II SA/Rz 919/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A." E. W., S. S. Spółka jawna na uchwały Rady Miejskiej [...] z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zbycia nieruchomości stanowiących własność Gminy Miejskiej [...] p o s t a n a w i a skargę odrzucić. IISA/Rz 919/05 UZASADNIENIE Uchwałami z dnia [...] maja 2005 r. Rada Miejska [...] wyraziła zgodę na zbycie nieruchomości stanowiących własność Gminy Miejskiej [...]: * w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonej w P. obr. nr [...], oznaczonej jako działka nr 164/8 oraz 1/3 niewydzielonej części działki nr 164/7 (uchwała Nr [...]), * w trybie przetargu nieruchomości położonej w P. obr. nr [...], oznaczonej jako działka nr 164/9 wraz z 1/3 niewydzielonej części działki nr 164/7 oraz działki nr 164/3 wraz z 1/3 niewydzielonej części działki nr 164/7 (uchwała Nr [...]). Skarżąc obie te uchwały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie E. W. i S. S. wnieśli o ich uchylenie, zarzucając im rażące naruszenie prawa, w tym naruszenie interesów osób prowadzących w tym rejonie działalność gospodarczą, poprzez ich nierówne traktowanie. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie w części dotyczącej uchwały Nr [...] oraz o odrzucenie skargi na uchwałę Nr [...] (w tym zakresie wskazał na wynikający z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wymóg bezskutecznego wezwania przed wniesieniem skargi do usunięcia naruszenia prawa - wezwaniem takim skierowanym w imieniu skarżących przez radcę prawnego A. G. została objęta jedynie uchwała Nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu i to zarówno w stosunku do uchwały Nr [...] jak i [...]. Za prawidłowy należy uznać zaprezentowany w odpowiedzi na skargę wniosek Prezydenta Miasta o odrzucenie skargi co do uchwały Nr [...]. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142 póz. 1591 ze zm.) niezbędnym warunkiem skutecznego zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego przez podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia. Do wskazanej wyżej uchwały takie wezwanie nie zostało przez skarżących wystosowane, stąd wniesiona na nią skarga podlega odrzuceniu. Odrzuceniu, chociaż z odmiennych przyczyn, podlega także skarga na uchwałę Nr [...], jako, że mimo doręczenia w dniu 14 listopada 2005r. wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni do dnia otrzymania wezwania, skarżący nie zadośćuczynili temu obowiązkowi. Obowiązek uiszczenia wpisu wynika z art. z art. 219 i 220 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., zaś skutek jego nieuiszczenia w terminie w postaci odrzucenia skargi wynika z art. 220 §3 tej ustawy Wobec tego uchybienia obowiązkom skarżącego i jego skutków bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy skarga była wniesiono po upływie terminu do załatwienia wezwania od do usunięcia naruszenia prawa przez organ wezwany, czy tez przed upływem tego terminu. Wyczerpanie trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa oznacza bezskuteczny upływ terminu wyznaczonego w tym celu organowi gminy albo dokonaną w wyniku tego wezwania odmowę usunięcia przez organ tego z naruszenia. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 powołanej ustawy) co oznacza, że można wnieść skargę do sądu administracyjnego jeśli organ gminy nie wypowie się w przedmiocie usunięcia naruszenia w terminie obowiązującym do załatwienia tych spraw (art. 35 i 36 Kodeksu postępowania administracyjnego). Podług art. 35 ust 3 Kpa należałoby przyjąć, iż organowi gminy przysługuje co najmniej 30-dniowy termin na ustosunkowanie się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jednak zgodnie z ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem sądowym do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego stosuje się określony również w tym przepisie termin dwumiesięczny, chyba że przed jego upływem doręczono skarżącemu odpowiedź na jego wezwanie; w takiej sytuacji termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na skierowane przez niego wezwanie. Znajduje to odzwierciedlenie m.in. w uchwale Składu Siedmiu Sędziów. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 maja 1998 r. FPS 1/98, OSP 1998/9 póz. 157, ONSA 1998/3 póz. 78, postanowieniu Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy 1 Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 stycznia 1998 r. III RN 100/97 OSNAPiUS 1998/21 poz. 618. W przypadku uchwały Nr [...] do Urzędu Rady Miejskiej w 3 sierpnia 2005 r. wpłynęło wezwanie pełnomocnika skarżących dotyczące usunięcia naruszenia ich interesów, jednak z akt sprawy nie wynika, aby udzielono na nie odpowiedzi. Z porównania tej daty i daty nadania skargi do Sądu - 22 wrzesień 2005 r. wynika, iż dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 Kpa nie upłynął przed wniesieniem skargi. Oznacza to, że wezwanie nie mogłoby w świetle przedstawionego wyżej poglądu być uznane za bezskuteczne, a to czyniłoby skargę niedopuszczalną i skutkowałoby podobnie, jak brak wpisu odrzuceniem skargi, z rym że w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 P.p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.