II SA/Rz 830/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.S. i S. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] marca 2011r., nr [...] oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] maja 2011r., nr [...] w sprawie ze skargi M.S. i S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] maja 2011r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu – postanawia – odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] marca 2011r., nr [...] oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] maja 2011r., nr [...] Decyzją z dnia [...] maja 2011r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] marca 2011r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W ustawowym terminie skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnieśli M.S. i S.S. W jej treści, poza zarzutami mającymi świadczyć o niezgodności zaskarżonej decyzji z prawem, zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący nie powołali przy tym żadnych okoliczności, które miałyby go uzasadniać. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Dotyczy to sytuacji, gdy w razie uwzględnienia skargi przez Sąd zwrot spełnionego świadczenia lub jego wartości nie byłby możliwy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. GZ 127/04 (niepubl.)) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. GZ 138/2004, LexPolonica Maxima CD nr 375764). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Ciężar wykazania zaistnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na podmiocie, który złożył w tym przedmiocie wniosek. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie miałby się domyślać, jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (postanowienie NSA z 18 marca 2010 roku, sygn. II FSK 502/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). W sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia Sąd zobligowany odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, albowiem nie ma możliwości zweryfikowania, czy wystąpiły przesłanki, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. (postanowienia NSA z 6 lutego 2009 roku II FZ 39/09 oraz z 26 listopada 2007 roku, II FZ 338/07, www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). W niniejszej sprawie skarżący nie powołali się na żadne okoliczności, które pozwoliłyby zasadnie twierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wystąpienia okoliczności, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając całość wyżej wyłożonych kwestii na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.