II SA/Rz 846/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011r. 2011 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji - postanawia - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2009r., znak: [...]. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r., znak: [...] Wójt Gminy [...] stwierdził, że jego decyzja z dnia [...] października 2009r., znak: [...], którą ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr 40 położonej w B., polegające na budowie do dziesięciu budynków rekreacyjnych wraz z budową bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, wydana została z naruszeniem prawa. Organ jednocześnie odmówił uchylenia tej decyzji, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Wójta Gminy. Z powyższa decyzją nie zgodził się M. P. i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze, poza zarzutami mającymi świadczyć o niezgodności z prawem kwestionowanej decyzji, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia [...] października 2009r. Jako uzasadnienie wniosku podano, że jej wykonanie spowoduje daleko idące skutki faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Mając na uwadze powyższy przepis wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2009r., znak: [...], którą ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr 40 położonej w B., polegających na budowie do dziesięciu budynków rekreacyjnych wraz z budową bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, podlega merytorycznej ocenie Sądu. Jak wyżej wskazano Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego wyżej przepisu wynika, że wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania może dotyczyć wyłącznie aktów lub czynności, które podlegają wykonaniu. Brak cechy wykonalności zaskarżonego aktu czyni bezcelowym postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Stąd też istotne znaczenie ma okoliczność czy zaskarżony akt posiada wyżej wymienioną cechę. Wniosek skarżącego M. P. o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2009r., znak: [...], którą ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie podlega wykonaniu, a to ze względu na jej przedmiot. Stwierdza ona autorytatywnie o zgodności zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania – (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" – Komentarz – J.P.Tarno, LexisNexis, Warszawa 2006r., str. 187). Na podstawie decyzji ustalającej dla H. S. warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne, strona skarżąca nie jest obciążona obowiązkiem, ani nie uzyskuje uprawnienia podlegającego wykonaniu. Przedmiotowa decyzja pozbawiona jest cechy wykonalności, stąd też wobec braku przesłanek wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegać musi oddaleniu. W świetle poczynionych wcześniej uwag, wskazać należy, że przedmiotowa decyzja nie wymaga wykonania, ani nie podlega wykonaniu. Nie rodzi bowiem po stronie podmiotu, do którego jest kierowana żadnego obowiązku, ani też uprawnienia. Podkreślić wypada także, że nawet gdyby wniosek skarżącego dotyczył decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...], którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Wójta Gminy [...] stwierdzające wydanie z naruszeniem prawa ostatecznej decyzji Wójta Gminy z dnia [...] października 2009r., to wniosek ten nie mógłby zostać uwzględniony. Jak już wyżej wskazano, wstrzymaniu podlegają bowiem wyłącznie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2011r. nie podlegają wstrzymaniu, albowiem nie nakładają na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby dobrowolnemu bądź przymusowemu wykonaniu. Oparta na podstawie art. 151 § 32 zw. z art. 146 § 2 k.p.a. decyzja stwierdzająca wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa nie zawiera w swej treści żadnych postanowień, które pozwalałyby wywieść, że skarżący jest zobowiązany do podejmowania jakiejkolwiek aktywności, której można byłoby dochodzić w trybie przymusowym. Sąd zauważa ponadto, nawet gdyby uznać, że objęte skargą decyzje podlegają i nadają się do wykonania to zgodnie z utrwalonym już w tym zakresie orzecznictwie to na skarżącym, jako podmiocie składającym wniosek spoczywa ciężar wykazania zaistnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia Sąd zobligowany odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, albowiem nie ma możliwości zweryfikowania, czy wystąpiły przesłanki, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. (postanowienie NSA z 6.02.2009 r., sygn. II FZ 39/09 oraz z 26.11.2007 r., sygn. II FZ 338/07, www.orzeczenia.nsa.gov.pl.) Równocześnie Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.