II SA/Rz 825/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Maria Piórkowska SO (del.) Ewa Partyka /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 24 listopada 2010 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych w operacie ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego K. W. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej WINGiK lub organ drugiej instancji) po rozpatrzeniu odwołania S. J. i K. W. od decyzji Prezydenta Miasta [...] (dalej także Prezydent lub organ I instancji) z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] o odrzuceniu zarzutów do danych ewidencyjnych ujawnionych w operacie opisowo – kartograficznym modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], dotyczących działki nr 261 – utrzymał tę decyzję w mocy. W podstawie prawnej powołano: art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm. – zwanej dalej k.p.a.), art. 76 ust. 2 pkt 2, art. 20 ust. 1 i 2 i art. 24 a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 z późn. zm. – zwane dalej także P.g.i.k. oraz ogólnikowo – przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454 – zwanego dalej Rozporządzeniem). W uzasadnieniu wskazano, że decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. organ I instancji orzekł o zatwierdzeniu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków Miasta [...] obręb [...]. K. W. zakwestionował nowo opracowane dane ewidencyjne własnej działki nr 261 podnosząc, że wskutek przyjęcia do operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków Miasta obręb [...] przebiegu granicy tej działki niezgodnie z dokumentami sporządzonymi w 1978 r., powierzchnia jego działki została zmniejszona na korzyść działek sąsiednich. W wyniku podjętych działań, Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. orzekł o odrzuceniu zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym modernizacji ewidencji gruntów i budynków Miasta obrębu [...], dotyczących działki nr 261. Organ II instancji odwołał się do uzasadnienia decyzji, w której podano, że w toku postępowania przeprowadzonego na podstawie art. 24 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków został wyłożony do wglądu stron w dniach od 20.04.2009 r. do 11.05.2009 r. W Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...] poz. [...] ogłoszonym w dniu 25 lutego 2010 r. ukazała się informacja Prezydenta Miasta w sprawie projektu operatu opisowo – kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] w części dotyczącej działki nr 261. Według Prezydenta brak podstaw do uwzględnienia zarzutów K. W. do danych ewidencyjnych działki nr 261 zgłoszonych w dniu 15.03.2010 r., dotyczących zmiany konfiguracji granic jego działki oraz wykazania budynku (kurnika) istniejącego na działce nr 262, a także nieprawidłowości związanych z podziałem działki nr 27 obręb [...] i zmianą numeru działki 15/1 podczas modernizacji. Podano, że zarzuty S. J. do danych ewidencyjnych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym modernizacji, wniesione pismem z dnia 15 kwietnia 2010 r., zgłoszone zostały po terminie określonym w art. 24 a ust. 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, zatem w oparciu o przepis art. 24 a ust. 12 tej ustawy zostaną one rozpatrzone jako wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. W odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2010 r. S. J. zarzucał naruszenie prawa materialnego poprzez brak zachowania przez organ I instancji procedury wynikającej z przepisu art. 24 a Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz fikcyjne działanie zmierzające do "dopasowania granic" oraz "stworzenia dokumentów" dla zalegalizowania samowoli budowlanej dokonanej przez W. W. na działkach nr 262 i 263. Podnosił, że Prezydent Miasta nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania modernizacyjnego, ponadto modernizacja ewidencji gruntów i budynków winna być prowadzona na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych, "a nie pojedynczych działek". Zdaniem zainteresowanego, zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta została wydana z naruszeniem prawa, dlatego przedmiotowe postępowanie winno być umorzone. S. J. podtrzymał złożone zarzuty "do graniczących działek 262, 263 W. W., dz. 264 Gminy Miasta [...] oraz dz. 15/1 obr. [...]" zarzucając brak przeprowadzenia postępowania na gruncie. Podnosił także, że zasypanie rowu odwadniającego biegnącego wzdłuż jego działki nr 274/2 i działki sąsiedniej oraz wybudowanie w tym miejscu drogi dojazdowej do kurnika istniejącego na działce nr 263, spowodowało brak odprowadzenia wód opadowych z jego działki. Z kolei K. W. domagał się uchylenia "projektu operatu" i przekazania sprawy do organu I instancji podnosząc, że postępowanie w sprawie modernizacji musi dotyczyć całego obrębu, a nie do jednej działki nr 261. Zarzucał rażące naruszenie prawa, brak zachowania procedury wynikającej z przepisu art. 24 a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, brak uwzględnienia zaleceń Sądu zawartych w wyrokach WSA z dnia 19.11.2009 r. sygn. akt II SA/Rz 411/09 i z dnia 17.11.2004 r. sygn. akt SA/Rz 1024/02 oraz pogwałcenie prawa własności. Według K. W. granice ewidencyjne działek nr 261, 262 i 263 zostały zmienione w stosunku do stanu prawnego wynikającego z aktu notarialnego z 1978 r., a przyjęcie granic tych działek podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] spowodowało nieformalne przeniesienie prawa własności części jego działki nr 15/1 na korzyść działek sąsiednich nr 27/1 i 15/2 obr. [...]. Żądano przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków "z pominięciem sfałszowanej decyzji o zezwoleniu na podział nieruchomości" i bez "utrzymywania nieprawdy" dotyczącej budynku nielegalnie istniejącego kurnika. Rozpatrując powyższe odwołania WINGiK wskazał, że unormowania prawne dotyczące weryfikacji danych ewidencyjnych i zastąpienia dotychczasowego operatu ewidencyjnego nowym zmodernizowanym operatem ewidencji gruntów i budynków, zawarte są w ustawie – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisach rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z treścią art. 24 a ust. 8 powołanej ustawy, w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...] z dnia [...].02.2010 r. poz. [...] ukazała się informacja Prezydenta Miasta w sprawie projektu operatu opisowo – kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów budynków obrębu [...], w części dotyczącej działki nr 261. Pismem z dnia 15.03.2010 r. K. W. zgłosił zarzuty do danych ewidencyjnych własnej działki nr 261 dotyczące przebiegu granic, nieprawidłowego wskazania budynku (kurnika) na sąsiedniej działce nr 262 i samowoli budowlanej, a także sfałszowania dokumentów, nieprawidłowości związanych z numeracją działek oraz podziałem działki nr 27 obręb [...] wykonanym w związku z poszerzeniem ulicy U. Zarzucił także naruszenie przepisów prawa i działanie niezgodne z zaleceniami zawartymi w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. WINGiK wskazał, że w celu rozpatrzenia zrzutów K. W. do danych ewidencyjnych własnej działki ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym modernizacji ewidencji gruntów i budynków, organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające. W związku z kwestionowaniem przebiegu granic pomiędzy działką nr 261 (poprzednio oznaczoną jako działka nr 15/1 obręb [...]), a działką nr 262 obręb [...] oraz zarzutem zmniejszenia powierzchni działki nr 261 na korzyść działek sąsiednich graniczących z tą działką, organ II instancji podał, że zakres takiego działania wynika z art. 28 k.p.a. i pojęcia strony wyprowadzonego z przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę ustalenia interesu prawnego i obowiązku. WINGiK wskazał, że Prezydent Miasta w myśl art. 24 a ust. 10 P.g.i.k. orzekł o odrzuceniu zarzutów do danych ewidencyjnych działki ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] uznając, iż w związku z obowiązującymi przepisami oraz oceną prawną Sądu zawartą w wyroku z dnia 17 listopada 2004 r., brak podstawy prawnej do ich uwzględnienia. Zgodnie z treścią rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, projekt modernizacji ewidencji gruntów i budynków sporządza starosta dla całej jednostki ewidencyjnej lub jej części. Spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z modernizacją ewidencji gruntów. Stosownie do § 39, § 57 ust. 3, § 61 i § 62 Rozporządzenia w razie ich wystąpienia przebieg spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie. Pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się na podstawie współrzędnych punktów określających przebieg linii granicznych. Wobec powyższego organ II instancji stwierdził, że zarzuty K. W. dotyczące naruszenia przepisów art. 24 a Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz braku zachowania procedury, w związku z przeprowadzeniem postępowania modernizacyjnego w zakresie działki nr 261, są bezpodstawne. W ocenie organu nie znajduje również uzasadnienia zarzut naruszenia prawa własności w następstwie nieuzasadnionej zmiany granic działki nr 261. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że sporna jest granica pomiędzy działkami nr 261 i 264 obręb [...], a działkami nr 262 i 263 obręb [...]