I SA/Sz 1052/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu spółki z o.o. za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2008 roku wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności M. R. jako członka zarządu "[...]" Spółki z o.o. z siedzibą w S. (zwanej dalej: "Spółka"), za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...] zł (na dzień wydania decyzji) i kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie [...] zł. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z akt sprawy wynika, że Spółka utworzona została przez założona na podstawie umowy spółki w dniu 25 sierpnia 1992 r. - akt notarialny Rep. A nr [...]. Z dokumentów znajdujących się w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że funkcję prezesa zarządu Spółki pełnili: w okresie od 29 października 2007 r. do 7 stycznia 2009 r. – R. C.Ż., w okresie od 7 stycznia 2009 r. do 5 listopada 2009 r. – M.R. Kwestia ta jest przedmiotem sporu w sprawie. Organ ustalił, na podstawie ewidencji księgowej, że Spółka posiada zaległości z tytułu: podatku od towarów i usług za luty 2008 r. w kwocie [...] zł, marzec 2008 r. – [...] zł, kwiecień 2008 r. – [...] zł, maj 2008 r. –[..] zł, czerwiec 2008 r. – [...]zł, lipiec 2008 r. – [...] zł, sierpień 2008 r. – [...] zł, wrzesień 2008 r. – [...] zł, październik 2008 r. – [...] zł, listopad 2008 r. – [...] zł, grudzień 2008r. – [...] zł; podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r. w kwocie [...] zł oraz odsetek od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za okres od maja do grudnia 2008 r. w łącznej kwocie [...] zł. Postępowanie egzekucyjne w zakresie zaległości z tytułu podatku od towarów i usług zostało wszczęte na podstawie tytułów wykonawczych o nr SM [...] z dnia [...] r. Podstawą wystawienia [...] r. nr [...] określająca Spółce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2008 r. W toku postępowania dokonano zajęcia rachunków bankowych Spółki w Banku [...] SA w B., Banku [...]SA w W. i Banku [...] SA w G., które poinformowały, że nie prowadzą rachunków dla Spółki. Z raportów pracownika organu egzekucyjnego z dnia 15 marca 2013 r., raportu i notatek urzędowych pracowników [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 26 lipca 2011 r., 12 września 2011 r. i 23 stycznia 2013 r. wynika, że pod adresem wskazanym jako siedziba, Spółka nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej. Tym samym, stwierdzono brak możliwości dokonania czynności egzekucyjnych. Nie ujawniono żadnego majątku Spółki pozwalającego na zaspokojenie zaległości podatkowych. Z pisma z dnia 14 czerwca 2012 r. Centralnej Informacji Ksiąg Wieczystych, wynikało, że Spółka nie figuruje w elektronicznym rejestrze Ksiąg Wieczystych. W Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców figurują trzy samochody, w tym samochód, który stał się własnością banku, samochód, który po przejściu na własności na bank został sprzedany oraz samochód [...], którego miejsca postoju nie udało się ustalić. Ustalono, że Spółka nie składa żadnych deklaracji i nie odbiera korespondencji. Wezwanie do udzielenia informacji o majątku Spółki skierowane do aktualnego prezesa zarządu – A. R., obywatela Ł., nie zostało podjęte. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S. umorzył - jako bezskuteczne - postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Spółki. Również czynności podjęte w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w zakresie zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych okazały się bezskuteczne. W odwołaniu od decyzji, M.R. wniosła o uchylenie ww. decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, tj. o braku jej solidarnej odpowiedzialności, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzji zarzucono: - sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego, a w szczególności z dokumentacją KRS Spółki - naruszenie art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., zwana dalej: "O.p."), poprzez jego błędną wykładnię i stwierdzenie, że strona ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe Spółki jako były członek jej zarządu, - naruszenia art. 229 O.p. w wyniku nieprzeprowadzenia dowodów z akt KRS dotyczących spółki za lata 2008-2009, - naruszenie art. art. 122 i 187 § 1 w związku z art. 235 O.p. poprzez brak rozważenia całości materiału dowodowego istniejącego w niniejszej sprawie, - błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez lakoniczne wyjaśnienie faktu przekazania funkcji prezesa Spółki podczas nieobecności skarżącej na terenie kraju, ponadto pominięcie okoliczności, iż strona w dalszym okresie sprawowania funkcji przebywała na zwolnieniu lekarskim oraz że sytuacja Spółki była dobra i nie uzasadniała wniosku o ogłoszenie upadłości, - naruszenie art. 108 O.p. poprzez ustalenie odpowiedzialności solidarnej jednego z członków zarządu. Nadto, odwołująca się wniosła o przeprowadzenie, w trybie art. 229 O.p., następujących dowodów: - dokumentów z akt KRS za lata 2008-2009 dołączonych do akt na wezwanie organu II instancji na okoliczność nieuprawnionego rozstrzygania o istotnych sprawach Spółki przez C. Ż., posługiwaniem się pieczątką prezesa zarządu, daty złożenia wniosku o wpisanie M. R. do akt KRS, - protokołu przekazania z dnia 5 listopada 2009 r. na okoliczność dysponowania dokumentacją rachunkową wyłącznie przez C. Ż. i sporządzania przez niego w imieniu strony (bez żadnego umocowania) dokumentacji istotnej z punktu widzenia jej wiedzy o sytuacji finansowej Spółki, - wydruków ZUS na okoliczność przebywania na zwolnieniu lekarskim, - świadectwa pracy w Spółce na okoliczność okresu zatrudnienia w Spółce, - akt sprawy V Ds. [...] Prokuratury Okręgowej w Ś., o których załączenie wnosi, a w