II SA/Rz 977/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 października 2023 r. sprawy ze skargi Fundacji [....] z siedzibą w K. na rozstrzygnięcie Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] z dnia 20 kwietnia 2023 r. nr 1/2023 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; II. zasądza od Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] na rzecz strony skarżącej Fundacji [...] z siedzibą w K. kwotę 697 zł /słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] (dalej: Fundacja, strona skarżąca) jest rozstrzygnięcie nr 1/2023 Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] z siedzibą w [...] (dalej: organ, Nadleśniczy), znak: ZGU.0172.4.2023 z 20 kwietnia 2023 r., odmawiające udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 20 lutego 2023 r., Fundacja, powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 z późn. zm.; dalej: u.d.i.p), drogą elektroniczną wystąpiła z wnioskiem znak: FDP/5/2023 o udzielenie informacji publicznej, zwracając się o podanie danych za lata 2020, 2021, 2022 w zakresie: 1. Jaka była ilość sprzedanego drewna w m3? 2. Ile wynosił przychód ze sprzedaży drewna w złotych polskich? 3. Jaka była wartość odpisu podstawowego na Fundusz Leśny? 4. Ile wyniosła całkowita suma dopłat z Funduszu Leśnego w poszczególnych latach? 5. Ile wyniosła wartość dopłat na wyrównanie niedoborów powstających przy realizacji zadań gospodarki leśnej? 6. Ile wyniosła wartość dopłat na wyrównanie niedoborów przy realizacji zadań dotyczących administracji publicznej w zakresie leśnictwa? 7. Jaki był wynik finansowy netto dla poszczególnych lat? Fundacja zawnioskowała o przekazanie informacji zwrotnie w formie elektronicznej i przesłanie jej na wskazany we wniosku adres e-mail. Pismem z 6 marca 2023 r. Nadleśniczy w odpowiedzi na wniosek poinformował, że żądane informacje są dostępne publicznie pod adresem: https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/publikacje/informacje-statystyczne-i-raporty/raport-o-stanie-lasow. W dniu 21 marca 2023 r., w nawiązaniu do powyższej odpowiedzi, Fundacja ponowiła dotychczasowy wniosek. Nadleśniczy po przeanalizowaniu treści wniosku uznał, że żądane informacje stanowią informacje przetworzone, o których mowa w art. 3 ust. 1 u.d.i.p., w związku z czym wezwano Fundację do wykazania, że udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a także o podpisanie wniosku z uzasadnieniem własnoręcznym podpisem osób. W udzielonej na wezwanie odpowiedzi Fundacja stwierdziła, że żądana informacja jest w jej ocenie informacją prostą, ponieważ Nadleśnictwo jest obowiązane do jej posiadania na koniec każdego roku kalendarzowego na podstawie przepisów prawa. Jak wskazano, dane, o które wnioskuje Fundacja są w sprawozdaniach finansowych, a ich udostępnienie polega na przekopiowaniu danych z tych gotowych sprawozdań. Obowiązek sporządzenia sprawozdań wynika z przepisów prawa, stąd wniosek, że Fundacja wnioskuje o dane, które są w posiadaniu Nadleśnictwa, zatem są one informacją prostą. Ponadto zdaniem strony skarżącej nie zasługuje na aprobatę wyrażony przez organ pogląd, jakoby brak reakcji wnioskodawcy na wezwanie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej do wykazania przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., tj. wykazania szczególnej istotności wnioskowanej informacji publicznej dla interesu publicznego, stanowił o braku formalnym wniosku. Opisanym na wstępie rozstrzygnięciem z 20 kwietnia 2023 r., Nadleśniczy, działając na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z 16, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 104, art. 107 k.p.a., odmówił udostępnienia informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. W ocenie organu, żądany przez Fundację zakres informacji stanowi informację przetworzoną z uwagi na to, że Nadleśnictwo musi wyodrębnić ze zbioru danych SILP i odpowiednio je przetworzyć, tak aby udzielić informacji. W konsekwencji wymaga to dodatkowych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych. Opracowanie informacji, o których mowa we wniosku, będzie się wiązało ze znaczną pracochłonnością wynikającą z konieczności wyszukania odpowiednich danych, ich przeanalizowania, zestawienia itp., a wreszcie będzie się wiązało z koniecznością stworzenia nowej jakościowo informacji. Przy takiej ocenie nie można mieć wątpliwości, ze żądana informacja stanowi informację przetworzoną, zatem Fundacja zobowiązana była do wykazania, że udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Skarżąca nie wykazała, że udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, zatem w ocenie organu zaszły podstawy do wydania rozstrzygnięcia o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Fundacja reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata, zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez błędne zastosowanie polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, w sytuacji gdy żądane informacje stanowią informację prostą, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, względnie - art. 7-9 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy, polegające na błędnym przyjęciu, że wnioskowana informacja posiada walor informacji publicznej przetworzonej, a nadto nie wykazaniu, w sposób konkretny obciążeń podmiotu przy udostępnieniu informacji publicznej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W oparciu o powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zobowiązanie Nadleśniczego do udostępnienia wnioskowanych informacji w terminie 7 dni oraz o zasądzenie na rzecz Fundacji zwrotu kosztów postępowania. Ponadto wniosła o uzupełniające przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi celem stwierdzenia faktu, że żądany zakres informacji w drodze dostępu do informacji publicznej jest informacją prostą, co wynika z treści stanowisk Nadleśnictw, które wnioskowane informacje udostępniły, a w szczególności odpowiedzi Nadleśnictwa [...]. W ocenie strony skarżącej, udostępnienie wnioskowanych informacji sprowadza się jedynie do zabiegów czysto technicznych, polegających na skopiowaniu istniejących i znajdujących się w pełnej dyspozycji nadleśnictwa, informacji publicznych oraz przekazania ich wnioskodawcy, bez konieczności poddawania jakiejkolwiek dodatkowej analizie czy też innym operacjom logicznym, których celem byłoby wyprowadzenie na ich podstawie jakichkolwiek konkluzji, czy prawidłowości. Następnie Fundacja wskazała na okoliczności, które jej zdaniem potwierdzają to, że wnioskowana informacja jest informacją prostą. Jak wskazała, po pierwsze informacje objęte wnioskiem są informacjami, które każde nadleśnictwo jest obowiązane posiadać na podstawie przepisów prawa, w szczególności: - art. 50, art. 51 ustawy o lasach - obowiązek stosowania ustawy o rachunkowości, określenie roku obrachunkowego, - art. 57, art. 58 ustawy o lasach - określenie składników funduszu leśnego oraz delegację ustawową dla Ministra odnoszące się do informacji bezpośrednio związanych z przedmiotem wniosku Fundacji, obowiązek ustalania danych wnioskowanych przez Fundację przez Lasy Państwowe jej jednostki organizacyjne, - art. 58a ustawy o lasach - Dyrektor Generalny Lasów Państwowych dokonuje corocznie wpłat na rzecz Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg z przychodów uzyskanych przez Lasy Państwowe ze sprzedaży drewna (...) co oznacza, że aby Dyrektor Generalny miał wiedzę o przychodach Lasów Państwowych - Nadleśnictwa muszą przekazać dane do Regionalnych Dyrekcji, a te dalej do Dyrekcji Generalnej, - art. 59 ustawy o lasach - delegacja ustawowa dla rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów dot. szczegółowych zasada gospodarki finansowej w Lasach Państwowych, - § 7 i następne rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe (Dz. U. Nr 134, poz. 692) - określający termin przekazania przez Dyrektora Generalnego właściwemu ministrowi w okresie do końca maja każdego roku, sprawozdania finansowo-gospodarcze za rok poprzedni (co oznacza, że Nadleśnictwa są obowiązane opracowywać i przekazywać informacje cząstkowe znacznie wcześniej), kolejne paragrafy określają składniki sprawozdań finansowych, o które to informacje w ramach informacji publicznej wprost z tych sprawozdań wnioskuje Fundacja i w takim samym zakresie informacje te przekazywane są do jednostek nadrzędnych, celem sporządzenia stosownych sprawozdań dla całych Lasów Państwowych. Po drugie, strona skarżąca wystąpiła także do kilku innych nadleśnictw z tożsamym wnioskiem i nadleśnictwa udostępniły żądane informacji bez zbędnej zwłoki. Udostępnione informacje miały głównie postać tabeli ze wskazaniem danych za poszczególne lata, bądź podaniem żądanych informacji w treści pisma. Oznacza to, że wszystkie te nadleśnictwa posiadały już te informacje i nie wiązało się to z koniecznością wytworzenia informacji nowej, dotychczas nieistniejącej. Nie wiązało się to z dokonaniem analizy i specjalnego zestawienia poprzedzonego wysiłkiem intelektualnym pracowników, bowiem wnioskowane dane były w już w posiadaniu nadleśnictwa. W dalszej kolejności Fundacja wskazała, że w 2018 r. wystąpiła z wnioskiem do Nadleśnictwa [...] o udostępnienie tożsamych danych z wniosku objętego niniejszym postępowaniem za lata 2017-2018 i wówczas nadleśnictwo nie miało problemu z wygenerowaniem tych prostych informacji z programu komputerowego. Końcowo Fundacja zwróciła uwagę, że prawo dostępu do informacji publicznej powinno być interpretowane na korzyść podmiotu ubiegającego się o daną informację i w sposób umożliwiający jej udostępnienie. W odpowiedzi na skargę Nadleśniczy wniósł o jej oddalenie. Na wstępie organ stwierdził, że wniosek dowodowy powinien być pominięty, ponieważ wnioskowane dokumenty pozostają bez związku z przedmiotową sprawą. Nadto wskazał, że informacje przekazywane w poprzednich latach obecnie znajdują się pod wskazanym wcześniej adresem internetowym. Zdaniem Nadleśniczego, jeżeli w ocenie strony skarżącej informacje zawarte tam nie są wystarczające, to nie można mieć wątpliwości, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną. Organ zaznaczył, że wnioskowane informacje poza tymi zawartymi pod wskazanym adresem, muszą być wytworzone, muszą być podjęte działania ze strony pracowników Nadleśnictwa celem wytworzenia nowej jakościowo informacji, w oparciu o już dostępne informacje, będące w posiadaniu Nadleśnictwa. Wnioskowana informacja nie stanowi informacji prostej, udostępnienie nie ogranicza się do skopiowania dokumentów, czy też ich anonimizacji. Organ podkreślił przy tym, że nie kwestionuje, w najmniejszym zakresie prawa Fundacji, czy w ogóle jakiegokolwiek podmiotu do żądania informacji, w tym informacji przetworzonej, jednakże jeżeli żądanie dotyczy informacji przetworzonej, każdy obowiązany jest wykazać, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jak wyjaśnił, Fundacja nie wskazała w chwili składania wniosku jak i po wezwaniu na indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu żądanej informacji publicznej, uczynienia z niej użytku dla dobra wspólnego w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej, nie wykazała w jaki sposób ma zamiar zapoznać społeczeństwo z informacją, jak ta informacja wpłynie na znaczenie dla funkcjonowania struktur organizacyjnych, to zaś skutkowało odmową udostępnienia żądanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 P.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, albo zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Prawo do informacji publicznej realizowane jest na zasadach i w trybie cyt. wyżej ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zwanej nadal w skrócie u.d.i.p. Ustawa ta w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, określając zakres podmiotowy i przedmiotowy oraz zasady i tryb udostępniania informacji publicznej. Stanowi ona wyraz realizacji prawa do informacji publicznej, zagwarantowanego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. W myśl art. 61 ust. 2 Konstytucji, prawo do informacji publicznej dotyczy m.in. dostępu do dokumentów. Stosownie natomiast do ust. 3 prawo to może podlegać ograniczeniu ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi natomiast, że informację publiczną podlegającą udostępnieniu na zasadach i w trybie tej ustawy stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Kategorie takich informacji, w formie przykładowego katalogu zostały wskazane w art. 6 u.d.i.p. Na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępniania informacji publicznej nałożony został na władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa (pkt 3) oraz podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (pkt 4). Stosownie do treści art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 672), Lasy Państwowe są państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej reprezentującą Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia. Z kolei w art. 32 ust. 2 tej ustawy wymieniono jednostki organizacyjne wchodzące w skład Lasów Państwowych, do których należy m.in. nadleśnictwo (pkt 3). Natomiast zgodnie z art. 35 ww. ustawy nadleśniczy kieruje nadleśnictwem oraz reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych, w zakresie swojego działania. W świetle przytoczonych przepisów nie ulega wątpliwości, że stosownie do art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] jest podmiotem zobligowanym do udzielenia informacji, jakie są w jego posiadaniu, a mają charakter informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, tak Sądu, jak i organu również to, że żądane przez Fundację informacje mieszczą się w ustawowym pojęciu informacji publicznej. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli było rozstrzygnięcie Nadleśniczego, do którego stosownie do art. 17 ust. 1 u.d.i.p. przepisy art. 16 u.d.i.p. stosuje się odpowiednio. W sprawie nie było kwestionowane i nie budzi wątpliwości, że żądane przez Fundację informacje są informacją publiczną odpowiadającą przepisom art. 1 oraz art. 6 pkt 5 lit. c) u.d.i.p. Nie było także przedmiotem sporu to, że Nadleśniczy posiada opisane we wniosku Fundacji informacje. Sporne było natomiast czy żądane informacje są informację przetworzoną czy też prostą. W przepisach u.d.i.p. nie zostało zdefiniowane to pojęcie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jak wskazuje się w orzecznictwie, informacją publiczną jest informacja, która w dniu złożenia wniosku zasadniczo nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, dla jej wytworzenia konieczne jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Jest to więc jakościowo nowa informacja, nieistniejąca dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Wytworzenie informacji przetworzonej wymaga ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Działania podejmowane w celu wytworzenia informacji przetworzonej - wykraczają poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu. Ratio legis ograniczenia wynikającego z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.di.p. wyraża się w zapobieganiu sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej. Innymi słowy: proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (por. przykładowo: wyroki NSA z 12 grudnia 2012 r I OSK 2149/12; z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; z 5 września 2013 r., I OSK 953/13; z 3 października 2014 r., I OSK 747/14; z 30 września 2015 r., I OSK 1746/14; z 5 stycznia 2016 r., I OSK 33/15; z 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14 – wszystkie przywołane orzeczenia dostępne na www.cboisa.nsa.gov.pl). Co szczególnie istotne w kontekście rozpoznawanej sprawy, w orzecznictwie podkreśla się, że przetworzenie informacji może polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (por. przykładowo wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11; z 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; z 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14). Czynnikiem determinującym uznanie informacji za przetworzoną jest również szeroki zakres przedmiotowy, podmiotowy, czasowy, wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów. Jak podkreśla się w orzecznictwie, informacja przetworzona to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. przykładowo wyroki NSA: z 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11; z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11; z 21 września 2012 r., l OSK 1477/12; z 2 października 2014 r., I OSK 140/14). W zaskarżonym rozstrzygnięciu Nadleśniczy szeroko przytoczył stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których Sąd ten określił znaczenie terminu "informacji przetworzonej". Rację ma jednak skarżąca, że Nadleśniczy nie wykazał w uzasadnieniu swojej decyzji, że w przypadku żądanych informacji konieczne jest podjęcie analiz, obliczeń, że nie wystarczy proste wygenerowanie danych z istniejących już zestawień, raportów czy sprawozdań, że konieczne jest podjęcie szeregu czynności związanych z wysiłkiem intelektualnym pracownika, bądź by konieczna była przy tym wielogodzinna praca jednego bądź większej ilości pracowników, którzy zostaliby oderwani na dłuższy czas od swoich zwykłych obowiązków. Także nie wystarczy, zdaniem Sądu, ogólne przytoczenie formułek używanych do przybliżenia czym jest informacja przetworzona. Należy te formułki przełożyć na konkrety i opisać jakie czynności należy podjąć w tym wypadku. W toku postępowania przed Sądem strona skarżąca przedstawiła szereg przykładów, które mogą podważać stanowisko Nadleśniczego, że wnioskowane informacje rzeczywiście są informacją przetworzoną. O tym, że są to informacje proste świadczyć mogą załączone do skargi odpowiedzi Nadleśniczych z Nadleśnictw: [...] a nawet po części z samego Nadleśnictwa [...] z 23 kwietnia 2018 r. Zupełnie niezrozumiałe jest także najpierw odsyłanie Fundacji do już rzekomo opublikowanych w BIP informacji a następnie twierdzenie, że jest to informacja publiczna przetworzona i żądanie wykazania, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Rację ma też Fundacja, że przynajmniej część informacji powinna być gotowa, gdyż obowiązek ich przygotowania wynika z przepisów dotyczących takich jednostek jak nadleśnictwa – wprost z ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 672) – tj. art. 50 i następnych tej ustawy oraz wydanego na podstawie delegacji ustawowej z art. 59 rozporządzenia rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1994 r. w sprawie szczególnych zasad gospodarki finansowej w państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe, w tym z § 5, § 7, § 9, § 14, § 17, § 18, § 21 – 25. Co do zasady suma informacji prostych nie jest informacją przetworzoną. W ocenie Sądu nie zostało wykazane w uzasadnieniu decyzji, że tak nie jest w przypadku informacji objętych wnioskiem Fundacji z 20 lutego 2023r., ponowionym w dniu 21 marca 2023 r. Na marginesie – z przepisów u.d.i.p. nie wynika też aby wniosek musiał zostać opatrzony własnoręcznym podpisem, co sugeruje treść pisma Nadleśniczego z dnia 4 kwietnia 2023 r., skoro został złożony e-mailem. Wbrew pierwotnemu wskazaniu Nadleśniczego wnioskowane informacje objęte wnioskiem nie są dostępne na wskazanej stronie internetowej. W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygniecie nie poddaje się żadnej kontroli. W oparciu o ogólnikowe stwierdzenia nie sposób zweryfikować zasadności odmowy udostępnienia żądanych informacji z wcześniej przedstawionych powodów. Mając na uwadze powyższe, Sąd uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a., zasądzając na rzecz Fundacji kwotę obejmującą uiszczony wpis od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika – adwokata stosowne do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1964), a także opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Sprawę rozpoznano w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a.