II SA/Rz 767/13

Dnia 30 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.K. i J.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013 roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 7 sierpnia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęły 2 odrębne skargi T.K. oraz J.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów. J.A. w swojej skardze sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wprowadzenie w życie projektu scalenia spowoduje nieodwracalne skutki w zakresie zmian własnościowych na terenie wsi N. Podał, że wstrzymanie "rygoru natychmiastowej wykonalności" jest również uzasadnione z uwagi na treść podniesionych w skardze zarzutów naruszenia ustawy o wymianie i scalaniu gruntów sformułowanych pod adresem zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł także argument, że nie zachodzi niebezpieczeństwo powstania strat geodezyjnych i zakłócenia cyklu uprawiania pól, a w konsekwencji obniżenia plonów, albowiem istniejące dotychczas działki w zupełności zapewniały realizację powyższych celów i nie zauważono jakichkolwiek zmian w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. post. NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach - CBOIS). Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. post. NSA z dnia 6 lutego 2009r. sygn. akt II FZ 39/09 oraz post. NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07 - CBOIS). Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem "...warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (...). Wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę..." – (zob.: B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 168). Sąd stwierdza, że w treści skargi ograniczono się tylko do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w zakresie zmian własnościowych we wsi N. Skarżący posłużył się jedynie ustawowym brzmieniem przepisu, jednak nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki po jego stronie. Zauważyć należy sformułowanie przepisu będącego podstawą rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odwołuje się do ogólnych pojęć "znacznej" szkody oraz "trudnych do odwrócenia" skutków, jednak kwestia rozmiarów szkody oraz ocena przesłanek odwracalności bądź nieodwracalności skutków w każdej sprawie podlegać będzie zindywidualizowanej ocenie. W każdej więc sprawie to na wnioskującym ciąży obowiązek wykazania skąd wywodzi, że szkoda, jaką może spowodować wykonanie decyzji będzie miała charakter znacznej, a także na czym polega nieodwracalność skutków wykonania decyzji. Ogólnikowe sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji będące powtórzeniem brzmienia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. nie czyni zadość ciążącemu na skarżącym obowiązkowi uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jakie mogą być następstwem wykonania decyzji. Wbrew twierdzeniom skarżącego także zarzuty sformułowane pod adresem zaskarżonej decyzji nie czynią zadość temu obowiązkowi. Wobec takiego sformułowania wniosku Sąd został pozbawiony został możliwości jego oceny i nie miał podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające jego uwzględnienie (por. post. NSA: z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 36/11, z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 513/10 - CBOIS). Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.