II SAB/Rz 58/09

Dnia 10 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 21 grudnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga R. B. z dnia 1 grudnia 2009 r. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie w zakresie przeprowadzenia postępowania dotyczącego samowolnej budowy zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr 1418 R na działkę nr ewid. 26/2 w H. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 21 grudnia 2009 r. skarżąca R. B. wezwana została do złożenia oświadczenia czy przed wniesieniem skargi do Sądu wnosiła zażalenie na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do organu wyższego stopnia, stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. /Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./ - zwanej dalej k.p.a. W razie pozytywnej odpowiedzi tut. Sąd zwrócił się o wykazanie tego faktu poprzez przesłanie odpisu zażalenia oraz potwierdzenia jego nadania w urzędzie pocztowym. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 8 stycznia 2010 r., skarżąca wskazała, iż zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. złożyła do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w [...] zażalenie, które w dniu 30 listopada 2009 r. nadała w urzędzie pocztowym. Na potwierdzenie tegoż, przesłała odpis ww. zażalenia z dnia 30 listopada 2009 r. oraz pismo z dnia 16 grudnia 2009 r. które otrzymała z Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w [...], a którym to pismem GUNB zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o ustosunkowanie się do zarzutów dotyczących bezczynności zawartych w skardze R. B. Pismem tym poinformowano również skarżącą, iż merytorycznej odpowiedzi na skargę organ udzieli po otrzymaniu odpowiedzi od WINB w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz.1270), zwanej dalej P.p.s.a., sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola ta, dokonywana przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów dotyczącą wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Oznacza to, iż skarga na bezczynność przysługuje tylko w sprawach w których wydawane są decyzje i postanowienia, interpretacje oraz w sprawach w których wydawane są akty lub podejmowane czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie trybu zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie jest możliwe dopiero, gdy strona wyczerpie tryb przewidziany w art. 37 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać trzeba, iż skarga na bezczynność organu złożona została do WSA w Rzeszowie w dniu 1grudnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Natomiast zażalenie z dnia 30 listopada 2009 r., na niezałatwienie sprawy w terminie, nadane zostało w urzędzie pocztowym w dniu 30 listopada 2009 r. Z tą też datą rozpoczął swój bieg termin do rozpoznania zażalenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. Z tego wynika, iż do dnia wniesienia skargi na bezczynność WINB w [...] tj. do dnia 1 grudnia 2009 r. nie upłynął ustawowy termin załatwienia zażalenia, wynikający z art. 35 § 3 k.p.a., to znaczy jeden miesiąc. Podkreślenia wymaga, iż w odniesieniu do skarg na bezczynność nie znajdują zastosowania ograniczenia czasowe we wnoszeniu skargi, gdy chodzi o terminy maksymalne, to jednak minimalny termin do wniesienia skargi na bezczynność organu w zakresie wydania decyzji administracyjnej należy określać w powiązaniu z art. 35 k.p.a. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu do załatwienia sprawy (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 4.09.2008 r., sygn. II SAB/Po 33/08 niepubl.). Zażalenie na bezczynność można uznać za skuteczne w postępowaniu sadowym dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o których mowa w art. 37 § 1 k.p.a. (por. postanowienie NSA z dnia 3.12.2008 r., sygn. II OSK 1689/08, niepubl.). Wobec powyższego Sąd uznał, iż w dniu wniesienia przez R. B. skargi na bezczynność, postępowanie zażaleniowe zostało zainicjowane, jednakże nie zostało "wyczerpane". Dla Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], jako organu wyższego stopnia, nie upłynął bowiem ustawowy termin do rozpoznania zażalenia. W tych okolicznościach, Sąd uznając skargę za przedwczesną, wniesioną bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, zobligowany był ją, jako niedopuszczalną, odrzucić. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.