II SAB/Rz 49/14
WyrokWSA w Rzeszowie2015-03-10
Skład orzekający: Małgorzata Wolska, Krystyna Józefczyk, Elżbieta Mazur-Selwa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu w udzieleniu informacji publicznej, która miała miejsce z kilkunastodniowym przekroczeniem ustawowego terminu, może być uznana za rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi
Bezczynność organu w udzieleniu informacji publicznej, która nastąpiła z kilkunastodniowym przekroczeniem ustawowego terminu, nie stanowi rażącego naruszenia prawa. W przypadku, gdy organ udzielił informacji po wniesieniu skargi, postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do udzielenia informacji staje się bezprzedmiotowe, jednak sąd nadal rozstrzyga o tym, czy bezczynność miała miejsce i czy była rażąca.Stan faktyczny
Skarżący P.B. złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej do Burmistrza Miasta i Gminy [...]. Organ odpowiedział na wniosek z kilkunastodniowym opóźnieniem. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, domagając się stwierdzenia bezczynności i nakazania jej zgodnego z prawem rozpatrzenia. Organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując na udzielenie odpowiedzi po wniesieniu skargi. Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do udzielenia informacji, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od Burmistrza na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Elżbieta Mazur-Selwa Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 marca 2015 r. sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy [...] na rzecz skarżącego P. B. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Przedmiotem skargi P. B. jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w piśmie z dnia [...] maja 2014r. (opatrzonym przez organ datą [...] maja 2014r.) P.B. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o zawarcie ugody w sprawie zapłaty w "godziwej kwocie" odszkodowania należnego jego ojcu A.B. z tytułu niewywiązania się przez ww. organ z obowiązku złożenia C.G. i I.K. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, nałożonego wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 10 stycznia 20015r., sygn. akt [...]. Wyżej wymienione zajmują należący do A.B. lokal przy ul. [...] 2 w U., co uniemożliwia mu tym samym dysponowanie całą nieruchomością i naraża go na szkody i straty.
Ponadto zwrócił się do Burmistrza Gminy i Miasta [...] udzielenie informacji publicznej polegającej na udostępnieniu:
1. treści uchwał Rady Miejskiej w [...] wraz załącznikami oraz treści ich uzasadnień podjętych od 16 lipca 2013r. do dnia udzielenia informacji, zarządzeń wydanych od dnia 31 sierpnia 2013r., a to wobec faktu braku ich umieszczenia w BIP, a także innych uchwał (wraz z uzasadnieniem) i zarządzeń podjętych w obecnej kadencji, których treści brak jest w BIP (np. uchwały RM nr [...]),
2. podania powodu nieumieszczenia w BIP wszystkich zarządzeń i uchwał o jakich mowa powyżej wydanych przed lipcem 2013r., w tym w szczególności treści uchwały RM nr [...],
3. podania imion, nazwisk oraz funkcji osób odpowiedzialnych za niezrealizowanie umieszczenia w BIP informacji , o jakich mowa w punkcie 1, w szczególności treści uchwały RM nr [...], a także podanie czy wobec ww. osób zastosowano w związku z powyższym konsekwencje dyscyplinarne, a jeśli tak to jakie,
4. podania imion, nazwisk oraz funkcji osób odpowiedzialnych za ustalenie, iż lokal, w budynku po byłej szkole w G. przy ul. [...] 4, zaproponowany ww. Paniom spełnia warunki lokalu socjalnego oraz podanie w jaki sposób organ nadzorował te ustalenia,
5. podanie, kiedy Burmistrz Gmin i Miasta [...] był w budynku po szkole w G. przy ul. U. 4 i zapoznawał się z jego stanem technicznym
6. podania treści wszystkich informacji jakie uzyskał Burmistrz lub Urząd w sprawie stanu budynku po szkole w G. przy ul. [...] 4, a w szczególności w zakresie jego stanu technicznego.
W odpowiedzi na pismo z dnia [...] maja 2014r. organ w piśmie z dnia [...] czerwca (doręczonym wnioskodawcy w dniu [...] lipca 2014r.) wyjaśnił, że podejmował wszystkie możliwe kroki mające na celu zapewnienie lokalu dla C.G. i I.K. W chwili składania propozycji odnośnie lokalu socjalnego - lokal mieszkalny po byłej szkole podstawowej w G., lokal ten spełniał warunki do zamieszkania przez uprawnione, które jednak odmówiły zamieszkania w nim. Świadczy o tym protokół z przekazania części budynku po byłej szkole osobie poszkodowanej w wypadku losowym i zapis, że zainteresowana nie wnosiła zastrzeżeń co do stanu technicznego oraz zamieszkiwanie w tym lokalu do 12 grudnia 2009r. Organ wyjaśnił, że na terenie Gminy [...] brak jest lokali socjalnych. Fakt ten potwierdza § 3 załącznika Nr 1 do Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] lutego 2011r. w sprawie programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy i Miasta [...] na lata 2011 - 2015 oraz zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy.
Co do roszczeń o zapłatę odszkodowania z uwagi na użycie niejednoznacznego określenie "godziwego odszkodowania" organ wyjaśnił, że nie może się do nich ustosunkować.
