I SA/Sz 101/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Marzena Kowalewska po rozpatrzeniu w dniu 16 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2006-2010 p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. E. z o.o. z siedzibą w K. w związku z wniesioną skargą z dnia [...] r. na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2006-2010 zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a.; sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17.07.2006r. o sygn. akt: I FZ 281/06, (OSP 2007/6/76) w orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z 31.I.2006 r., II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14 września 2005 r., II FZ 580/05, niepubl.). Podzielając powyższe poglądy zauważyć należy, iż w rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata 2006-2010. Jest to rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności, co wynika z jego procesowego charakteru. Orzeczenie to nie nadaje bowiem stronie uprawnień oraz nie ustala obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. Stosownym wnioskiem mogłaby być natomiast objęta decyzja (jeżeli byłaby objęta skargą do Sądu) określająca bądź ustalająca zobowiązanie, w wyniku której wszczęto postępowanie egzekucyjne. To ona kreuje zobowiązanie pieniężne, które podlega przymusowemu ściągnięciu (wykonaniu) w trybie egzekucji administracyjnej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy art. 61 § 3 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania, zaś wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest możliwe. Z powyższych względów postanowiono jak w sentencji.