II SA/Rz 768/13

II SA/Rz 768/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. oraz B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie dotyczącej warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji. II SA/Rz 768/13 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi M. J. oraz B. J. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], którym podjęto zawieszone postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pod nazwą: budynki mieszkalne jednorodzinne z garażami w zabudowie szeregowej na działkach nr 372/2, 372/5, 372/6, 372/7, 372/11, 372/10 w obr. [...] położonych przy ul. T. w R. W skardze wniesionej przez M. J. oraz B. J. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że brak wstrzymania tego postanowienia może doprowadzić do merytorycznego rozpoznania sprawy dotyczącej wydania decyzji o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, ale także inne akty, z tym jednak, że muszą mieścić się "w granicach tej samej sprawy". Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą akty /postanowienia/ wydane w pierwszej instancji oraz akty /postanowienia/ w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo w trybie nadzwyczajnym, które to akty zostały wydane w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem była sprawa wskazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, C.H.Beck 2011, s. 340). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że nie ma przeszkód do rozpoznania przez Sąd wniosku skarżących obejmującego wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji. Nie należy jednak tracić z pola widzenia, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Poprzez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; post. NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; post. NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.). O odmowie wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji przesądził fakt, że akt ten nie podlega w ogóle wykonaniu. Przedmiotem wniosku o ochronę tymczasową jest postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji. Jest to rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym i nie można w ten sposób nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. W drodze postanowienia określane są bowiem co do zasady jedynie uprawnienia i obowiązki strony w toku postępowania, w tym o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji. Taki też formalny charakter ma zaskarżone do Sądu postanowienie organu I instancji. Dotyczy ono bowiem podjęcia zawieszonego postępowania, tj. uruchamia, (kontynuuje) proces, który będzie się toczyć na podstawie innego aktu prawnego – kreującego prawa i obowiązki skarżących na gruncie prawa materialnego - decyzji o warunkach zabudowy dla opisanej na wstępie inwestycji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.