Działając na podstawie art. 10 ust.1, art. 13 ust.1 i art. 14 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą" organ poinformował wnioskodawcę, że:
Ad.1 Uchwały Rady Miejskiej w [...] podjęte od 16 lipca 2013r. do dnia udzielenia informacji oraz zarządzenia wydane od 31 sierpnia 2013r. zostały zamieszczone w BiP Gminy [...] gdzie można zapoznać się z ich treścią,
Ad.2 Powodem nie umieszczenia w BiP wszystkich uchwał i zarządzeń o jakich mowa powyżej były problemy związane z programem informatycznym. W związku z powyższym omyłkowo pominięto niektóre uchwały i zarządzenia,
Ad.3 Osobą odpowiedzialną za umieszczanie informacji w BiP jest B.P. Pracownikowi odpowiedzialnemu za umieszczanie informacji w BiP została zwrócona uwaga o terminowym umieszczaniu informacji oraz udzielone zostało mu upomnienie w związku z nierzetelnym wykonywaniem swoich obowiązków pracowniczych,
Ad. 4 Osobą odpowiedzialną za ustalenie stanu technicznego budynku po byłej szkole w G. przy ul. [...] 4 był podinspektor zajmujący się m.in. sprawami z zakresu gospodarki komunalnej. Pracownik ten zdał mi relację odnośnie tego lokalu,
Ad. 5 Burmistrz Gminy i Miasta [...] odwiedzał budynek po byłej szkole podstawowej w G. podczas zebrania wiejskiego które odbyło się w 2012r.,
Ad. 6 Zawiadomienie Komornika Sądowego z dnia [...] lutego 2014r. (treść zawiadomienia została przesłana przez Komornika A.B. do wiadomości), protokół przekazania części mieszkalnej budynku byłej szkoły podstawowej w G. z dnia [...].11.2007r., oraz protokół odbioru w/w lokalu z dnia [...].12.2009r.
W dniu 18 czerwca 2014r. do Urzędu Gminy i Miasta [...] wpłynęła skarga P.B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Skarżący wniósł o:
1) stwierdzenie bezczynności organu i nakazanie mu zgodnego z prawem rozpatrzenia wniosku - w terminie 3 dni,
2) zasądzenie od organu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi przedstawił przebieg postępowania administracyjnego wskazując, że nie otrzymał w ustawowym 14 – dniowym terminie wnioskowanej informacji publicznej lub innego wystąpienia w sprawie. Reakcja podmiotu zobowiązanego na wniosek o udzielenie informacji publicznej winna nastąpić niezwłocznie, jednak w terminie nie dłuższym niż 14 dni. Informacja publiczna udostępniana jest bowiem w formie i w sposób zgodny z wnioskiem (art. 14 ust 1 ustawy) chyba, że organ nie ma możliwości technicznych. W takim przypadku zobowiązany jest do poinformowania wnioskodawcy o innym sposobie udostępnienia informacji publicznej. Organ nie powołał się na tę przesłankę (techniczną) oraz nie poinformował o innej możliwości udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Organ może odmówić udostępnienia informacji publicznej tylko w przypadku określonym ustawą. Winien tego dokonać w formie decyzji administracyjnej. O czynnościach tych w podanym terminie winny być powiadomiony wnioskujący. Podobnie w przypadku, jeśli informacja nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust 1 ustawy podmiot zobowiązany jest do powiadomienia w tym terminie (14 dni od złożenia wniosku) o powodach zwłoki oraz o nowym terminie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania.
Wyjaśnił, że wniosek skarżącego z dnia [...] maja 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej złożony za pomocą e-PUP na adres Gminy [...]] został wydrukowany i opatrzony przez organ datą [...] maja 2014r., kiedy miało miejsce jego otworzenie, a związane było to z kłopotami technicznymi wynikającymi z funkcjonowaniem powyższego sytemu elektronicznego. Organ udzielił skarżącemu odpowiedzi w dniu [...] czerwca 2014r. licząc termin do udzielenia odpowiedzi od faktycznego wpływu wniosku do organu. W udzielonej odpowiedzi organ odniósł się do wszystkich pytań, które dotyczyły informacji publicznej w takim zakresie jaki posiadał. Mając to na uwadze organ nie dopuścił się zwłoki i tym samym nie uchybił 14- dniowemu terminowi do udzielenia informacji publicznej przewidzianemu w art. 13 ust. 1 ustawy. W ten sposób nie można wskazywać, że ma miejsce bezczynność organu. Dodatkowo skarżący w dniu [...] czerwca 2014r. osobiście zapoznał się z udzieloną odpowiedzią na jego wystąpienie i sporządził fotokopię udzielonej odpowiedzi. W zaistniałej sytuacji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do udzielenia informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności zgodnie z § 2 pkt 8 cytowanego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Badając skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej trzeba mieć na względzie, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112 poz. 1198 ze zm.), udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 cyt. ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić jej udzielenia z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże w przypadku odmowy, może tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. Natomiast jeżeli organ wnioskowaną informacją nie dysponuje jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę.
Dopiero przejaw działalności organu w jednej z wymienionych wyżej form działania zwalania podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej z zarzutu bezczynności. Instytucja skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 149 p.p.s.a. ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie oraz ustaleniu czy bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. Przepis art. 149 cyt. ustawy w aktualnym brzmieniu, zawiera normę, wg której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego.
Użycie w zdaniu drugim § 1 art. 149 wyrazu jednocześnie, nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie.
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12 uwzględnienie skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, albo że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.
Wobec tego zasadnym jest uznanie, że stosownie do treści art. 149 cyt. ustawy dokonanie żądanej czynności przez organ lub wydanie żądanego aktu przed rozpoznaniem przez sąd skargi na bezczynność nie powoduje, że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy (patrz: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.10.2012r. I OSK 2443/12 oraz 13.11.2012r. I OSK 2626/12).
Należy zgodzić się ze skarżącym, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną. Organ miał zatem obowiązek udostępnienia wnioskowanych informacji, co też uczynił, jakkolwiek z kilkunastodniowym (20 dni) przekroczeniem terminu.
Mając na uwadze powyższe Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zakresie zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej. Zaistniała bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, nie było również podstaw, aby wymierzyć organowi z urzędu grzywnę o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło