I SA/Sz 1246/14

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-05-19

Skład orzekający: Kazimierz Maczewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący podnosi jedynie groźbę postępowania egzekucyjnego i niepowetowanej straty, nie wykazując konkretnych przesłanek znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej nie może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykaże konkretnych przesłanek znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wykraczających poza normalne następstwa wykonania zobowiązania pieniężnego. Samo wszczęcie postępowania egzekucyjnego lub groźba niedostatku nie stanowią wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania decyzji, zwłaszcza gdy istnieje możliwość zwrotu zapłaconych kwot wraz z odsetkami.
Stan faktyczny
Skarżący T. W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. dotyczącą podatku od towarów i usług. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, wskazując na wszczęcie postępowania egzekucyjnego, groźbę niepowetowanej straty, konieczność uregulowania należności w wysokiej kwocie oraz zajęcie konta bankowego, co spowodowało zawieszenie działalności gospodarczej i grożący niedostatek. Skarżący przedłożył dokumenty dotyczące jego sytuacji finansowej w ramach wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 19 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpatrzeniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2009 r. oraz za miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. T. W., reprezentowany przez radcę prawnego, w piśmie z dnia 5 września 2014 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [..] r. nr [..] , którą określono podatnikowi w podatku od towarów i usług kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za listopad 2009 r. oraz kwoty zobowiązań podatkowych za grudzień 2009 r. i miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. Jednocześnie, w ww. piśmie, skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że (cyt.) "Organ wszczyna wobec Skarżącego postępowanie egzekucyjne, Skarżącemu zagraża zaś niepowetowana strata". Ponadto z treści skargi wynika, że do Skarżącego wystosowano upomnienie z dnia 28 sierpnia 2014 r. nr [..] , z którego wynika konieczność uregulowania należności z tytułu podatku od towarów i usług w łącznej kwocie [...] zł, oraz że z uwagi na zajęcie konta bankowego, Skarżący zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą i wskazuje na grożący mu niedostatek. Następnie, w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, Skarżący przedłożył Sądowi zaświadczenie pracodawcy z 11 grudnia 2014 r., potwierdzające, że Skarżący z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje kwotę [...] zł netto, oraz wydruk internetowy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, z którego wynika, że Skarżący w dniu 8 września 2014 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W myśl zaś art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z powołanego powyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., oraz że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m.in. w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 694/04, niepubl.; z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 52/05, niepubl.). Wniosek skarżącego powinien zatem zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, dostępne w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Skarżący (reprezentowany przez fachowego pełnomocnika), pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek, Skarżący podniósł bowiem jedynie, że wszczęto wobec niego postępowanie egzekucyjne i grozi mu niepowetowana strata. Skarżący nie sprecyzował, na czym owa niepowetowana strata miałaby polegać, nie przedłożył także dokumentów, które mogłyby wskazywać na zasadność jego argumentacji. Wobec powyższego, dokonując oceny wniosku Skarżącego, Sąd uwzględnił również okoliczności wynikające z treści skargi a mogące mieć wpływ na sytuację finansową Skarżącego, tj. że Skarżącemu doręczono upomnienie z dnia 28 sierpnia 2014 r., z którego wynika konieczność uregulowania należności z tytułu podatku od towarów i usług w łącznej kwocie [..] zł, oraz że ze względu na zajęcie konta bankowego, Skarżący zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą i wskazuje, że grozi mu niedostatek. Sąd miał na uwadze także dane wynikające z dokumentów złożonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dokonana przez Sąd analiza nie dała jednak podstaw do uznania, że zachodzi którakolwiek z wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności, za taką przesłankę nie można uznać samego obowiązku zapłaty kwoty podatku wynikającej z zaskarżonej decyzji. Zobowiązanie podatkowe ma bowiem charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w ustawie – Ordynacja podatkowa (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FZ 365/08, dostępne w CBOSA). Ponadto prowadzenie egzekucji administracyjnej, w toku której organ egzekucyjny dokonał zajęcie rachunku bankowego zobowiązanego, jakkolwiek uciążliwe dla Skarżącego, to jednak nie może samo przez się świadczyć o tym, że po jego stronie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei wobec faktu, że Skarżący zakończył już prowadzenie działalności gospodarczej i jest zatrudniony na umowę o pracę nie sposób także uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji może zagrozić utratą przez Skarżącego źródła utrzymania, czy niepowetowaną stratą. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło