II SA/Rz 743/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg E. K. i G. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany dotychczasowych użytków i klas na działkach - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę G. M.; II. zwrócić G. M. kwotę 50 zł /słownie: pięćdziesięciu złotych/ tytułem wpisu od odrzuconej skargi. Postanowieniem z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 743/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił zwolnienia G. M. z kosztów sądowych. Wraz z zażaleniem na to postanowienie G. M. uiściła kwotę 20 zł tytułem wpisu od skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, wnosząc jednocześnie o zwolnienie jej od wpisu od skargi ponad kwotę 20 zł. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. sygn. akt I OZ 975/14 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) oddalił wniesione zażalenie. Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2014 r. wezwano skarżącą do uzupełniającego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 180 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie powyższe zostało doręczone skarżącej w dniu 8 grudnia 2014 r. W dniu 5 grudnia 2014 r. G. M. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów postępowania ponad kwotę 50 zł i ustanowienie adwokata. Wraz z wnioskiem uiściła kwotę 30 zł tytułem "wpisu od skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Złożenie przez stronę w terminie zakreślonym na uiszczenie opłaty sądowej wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego lub częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, czyni poprzednie wezwanie niebyłym i po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jeśli nastąpiła odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, do ponownego wezwania strony o uiszczenie należnych opłat. Z rozstrzygnięcia takiego (odmowy przyznania prawa pomocy) wypływa obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania strony do uiszczenia opłaty. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 Ppsa (zob. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt I FZ 60/09 – dostępne na stronie internetowej: "orzeczenia.nsa.gov.pl"). W niniejszej sprawie, kwestia przyznania G. M. prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych została przesądzona prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 6 listopada 2014 r. Tym samym skarżąca była zobowiązana do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 8 grudnia 2014 r., a zatem ostatnim dniem przewidzianym na uiszczenia wpisu był dzień 15 grudnia 2014 r. (poniedziałek). W wyznaczonym terminie braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 58 § 3 Ppsa. Złożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania stanowi w istocie wniosek tożsamy z wnioskiem złożonym poprzednio, a zatem pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. O jego niezasadności Sąd orzekł odrębnym postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r.