II SO/Rz 2/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny z tytułu niewykonania obowiązku udzielenia odpowiedzi na skargę w sprawie ze skargi M. L. i A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - p o s t a n a w i a - oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. II SO/Rz 2/13 U Z A S A D N I E N I E M. L. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z wnioskiem o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu (dalej jako SKO) grzywny z tytułu niewykonania obowiązku udzielania odpowiedzi na skargę wniesioną przez nią i jej męża na decyzję SKO z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 4 stycznia 2013 r. złożyła w siedzibie SKO skargę na w/w decyzję podpisaną przez siebie i męża. Podniosła, że w dniu 8 lutego 2012 r. jej mąż uzyskał informację, że Kolegium nie przekazało odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. W ocenie skarżącej zaistniały przesłanki do wymierzenia organowi grzywny z powodu niezastosowania się Kolegium do obowiązku przekazania Sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie 30 dni. SKO w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny poinformował, że odpowiedź na skargę w przedmiotowej sprawie została złożona w biurze podawczym Sądu w dniu 18 lutego 2013 r. i wniosło o odstąpienie od wymierzania kary grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi do sądu administracyjnego przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Sąd podziela stanowisko wyrażane w doktrynie i orzecznictwie, że grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco - represyjny, zaś jej celem jest zapewnienie prawidłowego toku postępowania i zagwarantowanie skarżącemu prawa do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Wyjaśnienia wymaga, że użyte w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "może" oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę zasadności wymierzenia grzywny. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku, jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 274/09). Podkreślenia wymaga, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Analiza akt sprawy o sygn. II SA/Rz 164/13 wskazuje, że skarga została złożona w siedzibie organu w dniu 4 stycznia 2013 r. Natomiast w dniu 18 lutego 2013 r. SKO złożyło w biurze podawczym Sądu skargę, odpowiedź na skargę wraz aktami administracyjnymi I i II instancji. Z powyższego wynika, że Kolegium wykonało obowiązek wynikający z art. 54 § 2 P.p.s.a. z przekroczeniem terminu 30 dniowego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie opowiada się także za stanowiskiem, iż wypełnienie przez organ obowiązku, o jaki mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. nawet po upływie terminu przewidzianego w tym przepisie, ale przed wydaniem postanowienia kończącego postępowanie o wymierzenie organowi grzywny wyłącza możliwość wymierzenia tej grzywny. Pogląd taki przeważa w doktrynie (por.: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., str. 166 -167; A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005 r., str. 151). Do tych poglądów odwołuje się też Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08. Są one konsekwencją założenia, że regulacja zawarta w art. 55 § 1 P.p.s.a. zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej a wymierzenie grzywny organowi służy realizacji tego celu. Jeżeli obowiązek określony w art. 54 § 2 P.p.s.a. jest wykonany, choćby po terminie, stosowanie środka wskazanego w art. 55 § 1 P.p.s.a. jest zbędne. Jednym z zasadniczych argumentów, na których oparta jest koncepcja odrębności postępowania wywołanego wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., jest jego usytuowanie w przedziale czasowym pomiędzy wniesieniem skargi a jej przekazaniem do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę (por. W. Chróścielewski [w:] W. Chróścielewski, J. P. Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., str. 467). Gdyby uznać, że nałożenie grzywny ma charakter represyjny i zmierza głównie do ukarania podmiotu odpowiedzialnego za opóźnienie w przekazaniu skargi i akt, to takie założenie nie byłoby uprawnione. Wniosek mógłby być skuteczny nawet w przypadku złożenia go po przekazaniu akt i skargi sądowi, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, czy nawet po rozpoznaniu skargi (por. postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 78/08). Wprawdzie Kolegium przekroczyło o 14 dni termin związany z wykonaniem obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., mimo tego uchybienie skarga M. L. i A. L. zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Rz 164/13 - zostanie rozpoznana przez Sąd bez zbędnej zwłoki. Nadto za odstąpieniem od wymierzenia organowi grzywny przemawia fakt, że wykonał on swój obowiązek przed rozpoznaniem wniosku. Mając powyższe na uwadze, Sąd odstąpił od wymierzenia grzywny i wniosek w całości oddalił na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz 151 P.p.s.a.