II SA/Rz 865/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg: M. K., I. S., Z. S., T. S., H. S., A. O., M. M., J. M. oraz G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów - postanawia - odrzucić skargę G. K. M. K., I. S., Z. S. i T. S., H. S., A. O., M. M. oraz J. M., jak też G. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odrębne skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów położonych na terenie obrębów ewidencyjnych R. oraz R., gmina [...]. Odpis wskazanej wyżej decyzji organu drugiej instancji doręczony został jednemu ze skarżących – G. K. w dniu 20 maja 2015 r., natomiast jego pełnomocnikom: A. D. dnia 19 maja 2015 r,. zaś D. K. dnia 26 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga G. K. podlega odrzuceniu jako spóźniona. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak już wyżej podano, kwestionowana w skardze decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona zarówno stronie postępowania tj. G. K., jak też dwóm ustanowionym przez niego pełnomocnikom, przy czym daty powyższych zdarzeń są różne. W tym miejscu należy powołać regulację ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". Mianowicie art.40 ust. 2 tego aktu ustanawia zasadę, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli natomiast ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi, przy czym strona może wskazać takiego pełnomocnika. Z powołanego przepisu wyprowadza się wniosek, że w sytuacji, gdy ustanowiony został pełnomocnik, to doręczenie pisma stronie nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Z kolei jednoczesne doręczenie pisma i stronie i pełnomocnikowi powoduje jedynie taki skutek, że strona zostaje poinformowana o treści pisma, natomiast bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczyna się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 11.03.1997 r., I SA/Po 1333/96, LEX nr 29072, wyrok NSA z 2.12.2011 r. II OSK 1739/10, wyrok NSA z 21.11.2014 r. I OSK 1855/13, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl]. Uwzględniwszy zatem powyższe należało przyjąć, że trzydziestodniowy termin na złożenie skargi, określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. rozpoczął w niniejszej sprawie swój bieg od daty pierwszego doręczenia decyzji jednemu z pełnomocników – A. D. tj. od dnia 19 maja 2015 r. Powyższe związane jest z faktem umocowania przez G. K. do działania jego imieniem w postępowaniu odwoławczym dwóch osób bez wskazania, której z nich należy przesyłać korespondencję w sprawie. Wyboru powyższego nie dokonał także organ, dokonując doręczeń nie tylko obojgu z ustanowionych pełnomocników, ale także stronie. W tym ostatnim zakresie należy podkreślić, że – co wyżej zaznaczono – odebranie decyzji organu II instancji przez G. K. miało jedynie walor informacyjny. Strona uzyskała w ten sposób jedynie wiadomość o wydaniu rozstrzygnięcia w jej sprawie, co nie otwierało jej jednak biegu terminu do dokonania czynności w postaci zaskarżenia odebranej w ten sposób decyzji. Bieg tego terminu rozpoczął się natomiast 19 maja 2015 r. (tzn. z momentem najwcześniejszego doręczenia decyzji jednemu z pełnomocników), a jego upływ nastąpił w dniu 18 czerwca 2015 r. Skarga tymczasem została złożona w dniu 24 czerwca 2015 r.,. a zatem z uchybieniem terminu z art. 53 § 1 P.p.s.a. Z podanych względów orzeczono o odrzuceniu skargi G. K. jako złożonej już po upływie ustawowego terminu na dokonanie przedmiotowej czynności. Podstawę powyższego stanowi art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a.