szczególności: postanowienia z dnia [...] r. o przedstawieniu odwołującej się zarzutów, postanowienia o umorzeniu postępowania karnego przeciwko ww., postanowień w przedmiocie przedstawienia zarzutów w stosunku do pozostałych podejrzanych, protokołu z przesłuchania ww. w charakterze podejrzanej z dnia 7 października 2013 r. na okoliczność działalności C. Ż. oraz współoskarżonych polegającej na celowym, noszącym znamiona oszustwa, działaniu na szkodę M. R. poprzez wprowadzanie jej w błąd co do istotnych okoliczności mających wpływ na sytuację Spółki, a mających świadczyć o istnieniu okoliczności uwalniających od odpowiedzialności, o której mowa w art. 116 O.p. W ocenie strony, organ podatkowy nie uwzględnił jej argumentacji wskazującej, że faktycznie nie pełniła ona obowiązków członka zarządu, najpierw z powodu nieobecności w kraju, a następnie z uwagi na przebywanie na zwolnieniu lekarskim oraz, że była informowana o dobrej kondycji Spółki i nie miała wiedzy o istnieniu zadłużenia. Powołując treść art. 116 § 1 O. p. podatniczka wskazała, że poza sporem w przedmiotowej sprawie pozostaje brak zapłaty przez Spółkę należnego podatku oraz istnienie w KRS informacji o okresie pełnienia przez stronę obowiązków Prezesa Zarządu w czasie, kiedy powstała ta zaległość podatkowa. Wątpliwości, zdaniem strony, budzi natomiast data i sposób objęcia tych obowiązków oraz faktyczna możliwość ich wykonywania, a także zrealizowanie się przesłanek dla ogłoszenia upadłości w dacie wymagalności zobowiązania. Jako dowód w tym zakresie wskazała: informację z LOT, wyjaśnienia co do przebiegu zwolnienia lekarskiego (pominięte przez organ) oraz akta KRS. Wyjaśniła, że w okresie od 27 grudnia 2008 r. do 15 stycznia 2009 r. nie przebywała w kraju, ze świadectwa pracy wynika, że zatrudnienie w spółce podjęła z dniem 2 lutego 2009 r.; od tego momentu miała też wykonywać obowiązki prezesa zarządu, na co wskazuje wniosek do KRS i data jego złożenia - luty 2009 r. W ocenie odwołującej, istotne znaczenie w przedmiotowej sprawie ma również okoliczność prowadzenia przez Prokuraturę Okręgową w Ś. postępowania karnego wobec strony oraz innych osób. Odnośnie przesłanki bezskuteczności egzekucji podatniczka wskazała, że organ podatkowy nie wyczerpał wszystkich możliwości zweryfikowania stanu majątkowego Spółki decydując o wszczęciu postępowania na podstawie art. 116 O. p, Zdaniem odwołującej się, przy badaniu braku winy strony w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości należy mieć na uwadze, że w okresie od 17 lutego 2009 r. do 21 sierpnia 2009 r. przebywała ona na zwolnieniu lekarskim. Istotna jest również okoliczność zwolnienia jej z funkcji prezesa, kiedy to całość dokumentacji Spółki kolejnemu zarządowi przekazał C. Ż. na podstawie protokołu z 5 listopada 2009 r. Czynności te odbyły się bez wiedzy strony, a informację w tym zakresie otrzymała w terminie późniejszym. Do odwołania załączono: kopie świadectwa pracy z dnia 5 listopada 2009 r., protokołu z przekazania sporządzonego w dniu 5 listopada 2009 r., protokołu z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników odbytego 5 listopada 2009 r., wydruki: zgłoszenia do ubezpieczeń ZUS P ZUA, raportów miesięcznych dla osoby ubezpieczonej ZUS RMUA oraz wyrejestrowania z ubezpieczeń ZUS P ZWUA. Postanowieniem z dnia [...] r. organ odwoławczy włączył w poczet materiału dowodowego pismo Prokuratury Okręgowej w Ś. z 8 maja 2014 r. znak V Ds. [...] oraz uwierzytelnione kserokopie z kopii postanowień z akt podręcznych sprawy znak V Ds. [...] dotyczące M.R.: z dnia 30 września 2013 r. o zmianie postanowienia o przedstawieniu zarzutów oraz z dnia 30 grudnia 2013 r. o częściowym umorzeniu śledztwa. Natomiast w przedmiocie wniosku o przeprowadzenie dowodu z akt KRS w zakresie daty złożenia wniosku o wpisanie M. R. do ww. rejestru oraz akt sprawy V Ds. [...] Prokuratury Okręgowej w Ś. - z wyłączeniem ww. postanowień – organ wydał rozstrzygnięcie odmowne. Dyrektor Izby Skarbowej w S., po rozpoznaniu sprawy na skutek wniesionego odwołania stwierdził, że z akt sprawy wynika, że podatniczka pełniła funkcję prezesa zarządu Spółki w okresie, kiedy upływał termin płatności podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. przypadający w dniu 26 stycznia 2009 r. Okoliczność w powyższym zakresie potwierdzają: - uchwała nr II Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 7 stycznia 2009 r. o powołaniu M.R.do pełnienia funkcji prezesa zarządu Spółki, - oświadczenie strony z dnia 5 stycznia 2009 r. o wyrażeniu zgody na objęcie funkcji Prezesa Zarządu Spółki, - wzór podpisu strony jako prezesa zarządu spółki złożony w dniu 22 kwietnia 2009 r. w Kancelarii Notarialnej we W. - akt notarialny Rep. A nr [...], - uchwała nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie odwołania strony z funkcji Prezesa. Uwzględniając fakt pobytu strony poza granicami kraju w okresie od 27 grudnia 2008 r. do 15 stycznia 2009 r. organ odwoławczy stwierdził, że M. R. funkcję prezesa Spółki objęła najpóźniej w dniu 22 stycznia 2009 r., tj. w dacie złożenia wzoru podpisu z uwagi na wątpliwości co do faktycznej daty podpisania dokumentów z dnia 5 i 7 stycznia 2009 r. Organ odwoławczy wskazał następnie, że podjęcia z dniem 2 lutego 2009 r. zatrudnienia w Spółce nie można utożsamiać z rozpoczęciem pełnienia obowiązków Prezesa, a następnie zwrócił uwagę, że podjęcie funkcji członka zarządu w spółce kapitałowej nie jest obwarowane umową o pracę; z załączonego świadectwa pracy nie wynika, by strona od tego dnia podjęła pracę jako Prezes Zarządu Spółki, lecz, że wykonywała w Spółce zadania pracownika ds. marketingu. Dodatkowo, z wyjaśnień strony złożonych w toku postępowania karnego wynika, jak wskazał organ, że w Spółce