. Sprawa rozgraniczenia tych działek została przekazana do Sądu Rejonowego w R., gdzie oczekuje na rozstrzygnięcie. Pozostałe zarzuty podniesione w odwołaniu K. W. również nie zasługują na uwzględnienie. Odnosząc się do odwołania S. J. WINGiK podał, że według wypisu z rejestru gruntów Miasta obręb [...], w/w jest właścicielem działki nr 274/2, która od strony wschodniej graniczy z działką nr 263 stanowiącą własność W. W. i działką nr 261 K. W. Organ II instancji wskazał, że Prezydent prawidłowo ustalił, że pismo z dnia 15.04.2010 r. zostało wniesione po terminie 30-dniowym wynikającym z przepisu art. 24 a ust. 9 P.g.i.k., zatem sprawa podlega rozpatrzeniu na podstawie art. 24 a ust. 12 powołanego przepisu prawnego. Decyzję WINGiK z dnia [...] czerwca 2010 r. zaskarżył do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. W. W obszernej skardze zarzucił: - naruszenie art. 8 Konwencji Europejskiej Praw Człowieka, art. 64 Konstytucji RP, art. 140, art. 144, art. 153 i art. 222 Kodeksu cywilnego poprzez przyjęcie do modernizacji stanu posiadania nieruchomości zamiast prawa własności w odniesieniu do sąsiedniej działki nr 262 należącej do W. W., przez co działka skarżącego oznaczona nr 261 radykalnie zmieniła kontury i zmniejszyła się jej powierzchnia w stosunku do pierwotnej działki 15/1; - naruszenie art. 24 a P.g.i.k. oraz § 30, § 36 i § 39 Rozporządzenia przez ograniczenie postępowania modernizacyjnego tylko do działki 15/1 w obr. [...] i zmianę jej na działkę 261 w obr. [...], zamiast przeprowadzenia tego postępowania w całym obrębie, pominięcie zarzutów skarżącego i licznych orzeczeń, a w tym ostatniego wyroku WSA w Rzeszowie z 19.11.2009 r. sygn. akt II SA/Rz 411/09; - naruszenie art. 6, art. 7, art. 10, art. 16, art. 17, art. 18, art. 21, art. 28, art. 64, art. 73, art. 74 i art. 127 k.p.a. przez zaniechanie rozważenia z urzędu istotnych okoliczności sprawy, odmowę dostępu do dokumentacji modernizacyjnej i innych dokumentów niezbędnych do zapoznania się z istotą postępowania modernizacyjnego; - naruszenie art. 170 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 365 i art. 366 kodeksu postępowania cywilnego. Skarżący wskazał, że działania geodezyjne doprowadziły do bezpodstawnego przypisania prawa własności części działki 15/1 na rzecz właściciela sąsiedniej nieruchomości. Zamiast przeprowadzenia skutecznej egzekucji rozbiórki budynku kurnika dostosowano w jego ocenie granice do stanu wywołanego samowolą budowlaną, akceptując bezprawny stan posiadania. K. W. odwołał się także do stanowisk WSA w Rzeszowie zawartych w uzasadnieniach wyroków z 19.11.2009 r. sygn. akt II SA/Rz 411/09 oraz z 17.11.2004 r. sygn. akt II SA/Rz 1024/02, w tym w zakresie zasad udostępniania stronom postępowania akt sprawy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Podał też, że nie są zasadne zarzuty dotyczące naruszenia przepisów k.p.a. i pozostałych wskazywanych w skardze i nie zasługują one na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Istotna jest także treść art. 153 P.p.s.a., według którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Rozpatrując uprzednio skargę K. W. na decyzję kasacyjną WINGiK z dnia [...] marca 2009 r. w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie sygn. akt II SA/Rz 411/09 Sąd zwrócił uwagę, że wyrok WSA z dnia 17 listopada 2004 r. obejmował swym zakresem decyzje wydane w stanie prawnym sprzed nowelizacji Prawa geodezyjnego i kartograficznego dokonanej ustawą z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2004 r., Nr 141, poz. 1492). Brak przepisów przejściowych prowadzi do konieczności zastosowania wszystkich czynności wskazanych w art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, a nie tylko ich części, jak uczynił to organ pierwszej instancji. Wprawdzie WINGiK nie sformułował tej tezy w uzasadnieniu decyzji, ale wskazał czynności konieczne do podjęcia przez Prezydenta Miasta w zakresie rozpoznawanej sprawy. Z treści art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego wynika, że postępowanie modernizacyjne musi toczyć się w stosunku do działek tworzących obręb geodezyjny, a nie jednej działki, jak trafnie wskazał skarżący. Objęcie decyzją tylko działki nr 261 było wadą decyzji uchylonej przez WINGiK. W myśl wyżej przytoczonego przepisu art. 153 P.p.s.a. skoro wyrok powyższy nie został zaskarżony i uchylony organy były zobligowane zastosować się do tych wskazań i wyrażonego tam poglądu. Przedstawione Sądowi akta administracyjne, na podstawie których Sąd orzeka nie potwierdzają, aby postępowanie modernizacyjne opisane w art. 24 a P.g.i.k. zostało przeprowadzone w całości i aby wykonano wszystkie czynności opisane w tym przepisie, w szczególności, aby postępowanie modernizacyjne toczyło się w stosunku do wszystkich działek tworzących obręb geodezyjny, a nie jednaj działki, czy tylko niektórych działek. W aktach sprawy znajduje się m.in. wydruk z Komunikatów - Gazeta.pl – nr ogłoszenia [...]