II SA/Rz 929/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Powiatu [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały podjętej w sprawie zmiany uchwały w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego - postanawia - odrzucić skargę W dniu 8 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Powiatu [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] podjętej w sprawie zmiany uchwały Rady Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dla dróg powiatowych na cele niezwiązane z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu. Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2016 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie uchwały Rady Powiatu [...] podjętej w trybie art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 814, dalej "u.s.p."), stanowiącej podstawę do wniesienia skargi w powyższej sprawie. W treści wezwania zawarto pouczenie, że konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, będzie odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 sierpnia 2016 r. Odbiór przesyłki pokwitowała osoba upoważniona do odbioru korespondencji – J.Ś. Termin do wykonania wezwania Sądu upłynął bezskutecznie z dniem 30 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 85 ust. 1 u.s.p. rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące powiatu, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 77b, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem, w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi uprawniony jest powiat lub związek powiatów, którego interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę lub którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (art. 85 ust. 3). Ustawa o samorządzie powiatowym nie ustanawia terminu do podjęcia takiej uchwały. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze wniesiona przed podjęciem takiej uchwały, nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2450/10, LEX nr 743731). Analogiczne rozwiązanie odnoszące się do skarg wnoszonych przez gminę na rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy zawiera art. 98 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r. poz. 446, dalej "u.s.g."). Podstawą wniesienia skargi na opisany wyżej akt jest także uchwała organu, który podjął uchwałę objętą rozstrzygnięciem nadzorczym. W wyroku z dnia 4 sierpnia 2011 r. sygn. akt II OSK 168/11, dostępnym na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że mimo wielu wątpliwości, które wywołuje wykładnia art. 98 ust. 3 u.s.g. w żadnym przypadku decyzja o wniesieniu skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące uchwały rady gminy nie może zapaść bez udziału samej rady. W myśl art. 98 ust. 3 powołanej ustawy rada gminy bierze udział w podjęciu decyzji o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego poprzez podjęcie uchwały, o której mowa w zdaniu drugim tego przepisu. Z kolei w postanowieniu z dnia 1 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 1011/11, Lex 1082558 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przepis art. 98 ust. 3 tej ustawy ma charakter reguły kompetencyjnej. Wskazał w nim ponadto, że przepis art. 98 ust. 3 u.s.g. określa podstawę wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a podjęcie stosownego aktu (zarządzenia/uchwały) stanowi przesłankę skutecznego jej wniesienia. Art. 85 ust. 3 u.s.p. w powiązaniu z zaprezentowanym wyżej stanowiskiem orzecznictwa należy interpretować zatem w ten sposób, że warunkiem dopuszczalności skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, którego przedmiotem jest, tak jak w przedmiotowej sprawie, uchwała rady powiatu, jest podjęcie przez radę powiatu stosownej uchwały stanowiącej umocowanie do złożenia przez powiat owej skargi. Jej niedołączenie, mimo wezwania Sądu, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i czyni ją niedopuszczalną. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skargę należało odrzucić.