pełniła jednocześnie obowiązki Prezesa Zarządu i specjalisty ds. marketingu. W ocenie organu odwoławczego, w toku prowadzonego postępowania została również wykazana w sposób dostateczny przesłanka bezskuteczności egzekucji prowadzonej wobec Spółki. Dyrektor Izby Skarbowej w S. zwrócił też uwagę, że nie bez znaczenia jest, iż bezskuteczność egzekucji do majątku Spółki została potwierdzona formalnym aktem prawnym (postanowieniem o umorzeniu postępowania egzekucyjnego), który nie podlega w niniejszym trybie weryfikacji, ani nie może być podważany przez osobę trzecią. Rozpatrując przesłankę uwolnienia się członka zarządu od odpowiedzialności za zaległości Spółki poprzez wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez winy członka zarządu, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że nie wystąpiła ona w sprawie. Organ wyjaśnił następnie, że z informacji Sądu Rejonowego S. w S. XII Wydział Gospodarczy z dnia 5 marca 2013 r. wynika, że nie został złożony wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki. Organ odwoławczy przedstawił następnie wykaz wydanych wobec Spółki decyzji organów podatkowych określających wysokość zobowiązań oraz dane ze sprawozdania finansowego Spółki sporządzonych na dzień 31 grudnia 2008 r. i stwierdził, że zaległości Spółki z tytułu podatku od towarów i usług powstałe z mocy prawa w 2008 r. wyniosły łącznie [...] zł (luty - listopad). Łącznie z tymi zaległościami zobowiązania Spółki na koniec 2008 r. wynosiły [...] zł. W konsekwencji, ustalona w ten sposób wysokość zadłużenia Spółki przekraczała na koniec 2008 r. wartość jej majątku. Ujawnienie zaległości podatkowych za miesiące począwszy od lutego 2008 r. oznacza, w ocenie organu odwoławczego, zaprzestanie spłaty zobowiązań, co potwierdza wystąpienie już wówczas przesłanek do ogłoszenia upadłości Spółki. Przedstawione przez organ ciążące na Spółce zaległości z tytułu podatku od nieruchomości, z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne (należności za wskazane okresy 2009 r.) potwierdzają zatem zaistnienie okoliczności niewypłacalności Spółki. W ocenie organu odwoławczego, analiza sytuacji finansowej Spółki jednoznacznie wskazuje więc, że wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki powinien zostać zgłoszony niezwłocznie po objęciu przez M.R. funkcji w zarządzie Spółki, w sytuacji gdy poprzedni zarząd z tego obowiązku się nie wywiązał. W przedmiotowej sprawie strona jako Prezes Zarządu nie złożyła takiego wniosku, nie wykazała również, że nie ponosi winy w niezgłoszeniu tego wniosku we właściwym czasie. Organ wyjaśnił przy tym, że jeżeli członek zarządu nie wykona tego obowiązku, aby uwolnić się od odpowiedzialności za zobowiązania spółki powinien wykazać, że pomimo należytej staranności obiektywnie zaistniały przyczyny, które uniemożliwiły mu podjęcie działań zmierzających do wszczęcia postępowania upadłościowego lub układowego. Zdaniem organu odwoławczego, podnoszone przez stronę okoliczności mające wskazywać, że jedynie figurowała w składzie zarządu Spółki, pełniąc bierną rolę - nie uzasadniają przyjęcia oceny co do braku winy po jej stronie w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości. W ocenie organu odwoławczego, również fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim w okresie od 17 lutego do 21 sierpnia 2009 r. nie może stanowić w okolicznościach przedmiotowej sprawy podstawy do zwolnienia strony z odpowiedzialności podatkowej. Organ zwrócił uwagę, że okres zwolnienia lekarskiego nie pokrywa się z okresem powstania przedmiotowej zaległości podatkowej, a ponadto z dokonanych ustaleń nie wynika, aby choroba stanowiła przeszkodę uniemożliwiającą stronie prowadzenie spraw Spółki, gdyż w tym okresie podejmowała ona czynności związane z jej zarządem. Przedstawione przez organ odwoławczy konkretne podjęte przez M.R. czynności związane z zarządem Spółką podjęte w okresie zwolnienia lekarskiego, wskazują, w ocenie tego organu, że choroba nie wyłączała strony z obiektywnej możliwości pełnienia funkcji członka zarządu, swobody wyrażania woli lub wiedzy. Organ odwoławczy zwrócił także uwagę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że strona w toku postępowania nie wskazywała, by ze względu na brak dostępu do dokumentów finansowych Spółki lub z uwagi na swój stan zdrowia reagowała na zaistniałą sytuację, w tym podjęła działania zmierzające do zaprzestania pełnienia funkcji członka zarządu, pomimo iż art. 202 § 4 Kodeksu spółek handlowych dawał jej możliwość złożenia w każdym czasie rezygnacji. Zdaniem organu, powyższe wskazuje, że godziła się z pełnieniem funkcji w ww. okolicznościach, a w konsekwencji musiała zarówno liczyć się z wynikającymi z tego faktu uprawnieniami, jak i obowiązkami oraz ewentualną odpowiedzialnością wobec Spółki, wspólników, osób trzecich i Skarbu Państwa. Odnośnie do wniosku dotyczącego dowodu z akt KRS w zakresie daty złożenia wniosku o wpis do rejestru strony jako członka zarządu, organ odwoławczy wskazał, że skuteczność powołania na członka zarządu nie zależy od wpisu do właściwego rejestru, wpisy te mają charakter wyłącznie deklaratoryjny. Prawidłowo podjęta uchwała o powołaniu (odwołaniu) członka zarządu staje się skuteczna niezależnie od tego, czy zmiana taka zostanie ujawniona w rejestrze Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Odnosząc się do wniosku dowodowego w zakresie włączenia do akt postępowania akt sprawy karnej, organ odwoławczy wskazał, że z informacji Prokuratury Okręgowej w Ś. z 8 maja 2014 r. wynika, że prowadzone było postępowania wobec osób związanych ze Spółką, podejrzanych o działanie w okresie od 2008 r. do 2010 r. w zorganizowanej grupie przestępczej, posługiwanie się nierzetelnymi fakturami, odbarwianie oleju