., według którego Prezydent Miasta zawiadamia, że (...) "w terminie od 20.04.2009 r. do 11.05.2009 r. (...) zostanie wyłożony do wglądu osób zainteresowanych projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego [...], dotyczący działek ewidencyjnych nr 261 (dawna 15/1, obręb [...]); nr 1023 (dawna 2,obr. [...]); nr 1611 (dawna 274, z obr. [...])". Tożsama jest treść zawiadomienia, które wywieszone było – jak wynika z adnotacji na odwrocie – na tablicy ogłoszeń w budynku Urzędu Miasta przy ul. R. [...] i ul. K.[...] w dniach 1.04 – 15.04.2009 r. Z kolei z kserokopii z Dziennika Urzędowego Województwa Nr [...] z dna [...] lutego 2010 r. wynika, że pod pozycją [...] umieszczona została informacja Prezydenta Miasta z dnia 15.02.2010 r. w sprawie wyłożenia projektu operatu opisowo – kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego nr [...], w części dotyczącej działki 261 z wezwaniem dla każdego, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, że może on w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia zgłaszać zarzuty do danych . W aktach administracyjnych znajduje się także pismo z dnia 5 marca 2010 r. znak [...] z informacją kierowaną do stron o tym, że wyżej wskazana informacja ukazała się w Dzienniku Urzędowym Województwa nr [...] poz. [...]. Także w tej części akt, która obejmuje postępowanie przed wydaniem przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. (do których odnosiło się stwierdzenie Sądu w uzasadnieniu wyroku z dnia 19.11.2009 r.) treść zawiadomień i ogłoszeń tego organu (m.in. Dz.Urz. Woj. Nr [...], poz. [...] oraz informacji o wyłożeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obr. ewid. [...], dotyczącego działek ewid. Nr 156, 261, 1023 i 1611) nie potwierdza, aby – tak jak to wskazał tut. Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 19.11.2009 r. prowadzone postępowanie modernizacyjne dotyczyło całego obrębu [...] i aby wykonane zostały czynności – przewidziane w dodanym na mocy art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 28.11.2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2004 r. Nr 141, poz. 1492) – przepisie art. 24 a P.g.i.k. – w szczególności w ust. 2-8 – bo te czynności poprzedzać przecież musiały złożenie zarzutów przez zainteresowane osoby, w tym także właściciela działki (według nowego oznaczenia) nr 261. Tak jak to wcześniej wskazano – skoro wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2009 r. nie został zaskarżony, to niezależnie od tego czy organy i Sąd aktualnie orzekający w sprawie podzielają wyrażony tam pogląd i wskazania co do dalszego postępowania, z mocy art. 153 P.p.s.a. są nimi związani. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy, a wobec tego, że jednym z zarzutów skarżącego było także prowadzenie postępowania modernizacyjnego, które nie obejmowało całego obrębu ewidencyjnego lecz tylko niektóre działki, należało stwierdzić, że organy nie zastosowały się do wskazań Sądu, czym naruszyły niewątpliwie art. 153 P.p.s.a. Na takie stwierdzenie nie miała wpływu okoliczność (zresztą niewynikająca z akt), że w postępowaniu brali udział współwłaściciele wszystkich działek w obrębie [...], gdyż jak to wyżej wskazano, projekt do operatu opisowo-kartograficznego wyłożony do wglądu stosownie do art. 24 a ust. 4 P.g.i.k. dotyczył według treści informacji Prezydenta – tylko niektórych działek z tego obrębu, a przynajmniej tak wynika z akt sprawy. Powyższe musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., dlatego Sąd nie odnosił się szczegółowo do poszczególnych zarzutów skargi, gdyż byłoby to przedwczesne. Sąd jednakże podkreśla, że kwestia jaki jest przebieg granicy pomiędzy spornymi nieruchomościami zostanie w sposób wiążący ustalona w postępowaniu rozgraniczeniowym toczącym się przed sądem powszechnym i niezależnie od tego, jak ta granica zostanie wskazana w ewidencji gruntów w projekcie i w operacie w wyniku modernizacji to po prawomocnym zakończeniu postępowania cywilnego jej przebieg będzie odpowiadać temu, co zostanie ustalone przez tamten Sąd. W pkt II wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 P.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. W dalszym postępowaniu organy zastosują się do poglądu i wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2009 r. i przeprowadzą postępowanie modernizacyjne w sposób odpowiadający przepisowi art. 24 a P.g.i.k., a także udokumentują powyższe należycie w aktach sprawy.