II SA/Rz 866/11

z dnia 22 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Towarzystwa Gimnastycznego "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania istniejących obiektów byłego lodowiska na kompleks boisk i urządzeń sportowo-rekreacyjnych, przewidzianej do realizacji na działkach ewidencyjnych nr 541/1, 541/3, 541/4 i 541/5 w S., obręb [...], przy ul. M., Towarzystwo Gimnastyczne "[...]" zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...]. Zgłoszone żądanie uzasadnia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po swojej stronie. W ocenie skarżącego podstawowym celem działania Burmistrza Gminy [...] jest obniżenie wartości nieruchomości Towarzystwa, a to wobec jednoczesnych działań podejmowanych przez ten organ przed Sądem Okręgowym w K. ukierunkowanych na przejęcie jego nieruchomości. Nieruchomości przeznaczona na cele sportowe i rekreacyjne są tańsze niż przeznaczone na cele handlowe czy przemysłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270, ze zm.; dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Udzielenie ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania wymaga od wnioskodawcy wykazania możliwości zaistnienia okoliczności określonych w powołanym przepisie. Niezbędne dla skuteczności wniosku jest zindywidualizowanie tych okoliczności, natomiast za niewystarczające uznać należy ograniczenie się do przytoczenia formuły ustawowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 373/11 oraz z dnia 3 lutego 2011r., sygn. akt I OZ 74/11). Ponadto przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być tylko taka decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, która podlega wykonaniu i wymaga wykonania (korzysta z przymiotu wykonalności). Wykonalność rozumieć należy jako możliwość realizacji uprawnień lub obowiązków zawartych w treści rozstrzygnięcia. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości, który będzie zgodny z treścią aktu (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 422/11 oraz z dnia 12 maja 2011r., sygn. akt II OZ 385/11; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 3, Warszawa 2008, s.216). Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu będzie decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Decyzja taka nie posiada przymiotu wykonalności, ponieważ nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Nie rodzi po stronie skarżącego żadnych uprawnień, ani obowiązków. Określa tylko rodzaj możliwej do zrealizowania na danym obszarze inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, a także linie rozgraniczające teren inwestycji. Właściwy organ potwierdza zatem w drodze decyzji, że dana inwestycja jest możliwa do zrealizowana w kształcie przedstawionym przez inwestora, jednak nie łączy się to z obowiązkiem jej dokonania. Realizacja planowanej inwestycji wymaga uzyskania w odrębnych postępowaniach właściwych aktów, w szczególności pozwolenia na budowę. Dopiero w takim postępowaniu możliwe będzie domaganie się udzielenia ochrony tymczasowej, ponieważ decyzja taka będzie nadawała się do wykonania. Natomiast w kwestii obniżenia wartości przedmiotowych nieruchomości skarżący powinien mieć na względzie postanowienia przepisu art. 58 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Mając na względzie brak uprawdopodobnienia przesłanek z art. 61 §3 p.p.s.a., a przede wszystkim brak atrybutu wykonalności skarżonej decyzji, Sąd orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 61 §3 i §5 p.p.s.a.