opałowego i narażenie na uszczuplenie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Wobec strony postępowanie w tym zakresie zostało umorzone. Zwracając uwagę, że przedmiotem postępowania jest zbadanie zaistnienia przesłanek orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej danej osoby pełniącej funkcję w zarządzie Spółki, a w sprawie karnej sąd rozstrzygać będzie kwestię winy i kary innych osób działających w odniesieniu do Spółki, oskarżonych o narażenie na uszczuplenie należności Skarbu Państwa, organ odwoławczy stwierdził, że nie można uznać, że okoliczność ta powinna mieć wpływ na podjęcie przez organ podatkowy rozstrzygnięcia na podstawie art. 116 O.p. W świetle powyższego, organ uznał za nieuzasadnione zarzuty braku zbadania kwestii prowadzenia działalności przestępczej przez inne osoby, bezprawnego podpisywania dokumentów i posługiwania się pieczątką prezesa zarządu, autentyczności wpisów na dokumentach Spółki. W skierowanej do Sądu skardze na wyżej opisaną decyzję, M.R., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko przedstawione w odwołaniu od decyzji organu I instancji, zarzuciła naruszenie: 1) przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 122 oraz art. 187 w zw. z art. 191 O.p., - art. 180 § 1 w zw. z art. 188 w zw. z art. 299 O.p. polegające na nieuwzględnieniu wniosku dowodowego poprzez dopuszczenie dowodów z akt KRS Spółki za rok 2008 i 2009, podczas gdy dopuszczenie tego wniosku dowodowego doprowadziłoby do ustalenia okoliczności wskazujących na nieuprawnione działania C.Ż., który składa pod istotną dla sprawy dokumentacją swój podpis, wraz z pieczątką Prezesa Zarządu Spółki, którą to pieczątką nie miał prawa się posługiwać, w szczególności na sprawozdaniu finansowym za rok 2008, na dokumentacji Spółki sporządzonej na Zgromadzeniach Wspólników, również posługując się funkcją prezesa zarządu, a także dowodu z akt sprawy V Ds.[...] Prokuratury Okręgowej w Ś., co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie solidarnej odpowiedzialności skarżącej, jako członka zarządu Spółki, a także uznaniu, że w momencie przekazywania skarżącej obowiązków, sytuacja Spółki była zła i uzasadniała zgłoszenie wniosku o upadłość, - bezzasadne utrzymanie przez organ podatkowy II instancji w mocy zaskarżonej decyzji, podczas gdy decyzja organu I instancji winna zostać uchylona; 2) przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 108 O.p., poprzez ustalenie odpowiedzialności solidarnej jednego z członków zarządu, - art. 116 O.p. poprzez jego błędną wykładnię i stwierdzenie, że podatniczka ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe Spółki, jako były członek jej zarządu. W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę, że kwestią sporną jest data i sposób objęcia przez skarżącą obowiązków prezesa zarządu Spółki, faktyczna możliwość ich wykonywania oraz zrealizowanie się przesłanek do ogłoszenia upadłości w dacie wymagalności zobowiązania. W dalszej części skargi skarżąca przedstawiła uzasadnienie zgłoszonych zarzutów w sprawie. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia 26 lutego 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentów: 1) decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] r. nr [...], 2) decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...], oraz wniosek o dołączenie do akt spraw, które toczyły się wobec skarżącej: 1) w Urzędzie Celnym w W. pod sygnaturą [...] oraz 2) w pierwszej instancji przed Naczelnikiem [...] Urzędu Skarbowego w S., ul. [...], sygn. [...], a w drugiej instancji przed Dyrektorem Izby Skarbowej w S., sygn. [...] ze względu na to, że mają wpływ na wynik przedmiotowego postępowania. Pełnomocnik wyjaśniła, że w ww. postepowaniach ustalono, że postępowanie podatkowe w sprawie odpowiedzialności M.R. jest bezprzedmiotowe. Dodała, że fakt niewykonywania obowiązków prezesa zarządu przez skarżącą został potwierdzony przez Prokuratora Okręgowego w Ś. w postanowieniu o umorzeniu śledztwa przeciwko M. R., które to postępowanie toczyło się pod sygn. V Ds.[...]. Na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2015 r. Sąd oddalił wnioski dowodowe skarżącej zawarte w piśmie z dnia 26 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje. Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu przez Sąd. Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.153.1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." - sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ustalenie, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji skargę należało oddalić, Sąd nie znalazł bowiem podstaw do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie to wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego, uzasadniającym uchylenie decyzji. Z treści skargi wynika, że skarżąca zakwestionowała rozstrzygnięcie organu odwoławczego w odniesieniu do stwierdzonego przez organ braku zaistnienia przesłanek wyłączających odpowiedzialność skarżącego za zaległości podatkowe Spółki, przyznając jednocześnie poza sporem w przedmiotowej sprawie pozostaje brak zapłaty przez Spółkę należnego podatku oraz istnienie w KRS informacji o okresie pełnienia przez nią obowiązków prezesa zarządu w czasie, kiedy powstała ta zaległość podatkowa. Wątpliwości, zdaniem skarżącej, budzi również data i sposób objęcia tych obowiązków oraz faktyczna możliwość ich wykonywania. Podstawy materialnoprawne postępowania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki z o.o. określają przepisy rozdziału 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., zwanej dalej: "O.p."). Zgodnie z art. 107 § 1 O.p., w przypadkach i w zakresie przewidzianym w rozdziale 15 (zatytułowanym "Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich"), za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. Z § 2 pkt 2 i pkt 4 tego artykułu wynika zaś, że o ile dalsze przepisy wskazanego rozdziału nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych (pkt 2) oraz koszty postępowania egzekucyjnego (pkt 4). Wypada przypomnieć także, że przesłanki odpowiedzialności członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością określone są w art. 116 O.p. Zgodnie z jego treścią, za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. § 2. Odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu. § 3. W przypadku gdy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji lub spółka akcyjna w organizacji nie posiada zarządu, za zaległości podatkowe spółki odpowiada jej pełnomocnik albo odpowiadają wspólnicy, jeżeli pełnomocnik nie został powołany. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. § 4. Przepisy § 1-3 stosuje się również do byłego członka zarządu oraz byłego pełnomocnika lub wspólnika spółki w organizacji. Wydanie decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej wymaga wykazania zarówno przesłanek pozytywnych tej odpowiedzialności, jak również wykazania, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność, tzw. przesłanki egzoneracyjne. Wśród przesłanek egzoneracyjnych, określonych w art. 116 § 1 O.p., których wykazanie uwalnia osobę trzecią od odpowiedzialności za zaległości podatkowe podatnika wymienia się działania w sferze upadłościowej lub układowej. Uwolnienie się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe wymaga wykazania przez członka zarządu, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe). Dla uniknięcia odpowiedzialności niezbędne jest wykazanie, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez winy członka zarządu (§ 2). Dla orzeczenia o odpowiedzialności członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe tej spółki konieczne jest wykazanie istnienia przesłanek pozytywnych, natomiast wykazanie istnienia którejkolwiek z przesłanek negatywnych wyklucza możliwość orzeczenia o tej odpowiedzialności. Przesłanki pozytywne to, po pierwsze, pełnienie funkcji przez członka zarządu w okresie, kiedy powstało zobowiązanie podatkowe spółki oraz, po drugie, całkowita lub częściowa bezskuteczność egzekucji zaległości podatkowej z majątku spółki (art. 116 § 1 O.p.). Przesłanki negatywne to, po pierwsze, wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe), albo, po drugie, wykazanie, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez winy członka zarządu, albo też, po trzecie, wskazanie mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy uznać, że organy podatkowe prawidłowo wykazały w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, kiedy powstały zaległości podatkowe oraz prawidłowo stwierdziły, że skarżąca sprawowała funkcję członka zarządu zarówno w okresie powstania przedmiotowego zobowiązania, jak również w czasie jego przekształcenia w zaległość podatkową. Okoliczności te pozostają poza sporem. Prawidłowo również uznały organy, że w sprawie zaistniała bezskuteczność egzekucji. Postępowanie egzekucyjne w zakresie zaległości z tytułu podatku od towarów i usług zostało wszczęte na podstawie tytułów wykonawczych o nr SM [...] z dnia [...] r. Podstawą wystawienia tytułów była decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr UKS [...], określająca Spółce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2008 r. Z akt sprawy wynika, że w toku postępowania dokonano zajęcia rachunków bankowych Spółki w Banku [...] SA w B., Banku [...]SA we W. i Banku [...] SA w G., które poinformowały, że nie prowadzą rachunków dla Spółki. Z raportów pracownika organu egzekucyjnego z dnia 15 marca 2013 r., raportu i notatek urzędowych pracowników [...] Urzędu Skarbowego w S. wynika, że pod adresem wskazanym jako siedziba, Spółka nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej. Tym samym, stwierdzono brak możliwości dokonania czynności egzekucyjnych. Nadto, nie ujawniono żadnego majątku Spółki pozwalającego na zaspokojenie zaległości podatkowych. Spółka nie figuruje w elektronicznym rejestrze Ksiąg Wieczystych. Organ ustalił, że w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców figurują [...] samochody, w tym samochód, który stał się własnością banku, samochód, który po przejściu na własności na banku został sprzedany oraz samochód [...], którego miejsca postoju nie udało się ustalić. Ustalono, że Spółka nie składa żadnych deklaracji i nie odbiera korespondencji. Wezwanie do udzielenia informacji o majątku Spółki skierowane do aktualnego prezesa zarządu – A. R., obywatela Ł., nie zostało podjęte. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S. umorzył - jako bezskuteczne - postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Spółki. Również czynności podjęte w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w zakresie zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych okazały się bezskuteczne. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, nie sposób przyjąć, jak podnosi się w skardze, że stanowisko organu, co do bezskuteczności egzekucji było przedwczesne. Jeżeli chodzi o przesłanki egzoneracyjne zgodzić należy się z organem odwoławczym, że niewątpliwie skarżąca nie wskazała żadnego majątku Spółki, z którego możnaby było wyegzekwować zaległość podatkową. Jeżeli chodzi o kwestię wskazania, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub o wszczęcie postępowania układowego albo, że zaniechanie tych czynności nastąpiło bez winy podatnika, to wyjaśnić należy, że w orzecznictwie (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z 19 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1208/11, uzasadnienie uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FPS 3/09, oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 316/10, z 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 120/11, dostępne w systemie CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie, jak pozostałe orzeczenia przywołane w sprawie) i doktrynie (C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.) dominuje pogląd, że ocena czy zgłoszenie tego wniosku nastąpiło we właściwym czasie, powinna być dokonywana w świetle przepisów dotyczących postępowania upadłościowego i układowego, które od 1 października 2003 r. regulowane jest przepisami ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz.1361 ze zm., zwane dalej: P.u.n.; wcześniej zaś przepisami rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. Prawo upadłościowe, Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512). Z art. 21 ust. 1 P.u.n. wynika, że dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Podstawą ogłoszenia upadłości jest niewypłacalność dłużnika, o czym stanowi art. 10 P.u.n. Z kolei, w myśl art. 11 P.u.n. dłużnika uważa się za niewypłacalnego, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Dłużnika będącego osobą prawną uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. Jak zauważył Sąd Najwyższy w wyroku z 19 stycznia 2011 r., sygn. akt V CSK 211/10 (dostępny w systemie LEX), o niewypłacalności w rozumieniu art. 11 ust. 1 P.u.n. można mówić dopiero wtedy, gdy dłużnik z braku środków przez dłuższy czas nie wykonuje przeważającej części swoich zobowiązań. Wskazuje na to użycie określenia "nie wykonuje" swoich wymagalnych zobowiązań, oznaczające pewną ciągłość "niewykonywania" oraz użycie liczby mnogiej "zobowiązań". Także w literaturze podkreśla się, że dla określenia, czy dłużnik jest niewypłacalny, nieistotne jest, czy nie wykonuje wszystkich zobowiązań pieniężnych czy też tylko niektórych z nich. Nieistotny też jest rozmiar niewykonywanych przez dłużnika zobowiązań. Nawet niewykonywanie zobowiązań o niewielkiej wartości oznacza jego niewypłacalność w rozumieniu art. 11 P.u.n. Dla określenia stanu niewypłacalności bez znaczenia też jest przyczyna niewykonywania zobowiązań. Niewypłacalność istnieje więc nie tylko wtedy, gdy dłużnik nie ma środków, lecz także wtedy, gdy dłużnik nie wykonuje zobowiązań z innych przyczyn (zob. Feliks Zedler, Komentarz do art. 11 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, dostępny w systemie LEX). Terminu "czasu właściwego do zgłoszenia wniosku" nie należy jednak mechanicznie przenosić z ustawy P.u.n., lecz uwzględniając okoliczności sprawy ustalać "właściwy czas" do zgłoszenia wniosku w konkretnym przypadku. Istotne jest określenie, w jakim czasie działający z należytą starannością zarząd spółki kapitałowej mógł stwierdzić, że istnieją okoliczności uzasadniające podjęcie działań zapobiegających upadłości lub ogłoszeniu upadłości. W przypadku dużych spółek, prowadzących różnoraką działalność, często rozproszoną organizacyjnie oraz osiągających przychody z różnych źródeł moment, w którym zarząd mógł uzyskać informację, będzie inny niż w przypadku np. mniejszych spółek prowadzących jednolity organizacyjnie profil działalności, umożliwiający stałe monitorowanie jej sytuacji finansowej. Istotna jest samodzielna, dokonana na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ocena, który moment był właściwy dla zgłoszenia przez członka zarządu wniosku o upadłość lub wszczęcie postępowania układowego spółki. Ustalenia te muszą być oparte na wyczerpującym materiale dowodowym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 12 grudnia 2008 r., sygn. akt II FSK 2008 r. oraz 14 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 631/11). Stwierdzić też należy, że wskazane w art. 116 O.p. unormowanie, ustanawiając subsydiarną odpowiedzialność członków zarządu za zaległości podatkowe, czyli obok odpowiedzialności za nie samej spółki, ma dawać Skarbowi Państwa dodatkową gwarancję uzyskania należnych świadczeń podatkowych, a jego celem jest obciążenie członków zarządu obowiązkiem wyrównania uszczerbku poniesionego w tym zakresie wskutek ich nieprawidłowego działania. W związku z tym przy ocenie, czy w okolicznościach danej sprawy nie zgłoszono wniosku o upadłość "we właściwym czasie" nie można ograniczyć się do ustalenia obiektywnego momentu zaistnienia przesłanek zgłoszenia wniosku o upadłość i odniesienia do niego terminu wskazanego w art. 21 P.u.n., abstrahując jednocześnie od obowiązków, jakie członek zarządu spółki ma do spełnienia wobec jej wierzycieli. Brak odpowiedzialności członka zarządu wystąpiłby, gdyby wykazane zostało, że członek zarządu uczynił ze swej strony wszystko, by nie dopuścić do zniweczenia celu postępowania upadłościowego poprzez stworzenie sytuacji, w której niektórzy wierzyciele są zaspokajani kosztem innych. Przedstawiony sposób rozumienia art. 116 § 1 pkt 1 lit. a) O.p. znajduje oparcie w ratio legis tego przepisu, a także jest uzasadniony jego brzmieniem. Skoro członek zarządu odpowiadać ma za brak możliwości zaspokojenia należności podatkowych Skarbu Państwa w sytuacji niewypłacalności spółki, to dla zwolnienia się z tej odpowiedzialności zainteresowany winien wykazać swoje starania w możliwości równomiernego z wszystkimi innymi wierzycielami zaspokojenia się Skarbu Państwa w toku postępowania upadłościowego, a Sąd zobowiązany jest wszystkie te okoliczności ocenić. Z ustaleń dokonanych przez organy podatkowe wynika, że Spółka posiada zaległości z tytułu: podatku od towarów i usług za luty 2008 r. w kwocie [...] zł, marzec 2008 r. – [...] zł, kwiecień 2008 r. – [...] zł, maj 2008 r. –[...] zł, czerwiec 2008 r. – [...] zł, lipiec 2008 r. – [...] zł, sierpień 2008 r. – [...]zł, wrzesień 2008 r. – [...] zł, październik 2008 r. – [...] zł, listopad 2008 r. – [...]zł, grudzień 2008 r. – [...] zł; podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r. w kwocie [...] zł oraz odsetek od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za okres od maja do grudnia 2008 r. w łącznej kwocie [...] zł. Wskazać następnie należy, że z informacji Sądu Rejonowego S. w S. XII Wydział Gospodarczy z dnia 5 marca 2013 r. wynika, że nie został złożony wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki. Z ustaleń organów podatkowych wynika, że zaległości Spółki z tytułu podatku od towarów i usług powstałe z mocy prawa w 2008 r. wyniosły łącznie [...]zł (luty - listopad). Łącznie z tymi zaległościami zobowiązania Spółki na koniec 2008 r. wynosiły [...] zł. W konsekwencji, ustalona w ten sposób wysokość zadłużenia Spółki przekraczała na koniec 2008 r. wartość jej majątku. Powyższe okoliczności uzasadniają stanowisko organu odwoławczego, że Spółka zaprzestała spłaty swoich zobowiązań począwszy od lutego 2008 r., co potwierdza wystąpienie już wówczas przesłanek do ogłoszenia upadłości Spółki, która stała się niewypłacalna. Zdaniem Sądu, analiza sytuacji finansowej Spółki jednoznacznie wskazuje więc, że wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki powinien zostać zgłoszony niezwłocznie po objęciu przez M. R. funkcji w zarządzie Spółki, w sytuacji gdy poprzedni zarząd z tego obowiązku się nie wywiązał. Niewątpliwie, strona jako prezes zarządu nie złożyła takiego wniosku, nie wykazała również, że nie ponosi winy w niezgłoszeniu tego wniosku we właściwym czasie. W tym miejscu podkreślić należy, jak już wskazano powyżej, że jeżeli członek zarządu nie wykona tego obowiązku, aby uwolnić się od odpowiedzialności za zobowiązania spółki powinien wykazać, że pomimo należytej staranności obiektywnie zaistniały przyczyny, które uniemożliwiły mu podjęcie działań zmierzających do wszczęcia postępowania upadłościowego lub układowego. Interpretując zakres pojęcia pełnienia obowiązków w rozumieniu art. 116 § 2 O.p. należy mieć na uwadze, co najmniej, formalne sprawowanie funkcji członka zarządu, ponieważ dla odpowiedzialności podatkowej (w przeciwieństwie do postepowania karnego) nie ma znaczenia jak przebiegało rzeczywiste wykonywanie związanych z tą funkcją czynności. Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za sam fakt pełnienia, nie zaś wykonywania funkcji członka zarządu, co oznacza że będąc członkiem odpowiada nawet wówczas, gdy nie uczestniczył w podejmowaniu decyzji, jeśli mógł i powinien uczestniczyć w tym decyzjach. Strona nie wskazała natomiast aby formalnie przez właściwe organy spółki, czy też sądowe, została pozbawiona możliwości prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania. Miała zatem obowiązek stałego monitorowania sytuacji finansowej Spółki i reagowania na zaistniałą sytuację. Także spowodowana np. uniemożliwianiem jej wglądu do dokumentacji Spółki. Zatem bierność podatniczki, jak miała miejsce w przedmiotowej sprawie, nie może więc usprawiedliwiać braku wiedzy członka zarządu faktycznej sytuacji i kondycji ekonomicznej spółki oraz niepodjęcia przez niego działań zmierzających do zgłoszenia wniosku o upadłość lub o wszczęcie postępowania układowego. Zdaniem Sądu, podzielić także należy stanowisko organu odwoławczego, że również fakt przebywania podatniczki na zwolnieniu lekarskim w okresie od 17 lutego do 21 sierpnia 2009 r. nie może stanowić, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, podstawy do zwolnienia strony z odpowiedzialności podatkowej albowiem okres zwolnienia lekarskiego nie pokrywa się z okresem powstania zaległości podatkowej, a z dokonanych ustaleń nie wynika, aby choroba stanowiła przeszkodę uniemożliwiającą stronie prowadzenie spraw Spółki, gdyż w tym okresie podejmowała ona czynności związane z jej zarządem. Nadto, podejmowane w trakcie zwolnienia lekarskiego czynności w postaci podpisywania dokumentów Spółki, aktu notarialnego, dotyczącego sprzedaży działki, uczestniczenie w kontroli skarbowej Spółki i odbieranie korespondencji, dotyczącej tej kontroli ( w dniu 26 lutego 2009 r.), jak choćby wyrażenie w dniu 5 marca 2009 r. zgody na wszczęcie kontroli przed upływem 7 dniu od dnia doręczenia zawiadomienia w tym przedmiocie, wskazują, jak słusznie przyjął organ, że choroba nie wyłączała skarżącej z obiektywnej możliwości pełnienia funkcji członka zarządu, swobody wyrażania woli lub wiedzy. W tym miejscu wskazać także należy, że w aktach sprawy znajduje się kopia pisma Spółki z 7 kwietnia 2009 r. skierowanego do Sądu Rejonowego W. wraz z uchwałą Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z 2 marca 2009 r. dotyczącą pokrycia straty za lata 2007-2008, które to dokumenty także zostały podpisane przez skarżącą jako członka zarządu. Mając na uwadze powyższe nie sposób przyjąć, że skarżąca wykazała, że zaniechanie złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jej winy (tj. nie wskazała ewentualnych przeszkód które uniemożliwiłyby mu złożenie wniosku o upadłość we właściwym terminie). Podkreślić jednocześnie należy, że skarżąca w toku postępowania nie wskazywała, by ze względu na brak dostępu do dokumentów finansowych Spółki lub z uwagi na swój stan zdrowia reagowała na zaistniałą sytuację, w tym podjęła działania zmierzające do zaprzestania pełnienia funkcji członka zarządu, pomimo że art. 202 § 4 Kodeksu spółek handlowych dawał jej możliwość złożenia w każdym czasie rezygnacji. Zgodzić się więc należy z organem, że podatniczka godziła się z pełnieniem funkcji w takich okolicznościach, a w konsekwencji musiała zarówno liczyć się z wynikającymi z tego faktu uprawnieniami, jak i obowiązkami oraz ewentualną odpowiedzialnością wobec Spółki, wspólników, osób trzecich