniętej trawą w ok. 1/3 powierzchni jest koszona średnio raz w roku. Działki nr [...] i [...] przylegające do drogi gminnej od strony zachodniej, stanowią działki siedliskowe zabudowane budynkiem mieszkalnym, natomiast działka [...] na całej długości z działką [...] stanowi drogę dojazdową do dalszej części przedmiotowej nieruchomości rolnej pokrytej roślinnością trawiastą i krzewiastą. Ww. działki to fragment grzbietu lokalnego wzniesienia w części szczytowej ze spadkiem w kierunku działki [...] i drogi gminnej. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Wójt wskazał, że analiza przepisu art. 234 u.p.w. prowadzi do wniosku, że spowodowanie przez właściciela zmiany stanu wody na gruncie, dające organom podstawę do zastosowania sankcji, o jakiej mowa w art. 234 ust. 3 ustawy, to takie działania, które ingerują w naturalny stan wody na danym terenie związany z jego ukształtowaniem, warunkami przyrodniczymi czy też hydrologicznymi. Kwestią istotną dla rozstrzygnięcia sprawy jest ustalenie związku przyczynowego między naruszeniem stosunków wodnych a szkodą, a więc przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego celem ustalenia, czy i jakich zmian dokonał na swoim gruncie właściciel, czy spowodowały one zmiany stosunków wodnych i czy wywierają one niekorzystny wpływ na grunty sąsiednie. Szkoda w rozumieniu tego przepisu musi być realna, objawiać się negatywnym uszczerbkiem majątkowym w aktywach strony, albo powodować sytuację, w której niemożliwym byłoby użytkowanie nieruchomości w sposób dotychczasowy. Zdaniem Wójta, poprzez wykonanie robót związanych z przebudową drogi gminnej tj. wykonaniem nawierzchni asfaltowej w miejscu drogi gruntowej - żwirowej, właściciel działki nr [...] nie dokonał zmiany kierunku odpływu wód opadowych i roztopowych. Skarżąca we wniosku z dnia 23 lipca 2018 r. wskazała, że przebudowa drogi gminnej bezpośrednio sąsiadującej z jej działkami nr [...] i [...] zmieniła stosunki wodne, które prowadzą do szkód w postaci namakania gruntu i tworzenia osuwiska, ponadto poprzez podniesienie korony drogi nie ma możliwości wjechać na działkę nr [...] ciągnikiem w celu jej wykoszenia. Wójt wskazał, że w trakcie oględzin nie stwierdzono na działkach nr [...] i [...] zmian wywołanych przez wody spływające z działki nr [...] tj. grząskiego terenu, czy zastoisk wody. Natomiast z uwagi na nieskoszoną trawę nie można było stwierdzić powstania osuwiska na wysokości wykonanego zjazdu z działki nr [...]. W sporządzonej na zlecenie organu opinii biegły stwierdził, że na działkach nr [...] i [...] nie ma szkód wyrządzonych przez wody opadowe lub roztopowe. Biegły stwierdził również, że ukształtowanie terenu oraz warstwice wysokościowe jednoznacznie wskazują na grawitacyjny spływ wód opadowych lub roztopowych od strony zachodniej (z działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]) poprzez działkę nr [...], stanowiącą drogę gminną w kierunku działek niżej położonych (po stronie wschodniej od ww. drogi), tj. nr [...] i [...]. Spadek terenu na obszarze objętym postępowaniem nie uległ zmianie. Przed modernizacją drogi gminnej wody spływały w taki sam sposób, jak w chwili obecnej, tzn. z działek położonych powyżej drogi, przez drogę gminną w kierunku działek płożonych poniżej drogi, tj. nr [...], [...], [...], [...], [...]. Wójt wskazał również, że osoby przesłuchane podczas rozprawy administracyjnej zgodnie stwierdziły, że przebudowa drogi nie wywołała żadnych zauważalnych zmian jeśli chodzi o wysokość korpusu drogi, nawierzchni. Na żadnym odcinku drogi nie dopatrzono się różnicy poziomów, które można nazwać progiem i które utrudniały by wjazd bądź zjazd z drogi na teren działek z nią sąsiadujących. Natomiast ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, aby zjazd z działek nr [...], [...] i [...] na działkę nr [...] powodował zmianę kierunku spływu wód opadowych. Wójt stwierdził również, że wskazywane przez pełnomocnika skarżącej miejsce wystąpienia szkody tj. osuwisko w sąsiedztwie charakterystycznego żółtego, betonowego słupka, znajduje się w granicach ewidencyjnych działki nr [...]. Zruszona w tym miejscu ziemia nie powstała w wyniku ruchów osuwiskowych, lecz robót związanych z wykonaniem przyłącza gazowego. Odnosząc się do zarzutu, iż woda z działki nr [...] odprowadzana jest na działkę nr [...] Wójt wskazał, że w newralgicznym miejscu - na łuku drogi, gdzie woda opadowa spływa jeszcze na jezdnię z działek położonych powyżej, poprzez spadek poprzeczny jezdni, pomimo braku poboczy woda rozsącza się do ziemi, poza wyasfaltowaną częścią drogi. Wójt nie stwierdził więc zmiany kierunku ani odprowadzania w sposób skoncentrowany wód na działki nr [...] i [...]. Kierunek spływu wód opadowych jest nadal zgodny z naturalnym, a powierzchniowy spływ i jego koncentracja na działkach położonych poniżej drogi (jezdni) jest również zjawiskiem naturalnym. Jedyną zmianą do jakiej doszło po przebudowie drogi jest natężenie spływu powierzchniowego przez wzgląd na brak wsiąkania wody w obecną nawierzchnię jezdni, nie mniej jednak przyrost ilość wód opadowych i roztopowych nie jest drastycznie zwiększony – co wynika z obliczeń biegłego zawartych w opinii. Ponieważ na działkach nr [...] i [...] nie stwierdzono szkód, dlatego też w ocenie Wójta brak jest podstaw do nakazania właścicielowi działki nr [...] przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Po rozpoznaniu odwołania, SKO decyzją z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji SKO wyjaśniło, że brak jest podstaw do przyjęcia istnienia obowiązku wyłączenia wójta orzekającego w sprawach, w których jego gmina jest stroną postępowania. Następnie SKO dokonało porównania art. 234 u.p.w. z poprzednio obowiązującym art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne z 2001 r., wskazując na zbieżność treści normatywnej poprzedniej i nowej regulacji. W obydwu przypadkach konsekwencją jest nakazanie właścicielowi gruntu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Nowa regulacja doprecyzowuje jedynie, że nakaz może być wydany zarówno z urzędu, jak i na wniosek, jak również nakazuje ustalić termin wykonania tych czynności. SKO stwierdziło, że Wójt na podstawie dokonanych ustaleń podczas wizji lokalnych z udziałem zainteresowanych stron, sporządzonej przez biegłego ekspertyzy oraz przesłuchania świadków prawidłowo ustalił, iż brak jest podstaw do stwierdzenia, że nastąpiła zmiana stosunków wodnych na gruncie działki nr [...]. W ocenie SKO brak jest podstaw do przeprowadzenia dodatkowego dowodu, tj. powołania innego biegłego, który miałby wydać odrębną opinię. Skoro bowiem Wójt uznał, iż sporządzona w sprawie opinia stanowi wartościowe źródło ustaleń faktycznych, tj. wynika z niej jednoznacznie, że nie nastąpiła zmiana stanu wody na gruncie, które zdaniem SKO są prawidłowe, to brak jest podstaw do przeprowadzania kolejnych ekspertyz w tym zakresie tylko dlatego, że strona nie zgadza się z ustaleniami i wnioskami wynikającymi z poprzedniej opinii. Podobnie brak jest też podstaw do kwestionowania dowodu z przesłuchania powołanych przez Wójta świadków - właścicieli działki sąsiedniej nr 1124 (obecnego, jak i poprzedniego), których przesłuchanie przeprowadzone zostało zgodnie z zasadami wynikającymi z k.p.a. SKO zwróciło uwagę, że w trakcie postępowania skarżąca nie wnosiła o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania wskazanych przez siebie świadków. Natomiast na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie miałoby żadnego wpływu przeprowadzenie wnioskowanego przez skarżącą w odwołaniu dowodu, w postaci oględzin przedmiotowych gruntów. SKO wskazało, że Wójt odniósł się również do zarzutów skarżącej odnośnie naruszenia stosunków wodnych na działkach nr [...], [...] i [...]. Właściciele tych działek zostali uznani za strony postępowania, a dodatkowo jak słusznie wskazał Wójt, brak jakichkolwiek szkodliwych oddziaływań z wyżej wymienionych działek potwierdza prawomocny wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 276/19. W tym stanie rzeczy, skoro w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu wykazano, że nie nastąpiła zmiana stanu wody na działce stanowiącej własność Gminy, nie było podstaw do nałożenia na właściciela tej działki obowiązków określonych w art. 234 ust. 3 u.p.w. W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję SKO, zaskarżając ją w całości i zarzucając naruszenie § 3 ust. 5 i 6 uchwały nr [...] Sejmiku Województwa z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie C. - S. Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. z dnia [...] lipca 2014 r., poz. [...]) w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz art. 234 ust. 1 i 3 u.p.w. - poprzez usankcjonowanie wykonanych przez Wójta inwestycyjnych robót budowlanych polegających na niwelacji, utwardzeniu tłuczniem oraz położeniu dywanika asfaltowego na drodze gminnej, stanowiącej działkę nr [...], położoną w obrębie C. - S. Parku Krajobrazowego, na terenie którego obowiązuje całkowity zakaz wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu a także zakaz dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli zmiany te nie służą ochronie przyrody lub racjonalnej gospodarce rolnej, leśnej, wodnej lub rybackiej, przez zwiększenie zalewania działki stanowiącej własność skarżącej wodami opadowymi spływającymi po całej długości wyasfaltowanego odcinka drogi, jak również przeprowadzenie tego zamierzenia inwestycyjnego na działce bezpośrednio graniczącej z działką skarżącej bez powiadomienia jej o tym zamierzeniu i bez jej uczestnictwa w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o prowadzeniu tej inwestycji. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd podaje, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 pkt 3 zzs ⁴ ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( Dz. U. 2020 r. poz. 374 ). Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Organy prawidłowo zebrały i rozważyły materiał dowodowy w sprawie, czyniąc na jego podstawie właściwe ustalenia faktyczne. Również w warstwie materialnoprawnej kwestionowana skargą decyzja nie wykazuje uchybień. Podstawa prawna decyzji, tak w ujęciu walidacyjnym - prawidłowości zastosowania przepisów – jak i w ujęciu derywacyjnym – prawidłowości wykładni stosowanych przepisów, nie budzi zastrzeżeń. Podstawę materialnoprawną wydanej decyzji stanowił art. 234 ust. 3 u.p.w., który stanowi: "Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności." Rekonstrukcja normy prawnej w oparciu o art. 234 ust. 3 u.p.w. powinna uwzględniać, że jej hipotezę będę wypełniać wyłącznie takie układy faktyczne, w których właściciel, w następstwie podjętych na swoim gruncie działań, obejmujących najczęściej zmianę sposobu zagospodarowania, doprowadzi do zaburzenia występujących na tym gruncie stosunków wodnych poprzez zatrzymanie przepływu wód opadowych, pogorszenie ich wsiąkliwości, zmianę kierunku ich odpływu, skierowanie ich na grunty sąsiednie w większej ilości niż dotychczas, itp. W okolicznościach niniejszej sprawy ustalono, że działka nr [...] w O. stanowi drogę gminną – ul. A. K.. W listopadzie 2015 roku, na odcinku 770 metrów, od km 1+930 do km 2+700 Gmina W. wykonała roboty budowlane – przebudowę – które polegały na tym, że nawierzchnia żwirowa drogi została wyrównana kruszywem łamanym grubości 10, cm po uprzednim wyrównaniu i sprofilowaniu podłoża. Następnie nawierzchnia została wyłożona masą bitumiczną grubości 8 cm. Pobocza uzupełniono kruszywem łamanym grubości 10 cm. Zachowano system istniejących spadków poprzecznych i podłużnych. Zgodnie z opisem robót budowlanych woda z jezdni miała być odprowadzana w istniejące pobocza zlokalizowane w pasie drogowym. W następstwie zrealizowanych prac niweleta drogi uległa podniesieniu o ok. 18 cm w stosunku do stanu pierwotnego. Roboty budowlane wykonano legalnie, w oparciu o zgłoszenie do Starosty z dnia [...] października 2018 r. znak: [...]. Odnosząc do przedmiotowych ustaleń trzeba założyć, że na działce nr [...] niewątpliwie wykonano prace, które mogły mieć wpływ na stan wody na gruncie. Celem ustalenia, czy zmiany takie faktycznie zaszły i czy miały one negatywny wpływ na działki skarżącej – nr [...] i [...] sporządzono operat techniczny. Autorem operatu jest mgr inż. T. B. nr. upr. [...]. Z treści operatu wynika, że działki nr [...] i [...] od strony wschodniej graniczą z działką nr [...] na odcinku 163 metrów. Działka nr [...] od strony drogi jest porośnięta trawą, natomiast pozostała część, podobnie jak działka nr [...] jest porośnięta krzewami i drzewami różnych gatunków. Działki [...] i [...] (na wysokości działek [...]. [...], [...], [...]) ukształtowane są ze znacznym spadkiem od strony ul. A. K. w kierunku wschodnim (działki [...]). Działka nr [...] jest częściowo porośnięta trawą - w ok. 1/3 powierzchni jest koszona średnio raz w roku. Ukształtowanie terenu i warstwice wysokościowe jednoznacznie wskazują, że działki nr [...] i [...] położone są poniżej drogi – działki nr [...]. Teren przyległy do działki nr [...] jest terenem górzystym. Na działki skarżącej grawitacyjnie spływa woda opadowa z działek położonych powyżej drogi gminnej – działki nr [...], tj. z działek nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Droga gminna – działka [...] nie jest zaopatrzona w urządzenia odwadniające. Biegły wyjaśnił, że objętość odprowadzanej wody uzależniona jest od natężenia deszczu, czasu jego trwania, powierzchni terenu z którego odprowadzana jest woda oraz szczelności powierzchni określonej współczynnikiem spływu. Wartość współczynnika spływu powierzchniowego w najwyższym stopniu uzależniony jest przykrycia powierzchni. W czasie oględzin, w dniu 21 maja 2019 roku, na działkach nr nr [...], [...] i [...] stwierdzono opady deszczu oraz widoczne powierzchniowy spływ wód opadowych po koronie drogi o nawierzchni asfaltowej w kierunku działek nr nr [...] i [...]. W oparciu o przeprowadzone badania warstwic i ukształtowania terenu biegły stwierdził, że zarówno stopień spadku, jak i kierunek spływu wód po dokonaniu przebudowy drogi – działki [...] nie uległy zmianie. Co w sprawie kluczowe, nie stwierdzono szkód na działkach nr nr [...] i [...]. W trakcie oględzin nie zaobserwowano na działkach nr [...] i [...] zmian wywołanych przez wody spływające z działki nr [...] tj. grząskiego terenu, czy zastoisk wody. Powyższe wnioski są logiczne i korelują z pozostałym, zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Z zalegających w aktach zdjęć oraz map, jednoznacznie wynika, że naturalne ukształtowanie terenu wymusza spływ grawitacyjny wód opadowych z działek położonych powyżej działek nr nr [...] i [...]. Nie dotyczy to wyłącznie działki nr [...] – drogi gminnej, ale również działek położonych powyżej - nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Przebudowa istniejącej już wcześniej drogi stanowiącej działkę nr [...], nie zmieniła ukształtowania terenu w stopniu skutkującym modyfikacją kierunku spływu wód opadowych, a co za tym idzie, zwiększeniem powierzchni, z której woda spływała na działki skarżącej. Jedyną zmianą była odcinkowe zmniejszenie przesiąkliwości terenu, w następstwie położenia nawierzchni asfaltowej, co jednak nie przełożyło się na powstanie szkód. Na działkach skarżącej nie stwierdzono zastoisk wody, bądź innych skutków degeneracyjnych spowodowanych nadmiernym spływem wód opadowych. Przez działki skarżącej odbywa się wyłącznie wymuszony siłami grawitacji spływ powierzchniowy wód opadowych. Wody te częściowo wsiąkają w glebę, co jest zjawiskiem oczywistym i występującym również przed przebudową drogi, a w pozostałym zakresie spływają dalej, w kierunku działek położonych niżej. Organ I instancji odniósł się również do zarzucanego osuwiska w sąsiedztwie charakterystycznego żółtego, betonowego słupka. Wskazał, że znajduje się ono w granicach ewidencyjnych działki nr [...], a poza tym zruszona w tym miejscu ziemia nie powstała w wyniku ruchów osuwiskowych, lecz robót związanych z wykonaniem przyłącza gazowego. Słuchani na rozprawie w dniu 4 lutego 2020 roku świadkowie: S. W. oraz E. W., jak również strony: Z. G., Z. G. i E. G. wyjaśnili, że zarówno na ich działkach, jak i na działkach skarżącej nr [...] i [...] nigdy nie zalegała woda po opadach i nigdy nikt nie zgłaszał takiego problemu. Spływ wód po przebudowie drogi jest taki sam, jak przed tymi robotami, nie zmienił się również stan wód na gruncie, w tym i na działkach skarżącej. Słuchani świadkowie (E. W.) oraz strony (Z. G.) wyjaśnili, że przed przebudową droga również nie posiadała żadnych urządzeń odwadniających, a asfalt położono w miejscu wcześniejszego utwardzenia żwirowego. Sąd zaznacza, że skarżąca mimo prawidłowego zawiadomienia nie stawiła się na rozprawie. Odnoszą się do zgromadzonego materiału dowodowego Sąd stwierdza, iż jest on spójny i skorelowany. Tak opinia biegłego, zeznania oraz wyjaśnienia świadków i stron, jak też zalegające w aktach sprawy zdjęcia, potwierdzają końcowe konkluzje organów wyrażone w kwestionowanych decyzjach - przebudowa drogi gminnej – działki nr [...]: [...]) nie spowodowała szkód na działkach skarżącej – nr [...] i [...]; [...]) nie spowodowała zmiany kierunku oraz spadku spływu wód z działek położonych powyżej działek nr [...] i [...]; [...]) na działki skarżącej spływa grawitacyjnie woda opadowa z działek położonych powyżej, a ilość tych wód, po przebudowie drogi nie zmieniła się i nie powoduje szkód. Sąd zaznacza, że na gruncie niniejszej sprawy weryfikowana była wyłącznie kwestia szkód wywołanych zmianą stanu wody na gruncie. Zagadnienie dotyczące zgodności wykonanych prac z uchwałą nr [...] Sejmiku Województwa z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie C. - S. Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. z dnia [...] lipca 2014 r., poz. [...]) pozostaje bez znaczenia. Przed przebudową drogi dokonano stosownego zgłoszenia, które nie zostało "obezwładnione" sprzeciwem organu architektoniczno-budowlanego. Bez znaczenia pozostaje również kwestia utrudnienia, bądź uniemożliwienia wjazdu na działki skarżącej, jako że nie mieści się ona w zakresie przedmiotowym sprawy administracyjnej o normatywnej podstawie wyznaczonej treścią art. 234 ust. 3 u.p.w. W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił – art. 151 P.p.s.a.