i Skarbu Państwa. Odnośnie do wniosku dotyczącego dowodu z akt KRS w zakresie daty złożenia wniosku o wpis do rejestru strony jako członka zarządu, wyjaśnić trzeba, że skuteczność powołania na członka zarządu nie zależy od wpisu do właściwego rejestru, wpisy te mają charakter wyłącznie deklaratoryjny. Prawidłowo podjęta uchwała o powołaniu (odwołaniu) członka zarządu staje się skuteczna niezależnie od tego, czy zmiana taka zostanie ujawniona w rejestrze Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. A zatem wpis (lub jego brak) do rejestru handlowego danych członków zarządu nie tworzy nowego stanu prawnego. Potwierdza on tylko fakt, że dane osoby są zarządcami. W odniesieniu do powołania (odwołania) członków zarządu decydujące znaczenie ma ważnie powzięta uchwała w tym zakresie. Z tego tez względu, to data wynikająca z uchwały o powołaniu (odwołaniu) do pełnienia funkcji członka zarządu, a nie wpis tych zdarzeń w rejestrze, powinny być brane pod uwagę przy ustaleniu zakresu odpowiedzialności osób trzecich wskazanych w art. 116 O.p. Odnośnie powołanego przez M.R. postanowienia Prokuratury Okręgowej w Ś. z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt V Ds. [...] o umorzeniu wobec niej śledztwa należy podkreślić należy, że rozstrzyga ono w zakresie umorzenia śledztwa w sprawie o popełnienie przestępstw określonych w Kodeksie karnym, a wyrażona w nim teza dotycząca braku dowodów na działanie strony w zamiarze bezpośrednim brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej lub narażenia na brak zaspokojenia wierzytelności Skarbu Państwa nie jest dla organów podatkowych wiążąca, gdyż przysługuje im w ramach prowadzonego postępowania samodzielna ocena stanu faktycznego i prawnego sprawy. Jeżeli chodzi o podniesione przez podatniczkę zarzuty dotyczące niewłaściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego, min. poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z akt, wskazanego powyżej postepowania karnego, wskazać należy, że niewątpliwie postępowanie karne i postępowanie podatkowe mają na celu odmienne ustalenia. Z informacji Prokuratury Okręgowej w Ś. z 8 maja 2014 r. wynika, że prowadzone było postępowania wobec osób związanych ze Spółką, podejrzanych o działanie w okresie od 2008 r. do 2010 r. w zorganizowanej grupie przestępczej, posługiwanie się nierzetelnymi fakturami, odbarwianie oleju opałowego i narażenie na uszczuplenie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Wobec skarżącej postępowanie w tym zakresie zostało umorzone. Mając na uwadze powyższe, po raz kolejny przypomnieć należy, że przedmiotem postępowania na podstawie art. 116 O.p. jest zbadanie zaistnienia przesłanek orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej danej osoby pełniącej funkcję w zarządzie spółki. Tymczasem, w sprawie karnej sąd rozstrzygać będzie kwestię winy i kary innych osób działających w odniesieniu do spółki oskarżonych o narażenie na uszczuplenie należności Skarbu Państwa. Postępowanie sądowe toczy się zatem na podstawie odrębnych przepisów prawa, a przedmiotem badania są inne przesłanki, ponadto w sprawie nie zapadło jeszcze prawomocne orzeczenie. Nie można więc uznać, że okoliczność w tym zakresie powinna mieć wpływ na podjęcie przez organ podatkowy rozstrzygnięcia na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej. W świetle powyższego zarzuty braku zbadania kwestii prowadzenia działalności przestępczej przez inne osoby, bezprawnego podpisywania dokumentów i posługiwania się pieczątką prezesa zarządu, autentyczności wpisów na dokumentach spółki itp. należy uznać za nieuzasadnione. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać jeszcze należy, że obciążenie osoby trzeciej odpowiedzialnością za cudze należności może nastąpić jedynie w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 108 O.p. Decyzja o odpowiedzialności podatkowej jest odrębną w stosunku do decyzji wymierzającej lub określającej podatek podatnikowi, poszerza ona krąg podmiotów, od których organ może dochodzić zaspokojenia zaległości. Powinna być, co do zasady, podejmowana obok decyzji określającej czy ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego podatnika. Natomiast zapis art. 116 § 1 O.p. w zakresie solidarnej odpowiedzialności członków zarządu spółki odnosi się także do relacji członka zarządu ze spółką, stosownie do art. 107 § 1 tej ustawy. Występuje tu bowiem, tzw. Podwójna solidarność - po pierwsze, między podatnikiem (w tym wypadku Spółką z o.o.) a zobowiązanymi osobami trzecimi (członkami zarządu spółki), a po drugie, między samymi członkami Spółki. Zatem stwierdzenie w rozstrzygnięciu decyzji orzekającej o odpowiedzialności M.R., wydanej na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej, że odpowiada ona solidarnie, oznacza jej odpowiedzialność wraz ze Spółką (wobec braku innych osób współodpowiedzialnych) i jest rozstrzygnięciem zgodnym z obowiązującymi przepisami prawa. Podsumowując, stwierdzić należy, że w toku postępowania organy działały zgodnie z przepisami prawa, podejmowały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, a prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy rozpatrzył w sposób wyczerpujący, odnosząc się do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że prawidłowo uznał organ odwoławczy, że skarżąca nie wykazała zaistnienia żadnej z okoliczności egzoneracyjnej, choć wykazanie tylko jednej z powołanych w przywołanym wyżej art. 116 O.p. zwolniłoby ją od tej odpowiedzialności. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, organy podatkowe nie naruszyły przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, dlatego też należało skargę, jako nieuzasadnioną, oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.